Archief - Vriend/vriendin komt later bij u inwonen

Die jongen huurde iets voor €500, en is nu bij zen vriendin gaan wonen.

Daar geeft hij €250 af aan huur (hij wint dus €250, en de vriendin krijgt €250 extra ademruimte), + dan nog de deling van de gemeenschappelijke kosten.

Zo heb ik het begrepen.

Enkel die 'hij heeft niet het gevoel dat hij mee de lening aan het afbetalen is begrijp ik dan niet.'

jack|herrer zei:

Ik denk dat ge het eens opnieuw moet lezen. Hij huurde de studio, dus verkopen of verder verhuren gaat niet.

Klik om te vergroten...

Dan heb ik het inderdaad verkeerd begrepen. Dacht dat hij het appartement voor €500 verhuurde en de helft dan aan haar gaf.

Dan klopt u bewering; hij betaald dan een stuk lening af of anders betaalt hij gewoon huur aan zijn vriendin. Zou me ook niet comfortabel voelen in deze regeling, zelfs langs beide kanten niet.

Het belangrijkste is dat je je beiden goed voelt bij de getroffen regeling. Dat is bij ons zeker ook het geval. Geen van ons beiden zou er zich goed bij voelen als de ene "gratis" bij de ander zou wonen. Dan zou dat betekenen dat 45% van mijn loon naar mijn woning gaat en 0% van zijn loon naar woning. Lijkt me niet eerlijk verdeeld, zelfs al wordt dat over 25 jaar 0% voor mij.

Hij voelt het niet aan als mijn lening mee afbetalen omdat hij absoluut niet de helft van mijn lening mee afbetaalt. Zo omschreef hij het zelf. We winnen beiden bij onze regeling, namelijk elk 250 euro per maand meer ademruimte. En is dat niet de bedoeling van een relatie? Dat beiden er een goed gevoel bij hebben?

Hij droomt er van op termijn een huisje of appartement aan de kust te kunnen kopen als vakantiewoning. Dan zal de regeling herbekeken worden natuurlijk.

Wdl zei:

Dan zou dat betekenen dat 45% van mijn loon naar mijn woning gaat en 0% van zijn loon naar woning. Lijkt me niet eerlijk verdeeld

Klik om te vergroten...

Eerder zeg je keihard: mijn huis is mijn huis. punt.

Dit staat haaks op je andere standpunt.
Dus ja het is eerlijk dat hij da 0% betaalt lijkt me.

45% van je loon is veel te zwaar waarschijnlijk, dus je probeert het wat recht te trekken door hem 250 te laten betalen.
Gelukkig voor jou heb je iemand gevonden die dat doet, want denk niet dat er veel gaan zijn die dit zouden aanvaarden.

Als jullie beiden dat een goede regeling vinden en jullie voelen u daar goed bij, dan moet je dat blijven doen uiteraard.

Ik zou persoonlijk hem liever dan gratis laten wonen, dan hem zo te laten mee betalen. Ik zou me niet comfortabel voelen bij deze regeling.
Zoals je zegt betaal je 45% van je loon naar u huis, het huis is 100% van u. U vriend zou 0% betalen, maar het huis is dan ook 0% van hem.
Nu betaal je (fictief) 35% van je loon aan u huis, het huis is 100% van u. U vriend betaalt nu 15% van zijn loon aan u en het huis is nog steeds 0% van hem.

Op einde van u 25 jaar heeft u vriend wel: 12 x 250 x25 = €75.000 in dat huis gestoken en heeft niks in de terug plaats. Ondertussen heb jij €75.000 minder moeten betalen en heb je nog steeds hetzelfde.
Daar zou met mij het schoentje wringen. Op zich als je heel u leven bij elkaar blijft is er geen enkel probleem. Maar als er eens haar in de boter zit, dan denk ik wel.
Als het dan binnen een paar jaar gedaan is (hoop van niet uiteraard) dan heb jij de winst en hij niks. Zou er dan ook niet van verschieten dat hij daar een punt van ga maken.


