Archief - Peuterleerkracht zwaait met term 'autisme'

Mijn zoontje is net 3 jaar en gaat sinds een paar weken (nu een week of 8 min twee weken ziek) halve dagen naar de peuterklas. Er zitten naast hem nog 32 kindjes in deze klas.
Persoonlijk had ik hem liever pas in september zien gaan omdat ik niet vind dat hij echt al klaar is. Hij is op sommige vlakken, motorisch bijv. erg snel maar op taalvlak kan hij bijvoorbeeld wel liedjes zingen maar zijn gewone conversatie is nog brabbelen. Hij is wel erg koppig en kan serieus van zijn neus maken als je hem onderbreekt omdat er iets anders gedaan zal worden, hij doet liefst zijn eigen ding, maar kan daar heel slim en inventief uit de hoek komen.
Doordat hij dus zwaar kan beginnen huilen bij het onderbreken van zijn gekozen bezigheid en omdat hij af en toe zijn hoofdje stoot, moet ik nu donderdag naar de school om over 'zijn autisme' te praten. Hij heeft nooit creche gehad (te duur) dus loopt misschien sociaal wat achter en met zijn koppigheid is hij geen makkelijk kindje maar ik merk nu al dat de leerkrachten hem 'anders' behandelen. Het is 'maar' dat 'autistisch' ventje. Dat het een moeilijk element is met 32 andere kindjes snap ik. Maar hij is nu precies afgeschreven en ik vind dat toch heel jong en heel snel. Een forum als dit is niet ideaal, weet ik, maar ik hoop dat er misschien toch iemand wat input heeft?

Om eerlijk te zjjn ,als ik uw tekst lees begin ik toch te twijfelen.

En als het effectief autisme is: hoe vroeger dat het ontdekt wordt en er op ingespeeld kan worden met therapie, hoe beter voor zijn ontwikkeling

Bibiciwan zei:

Mijn zoontje is net 3 jaar en gaat sinds een paar weken (nu een week of 8 min twee weken ziek) halve dagen naar de peuterklas. Er zitten naast hem nog 32 kindjes in deze klas.
Persoonlijk had ik hem liever pas in september zien gaan omdat ik niet vind dat hij echt al klaar is. Hij is op sommige vlakken, motorisch bijv. erg snel maar op taalvlak kan hij bijvoorbeeld wel liedjes zingen maar zijn gewone conversatie is nog brabbelen. Hij is wel erg koppig en kan serieus van zijn neus maken als je hem onderbreekt omdat er iets anders gedaan zal worden, hij doet liefst zijn eigen ding, maar kan daar heel slim en inventief uit de hoek komen.
Doordat hij dus zwaar kan beginnen huilen bij het onderbreken van zijn gekozen bezigheid en omdat hij af en toe zijn hoofdje stoot, moet ik nu donderdag naar de school om over 'zijn autisme' te praten. Hij heeft nooit creche gehad (te duur) dus loopt misschien sociaal wat achter en met zijn koppigheid is hij geen makkelijk kindje maar ik merk nu al dat de leerkrachten hem 'anders' behandelen. Het is 'maar' dat 'autistisch' ventje. Dat het een moeilijk element is met 32 andere kindjes snap ik. Maar hij is nu precies afgeschreven en ik vind dat toch heel jong en heel snel. Een forum als dit is niet ideaal, weet ik, maar ik hoop dat er misschien toch iemand wat input heeft?

Klik om te vergroten...

Als de manier van communiceren etc op school je niet bevalt, verander je toch van school (volgend schooljaar) of haal je hem er terug van af?

Een klas van 32 is nooit ideaal, maar een kind dat zelfs nooit een crèche heeft gezien, kan compleet tilt slaan in al die drukte en verandering! Dan maakt het niet uit of er nu al dan niet iets scheelt met dat kind, er zijn nu eenmaal te veel veranderingen, prikkels, personen,.. Om deftig te kunnen verwerken.

