Archief - Alleen wonen, alle kosten op een rijtje

JPV zei:

zijn moeder heeft hem 25 jaar in huis genomen... . Het kan niet verwacht worden (zegt hij ook niet), maar het is zeker een optie.

Als hij alleenstaande is, lijkt me dat op zich geen probleem. Vraag is natuurlijk wat de omstandigheden zijn en wat zijn toekomstverwachtingen zijn.

Welke invaliditeit, hoe krap is de woning, ... Dat is van belang. Krap en onleefbaar bij de ene is nog deftig voor een andere.

Klik om te vergroten...

Mijn moeder is werkonbekwaam voor lange tijd waardoor ze medische als invalide wordt beschouwt. Er komen mensen van familiezorg haar hier wassen, koken etc. Ze is al jaren depressief en neemt daarvoor ook zware medicatie.

Mentaal is ze dan ook door jaren lang pillen slikken nooit meer dezelfde geweest als vroeger. Ze is, op basis vn iq test in psychiatrie, als onderbehaafd gevonden. Blijkbaar door al die jaren (vn haar 18de) zware medicatie te nemen.

Het huis is zo goed als onwoonbaar; enorm klein, niet geïsoleerd, geen verwarming op mijn kamer van 5 op 3 etc. Mijn zus woont al enkel jaren samen met haar vriend. Haar alleen laten wonen hier, met hulp van familiezorg is in spe geen probleem maar voelt inderdaad wat raar aan. Meenemen naar een ander huis is absoluut geen optie,

Ik wil hier ook gewoon niet blijven wonen (vader nam zijn eigen leven hier thuis). Al in al heb ik enkel slechte ervaringen met waar ik nu woon.

Eigenlijk is alleen wonen hier voor mijn moeder ook niet goed. Ideale situatie zou gewoon zijn om het te verkopen, de inkomsten ervan te delen onder 3 (ik, zus en mijn moeder).Het probleem is dat mijn moeder dan gewoon nergens heeft om te wonen.

RubyDaChery zei:

Eigenlijk is alleen wonen hier voor mijn moeder ook niet goed. Ideale situatie zou gewoon zijn om het te verkopen, de inkomsten ervan te delen onder 3 (ik, zus en mijn moeder).Het probleem is dat mijn moeder dan gewoon nergens heeft om te wonen.

Klik om te vergroten...

Maar dan kan ze wél met dat geld al iets huren op de private markt en haar op de wachtlijst voor een sociale woning laten zetten....

En als het huis onbewoonbaar wordt verklaard, komt ze zelfs bovenaan de lijst te staan

Hoh ik heb eigenlijk geen idee in tot hoever zij nog capabel is om alleen te wonen. Nu ben ik er nog om een oogje in het zeil te houden, de boel wat proper te houden etc. Onze huisdokter sprak soms over een opname in een psychiatrische centrum, maar dit lijkt me net een brug te ver. Hij vertelt me bij elk bezoek dat ze nu gewoon aan het wachten is om te sterven, en ik daar zo snel mogelijk weg moet geraken. Ik weet het soms allemaal niet meer, enerzijds wil je voor je moeder zorgen en ze helpen, anderzijds wil ze niet geholpen worden.

Doet mij mentaal ook niet goed om te zien hoe zij leeft nu. Enkel in een zetel liggen TV kijken. Komt er enkel uit om eten te halen en naar de wc te gaan. Geen hobby's, vrienden, sociaal contact. Niks. Zeer jammer

RubyDaChery zei:

Hoh ik heb eigenlijk geen idee in tot hoever zij nog capabel is om alleen te wonen. Nu ben ik er nog om een oogje in het zeil te houden, de boel wat proper te houden etc. Onze huisdokter sprak soms over een opname in een psychiatrische centrum, maar dit lijkt me net een brug te ver. Hij vertelt me bij elk bezoek dat ze nu gewoon aan het wachten is om te sterven, en ik daar zo snel mogelijk weg moet geraken. Ik weet het soms allemaal niet meer, enerzijds wil je voor je moeder zorgen en ze helpen, anderzijds wil ze niet geholpen worden.

Doet mij mentaal ook niet goed om te zien hoe zij leeft nu. Enkel in een zetel liggen TV kijken. Komt er enkel uit om eten te halen en naar de wc te gaan. Geen hobby's, vrienden, sociaal contact. Niks. Zeer jammer

Klik om te vergroten...

