Archief - Narcolepsie/slaapverlamming

PureFun zei:

Narcolepsie op zich is zeldzaam, als e-doc zou ik eerder voor slaap apnee gaan als oorzaak van vermoeidheid. Goedkoopste oplossing, steeds proberen te vermijden op je rug/buik te slapen ?

Klik om te vergroten...

eh...ik val meestal in slaap op mijn buik wrm vermijden is dit slecht??

Slaapverlamming komt het meeste voor als je op je rug ligt. Niet op je buik.

En over dat wezen dat op u komt zitten, dat dachten ze vroeger gewoon omdat ze hier geen verklaring voor hadden. (Niet kunnen bewegen, wezen in de buurt dus demon).

Nu zijn ze het aan't onderzoeken en iedereen heeft het gevoel dat er iemand (kwaadaardigs) bij je is.

GaMe® zei:

Slaapverlamming komt het meeste voor als je op je rug ligt. Niet op je buik.

En over dat wezen dat op u komt zitten, dat dachten ze vroeger gewoon omdat ze hier geen verklaring voor hadden. (Niet kunnen bewegen, wezen in de buurt dus demon).

Nu zijn ze het aan't onderzoeken en iedereen heeft het gevoel dat er iemand (kwaadaardigs) bij je is.

Klik om te vergroten...

Uh ja, ik heb ook vaak het gevoel dat er iets aanwezig is als ik het meemaak.

Het ergste was een aantal jaar geleden, toen ik opeen een vreselijk gezoem in men hoofd kreeg bij het inslapen. Ik kon men ogen opendoen. En dan zag ik een soort van wezen(demoon) recht voor mij in de kamer, ik had doodangst maar ik kon me niet bewegen... Ik moest het allemaal ondergaan, dacht gewoon dat ik ging doodgaan op dat moment.

Dat was zowat de ergste van allemaal... Kan het me nog levendig herinneren.

ZiNo zei:

Uh ja, ik heb ook vaak het gevoel dat er iets aanwezig is als ik het meemaak.

Het ergste was een aantal jaar geleden, toen ik opeen een vreselijk gezoem in men hoofd kreeg bij het inslapen. Ik kon men ogen opendoen. En dan zag ik een soort van wezen(demoon) recht voor mij in de kamer, ik had doodangst maar ik kon me niet bewegen... Ik moest het allemaal ondergaan, dacht gewoon dat ik ging doodgaan op dat moment.

Dat was zowat de ergste van allemaal... Kan het me nog levendig herinneren.

Klik om te vergroten...

Dus net als ik al beweerde. Ik geloof dat er meer is bij die slaapverlamdheid, al klinkt da wss belachelijk in andere mensen hun oren. Hopelijk raak jij er snel vanaf want ik wil er niet aan denken dat ik zoiets meemaak..ik zou nie durven slapen

Prodigy94 zei:

Dus net als ik al beweerde. Ik geloof dat er meer is bij die slaapverlamdheid, al klinkt da wss belachelijk in andere mensen hun oren. Hopelijk raak jij er snel vanaf want ik wil er niet aan denken dat ik zoiets meemaak..ik zou nie durven slapen

Klik om te vergroten...

Mja, ervan af geraken zal niet lukken vrees ik. Het is bij mij gewoon in periodes, stress en weinig slapen(vermoeidheid) zijn alvast een trigger.

Soms kan het ook aangenaam zijn, in de zin dat je het een beetje kan sturen. Mijn dromen bijvoorbeeld, kan ik op sommige momenten een beetje beinvloeden. Maar soms gaat het helemaal fout en dan krijg ik die slaapverlamming met als gevolg dat ik de rest van de dag zowat een wrak ben

Prodigy94 zei:

Dus net als ik al beweerde. Ik geloof dat er meer is bij die slaapverlamdheid, al klinkt da wss belachelijk in andere mensen hun oren. Hopelijk raak jij er snel vanaf want ik wil er niet aan denken dat ik zoiets meemaak..ik zou nie durven slapen

Klik om te vergroten...

Zelf nog nooit meegemaakt?

Ik ben er zeker van dat het gewoon een "foutje" is in je hersenen.
Zelf heb ik nog nooit echt een wezen ofzo gezien, maar heb altijd al het gevoel gehad dat er een entiteit aanwezig is in de kamer. Wel al een keer gehad dat die zeer kwaadaardig aanvoelde waardoor ik probeerde te vluchten, wat uiteraard niet lukte.