Waarom neem je alvast niet eens contact op met het clb? Dit schooljaar gaan ze nog weinig kunnen doen, maar misschien kunnen ze hem begin volgend schooljaar wel eens testen of observeren?
Tenzij jouw zoon zwaar op zou vallen is het trouwens belachelijk om op 3 jaar al over autisme te spreken. En aangezien er volgens jullie niets aan de hand is, zijn er 2 opties: ofwel zijn er belangrijke, grootse signalen die jullie missen, ofwel zit hij bij een juf die zichzelf expert ter zake vindt en bij elk kind wel een diagnose zal kunnen stellen

Ga alvast eens luisteren wat ze concreet te zeggen hebben, ga eerlijk na bij jezelf of het al dan niet klopt wat wordt gezegd én bespreek dat met meer neutrale personen zoals bvb de huisarts, pediater,...

Goh, alles kan natuurlijk. Daarvoor ben ik geen specialist op dat vlak maar zou het ook wel een beetje nuanceren. Zo een stempels worden nogal snel gezet, tegenwoordig heeft elke kleine bv ADHD.
De indrukken van dat kind om in zo een groep te recht te komen, zeker omdat ie geen crèche gewend is. De leeftijd speelt natuurlijk ook, dan kunnen ze koppig en driftig zijn. Als dat allemaal kenmerken zijn dan is mijn zoontje ook autistisch en zullen er nog veel zijn. Die is ook tegen verandering, kan ook ongelofelijk koppig zijn en mobiel is hij ook beetje wankel (enkeltje dat niet helemaal goed staat, moeten we binnenkort voor naar de specialist).

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Helemaal hetzelfde verhaal als bij ons. Wij hebben testen moeten doen met hem en daar kwam ook autisme uit.

Ik dacht echt dat zijn en ons leven kapot waren.

Maar staar je niet blind op die term, met onze zoon gaat alles perfect, heeft goeie punten in zijn gewone school, vrienden, gaat basketten. Ik merk eigenlijk ook niks speciaals op aan hem.

Ik moet er wel bij zeggen dat hij relatine krijgt omdat hij ook adhd heeft. En daar had hij en wij echt last van.

Wij dachten dat dat zijn autisme was, maar relatine helpt niet bij autisme. En dat is echt een redmiddel geweest om hem in het gewone onderwijs te kunnen houden en om het hier thuis leefbaar te maken.

Veel hangt af van hun iq bij autisme. Als ze een normaal iq hebben zullen ze daar geen last van hebben omdat ze dan slim genoeg zijn om het te verstoppen.

Nu klinkt het als iets ergste voor jou, ik ken het maar al te goed. Wij waren 2 dagen aan het wenen als we het nieuws gehad hebben maar dat was echt nergens voor nodig. Autisme wordt tegenwoordig heel vlug geplakt op iemand, of het nu een erge vorm is of een lichte afwijking.

Enige wat hij heeft is dat hij onzeker kan zijn, en hij kon niet tegen zijn verlies. Maar dat hebben ze met de gon begeleiding aangeleerd.

Als ik dan zou moeten zeggen wie er autisme heeft van onze 2 kinderen zou ik eerder de jongste zeggen. En van hem zeggen ze dat alles perfect is in school.

Verschil is dat hij wel naar de crèche is geweest en de oudste die zogezegd autisme heeft is nooit geweest.

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk

Mijn zoon is bijna 9 en heeft autisme, het begon eigenlijk dat hij pas op zijn derde kon stappen en er begeleiding er bij nodig was nu zoveel jaar verder zit hij het in het bijzonder onderwijs op het niveau van een 5 jarige.
Ons dochtertje van 6 is hem nu aan het voorbijsteken ( taal, motoriek etc ) en dat is wel pijnlijk :-(
Ook lichamelijk gaat er heel wat mis ( hij kan vb nog steeds niet naar groot toilet gaan dus nog steeds werken we met pampers, na twee jaar onderzoek zijn ze er nu op uit gekomen dat hij luie darmen heeft ), beide oren zijn zijn trommelvliezen nooit herstelt van buisjes dus zonder dat we het wisten heeft hij twee a drie jaar heel slecht gehoord bijgevolg zijn spraak ook nog heel wat achterstaat.

