Archief - Ouders aanvaarden het maar niet..
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Huasheng
Legacy Member
Pushen is voor niks goed. Het demotiveert mij alleen maar.boogje zei:Beste TNG-forumgangers, (trouwens veel geluk gewenst met de examens iedereen), ik heb deze topic opgestart om mijn ongenoegen te spuien over het volgende :
Ik vind het tegenwoordig écht verschikkelijk dat ouders hun kind pushen om bijvoorbeeld " minimum 75/80 %" te halen. Ze denken dat hun kind zowat perfect is en verwachten dus ook de perfectie. ik vind dat dus onaanvaardbaar! Waarom kunnen ouders gewoonweg niet aanvarden dat hun kind misschien niet is weggelegd voor bijvoorbeeld het ASO? Er zijn er veel die trapsgewijs denken. Hoeveel kinderen gaan,nadat ze succesvol de lagere school hebben doorstaan met goede punten, niet naar het ASO? :
- Aso voor ouders : Ah, mijn kind is slim en de beste ( puur overdreven om dit zo uit te drukken natuurlijk hé), ik stuur het naar daar toe je moet zo HOOG (?!) mogelijk mikken
de ouders doen dat ook, en stellen die eisen. Wanneer het kind daar niet aan voldoet dan krijg je straffen, beperkingen ivm vanalles en nog wat en noem maar op. Als ze zeggen dat het hen gewoon niet lukt horen ze :" Ja, je kunt dat WEL! punt uit!" Wss is ASO gewoonweg niets voor het kind, maar ouders willen dat niet inzien jammer genoeg. Hierdoor begint het kind te twijfelen aan zichzelf, begint het een beetje allemaal beu te worden en zal uiteindelijk toch genoodzaakt worden om een meer technischere richting te kiezen.
Door dit gaan vele ouders ook een minderwaardige visie hebben over het BSO, terwijl dit onterecht is. Je hoort ook veel :" Alé, je gaat toch niet vuilnisman worden?:ironic:" Waarom niet? is jou kind er te "perfect" voor misschien? zijn vuilnismannen niet nodig?
Ik wil maar zeggen, ik merk in het school steeds, als ik met vrienden/vriendinnen praat, dat ze steeds maar gepusht worden, omdat ze "het toch kunnen", terwijl TSO/BSO miss beter voor hen is...
Natuurlijk, het is normaal dat een ouder wilt dat hun kind later een hoog loon heeft, aanzien, een status, maar ik vind dat gepush het allemaal niet waard. Het is hoe het is, je moet het kind niet onzelfzeker maken door te zeggen dat als ze beter leerde het wel zou kunnen...
momenteel beantwoord ik nog aan "de eisen", die mijn ouders me opleggen, maar voor hoelang nog?
Bon, dit is mijn visie en ik heb alle respect voor de uwe
In m'n middelbaar-jaren en ook in 't lager steeds gepusht geweest dat ik m'n best moest doen. En ze vergeleken mij ook STEEDS met de 'slimste' van de klas, om te weten hoeveel procent ik onder haar zat etc etc ... irritant.
In 't middelbaar moesten mijn toetsen ook altijd steeds boven de 8/10 zijn. M'n vader was nooit tevreden met onder de 8 (wel, zelfs niet met een 8, 't moest steeds minimum 9 zijn :ironic: 'k Ben geen blokmachine se! Djeesh!)
En m'n eindresultaat moest ook steeds rond de 80% zijn. 't Is een redelijk grote druk. Je presteert dan eerder voor je ouders, dan voor jezelf.
Nu op 't unief is 't nog steeds hetzelfde. Vorig jaar, een jaar chemie gedaan. 'k Had totaal geen interesse om wetenschappen te studeren aan 't unief. Grootste fout tot nu toe in m'n leven. Heb me er toch goed doorgeworsteld, maar 'k ben uiteindelijk toch mogen stoppen.. Maar als m'n vader vroeg hoe 't examen was, dan wou hij dat steeds relativeren om dan tot de mooie conclusie te komen dat 't examen toch nog goed zal zijn, want ooo wee, ik kan geen slechte examens afleggen :ironic: ow p-lease.
