Archief - Zelfmoord???

Dennoman zei:

En als ge dan toch uzelf per se van kant moet maken, de gouden tips:

- Geen afscheidsbrief, dat is enkel uw nabestaanden martelen met schuldgevoel.

Klik om te vergroten...

wow dit moet 1 van de verkeerste dingen zijn die ik ooit gelezen heb.

Rufusthedog zei:

Inderdaad, ik hoor hier woorden vallen als egoistische daad, maar dat kunt ge van een geboorte ook zeggen he.

Mensen plegen niet zomaar zelfmoord. Ik kom regelmatig mensen tegen waar ik versteld van sta hoe zij tegen de wereld aankijken. Die kijken naar een totaal andere film als ik. Eene waar ik ook niet wil in meespelen. Als ge heel uw leven ongelukkig doorbrengt snap ik best dat je er een einde aan maakt. Ze hebben het gehad, ze hebben geprobeerd en het is niet gelukt. Ik denk dat er wel wat moed voor nodig is om zo'n beslissing te nemen.

Klik om te vergroten...

.... mmm wat heeft perceptie van de wereld te maken met anderen in de steek te laten????

Kinderen, vrouw en familie als grootste slachtoffers...

Cartek zei:

wow dit moet 1 van de verkeerste dingen zijn die ik ooit gelezen heb.

Klik om te vergroten...

Leg dan meteen ook maar uit waarom.

Een afscheidsbrief dient zogezegd om afscheid te nemen en te zeggen hoeveel je van je nabestaanden hield, maar uiteindelijk slaat het enkel diepere wonden.

Ik heb het uit betrouwbare bron (mijn vader die de hele affaire met zijn opa nog bewust heeft meegemaakt en een maat die zijn moeder erdoor verloor), jij ook?

En een kind laten geboren worden een egoïstische daad noemen is weer zo'n non-argument waar mensen naar teruggrijpen als ze eigenlijk geen punt hebben. "Jamaar dat kind heeft er ook niet voor gekozen om geboren te worden hé". Nee, inderdaad. Je geeft dat kind het geschenk van het leven en dat doe je best als verantwoordelijke ouder, niet als heroïnejunk ofzo. Als je een kind krijgt, is dat kind jouw verantwoordelijkheid en dan kun je maar beter zien dat je die kunt dragen. Zoniet, verdien je dat kind niet en had je het inderdaad niet moeten krijgen.

Het leven is een recht, geen plicht vind ik. Als je eruit wil stappen dan kan ik daar zeker begrip en (een zekere zin van) respect voor opbrengen.

Dennoman zei:

Leg dan meteen ook maar uit waarom.

Een afscheidsbrief dient zogezegd om afscheid te nemen en te zeggen hoeveel je van je nabestaanden hield, maar uiteindelijk slaat het enkel diepere wonden.

Ik heb het uit betrouwbare bron (mijn vader die de hele affaire met zijn opa nog bewust heeft meegemaakt en een maat die zijn moeder erdoor verloor), jij ook?

Klik om te vergroten...

Heb je ook een bron waar er geen afscheidsbrief geschreven is?
Misschien vragen die mensen zich wel voor de rest van hun leven af waarom die persoon zelfmoord heeft gepleegd en of het misschien hun schuld was dat hij of zij dat gedaan heeft.

YaMo zei:

Heb je ook een bron waar er geen afscheidsbrief geschreven is?
Misschien vragen die mensen zich wel voor de rest van hun leven af waarom die persoon zelfmoord heeft gepleegd en of het misschien hun schuld was dat hij of zij dat gedaan heeft.

Klik om te vergroten...