1ste leerjaar heeft hij op een gewone school moeten doorbrengen, opdat er gewoon geen plaats was voor zijn type beperkingen ( type 3) hij gaat nu met een busje naar gent naar school omdat wij hem gewoon niet kunnen brengen en ophalen.
Gedurende de kleuterschool heeft hij wel begeleiding gekregen ( revalidatie center in destelbergen ) en toen moesten we hem twee maal per week van school halen en hem naar daar brengen incl in de schoolvakantie's.
Hij gaat sinds kort ook naar kinderpsygoloog, waar wij ook mee samen zitten 1 a twee keer per maand.
Wij als ouders worden dit ook soms zo moe om tegen al deze probleemkes te vechten... sorry voor de vele info dat ik zo direct geef maar dat is wa me nu zo opkomt.

Ik hoor het graag, van andere 'gewone' mensen zowel het goede als het moeilijke want je voelt je wel héél alleen op de wereld als dat voor je neus staat.

Ik zou me beter proberen te informeren en een "echte" beoordeling en diagnose willen van iemand professioneel. Met alle respect voor die leerkracht maar dat is nu eenmaal die haar vakgebied niet.
Natuurlijk kan die aangeven of ze al dan niet een vermoeden heeft maar echt diepe kennis heeft die toch niet?

Uw verhaal doet me wat denken aan dat van het neefje van mijn vriendin. Daar zei de kleuterleidster net hetzelfde, meer nog: op een middag heeft ze hem specifiek een half uur geobserveerd en ze was er zeker van dat hij autisme had. Ze hebben hem dan laten testen bij een psycholoog en uiteindelijk bleek er niks te kloppen van de diagnose van die leerkracht.

Als er een vermoeden is van autisme zou ik er sowieso aan denken om het te laten testen, ook al is jullie kindje nog maar drie jaar. Hoe jonger het is, hoe gemakkelijker je er op in kan spelen.
Mijn man heeft een lichte vorm van autisme maar is wel een 'hoogfunctionerende' autist, zoals ze zeggen. Dat wil zeggen dat hij geen verstandelijke beperking heeft. In tegendeel, hij is bovengemiddeld begaafd, wat het voor hem steeds gemakkelijker heeft gemaakt om zijn autisme te verstoppen voor de buitenwereld. Maar op een bepaald moment keert zich dat wel tegen hem.

Moest het zo zijn dat jullie zoontje een ASS zou hebben, dan zou je zijn gedrag veel beter in het oog kunnen houden en erop inspelen. en dan ga je met hem veel beter moeten communiceren, over dingen die voor andere kinderen normaal zouden zijn. Het zal de relatie tussen jullie kind en de familie en buitenstaanders uiteindelijk veel gemakkelijker maken.
Dus, maak je nog geen zorgen.

En mocht hij het niet hebben: des te beter!

ga er zo open mogelijk naartoe.

Ik lees hier nogal beschuldigende reacties richting de leerkracht. Zij zegt dit enkel om goed te doen, niet om het kind te pesten.

Herman De Croo zei:

Ik lees hier nogal beschuldigende reacties richting de leerkracht. Zij zegt dit enkel om goed te doen, niet om het kind te pesten.

Klik om te vergroten...

Dit dus. Veel leerkrachten (vooral in het peuter-kleuteronderwijs) krijgen opleidingen om signalen op te pikken. Dit wil niet zeggen dat het effectief autisme is maar dat er een paar kenmerken zijn die erop kunnen wijzen.
Enkel een reeks testen door bevoegde personen kunnen de diagnose stellen.
En dit is op zich ook geen drama want je hebt veel personen met autisme die perfect normaal functioneren.

bassie82 zei:

Dit dus. Veel leerkrachten (vooral in het peuter-kleuteronderwijs) krijgen opleidingen om signalen op te pikken. Dit wil niet zeggen dat het effectief autisme is maar dat er een paar kenmerken zijn die erop kunnen wijzen.
Enkel een reeks testen door bevoegde personen kunnen de diagnose stellen.
En dit is op zich ook geen drama want je hebt veel personen met autisme die perfect normaal functioneren.

Klik om te vergroten...

Dat is wat ik bedoelde. Helemaal niet als beschuldigend naar de leerkracht. Die kan signalen oppikken maar een echte diagnose stellen kan die niet.
Daarom dat ik verdere hulp zou zoeken, dan weet je snel waaraan en waaraf.

