DISCLAIMER: Ik maak mij geen enkele illusie dat volgende post ook maar iets zal veranderen aan het stereotype beeld dat de gemiddelde Vlaming zo graag blijft verkondigen en samen te vatten is als: "
Mijnheer de Notaris is ne zakkenvuller."
De realiteit is evenwel anders. Doch dat willen zien vraagt natuurlijk nuance en enige kennis van zaken. HO BAAS, nuance, Op Een Forum!?
DISCLAIMER 2: WOT incoming.
Dit gezegd zijnde ...
1.
Om heden ten dage notaris te kunnen worden, moet je: (i.) een Master in de rechten behalen, (ii.) vervolgens een Master na Master in het notariaat behalen, (iii.) dan stage lopen op een notariskantoor (waar je bijzonder matig zal verdienen), (iv.) daarna een waanzinnig moeilijk schriftelijk
vergelijkend examen afleggen (vergelijkend, als in, enkel de beste x % zijn geslaagd, louter 50% halen is dus niet voldoende), (v.) als je ondertussen het zo ver geschopt hebt om 'nuttig gerangschikt' uit dit examen te komen, mag je een mondeling examen afleggen bij de Benoemingscommissie.
Als je ook daar op slaagt, zal je eindelijk benoemd worden via Koninklijk Besluit tot kandidaat-notaris.
Als je redelijk geniaal bent, neemt dit traject 10 jaar in beslag, waar je eigenlijk nog niets wezenlijks voor in de plaats hebt gekregen (uitsluitend een redelijk karige vergoeding tijdens je stage op het notariskantoor).
Als klap op de vuurpijl, kan je nu (na dus min. 10 jaar investering) je statuut van kandidaat-notaris proberen omzetten naar notaris, door een bestaand notariaat over te nemen, dan wel jezelf te associeren met een actieve notaris.
Voor een normaal draaiend notariskantoor, vraagt dit een investering van min. 250k EUR (ik hoef er geen tekening bij te maken welke investering dit vraagt op een goed draaiend kantoor).
HOERA.
Na 10 jaar een berg schulden, waarvoor je nog eens min. 5 - 10 jaar moet afbetalen, alvorens je ietwat deftig verdient.
2.
"
Ja ja, maar dan ben je nog maar 35 - 40, en dan BEN JE WEL BINNEN!!!"
Niet dus.
Een notariskantoor draait puur op volume, aangezien een notaris peanuts verdient per transactie.
Bvb. koop - verkoop van een onroerend goed (aangezien dat voor de meesten het meest nabij is).
Als ik een onroerend goed van 400k EUR zou aankopen, met een hypothecair krediet van 400k EUR, ziet de verdeling er grosso modo uit als volgt:
- 400k EUR aankoopwaarde
- 40k EUR registratierechten
- 5k EUR registratierechten op de inschrijving van mijn hypotheek (op mijn 200k hyp. inschrijving; laat ons de overige 200k nog in mandaat nemen)
-
3à4k EUR ereloon en aktekosten voor de notaris
Op een totaal kostprijs van 450k EUR, ben ik dus min. 45k EUR aan vadertje Staat kwijt, en max 3 à 4k EUR aan de notaris.
in de meeste gevallen hebben echter zowel de koper als de verkoper een eigen notaris, waardoor de erelonen moeten worden verdeeld onder beide notarissen.
Nu vangt de notaris dus nog 1,5 à 2k EUR per transactie.
Hiervoor dienen een resem documenten te worden opgevraagd, de akte te worden opgesteld (en vaak ook nog de compromis, als de partijen enigszins intelligent zijn en dit niet door de makelaar laten doen), alles te worden nagekeken door de notaris etc.
Maar, niet getreurd, "
Mijnheer de Notaris vangt 1,5 à 2k EUR! Ja. Bruto.
Ondertussen zit hij wel nog een met een gigantische overhead aan personeelskost, want IEMAND moet natuurlijk al die opzoekingen wel doen, en het volume blijven genereren.
Dus, hoe verdient mijnheer de Notaris dan eigenlijk zijn geld? Door 60u of meer per week te werken, teneinde er zoveel mogelijks aktes door te jagen, oftewel, bandwerk.
Kort samengevat: het hedendaagse, moderne notariaat = min. 10 jaar studeren, vervolgens een monsterkrediet aangaan teneinde u ergens in te kopen om daadwerkelijk notaris te kunnen worden, om dan finaal rond u 40 - 45ste deftig uwen boterham te verdienen.
Als dat moet doorgaan voor: "
een elitair beroep dat bestaat uit fucking parasieten die nul komma nul bijbrengen aan de maatschappij.", stel ik mij daar vragen bij.
DISCLAIMER 3: ikzelf, noch mijn betere wederhelft, noch iemand in mijn familie is notaris.
