Ik denk vooral dat je instelling wat fout is. Zolang je gefixeerd bent op het afvallen als dusdanig en niet op het bewust veranderen van je levensstijl, zullen de stiekem verhoopte resultaten er niet komen. Je bent nog niet eens in de buurt van je doel, en je vraagt je nu al af of je mag zondigen als je er eenmaal bent.
Uiteindelijk is het stellen van "doelen" goed voor in het begin, maar gaandeweg moet toch het besef komen dat je niet zo kan blijven fluctueren. Ik kamp al mijn hele leven met overgewicht en heb mijn verslaving aan lekker eten en drinken leren aanvaarden als een psychische aandoening ("ziekte"), net zoals bij een alcoholicus of cannabisverslaafde bijvoorbeeld. Ik begon op den duur echt afkickverschijnselen te krijgen als ik van tijd tot tijd niet iets extreem zoet of vettig at. Het enige wat je kunt doen om er vanaf te komen, is erkennen dat je nooit meer terug kan naar je vroegere voedingspatroon. Of tenminste, niet al terug ernaar beginnen verlangen voordat je op je doel bent.
Iemand die verslaafd is aan eten heeft het dan nog gemakkelijk, die wordt af en toe nog een "zonde" toegestaan. Een alcoholicus die zichzelf als dusdanig heeft bestempeld, mag nooit nog een druppel drank aanraken en iemand die stopt met blowen raakt best nooit nog een joint aan. Het gaat erom die grote klik te maken: de kilo's, het vetpercentage, ... zijn allemaal bijzaak. Het enige dat uiteindelijk van tel is, is uw gezondheid en geluk. De positieve uiterlijke veranderingen spelen daar absoluut in mee, maar ik vind dat een dieet (lees: overgang naar nieuwe levensstijl) - vooral in "fase 2" als je al enkele weken bezig bent - in de eerste plaats een strijd is met je hersenen en niet met je lichaam. Ik heb het al bij zoveel mensen gemerkt: iemand die streeft naar een specifiek getal (zij het kilo's, centimeter of wat dan ook), komt er zelden. Het enige waar je naar moet streven, is je eigen gezondheid en geluk.
Eerst je instelling op orde krijgen, je lijf volgt wel. En om een concreter antwoord te geven op je vraag: tuurlijk mag een zondiging hier en daar als je er eenmaal bent. Normaal hoef je er dan niet eens over na te denken.
)