Er wordt veel gebabbeld over autisme hier, maar gebruik aub de juiste term, nl ASS.
Dit toont ook aan dat het een spectrum aan verschillende stoornissen is, die zich bij elke persoon anders manifesteren.
Goed dat er zo vroeg iemand "iets" heeft opgemerkt, nu kan je naar een revalidatiecentrum stappen en op de wachtlijst gaan staan. Binnen het jaar kan je uitgebreide testen gaan doen op te kijken waar het probleem zich voordoet.
Onze zoon van 8 heeft 2 jaar geleden de diagnose gekregen, en hoewel het even een klap voor ons was, is het nu wel een pak gemakkelijker.
Oudercursussen volgen, boeken lezen en je proberen in te leven in je kind zn hoofd.
Die van ons heeft ASS met dysfasie en dyspraxi, waardoor hij vooral problemen heeft met taal en schrijven (fijne motoriek). Hij is echter nipt normaal begaafd, maar heeft heel wat moeilijkheden op sociaal vlak. Hij zit nu in een school met hele kleine klassen, maar wel met zo veel mogelijk normaal leerplan. In zijn klas zijn er 9 leerlingen.

Als er gezegd wordt dat het gemakkelijker is met normaal begaafden of hoog begaafden (wegens kunnen wegsteken), dan weet je echt niet waarover je babbelt. Die kinderen komen savonds doodmoe thuis door de de hele dag een rolletje te moeten spelen, dat ze vaak thuis crashen..

Intss wrs TLDR, maar zou nog even kunnen doorgaan... Als je specifieke vragen hebt, mag het ook via PM.

Verstuurd vanaf mijn XT1562 met Tapatalk

Bibiciwan zei:

Mijn zoontje is net 3 jaar en gaat sinds een paar weken (nu een week of 8 min twee weken ziek) halve dagen naar de peuterklas. Er zitten naast hem nog 32 kindjes in deze klas.
Persoonlijk had ik hem liever pas in september zien gaan omdat ik niet vind dat hij echt al klaar is. Hij is op sommige vlakken, motorisch bijv. erg snel maar op taalvlak kan hij bijvoorbeeld wel liedjes zingen maar zijn gewone conversatie is nog brabbelen. Hij is wel erg koppig en kan serieus van zijn neus maken als je hem onderbreekt omdat er iets anders gedaan zal worden, hij doet liefst zijn eigen ding, maar kan daar heel slim en inventief uit de hoek komen.
Doordat hij dus zwaar kan beginnen huilen bij het onderbreken van zijn gekozen bezigheid en omdat hij af en toe zijn hoofdje stoot, moet ik nu donderdag naar de school om over 'zijn autisme' te praten. Hij heeft nooit creche gehad (te duur) dus loopt misschien sociaal wat achter en met zijn koppigheid is hij geen makkelijk kindje maar ik merk nu al dat de leerkrachten hem 'anders' behandelen. Het is 'maar' dat 'autistisch' ventje. Dat het een moeilijk element is met 32 andere kindjes snap ik. Maar hij is nu precies afgeschreven en ik vind dat toch heel jong en heel snel. Een forum als dit is niet ideaal, weet ik, maar ik hoop dat er misschien toch iemand wat input heeft?

Klik om te vergroten...

Bedoel je dat hij zichzelf moedwillig pijn doet?

Ik ken de titel van het boek niet meer van buiten, maar het was iets in de aard van 'jeugd en autisme', toen ik het las stelde ik vast dat het gedrag van mijn zoon daarin in grote mate letterlijk beschreven werd.

En ja, eens de stempel autisme er op staat wordt uw kind anders behandeld, zelfs door mensen die hem goed kennen, al was het maar omdat de gemiddelde mens geen enkel idee heeft.

Dr.Cro zei:

Er wordt veel gebabbeld over autisme hier, maar gebruik aub de juiste term, nl ASS.
Dit toont ook aan dat het een spectrum aan verschillende stoornissen is, die zich bij elke persoon anders manifesteren.
Goed dat er zo vroeg iemand "iets" heeft opgemerkt, nu kan je naar een revalidatiecentrum stappen en op de wachtlijst gaan staan. Binnen het jaar kan je uitgebreide testen gaan doen op te kijken waar het probleem zich voordoet.
Onze zoon van 8 heeft 2 jaar geleden de diagnose gekregen, en hoewel het even een klap voor ons was, is het nu wel een pak gemakkelijker.
Oudercursussen volgen, boeken lezen en je proberen in te leven in je kind zn hoofd.
Die van ons heeft ASS met dysfasie en dyspraxi, waardoor hij vooral problemen heeft met taal en schrijven (fijne motoriek). Hij is echter nipt normaal begaafd, maar heeft heel wat moeilijkheden op sociaal vlak. Hij zit nu in een school met hele kleine klassen, maar wel met zo veel mogelijk normaal leerplan. In zijn klas zijn er 9 leerlingen.

