wlibaers zei:
Jezelf in de plaats van die andere stellen is niet echt relevant. Natuurlijk is het beter voor hen naar hier te komen / hier te blijven. Maar minder goed voor ons. Belangenconflict. Realiseren dat het in zijn belang is hier te zijn, verandert niets aan het feit dat het beter is voor ons als hij hier niet zou zijn. Je kan het fenomeen mischien beter begrijpen, maar het blijft nuttig je ertegen te verzetten.
Tenzij je natuurlijk iemand bent die de belangen van anderen boven die van jezelf stelt. Een totaal onnatuurlijke houding, waarvan je zou verwachten dat ze spontaan nooit zou opkomen omdat evolutie (hier niet strikt genetisch te begrijpen, ik heb het hier eerder over culturele en ideologische evolutie) tegen dit soort defecten selecteert. Een zeker altruïsme binnen de eigen groep is evolutionair nog wel nuttig, maar van een groep die in significante mate altruïstisch is tegenover andere groepen kan je alleen de ondergang verwachten. Wat kan dan wel de aanwezigheid van dergelijke suïcidale tendensen verklaren? Wel, een groep kan het voor zijn eigen voordeel nuttig vinden een andere groep op een of andere manier ervan te overtuigen dat dergelijk altruïsme nuttig is. Daarbij denk ik niet aan de immigranten zelf (erg overtuigend zijn ze niet), maar aan globalisten, investeerders, grote industrie (meer immigranten, meer werklozen lagere lonen), politici (bepaalde partijen hebben meer succes bij immigranten dan andere),...
Solidariteit buiten wat redelijkerwijze als je eigen groep opgevat kan worden kan men dus best zien als een extern opgewekte invloed die je eigen groep te schaadt. Wie je dergelijke gevoelens wil aanpraten duidt zichzelf daarmee ondubbelzinnig aan als ofwel je vijand, ofwel als iemand die door je vijanden gehersenspoeld is.
Dat is net het probleem in jouw redenering, je omlijnt jouw visie van groep tot het eigen volk en vindt dat ieder die tot dezelfde groep behoort ook die ene groep als "zijn groep" moet beschouwen, maar in de realiteit is dit hoegenaamd niet zo.
Als we het zouden voorstellen met verzamelingen, stel verzameling A de groep die persoon A beschouwt als "zijn groep" en verzameling B de groep die persoon B beschouwt als zijnde "zijn groep".
Als persoon B zegt: persoon A zit in mijn groep, impliceert jouw visie dat persoon A zijn verzameling gelijk is aan de verzameling van persoon B, terwijl persoon A misschien liever een kleinere selecte groep als zijn groep aanziet, waarbij de verzameling A dus niet noodzakelijk een deelverzameling is van B, maar wellicht wel een doorsnede heeft met verzameling B.
Dit komt weer neer op de aloude discussie nationalisten <> niet-nationalisten, de nationalisten verwijten de niet-nationalisten van het slechte voor te hebben met hun land, terwijl er hier gewoon sprake is van een verschil in de interpretatie van de groep die men belangrijk vindt en waartoe men wil behoren.
Je zegt wel "redelijkerwijze als je eigen groep opgevat", maar er bestaat niet zoiets, 't is niet omdat ik een Belg ben en jij een Belg bent dat ik daarom de Belgen, jouw groep, belangrijker vindt dan pakweg een vriend uit een ander land, die ik wel tot "mijn groep" zie behoren.
Plus daar komt dus bij dat solidariteit binnen de eigen groep altijd bestaan heeft, de mens is nu eenmaal een groepswezen, claimen dat enkelingen jouw groep verzieken door solidair te willen zijn met een andere komt er dus, weer op neer dat er een verschil is in de verzamelingen en dat één persoon eist dat de ander dezelfde verzameling hanteert voor zijn groep.
Is dit zelfdestructie van de eigen groep? Voor persoon A niet, voor persoon B wel, aangezien die eist van de personen in zijn groep dat ze enkel aan de personen in zijn groep hulp bieden, maar wie gaat hier dan in de fout? Persoon A omdat ie zijn eigen keuzes maakt omtrent wie ie tot zijn groep ziet of persoon B omdat die zijn wil en verzameling oplegt aan persoon A?