Als hij een vakantiewoning bijkoopt en hij betaalt dit zelf en de huuropbrengst deelt hij met u, dan vindt ik het totaal anders.

Bimmer: jouw redenering volgende, zou hij op die 25 jaar zelf ook 75000 euro meer hebben kunnen sparen dan toen hij als single nog zijn studio huurde. Pure "winst" dus door bij mij in te trekken. en jij gaat er van' uit dat hij voor die 75000 "niets" kreeg. Fout, hij kreeg toegang tot een ruime woning met tuin waar hij niets van onderhoud moet betalen.

Daarnaast is het ook zo dat hij met de huidige economie (moeilijk leningen te verkrijgen als single, onmogelijk zonder eigen inbreng) en zijn loon onmogelijk zelf iets zou kunnen kopen. Een vakantiewoning is wel mogelijk nu omdat hij bij mij gedomicilieerd is én hij nu plots wel kan sparen zodat hij over enkele jaren een eigen inbreng heeft.

Wdl zei:

Bimmer: jouw redenering volgende, zou hij op die 25 jaar zelf ook 75000 euro meer hebben kunnen sparen dan toen hij als single nog zijn studio huurde. Pure "winst" dus door bij mij in te trekken. en jij gaat er van' uit dat hij voor die 75000 "niets" kreeg. Fout, hij kreeg toegang tot een ruime woning met tuin waar hij niets van onderhoud moet betalen.

Daarnaast is het ook zo dat hij met de huidige economie (moeilijk leningen te verkrijgen als single, onmogelijk zonder eigen inbreng) en zijn loon onmogelijk zelf iets zou kunnen kopen. Een vakantiewoning is wel mogelijk nu omdat hij bij mij gedomicilieerd is én hij nu plots wel kan sparen zodat hij over enkele jaren een eigen inbreng heeft.

Klik om te vergroten...

Dat is als je redeneert ifv huren.
Dus je beweert nu zelf dat hij eigenlijk huur betaalt aan u. Hij betaalt 75.000 en krijgt toegang tot de ruimtes, maar de ruimtes zijn niet van hem.


Ik zou hem dan ook het aandeel van de woning geven waar hij voor betaald. Ik zou dan ook nooit huur vragen, als ik iets vraag, dan vindt ik dat ook normaal dat hij in verhouding van dat bedrag op papier mede eigenaar wordt van de woning. Anders noem ik het huur en dat zou ik nooit vragen aan u partner. Veel koppels betaalt bv de man 70% van de lening en 30% de vrouw. Het huis is dan op papier ook 70% van de man en 30% van de vrouw. In u geval is het huis 100% van u en 0% van u vriend.

Dat singles moeilijker een lening krijgen inderdaad, maar wat dat precies met dit te maken heeft weet ik niet echt. Hij kan moeilijk alleen iets kopen waarschijnlijk, maar daarom moet hij toch geen huur betalen? Daarom dat de meeste koppels iets samen kopen en dus ook samen eigenaar zijn.

In de veronderstelling dat ik eigenaar zou zijn en m'n vriend geen eigendom heeft, zou ik zeker vragen om electriciteit, gas, internet en verzekeringen voor de helft te betalen. Onroerende voorheffing zou voor mij zijn.
Wat betreft andere kosten zoals verbouwingen: hangt er een beetje van af, maar in het algemeen zou'k zeggen dat dat mijn probleem zou zijn. Enkel als iets specifiek voor hem is/op zijn vraag, zou'k een bijdrage vragen. Maar zelfs al betaal ik, ik zou toch met hem overleggen qua design/keuze van materiaal, enz.
Inkopen of samen iets kopen, hangt van teveel factoren af (hoeveel financiële draagkracht, is de woning groot genoeg op termijn, goed gelegen voor ons allebei,...)

