Archief - overbeschermende ouder(s) ?

zat ik zo vandaag te praten met een van men beste vrienden en opeens kwamen we zo op het onderwerp van op reis te gaan.

vertelde ik aan hem dat ik aant zien was om met mijn lief op reis te gaan (allé ja op reis...) naar de ardennen, om een weekje te ontspannen enzo. waarop hij antwoorde dat ik een grote gelukzak was, toen ik hem vroeg waarom antwoordde hij dat hij de kans heeft om met zijn lief gratis en voor nix mee te gaan voor enkele dagen naar frankrijk in de zomervakantie (enkel de kosten voor eventuele activiteiten zijn voor hem), maar dat hij niet mag van zen ma omdat ze vind dat zoiets niet hoort...

nu ik ken die gast zeer goed en ga ook vaak bij hem thuis en die ma van hem is echt wel vrij overbeschermend vind ik >.> , die is 23 jaar bijna 24 en als em weggaat moet die om x uur thuis zijn of tzit ertegen(ook als em es zou uitgaan), als em ergens gaat om een boodschap ofzo, en die blijft 1u weg belt die al naar hem om te vragen waar em blijft, altijd met alles moeien enzo ik zat zo es bij hem toen een maat belde om hem iets te vragen en die zo direct van "en wie wast en wa moesten ze hebben, en bla bla bla" echt gelijk een kruisverhoor van de politie gelijk, die mag zelfs nauwelijks een lief hebben van haar want elk meisje dat die heeft moet ze niet hebben... =/

dat ik mij dan zo afvroeg hoe het in godsnaam mogelijk is dat 1 of beide ouders zo fxckin erg kunnen zijn =/ want die kerel loopt daardoor echt als een tikkende bom want vant tminste dat je verkeerd zegt aan hem zie je zijn bloed al koken, dat we zo soms denken van "als dat zo verder gaat loopt dat slecht af met hem..."

daarmee dat ik zo het idee kreeg om dit hier te posten om es na te gaan of er hier nog mensen zijn die met zo een overdrijvende ouder te kampen hebben of gehad hebben, en wat zij daartegen doen zodat ik hem ook eens een paar tips kan geven hierover want echt...ik snap toch niet echt wat die daarmee te winnen hebben.. =/

Mja, als hij op zijn 23 nog niet rustig met zijn ouders kan praten over zoiets, dan zullen er nog wel meer problemen zijn...

Tzijn eerder tekenen dat hij zich nog niet onafhankelijk / verantwoordelijk genoeg gedraagt of voelt he... Normaal stapt ge op een bepaalde leeftijd toch af van die controle over waar / wanneer / wie ge naartoe gaat.

Mijn ma was vroeger ook zo ze, en eig. ga ik nooit veel weg. De laatste tijd ga ik wel vaker weg tot laat ma ze gaat dan gewoon slapen en trekt haar dat niet aan. 'k Had ene keer gesms't om 4u dat ik bleef slapen bij iemand omdat het te laat was en ik was te moe, en toen kreeg ik alleen de opmerking dat ik haar half wakker had gesms't, dus dat doe ik ook al niet meer. Mss moet hij eens met zijn ma praten ofzo, of gewoon rebelleren, helpt ook altijd

Als zijn moeder nie constant zit te tieren en te roepen VOOR NIETS DAN NOG, dan heeft ie het goed, geloof mij maar.

Men moeder was ook zo overbeschermend (als ik daarover terugdenk, was toen ik 16 jaar was ofzo) maar met de jaren verminderd (en expres denkik)

Ik denk dat het tijd is voor uwe 'vriend' om eens deftig met die moeder te praten.
Als dat niet lukt, dan eens SERIEUS praten want 23 jaar = LOL

Ikzelf ben 21 en mag overal naartoe gaan (doe ik nie want ik kga nie buite maar toch )

Op een gegeven moment moet ge stoppen met uzelf te gedragen als de puber (ouder vs kind) en als volwassenen met elkaar kunnen praten.

Als dat niet lukt, dan ... zal het idd niet zo goed aflopen denk ik.

Er gewoon mee praten lukt hier blijkbaar niet. Veel mensen die in een redelijk vrije relatie met hun ouders opgroeien stellen dan voor om te praten maar zoiets werkt niet echt. Ik merk dat bij een kameraad van mij, en zelf ben ik ook redelijk streng opgegroeid.(wel ni op vlak van niet wegmogen dat gaat nog wel bij mij.) Wat ik deed was met mijn andere ouder veel proberen samen te werken om zo toch nog te doen waar ik zin in had. Dus als je moeder streng is beetje verzwijgen en liegen tegen haar, maar dan wel een goeie band met je vader creëren. Als hij al 23 is ist wss te laat om op kot te gaan. Maar ik merk van dieje kameraad die heel streng is opgevoed dat op kot gaan zijn leven heeft verandert. Hij had wel dus het geluk dat om de een of andere reden zijn ouders daar niks op tegen hadden.

Op 23 hebt ge toch bijna een job ofzo? Ik zou gewoon beetje breken door ergens anders te gaan wonen en zelf in uw onderhoud te voorzien.

ik herken dit, mn overburen zijn ook zo'n ouders, en geloof me, als je vriend z'n ouders wa gelijken op die van mn overburen, wel dan is daar geen praten aan. Da zijn ja... hoe moet ik het zeggen, het zijn beslist geen overbezorgde ouders imho, maar eerder overcontrolerende ouders.

Als uwe maat al werkt, geef hem een gouden raad: zoek een huis/appartement, te koop/te huur, whatever, en liefst op z'n minst 1 stad van z'n ouders vandaan. Die mens zijn wereld gaat openbloeien als geen ander (al kan het wel zijn da ge hem in het openbloeien wa moeten steunen, kan zijn dat em gebukt staat onder de pressie van zn ouders)

Nu verhuizen betekent ook niet contact afbrekene eh.