Als er gezegd wordt dat het gemakkelijker is met normaal begaafden of hoog begaafden (wegens kunnen wegsteken), dan weet je echt niet waarover je babbelt. Die kinderen komen savonds doodmoe thuis door de de hele dag een rolletje te moeten spelen, dat ze vaak thuis crashen..

Intss wrs TLDR, maar zou nog even kunnen doorgaan... Als je specifieke vragen hebt, mag het ook via PM.

Verstuurd vanaf mijn XT1562 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Het is inderdaad zo dat er veel hoogbegaafde autisten zijn die goed kunnen faken, waar men soms eerst op latere leeftijd de diagnose stelt.

Bibiciwan zei:

Mijn zoontje is net 3 jaar en gaat sinds een paar weken (nu een week of 8 min twee weken ziek) halve dagen naar de peuterklas. Er zitten naast hem nog 32 kindjes in deze klas.
Persoonlijk had ik hem liever pas in september zien gaan omdat ik niet vind dat hij echt al klaar is. Hij is op sommige vlakken, motorisch bijv. erg snel maar op taalvlak kan hij bijvoorbeeld wel liedjes zingen maar zijn gewone conversatie is nog brabbelen. Hij is wel erg koppig en kan serieus van zijn neus maken als je hem onderbreekt omdat er iets anders gedaan zal worden, hij doet liefst zijn eigen ding, maar kan daar heel slim en inventief uit de hoek komen.
Doordat hij dus zwaar kan beginnen huilen bij het onderbreken van zijn gekozen bezigheid en omdat hij af en toe zijn hoofdje stoot, moet ik nu donderdag naar de school om over 'zijn autisme' te praten. Hij heeft nooit creche gehad (te duur) dus loopt misschien sociaal wat achter en met zijn koppigheid is hij geen makkelijk kindje maar ik merk nu al dat de leerkrachten hem 'anders' behandelen. Het is 'maar' dat 'autistisch' ventje. Dat het een moeilijk element is met 32 andere kindjes snap ik. Maar hij is nu precies afgeschreven en ik vind dat toch heel jong en heel snel. Een forum als dit is niet ideaal, weet ik, maar ik hoop dat er misschien toch iemand wat input heeft?

Klik om te vergroten...

Een leerkracht kan geen medische diagnose's stellen. Zelfs een verpleegkundige kan niet zeggen 'u kind, die heeft autisme'. Enkel een gespecialiseerde arts, met gestaafde onderzoeken kan een diagnose stellen.

Ik zou die leerkracht eens goed z'n vet geven en hem er eens op duiden dat hij strafbare feiten pleegt en zelf ook overgaat tot discriminatie.
Vervolgens zou ik, indien je echt klaarheid wil, u kind laten 'testen'.
Maar aangezien een crèche al te duur was, ...

Ik zou het hier niet bij laten en stappen ondernemen.

Dat de school u 'verplicht' om te praten over 'het autisme van m'n zoon', dat is er al helemaal over.
Sommige leerkrachten denken echt dat ze alle wijsheid bezitten van de wereld.

Etersil zei:

Een leerkracht kan geen medische diagnose's stellen. Zelfs een verpleegkundige kan niet zeggen 'u kind, die heeft autisme'. Enkel een gespecialiseerde arts, met gestaafde onderzoeken kan een diagnose stellen.

Ik zou die leerkracht eens goed z'n vet geven en hem er eens op duiden dat hij strafbare feiten pleegt en zelf ook overgaat tot discriminatie.
Vervolgens zou ik, indien je echt klaarheid wil, u kind laten 'testen'.
Maar aangezien een crèche al te duur was, ...

Ik zou het hier niet bij laten en stappen ondernemen.