Ook kwam dit alleen maar voor toen ik een echt slaaptekort had. Nu dus niet meer.

't is dus gewoon ne error in uw hersenen wegens het slaaptekort imo.

Spijtig dat er nog maar zo weinig van bekend is.

GaMe® zei:

Zelf nog nooit meegemaakt?

Ik ben er zeker van dat het gewoon een "foutje" is in je hersenen.
Zelf heb ik nog nooit echt een wezen ofzo gezien, maar heb altijd al het gevoel gehad dat er een entiteit aanwezig is in de kamer. Wel al een keer gehad dat die zeer kwaadaardig aanvoelde waardoor ik probeerde te vluchten, wat uiteraard niet lukte.

Ook kwam dit alleen maar voor toen ik een echt slaaptekort had. Nu dus niet meer.

't is dus gewoon ne error in uw hersenen wegens het slaaptekort imo.

Spijtig dat er nog maar zo weinig van bekend is.

Klik om te vergroten...

Nee, toch nie in die vorm, en die was nie in mijn slaap.
Ik vinnet gwn raar dat da wezen altijd terugkomt, en meestal voelt iedereen da als kwaad aan. Maarja ik studeer geen geneeskunde ofzo hopelijk komen ze gauw wa meer te weten, want 't blijft toch een groot mysterie die slaapstoornis.

Ik heb ook sleep paralysis. Ik heb er al veel over gelezen en blijkbaar is dit blijven hangen in mijn onderbewuste. Terwijl ik vroeger paniek had toen, schreeuwde maar niet schreeuwen kon, ik uit mijn bed probeerde te stappen maar er terug ondergezogen werd etc... (no kidding), nu heb ik blijkbaar dat beetje realiteitsbesef en weet ik dat ik het gewoon moet ondergaan, ik heb nog altijd het gevoel dat iemand mijn kamer binnen is gekomen ofzo (vaak is dat doordat ik een schim zie die eenmaal ik wakker ben mijn kapstok lijkt te zijn ) en mijn lichaam wil nog altijd mega hard wakker worden (terwijl da ni lukt) maar in elk geval is er geen paniek meer wat wel ambetant was. Ge had op den duur schrik om terug te gaan slapen.

Ik heb ze constant, die sleep paralysiskes als ik bv. de ganse zaterdagnacht gewerkt heb, nadien nog blijven hangen. Naar huis gaan en nog wa tv zien en dan pas tegen 11h smiddags ofzo gaan slapen. Dan heb ik soms zo mega veel kleine achter elkaar, elke keer iets mij weer een beetje wakker maakt (mijn ma die hier boven aant roefelen is, nen auto die passeert, een deur die toeslaat etc...).

Tis gewoon uw hersenen die wakker zijn maar de stof die uw lichaam verlamt (om te voorkomen dat ge in uw dromen zou bewegen) die wordt om één of andere reden nog altijd verspreid. Aangezien de onderbewuste, instinctieve alarmbellen nog actief zijn (die ge in uw slaap ook hebt) hebde extreme paniek omdat ge u niet kunt bewegen, uw hersenen zoeken waarom da zou komen en werken op volle toeren om de bedreiging te vinden. Vaak is dat dan dat gevoel dat er een kracht u naar beneden drukt, bij mij is het vaak nen vorm/schim uit mijn kamer dat mijn lichaam denkt dat een persoon is.

Ik ben iemand die geloofd in de kracht van de hersenen (of simpelweg wilskracht) om uzelf op te peppen en toch gelukkig te zijn als uw lichaam ziek is, om lang te kunnen doorwerken ook al zijt ge moe, etc... (ni dat het effectief effect gaat hebben op de staat van uw lichaam eh, gewoon een vorm van optimisme laat ons zeggen) en ik vind dat het feit dat ik die sleep paralysis onder controle heb gekregen door er over te lezen en een rationele uitleg te krijgen weer een voorbeeld daarvan.

Sommigen doen hier of slaapverlamming is een slaapstoornis. Het is toch slechts een verschijnsel dat veel mensen ooit wel meemaken?