Zeer moeilijke situatie. Ik kan begrijpen dat het je moreel in een zeer lastig parket brengt. Als er echt geen zicht op beterschap is dan zou ik er toch over nadenken ze te laten opnemen in een psychiatrische instelling. Gezien je verhaal zal ook voor je moeder de woning slechte herinneringen teweeg blijven brengen. Met het geld van de verkoop van de woning in combinatie met haar uitkering lijkt mij dit wel nog betaalbaar. Informeer en bezoek vooral voldoende instellingen want er is zeer veel verschil. Je hebt instellingen dat in feite meer een soort van 'rusthuis' zijn waar bewoners nog steeds veel vrijheid krijgen terwijl er ook volledig gesloten instellingen zijn. De eerste soort van instelling lijkt mij zonder de situatie ten gronde te kennen het meest geschikt.
Zo kan jij je eigen leven beginnen leiden en krijgt je moeder de nodige begeleiding in een omgeving waar ze toch nog kan gaan en staan waar ze wil.

brandon_ zei:

Waarom is dat normaal? Voor hetzelfde geld had uw vader geen kinderen, dan had hij toch nog altijd zijn plan moeten trekken indien uw moeder niet meer zou leven?
Kinderen hebben er nooit voor gekozen geboren te worden, dus je kan hen dan ook nooit verplichten te moéten zorgen voor hun ouders.

Klik om te vergroten...

Voor mij is dat de evidentie zelve. 100 keer liever in huis nemen dan hem moeten weg te steken in één of andere tehuis. Ik doe alleen maar waarvan ik hoop dat mijn kinderen het later ook voor mij zouden doen (indien nodig).

RubyDaChery zei:

Het huis is zo goed als onwoonbaar; enorm klein, niet geïsoleerd, geen verwarming op mijn kamer van 5 op 3 etc.

Klik om te vergroten...

Da's dan ook wel heel subjectief. Ik heb een kamer van 3x4 quasi heel mijn leven gedeeld met een broer. Soit, de tip die ik wou geven is dat cohousing zeker een goed idee is. Zo kan je goed sparen (zeker met zo'n nettoloon) en heb je je vrijheid.

Chilliewillie88 zei:

Voor mij is dat de evidentie zelve. 100 keer liever in huis nemen dan hem moeten weg te steken in één of andere tehuis. Ik doe alleen maar waarvan ik hoop dat mijn kinderen het later ook voor mij zouden doen (indien nodig).

Klik om te vergroten...

Voor mij dan weer net niet. Wij hebben dat jaren gedaan, eerst 5j voor grootmoeder langs een zijde gezorgd (in haar huis, beurtrol tss vader en zijn 3 broers/zussen). Later hebben mijn ouders opnieuw gebouwd om andere grootouders in huis te nemen (die toen wel veel sneller als verwacht zwaar hulpbehoevend zijn geworden). Mijn ouders zeggen zelf dat wij dat nooit voor hun mogen doen, dat we ze maar in een home moeten steken.

Ik zou het ook niet doen zoals we nu wonen, dat zou te snel voor veel te veel frustraties zorgen omdat we te dicht op elkaars lip zouden zitten en een gigantisch gebrek aan privacy hebben, hoewel ik strikt genomen een zolder van 25m2 "op overschot" heb.

Mijn grootouders hebben "in den tijd" hun huis verkocht aan 1 van de kinderen en met dat geld een blok laten zetten op het terrein van 1 van de andere kinderen. Dus aan het huis zelf een 1slaapkamerappartement. Dat lijkt mij nog het beste als de zelfredzaamheid dat toestaat. Ook de wooncontainers de dag van vandaag lenen zich daar heel goed toe, met een kraan de tuin in zetten en elk heeft zijn privacy maar toch de onmiddellijke nabijheid van hulp en veel zaken kan de hulpbehoevende ouder dan uitbesteden (vb boodschappen laten doen, de warme maaltijd mee met het gezin eten, tuinonderhoud door het gezin, vervoer van en naar bepaalde afspraken,...)

Maar mijn ouders zouden dat hoogst waarschijnlijk zélf niet willen (niet afhankelijk willen zijn en "tot last" beschouwd worden) en ik heb 10j geleden al gezegd dat ik veel wil doen, maar zodra er dementie in het spel komt, ik dat pertinent weiger en het een home wordt. Die kunnen veel meer veiligheid bieden voor zo een gevallen dan een doorsnee gezin met kinderen en jobs buitenhuis. (vind ik zelf een nog smeriger ziekte dan kanker!)