Dat de school u 'verplicht' om te praten over 'het autisme van m'n zoon', dat is er al helemaal over.
Sommige leerkrachten denken echt dat ze alle wijsheid bezitten van de wereld.

Klik om te vergroten...

Waarom zet gij in elke reply op willekeurige woorden aanhalingstekens?

Würzel zei:

Bedoel je dat hij zichzelf moedwillig pijn doet?

Ik ken de titel van het boek niet meer van buiten, maar het was iets in de aard van 'jeugd en autisme', toen ik het las stelde ik vast dat het gedrag van mijn zoon daarin in grote mate letterlijk beschreven werd.

En ja, eens de stempel autisme er op staat wordt uw kind anders behandeld, zelfs door mensen die hem goed kennen, al was het maar omdat de gemiddelde mens geen enkel idee heeft.

Klik om te vergroten...

Neen, het was bij momenten als hij zijn zin niet kreeg dat hij gewoon *boenk* hoofdje tegen je been of op de zetel. 1 keer, geen repetitie ofzo en ik moet zeggen dat hij dat nu al een dikke maand niet meer doet. Als hij nu kwaad is, dan huilt hij een beetje of stampt hij voetje. Hij is volgens mij ook niet buitensporig veel boos. Alleen als hij niet mag klimmen (klimt heel graag, snel en hoog) durft hij boos worden.

Dr.Cro zei:

Er wordt veel gebabbeld over autisme hier, maar gebruik aub de juiste term, nl ASS.
Dit toont ook aan dat het een spectrum aan verschillende stoornissen is, die zich bij elke persoon anders manifesteren.
Goed dat er zo vroeg iemand "iets" heeft opgemerkt, nu kan je naar een revalidatiecentrum stappen en op de wachtlijst gaan staan. Binnen het jaar kan je uitgebreide testen gaan doen op te kijken waar het probleem zich voordoet.
Onze zoon van 8 heeft 2 jaar geleden de diagnose gekregen, en hoewel het even een klap voor ons was, is het nu wel een pak gemakkelijker.
Oudercursussen volgen, boeken lezen en je proberen in te leven in je kind zn hoofd.
Die van ons heeft ASS met dysfasie en dyspraxi, waardoor hij vooral problemen heeft met taal en schrijven (fijne motoriek). Hij is echter nipt normaal begaafd, maar heeft heel wat moeilijkheden op sociaal vlak. Hij zit nu in een school met hele kleine klassen, maar wel met zo veel mogelijk normaal leerplan. In zijn klas zijn er 9 leerlingen.

Als er gezegd wordt dat het gemakkelijker is met normaal begaafden of hoog begaafden (wegens kunnen wegsteken), dan weet je echt niet waarover je babbelt. Die kinderen komen savonds doodmoe thuis door de de hele dag een rolletje te moeten spelen, dat ze vaak thuis crashen..

Intss wrs TLDR, maar zou nog even kunnen doorgaan... Als je specifieke vragen hebt, mag het ook via PM.

Verstuurd vanaf mijn XT1562 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Over gemakkelijker. Het gaat er om dat ze dan wel een normaal leven kunnen uitbouwen itt degenen die niet sociaal genoeg kunnen omgaan met klasgenoten, collega's,..

Dat het voor hen daarom niet gemakkelijker is zal idd wel niet maar ze kunnen toch een deftige opleiding volgen en later een deftige job vinden. Want de maatschappij houdt jammer genoeg geen rekening met ass. En ze kunnen toch een vrij normaal leven uitbouwen en een relatie hebben.

Ik heb toch nog altijd serieus mijn twijfels bij die diagnose dat ze gesteld hebben bij onze zoon.

Ik zie daar echt niks van ass in terwijl ik ook voor opvoeder gestudeerd heb.

Hij heeft vrienden, zit in een sportclub, is gewoon sociaal bij iedereen.

Als we ergens naartoe gaan en het zijn al vreemde kinderen is hij wel terughoudender, maar dat heb ik ook, iedereen heeft wel iets autistisch in zich.

Dat hij adhd heeft heb ik geen seconde twijfel over. Ass en adhd komt in combinatie trouwens ook zelden voor, daarmee dat ik nog meer twijfel over die diagnose.

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk