Heb geprobeerd alle posts lezen,bedankt voor de reacties al!
Ik denk dat ik het moet formuleren als "een grote vorm van gemis aan motivatie."
Vandaag had ik Engels en de leraar begon over het feit dat je een boek moest lezen voor het examen.
We hadden een lijst gekregen van ongeveer 30 boeken . Ik zag daar een boek tussenstaan die mij wel aansprak. Toen begon de leraar op het bord een lijst op te schrijven over andere boeken die je dan op een cursusblad moest schrijven.
Ik heb zelf geen cursusblad genomen om het op te schrijven.
Iedereen van de klas begon die lijst over te schrijven behalve ik. Ik had mijn keuze al gemaakt van boek,is het dan normaal dat ik die boeken die aan het bord stonden niet overschijf? Volgens mij was ik de enigste die die lijst niet heb opgeschreven van de klas.
Ik heb nog nooit een dag gehad waarop ik mijn agenda invul,alleen de dag voordat ik mijn agenda moet indienen schrijf ik alles over van iemand anders
Is dat dan een gebrek aan motivatie van mijn kant?
Ik las dat sommige mij aanraden om naar het CLB te gaan? Wel,ben al eens een tijdje gevolgd geweest door het CLB (na mijn depressie,waar ik liever niet verder op inga want ik zou blij zijn moest er eens een dag zijn waaraan ik er niet aan denk) en zij hebben mij ook een verkeerde keuze voorgeschoteld en voor mij kwamen ze onprofessioneel over,hoe ik het bedoel?
Ik had op een dag een gesprek met een medewerkster en zei vroeg of ik met iemand problemen had en ik zei de naam en klas van die persoon.
Ik ga naar klas en 5min later komt zij binnen in klas en vraagt of persoon X aanwezig is? Ik schaam mij dood natuurlijk,hoe kan zij haar nu vergissen van klas? Dat noem ik,sorry voor diegenen die zich voelen aangesproken,onbekwaam.
Mijn ouders verwijten mij dat ik niet genoeg geleerd heb voor de examens,maar dit vind ik maar een laffe reden! Slechte punten? Aja jongen,niet veel gedaan hé! Terwijl ik er van overtuigd ben dat ik naar mijn gevoel de beste examens ooit (zou) gemaakt hebben.
Wat mij wél opvalt aan mijzelf is dat ik soms moeilijk uit mijn woorden geraak,niet stotteren,maar over sommige woorden struikel,misschien dat dit nog iets is?
Ik kan er moeilijk gevoelens uiten bij personen (o.a mijn ouders,vrienden,gewone mensen) Ik verzwijg liever iets dan dat ik 30€ zou krijgen voor IETS te zeggen.
Ik typ het liever dan ik mijn mond moet opendoen waardoor 'dit' te typen een opluchting is.
Ga nu eten,jullie ook jongens/meisjes en smakelijk iedereen!
Stancke