Mijn reële situatie is iets anders: we hebben samen gekocht maar met ongelijke inbreng (m'n vriend had al veel meer gespaard). Onze conclusie was: we zijn allebei 50% eigenaar, maar er staat geacteerd dat als de woning zou verkocht worden, dat de som die hij meer inbracht dan ik afgetrokken wordt van de verkoopsprijs en rechtstreeks naar hem gaat (met lichte intrest) en de rest van het geld wordt dan 50/50 verdeeld.
Tot een jaar geleden deelden we ook alle kosten 50/50, ondanks dat m'n vriend meer verdient. Sinds een jaar is m'n bijdrage aan de hypotheekafossing wat verlaagd (omdat ik 4/5e werk en dus nog een stuk minder verdien). M'n 4/5e is puur voor mij, niet voor kinderen of zo, maar hij is zo lief omvoor een deel te willen compenseren voor het loonverschil (alle andere kosten nog steeds 50/50 wel).

(Toen ik nog m'n MaNaMa deed en inwoonde bij hem (een huurappartement) betaalde ik niets en daarna, toen ik werk zocht, stortte ik gewoon m'n werkloosheidsbijdrage door aan hem. Het was wel een heel goedkoop appartement, slechts 430 euro per maand, in Brussel, hij had ook een appartement gezocht dt hij alleen kon betalen.)

Ik vind asymmetrische inkomens ook een moeilijke kwestie eigenlijk, zelfs al koop je samen een woning. De loonkloof met m'n vriend riskeert enkel groter te worden (inherent aan onze respectievelijke diploma's en jobsectoren), in hoeverre draagt elkeen bij volgens vermogen of blijft het 50/50 ondanks alles...

Wdl zei:

Bimmer: jouw redenering volgende, zou hij op die 25 jaar zelf ook 75000 euro meer hebben kunnen sparen dan toen hij als single nog zijn studio huurde. Pure "winst" dus door bij mij in te trekken. en jij gaat er van' uit dat hij voor die 75000 "niets" kreeg. Fout, hij kreeg toegang tot een ruime woning met tuin waar hij niets van onderhoud moet betalen.

Klik om te vergroten...

Maar waar hij dan waarschijnlijk ook niks in te zeggen heeft. Wie heeft het laatste woord bij een beslissing over eg. de kleur van de keuken? stel dat jij wil sparen voor een nieuwe badkamer en daarom niet op reis wil gaan, moet hij daar dan in mee gaan? Of neem dat er plots iets serieus kapot gaat en jij kan het niet direct zelf betalen. Gaat hij je helpen, ga je dat dan bezien als een lening, etc

klinkt als een recept voor veel problemen

Als je huurt zou ik toch zeker de huurprijs (dus gewoon alle woonstkosten) delen, zelfs van de eerste dag samen wonen, dat lijkt mij maar eerlijk.

Als iemand een eigendom heeft dan zijn er veel mogelijkheden en veel verschillende situaties.

Zarathustra: mijn vriend heeft al vanaf dag 1 inspraak gehad in het verdere "design": keukenkraan moest vervangen worden: hij koos mee. Slaapkamer werd behangen: hij koos mee. Ook voor de offerte van de keuken die over 2 jaar zal worden gezet, had hij zijn inspraak. Hij wou bepaalde elementen (extra kostprijs van 3200 euro) en die zijn er ook in verwerkt. Het kleur van de keuken is ook een compromis en zeker niet volledig mijn ding. Maar het is mijn huis, dus ik betaal alles alleen.

Wanneer er iets stuk zou gaan (vb de verwarmingsketel) is dat mijn kost en mijn probleem. In het verleden leenden mijn ouders mij dan geld. Nu kan ik met die 250 euro per maand zelf een spaarboekje opbouwen om dit soort dingen op te lossen. Die 250 wordt dan ook op een rekening apart gestort die enkel voor het huis dient. Dat was voor hem ook wel belangrijk, dat dt geld niet zomaar als extra shopbudget wordt gezien of zo, maar echt naar het huis gaat.

Voor ons werkt dit systeem, wij ervaren het beiden als eerlijk. En hoewel velen het hier niet mee eens zijn blijkbaar, is dat nog steeds het belangrijkste voor mij.