Maar dat neemt niet wet dat TS het RECHT heeft om zijn eigen leven te starten en op de rails te krijgen zonder de last van een zwaar ziek iemand. Dit klinkt niet als iemand die hulp wil maar eerder als een apathische energiezuiger. Niet dat de moeder daar zelf voor kiest natuurlijk, maar als het medisch advies een opname is en de persoon in kwestie weigert dit, kan je moeilijk verwachten dat een jongvolwassene dan al die zorgen maar over moet nemen en zijn eigen leven on hold zet hiervoor. Dit is ook geen hoogbejaarde die slechts enkele jaren extra hulp nodig heeft maar hoogst waarschijnlijk een vijftiger die nog decennia lang hulp nodig zal hebben.

Ik denk daar ook vaak over na. Ik heb nog een jonge moeder, dus het probleem stelt zich waarschijnlijk nog lang niet.
Ik heb mijn moeder graag, maar ik kan daar niet mee samen leven, laat staan dat ik mijn carrière wil laten belemmeren. Toen mijn mama kanker moest overwinnen heeft mijn zus ervoor gezorgd, die heeft namelijk al een even zuur karakter , dat klikt beter.

Ik denk dat het voor mijn gezondheid beter is dat mijn moeder een andere oplossing zoekt dan bij mij te komen wonen. Ze heeft ook genoeg pensioen en spaargeld om financieel haar plan te kunnen trekken.
Ik moet van mijn ouders geen cent hebben, maar wil er liefst ook niets insteken.
Mijn moeder verwacht wel dat ik ze later in huis zou nemen, maar dat is onrealistisch. Ik wil mezelf niet belemmeren. Ik zou dat van mijn zoon nooit verwachten, eens het huis uit moet die zijn eigen leven leiden waarbij die wel kan terugvallen op zijn vader indien nodig. Maar hem tot last zijn, nee, dat zou ik niet willen.

Gromker zei:

Voor mij dan weer net niet. Wij hebben dat jaren gedaan, eerst 5j voor grootmoeder langs een zijde gezorgd (in haar huis, beurtrol tss vader en zijn 3 broers/zussen). Later hebben mijn ouders opnieuw gebouwd om andere grootouders in huis te nemen (die toen wel veel sneller als verwacht zwaar hulpbehoevend zijn geworden). Mijn ouders zeggen zelf dat wij dat nooit voor hun mogen doen, dat we ze maar in een home moeten steken.

Klik om te vergroten...

Bij ons vroeger hetzelfde. Mijn ouders hebben ook al gezegd dat ze zeker niet bij ons gaan komen aankloppen.

Mijn grootmoeder kon ook niet meer op haar eigen wonen (al lang niet maar vertikte het), dan eens een ongeluk gehad en toen moest het. Uiteindelijk hier thuis ook verbouwingen gedaan om haar hier thuis op te kunnen vangen.
Maar uiteindelijk zat ze daar ook heel de dag alleen. Mijn ouders werkte voltijds en wij gingen naar school, uiteindelijk besef ik nu ook dat het in die tijd toch wel een belastend was geweest voor mijn ouders. Beide voltijds werken, 3 kinderen en dan nog een grootmoeder die zorg nodig heeft, wij deden dan ook competitie, dus veel weg voor trainingen en wedstrijden.
Er kwam wel regelmatig iemand langs om haar te helpen, anders ging dat niet. Uiteindelijk hebben mijn ouders besloten (samen met de grootmoeder) dat ze toch niet eens 1 dag naar het rusthuis (of dat het echt een rusthuis was, weet ik niet meer) zou gaan, dat scheelde al veel.
Grootmoeder was er geen echte voorstander voor, maar wilde het wel eens proberen. Uiteindelijk was woensdag, de leukste dag voor haar. Wat ook logisch is, daar kon ze heel de dag met iedereen praten die dezelfde leeftijd heeft. Deden ze nog wat spellekes etc.

Daarmee mijn ouders zeiden ook, als ze niet meer in hun eigen huis kunnen wonen, dat ze dan wel naar zoiets gaan.

Bimmer zei:

Bij ons vroeger hetzelfde. Mijn ouders hebben ook al gezegd dat ze zeker niet bij ons gaan komen aankloppen.