Ik denk dat idd bijna iedereen dat wel heeft maar heel weinigen beseffen wat het eigenlijk is en zien het enkel als nachtmerie ofzoiets.

sneax zei:

Ik heb ze constant, die sleep paralysiskes als ik bv. de ganse zaterdagnacht gewerkt heb, nadien nog blijven hangen. Naar huis gaan en nog wa tv zien en dan pas tegen 11h smiddags ofzo gaan slapen. Dan heb ik soms zo mega veel kleine achter elkaar, elke keer iets mij weer een beetje wakker maakt (mijn ma die hier boven aant roefelen is, nen auto die passeert, een deur die toeslaat etc...).

Klik om te vergroten...

Yep, dat heb ik dus ook. Verschillende keren na elkaar wakker worden, en telkens beleef je wel iets anders. Soms kan ik het dan ook een beetje sturen, soms zijn de "dromen" gezellig, andere keren dan weer niet.

Hier kom je dus uit als je droom je gek maakt en op google begint te zoeken..

Khad dus een tijdje geleden ook zoiets meegemaakt..
Tgebeurde dus in mn bed, met m'n gezicht gericht naar de deuropening.. khoorde rond mij allerlei soorten geluiden..
Op een gegeven moment voel ik een soort rilling of vibratie door m'n lichaam stromen..
Kvertrouwde het niet dus kdacht, ff m'n ma roepe, en hore wa zij dervan denkt.. Maarja.. der kwam geen geluid uit m'n mond. Ma toen dacht ik.. 'heyhey, hier klopt iets niet',, want int verleden had ik al een gelijkaardige droom gehad waarin ik alleen niet kon praten..
Dus terwijl de droom bezig was, wist ik dat ik aan het dromen was.. wat het eigelijk nog enger maakt..

Toen dacht ik, waarschijnlijk gaat m'n licht niet aangaan als ik aan het touwtje trek (vlakbij m'n bed, dus ik hoef niet recht te staan)
Kbegin aan da touwtje te trekken en da licht wou dus idd nie aangaan..
Plots werd ik terug in m'n bed gelegd door één of andere kracht, alsof ik verplicht werd om in m'n deuropening te kijken..
Daar zag ik opeens een soort.. demon (klinkt misschien grappig, maar kan het alleen maar met Smeagol van lord of the rings vergelijken..

Dus ik zag dus dat ie mij had gezien, ik panikere vo duust & m'n hart was echt mega aant boenkn..
Ie begint na mij te lopen en te lopen, en vlak voordattie op mij springt, doek zo vant verschieten m'n ogen dicht.. kwacht een paar seconde, doe ze terug open en ie is weg...

Mé schrik test ik nog es m'n stem of alles terug in orde is door luid 'JA HALLOW' te roepen..

en om het compleet te maken.. toen de droom voorbij was hoorde ik de kerk slaan op de achtergrond, en op m'n klok stond er PRECIES 00:00


zonder te zeveren..

nog iemand overkomen?

@hierboven: het klinkt als slaapverlammingen buiten de fase waar je het licht aansteekt. Daar waart ge puurt aan het dromen denk ik.

Ik had er vroeger vaak last van. gemiddeld 1 keer per week ofzo. Nu is dat ferm minder. ééntje in het laatste jaar denk ik.

Ik voel ze nog wel aankomen (de rillingen, het geruis, vibratie,...) maar ik kan altijd juist verhinderen dat ik echt in de verlammingsfase geraak.
Slapen met klein beetje verlichting helpt bij mij. Bij mij gebeurt het ook enkel wanneer ik op mijn rug lig. Niet op mijn zij. Helaas slaap ik wel liever op mijn rug

Bij mij is het zo. Je ligt wakker op je rug. Dan komt het geruis, de rillingen af. Daarna komt de verlammingsfase waar mijn ogen gesloten zijn maar ik krijg angstbeelden (demonische figuren, vaak schedels) voor mij. Ik voel me lakens nog wel en ik kan me nauwelijks bewegen.

Wanneer de schedel (Ik beland dan meestal in de holle ogen of zijn mond. Zo lijkt het toch vanuit mijn perspectief) of ander figuur heel dichtbij is, schiet ik dan uit de verlammingsfase en word ik 'wakker'

Heel zelden kon ik de angstbeelden manipuleren. (ipv schedels, bikinibabe ozo )


@ Waarschijnlijk is dit eraan gelieerd maar ik heb ook in die periode altijd gehad dat ik in een wakker moment de silhoutten van die schedels hallucineerde vanuit het donker.

