Ik ben wel een beetje raar denk ik, omdat ik een beetje intravert ben ofzo.
Ik kan bijvoorbeeld zonder problemen een week of langer thuis zitten zonder buiten te komen (voor iemand van 30 jaar is dat mss wel wat raar?). Allé, vroeger was dat toch

Ondertussen heb ik al 4 jaar een vriendin dus dan gaat dat niet meer.
Voor de rest is er bitterweinig die ik graag doe buiten series kijken, gamen, restaurantje doen en dergelijke. Gelukkig kijkt mijn vriendin ook graag series

Maar af en toe vraagt ze wel eens "wanneer doen we nog eens iets anders" en dan tja denk ik van waarom
Ik mis ook nooit mensen. Mijn beste vrienden zie ik 1 keer per jaar ofzo dat we eens afspreken. We praten uiteraard wel vaak online. Maar soms als ik anderen bezig hoor over mensen missen, dan kan ik dat helemaal niet vatten. Volgend jaar ga ik alleen wonen en ik denk dat ik mijzelf er echt aan moet herinneren om bijvoorbeeld eens om de week of 2 weken mijn ouders te gaan bezoeken. En dat wil niet zeggen dat ik hun niet graag zie natuurlijk, ik ken het gevoel van 'missen' gewoon niet echt.
Maar langs de andere kant als ik ben bij mensen die ik ken, dan ben ik meestal wel de grappige van de groep en als ik dan zeg dat ik normaal zeer stil en verlegen ben dan geloven die daar niets van. Op mijn werk enzo ben ik ook altijd den eerste om mee te doen me de vettige praat. De andere kant daarvan is dan weer dat ik soms 3-4 keer voorbij een winkel stap omdat ik niet durf binnen gaan, vooral een winkel waar ik niet kom en niet onmiddellijk weet wat ik nodig heb. Dan is er "iets" dat me tegenhoudt om binnen te gaan omdat ik me dan ongemakkelijk voel en niet wil dat mensen me komen aanspreken.
Maarja, zoals ik al zei in een groep bekende mensen ben ik meestal de grappenmaker van de groep
Soms voel ik mij alsof er 2 versies van mezelf zijn, maar dat is waarschijnlijk bij elke man zo? De versie waar je vriendin er bij is en de versie waar ze er niet bij is?