Dit jaar is dat heel wat minder. Deze examenperiode heeft hij het me nog niet één keer gevraagd. 'k Ben daar zeer tevreden over. Maar m'n moeder zit nu wel steeds te vragen hoe 't examen was. Op zich niks op tegen, maar 'k heb het niet graag. 't Is mijn zaak, niet de hunne. Ik doe m'n best, daarmee moeten ze maar genoegen scheppen.
M'n ouders gingen zich ook zogezegd niet meer bemoeien met m'n uniefjaren. Pfff, alsof ik dat geloof. 'k Vind dat ik nog steeds op een indirecte manier gepusht word om te presteren.
Het enige wat m'n ouders ook willen is dat ik later stinkend rijk zou kunnen worden. Goed mijn brood verdienen bla bla bla. Wat kan mij dat nu schelen? ... M'n zus heeft een vakantiejob, en ze zitten nu steeds op te scheppen dat zij geld gaat verdienen en nog van die bla bla bla. Hoe langer, hoe meer ik m'n interesse in geld verlies. 't Is zeker niet alles in 't leven. D'r zijn veel belangrijkere dingen in 't leven, en geld staat zeker niet bovenaan mijn lijst, verre van.
JanVH
Legacy Member
Ouders die hun kinderen teveel pushen, teveel regels (waardigheidscondities) opleggen, zorgen ervoor dat kinderen niet kunnen streven naar zelfactualisatie.
Zelfactualisatie: het vervullen van al onze talenten en het bereiken van ons potentieel. Om zelfactualisatie te verwerven hebben we een positief zelfconcept nodig. Dat hangt af van het feit of we tijdens onze kindertijd aanvaard zijn door de belangrijke personen, in het bijzonder door onze ouders. Alleen onvoorwaardelijke aanvaarding door belangrijke personen kan ervoor zorgen dat mensen een positief zelfconcept ontwikkelen. In praktijk blijkt dat kinderen in hun uiting van creatieve expressie vaak stoten tegen de ouderlijke eisen van discipline. Een te strikte opvoeding kan er toe leiden dat kinderen hun natuurlijke neigingen gaan onderdrukken om hun ouders een plezier te doen.
Kinderen die zich inspannen om te doen wat hun ouders willen, noemt men waardigheidscondities, regels over wat wel en wat niet mag gedaan worden om goedkeuring te verkrijgen. In dit geval dus het willen behalen van 80% (bv) om goedkeuring van je ouders te krijgen. Deze waardigheidscondities worden geïnternaliseerd (zich eigen maken) door het kind en belemmeren de natuurlijke impulsen van het kind. Het kind gaat zich gedragen volgens wat de ouders hem hebben geleerd. Op die manier kan het kind zijn volledig potentieel niet ontplooien. Om dat te kunnen doen moeten ouders hun kinderen onvoorwaardelijk positief aanvaarden. Aanvaard worden zoals men is, en niet enkel de regels van anderen volgen, is nodig voor zelfactualisatie.
Conclusie: ouders die teveel hun kind in de 'juiste richting' (volgens hun dan toch) willen pushen, komt niet ten goede tot het kind.
(Bij te sterk geïnternaliseerde waardigheidscondities kan dit mensen zelfs psychologisch onderworpen, angstig, defensief en conformistischmaken.)
Een kind heeft dus een onvoorwaardelijke positieve aanvaarding nodig, zodat de persoon aan de waardigheidscondities kan ontsnappen en zelfactualisatie kan bereiken.
(Leve gedragswetenschappen, alhoewel betwijfel ik of iemand deze tekst gaat lezen, is nochtans zeer interessant)
Zelfactualisatie: het vervullen van al onze talenten en het bereiken van ons potentieel. Om zelfactualisatie te verwerven hebben we een positief zelfconcept nodig. Dat hangt af van het feit of we tijdens onze kindertijd aanvaard zijn door de belangrijke personen, in het bijzonder door onze ouders. Alleen onvoorwaardelijke aanvaarding door belangrijke personen kan ervoor zorgen dat mensen een positief zelfconcept ontwikkelen. In praktijk blijkt dat kinderen in hun uiting van creatieve expressie vaak stoten tegen de ouderlijke eisen van discipline. Een te strikte opvoeding kan er toe leiden dat kinderen hun natuurlijke neigingen gaan onderdrukken om hun ouders een plezier te doen.