En voor de opencommunicatieven onder ons: Ik ben ook voor een open communicatie, maar met sommige mensen/ouders valt echt wel niet te praten.

wel hij heeft dat al vele keren geprobeerd zegt ie met te vragen waarom die eigenlijk zo doet en hem nog altijd behandeld als een klein kind enzo. want hij voelt ook aan van zichzelf dat hij door haar gelijk de kans niet krijgt van zichzelf te ontwikkelen. en daardoor een echt laag zelfbeeld heeft van zichzelf.

allé ja hij is wel volwassen genoeg ze ma ik denk dat gwn zen ma is da gwn het probleem is met gelijk bang te zijn van hem te lossen ofzo kwnie >.>

goh tjah, wa hebt ge met dit soort posts, 't is uwe kameraad dus ge zult wel enkel goed over hem spreken en in dit verhaal lijken nu de ouders effectief de slechterik. Maar voor hetzelfde geld komt dit omdat uwe kameraad zich nog steeds als een puber gedraagt, dusja, al die raad die hier gegeven wordt is wel goed en al, maar het heeft geen effect als ge de andere kant van het verhaal nie kent. (als in de achtergrond van uwe kameraad, wa 'm allemaal heeft uitgespookt vroeger, hoe 'm nu is,...)

Zijn leeftijd maakt het verhaal wel heel triest. Op uw 23 nog zo 'gedomineerd' worden (vooral door de moeder heb ik de indruk?), dan zit er echt wel iets scheef. Is dat voor de rest een 'normaal' (ja, wat is normaal?) gezin? Of is daar meer aan de hand? Ne maat van mij zijn vriendin (ondertussen ex, dankzij...) had ook zo'n freaky moeder. Die dreigde met haar eigen van kant te maken als ze het niet gedaan zou maken met hem. Maar dat mens zat al wel jaren in een zware depressie. Dat praat zo'n gedrag niet goed natuurlijk, maar het kan wel veel verklaren misschien.

Zo'n situatie is onhoudbaar hé, zeker als je een vriendin hebt. Die blijft dat ook niet pikken hoor. Gewoon tegen uw moeder zeggen waar het op staat maar zo'n types zijn meestal niet voor rede vatbaar dus ik vrees ervoor. Werkt hij al? Want dan zou ik toch ernstig overwegen om alleen te gaan wonen. Dan mogen zijn ouders op hun hoofd gaan staan en beginnen breakdancen, als hij wil vertrekken kunnen ze 'm niet tegenhouden.

mja zo maakt ge het leven echt kapot van uwe zoon/dochter, ik ken er een paar die op hun 23 nog steeds mee moeten naar de kerk van hun ouders...

Rebelleren.
En heel veel negeren.

Zo heb ik het toch gedaan.
Op den duur kunnen ze niet anders dan hun greep lossen.

Arifiene zei:

Rebelleren.
En heel veel negeren.

Zo heb ik het toch gedaan.
Op den duur kunnen ze niet anders dan hun greep lossen.

Klik om te vergroten...

Klinkt onozel maar het werkt idd wel. Gewoon weggaan en de gsm uitzetten.

Dat die persoon in kwestie zelf eens ballen kweekt, jezus. Alleen gaan wonen is ook een optie hé.

Zo moet je worden:

http://img.dailymail.co.uk/i/pix/2008/01_04/GothRP2201_468x665.jpg

Muscleduck zei:

Klinkt onozel maar het werkt idd wel. Gewoon weggaan en de gsm uitzetten.

Klik om te vergroten...

Onnozel
Dat heet 'tactiek'

*moeder belt om 3 u s nachts om te zeggen dat ze vindt dat ik naar huis moet komen* (nota: ik ben 20 jaar)
- Ja sorry, maar ik vind van niet.
*JA GE MOET NIET BEGINNEN, IK ZEG DAT GE...*
- *onderbreek* Daaag ma *smijt telefoon toe en leg gsm af*

Done

De eerste keren hebt ge zever als ge thuis komt eh, dat spreekt voor zich.
Maar ge moet wel volharden, anders lukt het nooit.

onnozel, sorry ad:

Mijn ma was eergister ook zo
- waar zitte
- in de file
- naar waar
- naar de zee
- kom naar huis *zaag zaag zaag*
- nee *smijt toe*

Muscleduck zei:

onnozel, sorry ad:

Mijn ma was eergister ook zo
- waar zitte
- in de file
- naar waar
- naar de zee
- kom naar huis *zaag zaag zaag*
- nee *smijt toe*

Klik om te vergroten...

Mijn scenario dateert van 4 jaar terug eh .
Toen k tiener was was het trouwens nog erger.
Maar ze krijgt nu en dan nog es zo'n opstootje.
Gewoon negeren en dat gaat dan wel weer over .

Arifiene zei:

Onnozel
Dat heet 'tactiek'

*moeder belt om 3 u s nachts om te zeggen dat ze vindt dat ik naar huis moet komen* (nota: ik ben 20 jaar)
- Ja sorry, maar ik vind van niet.
*JA GE MOET NIET BEGINNEN, IK ZEG DAT GE...*
- *onderbreek* Daaag ma *smijt telefoon toe en leg gsm af*

Done

De eerste keren hebt ge zever als ge thuis komt eh, dat spreekt voor zich.
Maar ge moet wel volharden, anders lukt het nooit.

Klik om te vergroten...

En dan legt ge uw gsm af en als ge thuis komt is 't van "ja, geeft diene maar af. Ge hebt dat niet nodig."
Ook al had ze die nooit betaald.

Gekke moeders, 't is toch iets.