Om te beginnen moet ge weten dat het amerikaanse systeem een common law systeem is (zoals in Engeland). Dat wilt zeggen dat het recht voornamelijk voortvloeit uit jurisprudentie ipv uit codificaties. Het recht wordt dus case per case gevormd (niet gemaakt, meer eerder geïnterpreteerd). Nu, de ratio van de hoge schadevergoedingen komt voort uit wat men het punitive damages systeem noemt. Een heel mooi systeem waar een goede ratio achter zit.
De reden van het punitive damage systeem is dat men bedrijven wilt ontmoedigen om onrechtmatig te handelen door aan een gewone damage claim nog een punitieve claim te hangen die vaak zeer hoog ligt.
1 van de bekendste zaken omtrent de punitive damages claim is de ford pinto zaak. Deze zaak speelt zich ergens af in de jaren 50 of 60 als ik mij niet vergis. Het ging er dus om dat ford de ford pinto op de markt had gebracht, maar er zat een enorme constructiefout aan de auto. De benzinetank zat tussen de uitlaat (ofzoiets) waardoor bij een staartaanrijding de auto meteen explodeerd. Natuurlijk niet verwonderlijk dat er zo talrijke slachtoffers vielen. Natuurlijk moest ford toen hopen schadevergoedingen gaan betalen aan de slachtoffers. Maar na een kosten/baten analyse bleek dat het voor ford gewoon veel goedkoper zou zijn om de auto gewoon met die constructiefout te blijven verkopen en schadevergoedingen te betalen dan het hele productieproces van de auto aan te passen.
Natuurlijk is het niet verwonderlijk dat dergelijke gedragingen niet echt wenselijk zijn en daarom heeft men toen ook het punitive damages systeem toegepast: Ford moest naast de schadevergoedingen ook nog eens een fors bedrag een punitive damages betalen die ze wel voelden aan hun bankrekening. Het doel was natuurlijk om ford te ontmoedigen zich tot dergelijke onetische praktijken te verlagen.
Nu, een common law systeem heeft dan nogal de gewoonte om dergelijke rechtspraak vaker te gaan toepassen met als resultaat dat het tegenwoordig als consument zeer aantrekkelijk is geworden om producenten te pas en te onpas aan te klagen voor allerlei opgelopen schade. MAAR, dat wilt nog niet zeggen dat je per definitie ook succesvol zult zijn, integendeel, de meeste claims zijn zo idioot dat ze toch worden afgewezen.
Laten we de voorbeelden nemen die preske hier gaf: mensen die vinden dat ze te dik worden van fastfood klagen mcdonalds aan. Wel, ze hebben dan ook verloren, maar er wordt vaak verteld dat ze zouden hebben gewonnen want dat klinkt natuurlijk veel spectaculairder, maar het is dus gewoon niet waar.
De hete koffie: een beetje buiten proportie getrokken. Het ging in deze casus over een kartonnen tas koffie van 88°, een te hoge temperatuur die werd veroorzaakt door een defect aan de koffiemachine. 88° is naar de normen dan ook een temperatuur die gevaarlijk hoog is en serieuze brandwonden kan veroorzaken. De koffie werd dan ook gezien als een gebrekkig product dat schade had veroorzaakt. Maar in het europese productaansprakelijkheid richtlijn staan regels die ongeveer hetzelfde zijn (richtlijn 25 juli 1985). In Europa zou dus waarschijnlijk precies dezelfde uitspraak uit de bus zijn gekomen (buiten het punitive damages aspect dan)
De spelende kinderen in de winkel: nu, de laatste jaren circuleren er veel van die straffe verhalen van mensen die rechtzaken voor de meest idiote dingen zouden hebben gewonnen. Nu, 90% van die zaken zijn fake en hebben nooit bestaan of de feiten van de zaak zijn verdraaid. Zo ook met deze. Kweet de preciese feiten niet meer precies maar ik meen mij te herinneren dat de vrouw helemaal niet had gewonnen (althans toch niet van de supermarktketen). Wel zijn er zaken geweest van mensen die uitgleden op uitzonderlijk gladde vloeren waarin de klant in het gelijk werd gesteld (maar dergelijke zaken zijn hier ook geweest en daar won de klant toen ook).