Wdl zei:

Zarathustra: mijn vriend heeft al vanaf dag 1 inspraak gehad in het verdere "design": keukenkraan moest vervangen worden: hij koos mee. Slaapkamer werd behangen: hij koos mee. Ook voor de offerte van de keuken die over 2 jaar zal worden gezet, had hij zijn inspraak. Hij wou bepaalde elementen (extra kostprijs van 3200 euro) en die zijn er ook in verwerkt. Het kleur van de keuken is ook een compromis en zeker niet volledig mijn ding. Maar het is mijn huis, dus ik betaal alles alleen.

Wanneer er iets stuk zou gaan (vb de verwarmingsketel) is dat mijn kost en mijn probleem. In het verleden leenden mijn ouders mij dan geld. Nu kan ik met die 250 euro per maand zelf een spaarboekje opbouwen om dit soort dingen op te lossen. Die 250 wordt dan ook op een rekening apart gestort die enkel voor het huis dient. Dat was voor hem ook wel belangrijk, dat dt geld niet zomaar als extra shopbudget wordt gezien of zo, maar echt naar het huis gaat.

Voor ons werkt dit systeem, wij ervaren het beiden als eerlijk. En hoewel velen het hier niet mee eens zijn blijkbaar, is dat nog steeds het belangrijkste voor mij.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp dat dit perfect werkt voor jullie, maar je moet niet zeggen dat je het huis volledig alleen betaalt als je je partner elke maand 250 euro laat betalen. Als jullie samen blijven heeft hij op het einde van de rit gewoon 75000 betaalt aan het huis en er niks voor in de plaats gekregen.
Dan kan je nog zeggen hij kan in een ruim huis wonen, maar kwa investering heeft hij 75000 weg gegooid en jij hebt 75000 gewonnen.
Dus hoe dit een win-win is? Ik zie het niet hoor. Puur op financieel gebied zie ik een dikke win-dik verlies situatie.

Hiervoor bestaat geen ideale situatie, is echt afhankelijk van je relatie.
Toen ik mijn partner leerde kennen had ik een eigen appartement, zij huurde een woning. Ze is redelijk snel bij mij komen wonen, maar hebben nooit een regeling gehad ivm geld en vaste kosten.. onze relatie zat direct heel goed, gingen we boodschappen doen dan betaalde zij meestal, maar er werd echt geen sommetje gemaakt om te zien wie wat had betaald.
Een tijd later samen een huis gekocht, intussen zijn we getrouwd en hebben we een kind. Nu wordt al het geld op 1 rekening gestort, omdat we beide geen nood hebben aan een eigen rekening enzo. Maar ik ken genoeg koppels die in eenzelfde situatie zweren bij aparte rekeningen + een gemeenschappelijke voor alle vaste kosten. Hoe je de financiële zaken wil regelen maakt niet uit, zolang jullie je er allebei maar goed bij voelen.

Je vergeet wel het belangrijkste: zij woont in jouw appartement

Succubus zei:

Hiervoor bestaat geen ideale situatie, is echt afhankelijk van je relatie.
Toen ik mijn partner leerde kennen had ik een eigen appartement, zij huurde een woning. Ze is redelijk snel bij mij komen wonen, maar hebben nooit een regeling gehad ivm geld en vaste kosten.. onze relatie zat direct heel goed, gingen we boodschappen doen dan betaalde zij meestal, maar er werd echt geen sommetje gemaakt om te zien wie wat had betaald.
Een tijd later samen een huis gekocht, intussen zijn we getrouwd en hebben we een kind. Nu wordt al het geld op 1 rekening gestort, omdat we beide geen nood hebben aan een eigen rekening enzo. Maar ik ken genoeg koppels die in eenzelfde situatie zweren bij aparte rekeningen + een gemeenschappelijke voor alle vaste kosten. Hoe je de financiële zaken wil regelen maakt niet uit, zolang jullie je er allebei maar goed bij voelen.

Klik om te vergroten...

Ik ben wel eens benieuwd wat je gaat doen moesten er binnen 3-4 jaar problemen komen in jullie relatie? Hoe gaan jullie dan uit elkaar? jij met alles en zij met niks? Of ga je dan voor een 50/50 of iets anders?

