Archief - Mannen zijn stil?

da valt heel goe mee eigenlijk, redelijk veel van de klanten beginnen wel wa te babbelen meestal. wel grappig als ze over voetbal willen praten, en vragen of ik de match gezien heb, dan ist van nee ik kijk geen voetbal, en dan weten ze niemeer wa zeggen

ook iets wa ik nie goed tegen kan tbh, al doe'k het wel om niet arrogant over te komen.
maar in mezelf interesseert me die oppervlakkige praat maar weinig & wil gewoon m'n haar geknipt.

Praten is plezant met de juiste mensen, hoewel ik het ook vaak moeilijk heb met chitchat over niets. Das dan praten om te praten, en als dat vlot verloopt is dat plezant, maar meestal werkt dat niet bij mij
En ja vrouwen kunnen zoveel nutteloze dingen vertellen op zo een korte tijd dat ik me meestal niet meng in een gesprek met vrouwen. Er zijn er altijd uitzonderingen natuurlijk. Mijn vriendin heeft zich al min of meer aangepast aan mij, int algemeen praat ze minder uitgebreid dan met haar vriendinnen, waarbij onze gesprekken eigenlijk zeer plezant en inhoudvol kunnen zijn. Met haar heb ik bijna nooit gesprekken om de gesprekken.
En mijn vrienden kunnen soms toch wel serieus doorkletsen ze, over allerhande onderwerpen die eveneens niet altijd zo interessant zijn.
Er is misschien wel een verschil tussen mannen en vrouwen, maar vaak is dat denk ik situatiegebonden en niet zo universeel als men hier soms doet blijken. Er ligt denk ik ook meer verschil in de onderwerpen waarover men het heeft, niet zozeer de manier waarop.

Wat mij is opgevallen nu ik wat ouder ben en al even meedraai op professioneel vlak is dat ik heb moeten "leren" een conversatie aan te slaan.

Zeker op mijn werk kom ik constant in contact met nieuwe mensen en dan is het belangrijk om niet alleen jezelf maar ook je bedrijf goed te vertegenwoordigen. Zo moet je af en toe al eens een "goede" conversatie hebben met iemand die je bijvoorbeeld niet zelf zou aanspreken als je hem of haar op café ziet zitten.

In het begin verliep dat stroef bij mij. Ik dacht: "Als het mij niet echt interesseert dan babbel ik gewoon niet." Maar al gauw begon ik te snappen dat zo'n non-verbale (letterlijk dan ) communicatie vaak een negatief effect heeft op de andere persoon.

Een andere situatie die ik recentelijk tegen kwam is waar ik in een groep terechtkwam waar ik de hoogste senioriteit had en zodus werd het van mij verwacht dat ik de leiding zou nemen. Er zaten ook iets jongere mensen in die groep en ik voelde meteen dat ze aarzelde en zich wat onzeker opstelde. Pas toen ik de sfeer had gezet met een zak koffiekoeken en een babbelke over het nieuws bij een koffie kwamen ze los.

Enfin veel tekst om te zeggen: het kan geen kwaad om met de mensen een klapke te doen. Zelfs al hebt ge er zelf niet zo'n echte goesting in.

Ik heb niet alle blz van dit topic gelezen, dus ik weet niet of het al ter sprake is gekomen.

Iedereen kent wel van die momenten dat je samen met een andere persoon bent en opeens niet meer weet wat te zeggen. Als die andere persoon hetzelfde overkomt, krijg je een stilte. Dit is voor de meeste mensen, mannen en vrouwen, gewoonweg zeer onaangenaam. Meestal hebben mensen effectief weinig nuttige informatie aan elkaar mee te delen, dus vullen ze de tijd met clichés (zoals praten over het weer). Ik vermoed dat de meeste mannen niet in alle situaties zoveel problemen hebben met die stiltes (bv in mijn geval niet bij de kapper, maar misschien wel als ik iemand die ik ken tegenkom op de bus).

kil911ler zei:

Men go to the point.

Klik om te vergroten...

dat + het feit dat we gene zak geven om de rest.

Om terug te komen op die kappers. Ik heb het liefst dat ze gewoon zwijgen en hun werk doen. Wat ik het meest irritant vind is wanneer die kapsters onderling met elkaar beginnen te zeveren en niet meer verder doen met je haar. Ooit eens meegemaakt dat zo'n marginaal geval strijk lag van een reclamespotje op de radio. Dom wicht. Sindsdien nooit meer naar daar geweest