Mijn grootmoeder kon ook niet meer op haar eigen wonen (al lang niet maar vertikte het), dan eens een ongeluk gehad en toen moest het. Uiteindelijk hier thuis ook verbouwingen gedaan om haar hier thuis op te kunnen vangen.
Maar uiteindelijk zat ze daar ook heel de dag alleen. Mijn ouders werkte voltijds en wij gingen naar school, uiteindelijk besef ik nu ook dat het in die tijd toch wel een belastend was geweest voor mijn ouders. Beide voltijds werken, 3 kinderen en dan nog een grootmoeder die zorg nodig heeft, wij deden dan ook competitie, dus veel weg voor trainingen en wedstrijden.
Er kwam wel regelmatig iemand langs om haar te helpen, anders ging dat niet. Uiteindelijk hebben mijn ouders besloten (samen met de grootmoeder) dat ze toch niet eens 1 dag naar het rusthuis (of dat het echt een rusthuis was, weet ik niet meer) zou gaan, dat scheelde al veel.
Grootmoeder was er geen echte voorstander voor, maar wilde het wel eens proberen. Uiteindelijk was woensdag, de leukste dag voor haar. Wat ook logisch is, daar kon ze heel de dag met iedereen praten die dezelfde leeftijd heeft. Deden ze nog wat spellekes etc.

Daarmee mijn ouders zeiden ook, als ze niet meer in hun eigen huis kunnen wonen, dat ze dan wel naar zoiets gaan.

Klik om te vergroten...

Begrijpelijk als ge er de leeftijd ook voor hebt. Maar ik zie mijn vader van 60 nog niet naar een rusthuis gaan.

Chilliewillie88 zei:

Begrijpelijk als ge er de leeftijd ook voor hebt. Maar ik zie mijn vader van 60 nog niet naar een rusthuis gaan.

Klik om te vergroten...

Je hebt nog andere keuzes eventueel ook.
De moeder van mijn schoonzus, kan ook niet meer voor haar eigen zorgen en haar partner is overleden. Die woont nu in zo'n complex. Dat zijn allemaal bungalows naast mekaar en daar is ook constant iemand van verpleegkunde, die u kan helpen (die kun je daar dan oproepen en hebben de sleutel). Ik veronderstel dan dat u vader wel nog goed bij te pinken is, maar niet in staat is op basis zaken te doen.
Ben daar toevallig paar maanden geleden eens geweest (had een nieuwe tafel gekocht en ben die mee gaan halen), die zaten dan allemaal samen wat op de koer te kaarten. Gaan meestal allemaal wel samen op schok, hebben dan ook de handicar ter beschikking en boeken dat dan samen voor een uitstapje. Je hebt ook u eigen prive tuin, dus je kunt u best afzonderen, als je dat niet graag zou willen doen.

De buurman van mijn vriendin, die heeft geen benen meer en zijn vrouw is overleden door kanker, die vertikt het ook om uit huis te gaan. Daar komt dagelijks ook iemand langs om te helpen (heeft geen kinderen), voor de rest zit die meestal buiten te zonnen in zijn rolstoel. Heeft allemaal zaken gemaakt zodat die zelf zijn tuin kan onderhouden.

Is het verstandig om een lening van 810EUR PM af te lossen met 1800 EUR netto pm?
Gedurende 19j.
Geen auto

Wat is een realistische prijs van water/gas/elektriciteit per maand met 2? Appartement is 110m2. Ik schat 100/maand maar heb geen idee of dit veel/weinig is.

Koken is via keramische plaat, water op gas.

100 à 130 euro voor de 3 samen.

Oké dan zit mijn schatting van ongeveer 100/maand wel goed. Gaan ook niet veel thuis zijn dus kan het misschien nog minder zijn.

lookoutordie zei:

Wat is een realistische prijs van water/gas/elektriciteit per maand met 2? Appartement is 110m2. Ik schat 100/maand maar heb geen idee of dit veel/weinig is.

Koken is via keramische plaat, water op gas.

Klik om te vergroten...

Hier 60€/maand alles samen: 40€ voor gas en elektriciteit (samen) en 20 voor water.
Woon nu ook niet echt met twee. Vriendin komt 3 dagen/week bij mij

Mensen die met 2 in een bescheiden nieuwbouw wonen (160-170m2), wat verbruiken jullie zoal op gas+water+electriciteit? Ik weet niet goed wat ik moet ramen in mijn berekeningen...

gumball4000 zei:

Hier 60€/maand alles samen: 40€ voor gas en elektriciteit (samen) en 20 voor water.
Woon nu ook niet echt met twee. Vriendin komt 3 dagen/week bij mij

Klik om te vergroten...

Amai dat valt goed mee bij u! Wij gaan lange dagen maken dus ik denk dat het voornaamste gebruik water zal zijn en gas om dit water op te warmen.
De verwarming zal dan maar af en toe op staan. De weekends zullen we wel meer thuis zijn en dus verbruiken.