Een zelfdoder met een beetje fatsoen doet het dan ook op een ongeluk lijken door met zijn auto in de beek te rijden ofzo. De eerdere dramaturgisch verantwoorde suggesties die ik deed zijn voor diegenen die het toch niet kunnen laten om met een heel schouwspel eruit te stappen. Daarom noem ik het ook de ultieme vorm van egoïsme: je laat je nabestaanden je lijk vinden en helpt daarmee hun hele leven vakkundig naar de kloten terwijl je een hoop trauma's had kunnen besparen door gewoon op een verlaten weggetje een snok aan het stuur te geven. Oké, er is verdriet, er is rouw, maar het beeld van uw vader die aan de lichtfitting van de garage bungelt aan het stofzuigertouw zal er niet zijn.

Neen, vraag me niet om "respect" op te brengen voor de materie, want mijn oordeel erover zit er inmiddels veel te hard ingebakken.

Dennoman zei:

Een zelfdoder met een beetje fatsoen doet het dan ook op een ongeluk lijken door met zijn auto in de beek te rijden ofzo. De eerdere dramaturgisch verantwoorde suggesties die ik deed zijn voor diegenen die het toch niet kunnen laten om met een heel schouwspel eruit te stappen. Daarom noem ik het ook de ultieme vorm van egoïsme: je laat je nabestaanden je lijk vinden en helpt daarmee hun hele leven vakkundig naar de kloten terwijl je een hoop trauma's had kunnen besparen door gewoon op een verlaten weggetje een snok aan het stuur te geven. Oké, er is verdriet, er is rouw, maar het beeld van uw vader die aan de lichtfitting van de garage bungelt aan het stofzuigertouw zal er niet zijn.

Klik om te vergroten...

Daar heb je wel gelijk.

Dennoman zei:

Een zelfdoder met een beetje fatsoen doet het dan ook op een ongeluk lijken door met zijn auto in de beek te rijden ofzo. De eerdere dramaturgisch verantwoorde suggesties die ik deed zijn voor diegenen die het toch niet kunnen laten om met een heel schouwspel eruit te stappen. Daarom noem ik het ook de ultieme vorm van egoïsme: je laat je nabestaanden je lijk vinden en helpt daarmee hun hele leven vakkundig naar de kloten terwijl je een hoop trauma's had kunnen besparen door gewoon op een verlaten weggetje een snok aan het stuur te geven. Oké, er is verdriet, er is rouw, maar het beeld van uw vader die aan de lichtfitting van de garage bungelt aan het stofzuigertouw zal er niet zijn.

Neen, vraag me niet om "respect" op te brengen voor de materie, want mijn oordeel erover zit er inmiddels veel te hard ingebakken.

Klik om te vergroten...

Hij heeft zichzelf opgehangen in zen garage, dus daar heb je alweer gelijk in je stelling imo ... Btw zen kinderen hebben hem niet gezien, die waren al naart school gelukkig.

Even duidelijk zijn: ik heb an sich geen ethische bezwaren en zeker geen religieuze tegen zelfmoord, maar zoals ik al zei: doe in godsnaam de moeite om het op een ongeluk te doen lijken om ten minste je nabestaanden een beetje tegemoet te komen. Hen daarmee opzadelen is egoïsme in zijn zuiverste vorm: geef hen de kans om te doen wat jij niet kon, verdergaan met hun leven.

Tja Zino, 't is een moeilijk onderwerp, gelijk ik u daarstrak al voor een deel gezegd heb op msn, en ja ik weet mijn mening is niet alledaags. Ik zie de dingen nu eenmaal anders dan de meerderheid en verwacht ook niet dat hier iemand mee akkoord is.