Kinderen die zich inspannen om te doen wat hun ouders willen, noemt men waardigheidscondities, regels over wat wel en wat niet mag gedaan worden om goedkeuring te verkrijgen. In dit geval dus het willen behalen van 80% (bv) om goedkeuring van je ouders te krijgen. Deze waardigheidscondities worden geïnternaliseerd (zich eigen maken) door het kind en belemmeren de natuurlijke impulsen van het kind. Het kind gaat zich gedragen volgens wat de ouders hem hebben geleerd. Op die manier kan het kind zijn volledig potentieel niet ontplooien. Om dat te kunnen doen moeten ouders hun kinderen onvoorwaardelijk positief aanvaarden. Aanvaard worden zoals men is, en niet enkel de regels van anderen volgen, is nodig voor zelfactualisatie.
Conclusie: ouders die teveel hun kind in de 'juiste richting' (volgens hun dan toch) willen pushen, komt niet ten goede tot het kind.
(Bij te sterk geïnternaliseerde waardigheidscondities kan dit mensen zelfs psychologisch onderworpen, angstig, defensief en conformistischmaken.)
Een kind heeft dus een onvoorwaardelijke positieve aanvaarding nodig, zodat de persoon aan de waardigheidscondities kan ontsnappen en zelfactualisatie kan bereiken.
(Leve gedragswetenschappen, alhoewel betwijfel ik of iemand deze tekst gaat lezen, is nochtans zeer interessant
)Huasheng
Legacy Member
Hele tekst ²snobke15 zei:Ouders die hun kinderen teveel pushen, teveel regels (waardigheidscondities) opleggen, zorgen ervoor dat kinderen niet kunnen streven naar zelfactualisatie.
Zelfactualisatie: het vervullen van al onze talenten en het bereiken van ons potentieel. Om zelfactualisatie te verwerven hebben we een positief zelfconcept nodig. Dat hangt af van het feit of we tijdens onze kindertijd aanvaard zijn door de belangrijke personen, in het bijzonder door onze ouders. Alleen onvoorwaardelijke aanvaarding door belangrijke personen kan ervoor zorgen dat mensen een positief zelfconcept ontwikkelen. In praktijk blijkt dat kinderen in hun uiting van creatieve expressie vaak stoten tegen de ouderlijke eisen van discipline. Een te strikte opvoeding kan er toe leiden dat kinderen hun natuurlijke neigingen gaan onderdrukken om hun ouders een plezier te doen.
Kinderen die zich inspannen om te doen wat hun ouders willen, noemt men waardigheidscondities, regels over wat wel en wat niet mag gedaan worden om goedkeuring te verkrijgen. In dit geval dus het willen behalen van 80% (bv) om goedkeuring van je ouders te krijgen. Deze waardigheidscondities worden geïnternaliseerd (zich eigen maken) door het kind en belemmeren de natuurlijke impulsen van het kind. Het kind gaat zich gedragen volgens wat de ouders hem hebben geleerd. Op die manier kan het kind zijn volledig potentieel niet ontplooien. Om dat te kunnen doen moeten ouders hun kinderen onvoorwaardelijk positief aanvaarden. Aanvaard worden zoals men is, en niet enkel de regels van anderen volgen, is nodig voor zelfactualisatie.
Conclusie: ouders die teveel hun kind in de 'juiste richting' (volgens hun dan toch) willen pushen, komt niet ten goede tot het kind.
(Bij te sterk geïnternaliseerde waardigheidscondities kan dit mensen zelfs psychologisch onderworpen, angstig, defensief en conformistischmaken.)
Een kind heeft dus een onvoorwaardelijke positieve aanvaarding nodig, zodat de persoon aan de waardigheidscondities kan ontsnappen en zelfactualisatie kan bereiken.
(Leve gedragswetenschappen, alhoewel betwijfel ik of iemand deze tekst gaat lezen, is nochtans zeer interessant
De gele lijntjes zijn de stukjes tekst dat 'k uitermate belangrijk vind en 100% mee akkoord ga, en waar m'n ouders als 't ware ... "gefaald" hebben.