Tsjerno zei:

@ Waarschijnlijk is dit eraan gelieerd maar ik heb ook in die periode altijd gehad dat ik in een wakker moment de silhoutten van die schedels hallucineerde vanuit het donker.

Klik om te vergroten...

Dat kunnen ook hypnagoge hallucinaties zijn. Vrij normaal verschijnsel, als je in die fase zit tussen wakker en slapend.

Tjah, als men spreekt over rillingen, af en toe ademnood en harde/snelle hartslagen kan ik mijn daar wel in terugvinden en dit veel voorkomend. Alhoewel ik er niet bij stil staat en ik ook niet zeg dat ik een slaapstoornis heb alhoewel het wel voor valt op het moment dat ik in bed lig vlak voor ik ga slapen. maar euh... hallicinaties en (echte) verlamming, nooit echt op gelet aangezien ik steeds binnen de 2 minuten vertrokken ben of is dat maar schijn? Als het echt een probleem begint te worden zal ik ooit wel is naar de dokter gaan, meestal als het al veel te laat is...

Ik heb narcolepsie, 't is bij mij vastgesteld in 2006. Ik geef Zino 100% kans dat hij het ook heeft, hij noemt precies de combinatie van symptomen op die de aandoening narcolepsie typeren.
Eén van die symptomen is slaapverlamming met eventuele hypnagoge hallucinaties (dat van die demon die op u zit hebben veel mensen als hypnagoge hallucinatie, er is niets paranormaals aan en het is ook helemaal niet echt. Wel voelt het enorm echt aan omdat je dan zo gedetailleerd droomt).
Intussen weet ik al veel van narcolepsie af, als je vragen hebt, stel ze gerust! Zino, ik raad je aan om een neuroloog op te zoeken. Ik kreeg een slaaptest overdag (moest vijf keer gaan slapen voor een halfuurtje en bleek achteraf dat ik meestal binnen de minuut in slaap viel, alle vijf de testen viel ik voor de eerste drie minuten al in slaap) en ik moest ook 1 nachtje in het ziekenhuis slapen. Wel is de wachttijd voor zo'n onderzoek gemakkelijk een drietal maanden, daarna duurt het ook nog verschillende weken eer alle resultaten binnen zijn.
Narcolepsie is inderdaad redelijk zeldzaam, maar gebruik dat nooit om iemand van het idee af te brengen dat hij/zij het zou hebben. Er is immers altijd wel iemand die het heeft hé. Trouwens, heeeeel erg zeldzaam is het nu ook weer niet. Het treft 1 op 2000 mensen, maar dat zijn dan de geregistreerde gevallen. Waarschijnlijk lopen er nog eens een pak meer mensen rond die het hebben, maar die niet gediagnostiseerd zijn. Het duurt trouwens gemiddeld 8 jaar eer de diagnose gesteld wordt, gewoon omdat het langs de ene kant nog een "Taboe-ziekte" is (vooral dan de symptomen worden vaak verdoezelt omdat ze voor heel wat gênante situaties kunnen zorgen), maar langs de andere kant wordt er ook vaak aan andere, meer voor de hand liggende, dingen gedacht. Vaak wordt dan één van de symptomen, bv. veel nachtmerries, afgeschreven als een depressie of het vele moe zijn en in slaap vallen wordt gelinkt aan apneu. Maar als je alle symptomen bij elkaar raapt, zoals bij Zino, kun je gewoon niet missen, want geen enkele andere aandoening heeft al die symptomen die zo frequent aanwezig zijn, bij elkaar. De symptomen appart kunnen inderdaad soms ook een aandoening of stoornis op zich zijn. Je hebt mensen die hun hele leven vaak last hebben van slaapverlamming, terwijl ze voor de rest niks mankeren. Je hebt ook mensen die het soms eens meemaken, meestal is dat dan een gevolg van oververmoeidheid. Maar niet alle mensen maken dit soms tot veel mee, de meeste mensen maken dit misschien hoogstens 1 keer in hun leven mee and that's it!

sneax zei:

Ik heb ook sleep paralysis. Ik heb er al veel over gelezen en blijkbaar is dit blijven hangen in mijn onderbewuste. Terwijl ik vroeger paniek had toen, schreeuwde maar niet schreeuwen kon, ik uit mijn bed probeerde te stappen maar er terug ondergezogen werd etc... (no kidding), nu heb ik blijkbaar dat beetje realiteitsbesef en weet ik dat ik het gewoon moet ondergaan, ik heb nog altijd het gevoel dat iemand mijn kamer binnen is gekomen ofzo (vaak is dat doordat ik een schim zie die eenmaal ik wakker ben mijn kapstok lijkt te zijn ) en mijn lichaam wil nog altijd mega hard wakker worden (terwijl da ni lukt) maar in elk geval is er geen paniek meer wat wel ambetant was. Ge had op den duur schrik om terug te gaan slapen.

Ik heb ze constant, die sleep paralysiskes als ik bv. de ganse zaterdagnacht gewerkt heb, nadien nog blijven hangen. Naar huis gaan en nog wa tv zien en dan pas tegen 11h smiddags ofzo gaan slapen. Dan heb ik soms zo mega veel kleine achter elkaar, elke keer iets mij weer een beetje wakker maakt (mijn ma die hier boven aant roefelen is, nen auto die passeert, een deur die toeslaat etc...).

Tis gewoon uw hersenen die wakker zijn maar de stof die uw lichaam verlamt (om te voorkomen dat ge in uw dromen zou bewegen) die wordt om één of andere reden nog altijd verspreid. Aangezien de onderbewuste, instinctieve alarmbellen nog actief zijn (die ge in uw slaap ook hebt) hebde extreme paniek omdat ge u niet kunt bewegen, uw hersenen zoeken waarom da zou komen en werken op volle toeren om de bedreiging te vinden. Vaak is dat dan dat gevoel dat er een kracht u naar beneden drukt, bij mij is het vaak nen vorm/schim uit mijn kamer dat mijn lichaam denkt dat een persoon is.

Ik ben iemand die geloofd in de kracht van de hersenen (of simpelweg wilskracht) om uzelf op te peppen en toch gelukkig te zijn als uw lichaam ziek is, om lang te kunnen doorwerken ook al zijt ge moe, etc... (ni dat het effectief effect gaat hebben op de staat van uw lichaam eh, gewoon een vorm van optimisme laat ons zeggen) en ik vind dat het feit dat ik die sleep paralysis onder controle heb gekregen door er over te lezen en een rationele uitleg te krijgen weer een voorbeeld daarvan.

Klik om te vergroten...

Hier kan ik me ook voor het grote deel in vinden. Ik heb het vooral als ik in het weekend goed doorgedaan heb en dan de zondag namiddag in de zetel doorbreng. Geen bal op den tv dus ik val in slaap. Het gebeurt dan ook meerdere keren achter elkaar.

De eerste keer vergeet ik nooit meer. Mijn vriendin zat bij mij in de zetel. Ik wist dat ze er zat en ik kon maar niet roepen dat ze mij moest helpen.

Meestal weet ik op voorhand : Gewoonlijk is het eerste symptoon bij mij in slaap vallen en in eens met een schok terug wakker schieten.
Het werkt heel beangstigend in het begin. Je moet gewoon zien dat die angst niet de bovenhand neemt.

Kan het ni zijn dat iedereen da wel heeft maar da sommige personen er veel meer belang aan hechten dan anderen? Dus da jullie allemaal da mss iets erger meemaken of gewoon beter herinneren dan anderen? tis wel een feit van ik dat als ik eenmaal wakker ben en daarna nog efkes indut, dat dan mijn dromen het sterkst zijn, maar das normaal dacht ik?

Ik weet het niet. Het rare is dat je op die moment er zelf heel goed bewust van bent wat je meemaakt. Dus ik denk zelfs als je er minder belang aan zou hechten, dat je dan maar al te goed merkt dat er iets aan de hand is.

GaMe® zei:

Meer info:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming

Klik om te vergroten...

Wiki zei:

Personen die gebruik maken van XTC-achtige stoffen geven vaker aan deze klachten te hebben. Het zou dus een eventueel gevolg van hersenbeschadiging door drugsgebruik kunnen zijn

Klik om te vergroten...

waarmee ik niks wil zeggen

Ik heb het nog maar één keer meegemaakt als ik wat héél veel jonger was.. sindsdien nooit meer