Om te beginnen kan men zeggen dat zelfmoord egoïstisch is, maar geen enkel mens op de wereld heeft gevraagd om geboren te worden. Wij hebben niet het recht om van een mens te eisen dat hij blijft leven. Dan zijn wij de egoïsten.
Dat hij een vrouw en 2 kinderen achterlaat is erg voor die mensen, maar ook al zijn we mensen met gevoelens, onze gevoelens maken ons zwak. Wij maken door onze gevoelens een mening over iemand, of we die graag hebben of we die haten. Maar wie zijn wij eigenlijk om een mening over iemand te maken.
Nu vind ik wel dat als ge zelfmoord pleegt, ge de tijd moet nemen om de juiste reden aan de nabestaande te laten weten. Maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan, ge ziet dan zo negatief dat ge daar niet bij stilstaat.
Ik bekijk het even zo, ik ken dat gezin zijn situatie ook niet buiten hetgeen je me vertelt hebt.
Die persoon was depressief en in behandeling, maar een behandeling heeft geen nut als het niet de juiste is en niet door de juiste personen gedaan wordt.
Als ge depressief zijt, ziet ge alles bergaf en negatief, een behandeling helpt niet op 123.
Zelfmoord is in veel gevallen, geen uitweg zien. 99% van de zelfmoorden zijn in die omstandig heden (zelfmoord aanslag niet meegetelt).
Maar gelijk ik al zei, wij hebben niet het recht om over iemand zijn leven te oordelen, de maatschappij heeft ons dat zo geleerd dat we moeten leven, Maar de maatschappij zegt dat enkel om gebruik van u te maken.
Mensen zijn ook maar objecten die denken dat ze iets zijn.
Zelf heb ik ook men depressive buien, ben daar ook in behandeling voor. En heb ook al dikwijls gedacht aan zelfmoord. Maar heb er het lef niet voor, wel al zotte dingen gedaan, dat wel. Maar als ik zo een periode heb ga ik dat ook nie rap zeggen, daar loopt ge niet te koop mee, veel mensen willen niet weten van iemand anders zijn problemen. En kunnen ook dikwijls niet helpen.

Nu soms heb ik men goei momenten, dat ik me zo gelukkig voel dat ik soms tegen men vrouw zeg, van nu is een goed moment om te sterven, Ja ge kunt beter uw leven op een gelukkig moment beëindigen, want na dat moment is het ook weer minder.

In veel gevallen heeft een depressie een oorzaak, maar die oorzaak kan ook van vele jaren ervoor zijn, bvb jeugd trauma's.
En de ene persoon is er gevoeliger voor dan de andere en sommige worden gewoon depressief geboren.
Onze maatschappij vraagt veel van ons en geeft eigenlijk weinig terug.
De meeste dingen wat ge leuk vindt zijn u aangeleerd door de maatschappij en als de dag dan komt dat ge die dingen voor een groot deel kwijt zijt. Wat nut heeft uw leven dan gehad? Wij zijn consumenten, wij hechte waarde aan luxe en comfort en gezin, zonder dat worden de meeste depressief.
Denk zo, wat ge nooit gehad hebt, kunt ge ook niet missen.

Mja gelijk ik al zei, 't is maar hoe ge het bekijkt.

Dennoman zei:

Een zelfdoder met een beetje fatsoen doet het dan ook op een ongeluk lijken door met zijn auto in de beek te rijden ofzo.

Klik om te vergroten...

Of op de autostrade tegen een brugpijler aan 200/uur (beek zou te ondiep kunnen zijn )

Dennoman zei:

Een zelfdoder met een beetje fatsoen doet het dan ook op een ongeluk lijken door met zijn auto in de beek te rijden ofzo. De eerdere dramaturgisch verantwoorde suggesties die ik deed zijn voor diegenen die het toch niet kunnen laten om met een heel schouwspel eruit te stappen. Daarom noem ik het ook de ultieme vorm van egoïsme: je laat je nabestaanden je lijk vinden en helpt daarmee hun hele leven vakkundig naar de kloten terwijl je een hoop trauma's had kunnen besparen door gewoon op een verlaten weggetje een snok aan het stuur te geven. Oké, er is verdriet, er is rouw, maar het beeld van uw vader die aan de lichtfitting van de garage bungelt aan het stofzuigertouw zal er niet zijn.

Neen, vraag me niet om "respect" op te brengen voor de materie, want mijn oordeel erover zit er inmiddels veel te hard ingebakken.

Klik om te vergroten...

Je hebt wel gelijk ivm de manier waarop,
als je het wilt doen, doe het dan op zo'n minst pijnlijke manier voor de nabestaande die u liefhebben.