250 euro pm huur is echt wel niks. Ik vind wel dat de gemeenschappelijke kosten daarin inbegrepen mogen zijn

Op lange termijn moet ge idd iets anders beginnen erop vinden want het tikt wel aan maar ik zou er echt geen problemen mee hebben om een paar jaar met die regeling in te wonen bij mijn vriendin hoor Vooraleer ge samen iets koopt gaat ge wss toch samen huren, beter zo dan elk 400 euro pm neer te tellen voor een appartement waarbij het geld dan vloeit naar een onbekende.

robinw83 zei:

Je moet het van de andere kant ook bekijken. Hij steekt wel elke maand 250 Euro in zijn zakken die hij normaal kwijt Was aan huur. Als hij slim Is heeft hij na 20 jaar ook 75000 Euro opzij staan. Mocht het nog verkeerd lopen, toch ook een mooi extraatje om zelf iets te kopen.

Klik om te vergroten...

Snap niet zo goed, vind ik persoonlijk een rare redenering.

Ik snap dat hij 250 euro minder betaalt als hij vroeger huurde. Maar nu ben je samen, als koppel.

Als ik 1000 euro voor een huis betaal aan lening. Grootdeel van dat geld ben ik niet kwijt maar zit als waarde in mijn woning. Als er nu iemand komt inwonen en zij betaalt 250 euro aan huur dan bespaar ik elke maand geld uit, maar die 250 euro gaat ook nog eens naar het waarde van het huis. Dat is dubbele winst voor mij. Ik vind dan ook logisch dat zij dan voor die 250 euro eigenaar wordt van de woning, verhouding uiteraard.

Uiteindelijk heb ik dan 75000 euro cash geld kunnen besparen en heeft zij ook nog eens 75000 euro van de lening betaalt, waarvan niks van haar is. En die 75000 euro wordt nog meer loop van de jaren.

Zij heeft uiteindelijk alleen 75000 euro minder betaalt

Wdl zei:

Hij betaalt mij de helft van de huur van zijn studio waar hij voordien woonde. Hij kan dus elke maand 250 euro meer sparen dan toen hij nog niet bij mij woonde en ik krijg met 250 euro extra ook wat meer financiële ademruimte.

...

Ons "toekomstplan" is eerder dat hij op termijn iets koopt dat we als vakantiewoning kunnen gebruiken, of een stuk bouwgrond zodat die al afbetaald is als we op onze "ouwe dag" een geriefelijke nieuwbouw willen zetten.

Klik om te vergroten...

Dan is het ook maar logisch dat jij bijdraagt voor de vakantiewoning zonder dat je je inkoopt. Jij kan immers goedkoper op vakantie, dus meer bijsparen, en hij krijgt met de jouw bijdrage ook wat meer financiële ademruimte. Maar iets zegt mij dat jij dat niet ziet zitten

Ik vind dat er toch een enorm verschil is tussen iets kopen als alleenstaande, of iets kopen terwijl je al in een relatie zit...

Het is misschien anders als je je lening nog bijna helemaal moet afbetalen. Maar wat als iemand een huis gekocht heeft dat al volledig afbetaald is? In mijn geval is mijn appartement bijvoorbeeld al bijna volledig van mij, ik leen maar voor een vrij klein bedrag en enkel omdat dat fiscaal voordeliger uitkomt. Ik zie echt niet in waarom ik mijn eigendom dan zou moeten afstaan bij een eventuele relatiebreuk.

Ik zou nu zelf ook geen huur gaan vragen, maar ik snap de logica erachter wel. Het is ook maar een regeling voor een paar jaar, he.

jack|herrer zei:

Ik ben wel eens benieuwd wat je gaat doen moesten er binnen 3-4 jaar problemen komen in jullie relatie? Hoe gaan jullie dan uit elkaar? jij met alles en zij met niks? Of ga je dan voor een 50/50 of iets anders?

Klik om te vergroten...

Aangezien het huis 50/50 beschreven werd en we enkel gemeenschappelijke rekeningen hebben, zou dat uiteraard 50/50 zijn.. is toch logisch.