Master P
Legacy Member
ComputerVISTA zei:
lees wat ik eronder schreef:
Als ze echt zeggen: ik ben gelukkiger als ik bvb. kokschool* ga volgen, zou ik er mij wel bij neerleggen. Maar'k vind het zo een kritieke periode: ge zit vollenbak in uw puberteit, toch gemiddeld de meest labiele, klotige periode van uw leven, en daarin legt ge dan net de basis voor de rest van uw verdere leven..
*of elektricien, vloerder, whatever...
metaphore
Legacy Member
ik heb zo een maat 
die heeft nooit iets voort school gedaan, is ook nie de slimste zenne, maar hij had meer kunnen bereiken.
Die heeft uiteindelijk zijn beroepsopleiding niet afgemaakt, en toch zal die later heel dik zijne boterham verdienen...
Die zijn vader is zelfstandig schilder en die heeft heel wat werk, hij werkt dus nu bij zen vader, heeft avondschool gevolgd en kan binnen een dikke 10 jaar de zaak overnemen...
Maar die is dus in feite wel met zen gat in de boter gevallen
edit: kweetnie waarom ik dit post
die heeft nooit iets voort school gedaan, is ook nie de slimste zenne, maar hij had meer kunnen bereiken.
Die heeft uiteindelijk zijn beroepsopleiding niet afgemaakt, en toch zal die later heel dik zijne boterham verdienen...
Die zijn vader is zelfstandig schilder en die heeft heel wat werk, hij werkt dus nu bij zen vader, heeft avondschool gevolgd en kan binnen een dikke 10 jaar de zaak overnemen...
Maar die is dus in feite wel met zen gat in de boter gevallen
edit: kweetnie waarom ik dit post
Matja
Legacy Member
ComputerVISTA zei:
ha lol, bij ons in de tijd was da juist het omgekeerde. Wa 5 uur gestudeerd, gij zot ik maar 2 uur ze
Maja kwe nie. Mijn ouders hebbe mij nooit in bepaalde richting gepushed. Ze hebbe nie gezegd van, zoude nie beter ASO doen ipv TSO terwijl pms zei da ik aso wel zou aankunnen. Ik vond ASO er gelijk veel te saai uitzien, wou wa meer technische vakken. Tis nie omda je in TSO zit da je geen hogeschool kunt doen e. Ik volg nu industrieel ingenieur.
hehe, nee toch ni, ge zult wa impulsief gereageerd hebben 
deathsythe
Legacy Member
het ouders wensen je het beste voor je, hoe je het draait of keert, als je in staat bent degelijke resultaten te halen, dan duwen ze je in die richting, en doen ze dat door uw hobby's te verbieden tijdens uw exames (zeker)
ik mag bv niet op de gamecomputer, ik mag niet op mijn psp, ik mag met moeite tv kijke, en dat omdat ik gewoon moet studeren. Dat is gewoon omdat ik zo goed mogelijk moet score. Natuurlijk zitten hier 2 kanten aan, ik begrijp ze langs de ene kant, maar aan de andere kant pushen ze me teveel, waardoor ik soms echt ombetant kan worden:
vb:
ik mag niet tot 11 uur tv kijke, want ik moet "wakker" de volgende dag zijn voor mijn examen af te leggen.
maar
ik mag wel tot 11 uur leren, maar dan zal ik wel wakker zijn zeker???
rare ideologie van mijn ouders, maja ze bedoelen het goed...
ik mag bv niet op de gamecomputer, ik mag niet op mijn psp, ik mag met moeite tv kijke, en dat omdat ik gewoon moet studeren. Dat is gewoon omdat ik zo goed mogelijk moet score. Natuurlijk zitten hier 2 kanten aan, ik begrijp ze langs de ene kant, maar aan de andere kant pushen ze me teveel, waardoor ik soms echt ombetant kan worden:
vb:
ik mag niet tot 11 uur tv kijke, want ik moet "wakker" de volgende dag zijn voor mijn examen af te leggen.
maar
ik mag wel tot 11 uur leren, maar dan zal ik wel wakker zijn zeker???
rare ideologie van mijn ouders, maja ze bedoelen het goed...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.