Ruben666 zei:

Of op de autostrade tegen een brugpijler aan 200/uur (beek zou te ondiep kunnen zijn )

Klik om te vergroten...

Neen. Ik zeg bewust "verlaten landweggetje" omdat je andere bestuurders ook niet in gevaar mag brengen enkel omdat jij dood wil. Dat gaat tegen het anti-dramaprincipe in. Het ideale scenario is dus dat je drank gaat kopen, u ergens op een weggetje zet, compleet shit-faced zuipt en dan recht in het kanaal/beek/vijver/... rijdt. Dan breng je niemand anders in gevaar en dan ben je onder meer door de bloedanalyse achteraf gewoon de zoveelste weekenddode waar niemand zich verder vragen bij stelt. Mooi toch?

Als je dan toch gewoon dood wil zie ik het nut van al dat drama niet in.

Dennoman zei:

Als je dan toch gewoon dood wil zie ik het nut van al dat drama niet in.

Klik om te vergroten...

ik ook niet, maar dood door verdrinking...
geef mij dan maar de korte knal (en op een verlaten plaats is indd beter dan op een snelweg, hoewel het achteraf minder makkelijk verklaarbaar is)

Ruben666 zei:

ik ook niet, maar dood door verdrinking...

Klik om te vergroten...

Als ge bereid zijt om u te laten verstikken terwijl ge uw broek volschijt, zijt ge ook bereid te verzuipen.

Ik denk dat vanuit Dennoman's visie, zelfmoord meer iets is dat je "plant". Ik denk echter dat meeste mensen die zelfmoorg plegen dat gewoon overkoment, zoals "een eerste epileptische" aanval, en zich niet in de hand hebben, iets puur impulsief. Natuurlijk worden ze dan soms "wakker" wanneer ze terug aan het beseffen zijn want ze aan het doen waren, meestal wel te laat...

Het leven is ook geen keuze maar een voor ons gemaakte keuze...

Afotai zei:

Ik denk dat vanuit Dennoman's visie, zelfmoord meer iets is dat je "plant". Ik denk echter dat meeste mensen die zelfmoorg plegen dat gewoon overkoment, zoals "een eerste epileptische" aanval, en zich niet in de hand hebben, iets puur impulsief. Natuurlijk worden ze dan soms "wakker" wanneer ze terug aan het beseffen zijn want ze aan het doen waren, meestal wel te laat...

Klik om te vergroten...

Integendeel, de stap naar zelfdoding is voor veel mensen een stap die weloverwogen en gepland is.

Ik snap Dennoman zijn standpunt omdat hij het goed kan onderbouwen, maar ik ga er gezien mijn referentiekader natuurlijk niet mee akkoord - gewoon omdat je van mensen met bijvoorbeeld (en ik geef maar een voorbeeld, want heel wat zelfdoders zijn niet depressief) een zwaar klinische depressie, moeilijk kan verwachten dat ze nog de "goodwill" hebben om het op een gepaste manier te doen.

Wat veel belangrijker is, is dat de mensen in de omgeving van mensen met suicidale gedachten, die signalen kunnen herkennen en die mensen naar de hulpverlening begeleiden, zodat ze geholpen kunnen worden.

Nog een kleine nota -> de pêrsoon in kwestie was depressief en was al een paar weken in behandeling daarvoor.

Mss lees je het morgen in de krant van Vlaams Brabant.

Bedankt voor alle comments, ik wil gewoon wat inzicht krijgen in hoe die mensen denken om zoiets te doen.

Lafaard? Daar is niets laf mee. Ik vind dat je het recht hebt tot zelfdoding, 't is nog steeds je eigen leven.
Ik vind het veel erger om die persoon in zijn eigen miserie te laten leven en hem heel zijn leven slecht te laten voelen, dat vind ik véél en véél erger.

Je kan het ook van de andere kant bekijken, de nabestaanden en de kennissen zijn egoïsten. Ze denken enkel aan hun eigen verdriet.