Archief - kinderen krijgen anno 2017

GarDux zei:

Dat klinkt als zo een extreem ouderwetse denkwijze over Belgïe buiten de steden. Er zijn inderdaad nog een paar zeldzame dorpjes te vinden die figuurlijk in de jaren 1970 zijn blijven hangen, maar voor de rest klopt dat beeld niet. Zo een bewering is eerder aan zij die nooit buiten hun stad geweest zijn om te maken. Leven in een stad leert je maar een paar dingen: Iedereen op straat doet er niet aan toe. De mensen rondom u moet je totaal negeren om ruzie te vermeiden. Als er iets gigantisch gebeurd dan doe je plots alsof je met elkaar in zit. In een stad kom je gewoonweg met niets in contact buiten uw eigen bubbel.

Klik om te vergroten...

Ik ben opgegroeid in zo'n dorpje (en alle dorpen in de buurt zijn van hetzelfde idee) en het is wel degelijk zo. Wij woonden nog geen 30km van Antwerpen, en toch werd dat aanzien als een gigantische uitstap waar dagen planning aan vooraf moeten gaan om er te geraken. Want stel je voor dat je met de wagen naar Antwerpen ging
En ik vermoed dat zowat heel de kempen, grote delen van Limburg en West-Vlaanderen nog in die mentaliteit leven.

Ik denk dat ge beter andere vrienden zoekt mac-bc. Ik zie niets superafwijkend aan uw keuzes.

(Keuzes maken om in een bepaald straatje te passen of keuzes maken om daar net niet in te passen zijn even belachelijk)

sandervdw zei:

Ik ben opgegroeid in zo'n dorpje (en alle dorpen in de buurt zijn van hetzelfde idee) en het is wel degelijk zo. Wij woonden nog geen 30km van Antwerpen, en toch werd dat aanzien als een gigantische uitstap waar dagen planning aan vooraf moeten gaan om er te geraken. Want stel je voor dat je met de wagen naar Antwerpen ging
En ik vermoed dat zowat heel de kempen, grote delen van Limburg en West-Vlaanderen nog in die mentaliteit leven.

Klik om te vergroten...

Ik woon al sinds mijn 5 in de kempen, toen veel regio's in de kempen nog niets anders waren dan velden, bomen, en lege straten met her en der eens een huis in. In het heden zijn dat volgebouwde straten, de dorpen extreem veel groter, en gewoon simpelweg aan het verstedelijken in die regio's. De tijden zijn veranderd en dat wat in de vroege jaren 1990 zo was is nu al lang niet meer geldig. De mentaliteit van de mensen van toen is al lang extreem ver zoek en vind je vooral en praktisch puur nog onder de 50 plussers. Ik weet ook hoe het in de steden er aan toe gaat omdat ik daar langdurig verbleef wegens familie daar.

De tijden zijn hard veranderd tegenover 20 jaar geleden.

Ik ga ervan uit dat mensen vrijwillig bepaalde keuzes maken over hoe ze hun leven invullen/organiseren, en dat dat hen gelukkig maakt. Als je je bv. stoort aan mensen met een kerktorenmentaliteit, ga dan met andere mensen om. Ik denk niet dat die mensen ongelukkiger zijn globetrotters, om het voorbeeld van de laatste pagina aan te halen.

ResX zei:

OMG ik ben ook juist tegen dat Vlaamse kerktorenmentaliteit. Ik durf zelfs zeggen dat ik meer van de wereld heb gezien dan jij. Ik hou van multi culti.
Je leert iemand kennen tijdens het studeren. Je gaat samenwonen/trouwen...Er komen kinderen. Dat is niet gepland, je rolt daarin.

Kijk, zo ziet het leven eruit: geboren worden==>eten==>vrijen==>sterven. ER IS GEEN ALTERNATIEF. Of dat je nu een zwerver bent of een miljardair. Tis voor iedereen hetzelfde.

Klik om te vergroten...

Het is heel leuk voor jou dat je veel van de wereld hebt gezien, maar als je dan hier wat komt vertellen dat mensen die geen kinderen willen niet volwassen of laatbloeiers zijn heb je gewoon de mentaliteit waar heel mijn post over gaat. ER IS GEEN ALTERNATIEF roepen past daar ook geweldig in, ook al ging het bij mij over "studeren>trouwen>huis kopen>kindjes>uitkijken naar het pensioen, met strikte leeftijdsgrenzen of je bent maar vreemd, en van alles wat vreemd is worden we achterdochtig', niet over wat jij zegt.

ResX zei:

Ik heb een hekel aan de "oh kijk, nu al getrouwd, en nu gaan ze een groter huis en zo kopen, hoe kleingeestig en dorpsmentaliteit-achtig is dat allemaal" Terwijl trouwen/samenwonen en kinderen krijgen eigenlijk doodnormaal en standaard moeten zijn/blijven.

Klik om te vergroten...

Tiens, maar omgekeerd mag er wel denigrerend gedaan worden natuurlijk, want dat hebben we thuis zo geleerd ofzo? Dit dus:

ResX zei:

Een leger singles die kinderloos door het leven willen gaan. Komt over als een bende snotneuzen die nog geen volwassen zijn geworden. Zelfs op hun 30ste.
Mss dat deze topic vol zit met laatbloeiers? Pas als ze 40 zijn gaan ze besef hebben van hun leeg bestaan. Sorry not sorry.

Klik om te vergroten...

Mijn punt was eigenlijk dat iedereen zijn zin inderdaad maar moet doen, en ik mijzelf niet wil opsluiten in een verkavelingetje in een dorp (met of zonder kinderen). Die mentaliteit staat los van kinderen hebben, maar zo'n mensen hebben wel kinderen want "dat hoort zo", of die kinderen verder gelukkig opgroeien of niet. Natuurlijk is er in se niks mis met kinderen of in een dorp wonen of whatever, en kunnen die mensen perfect gelukkig zijn. Maar voor wie dat niet is moeten we niet meteen de pek en veren bovenhalen. De enige reden dat ik hier eigenlijk origineel reageerde was als reactie tegen jou, omdat jouw post gewoon te dwaas was. Dat je nu een beetje komt nuanceren is all well and good, maar het schemert evengoed door dat bv. bewust kinderloze koppels niet in jouw (kleinburgerlijk) wereldbeeld passen.

Ik nuanceer en denigreer niks, jij moet leren lezen

jaja, iedereen moet zijn ding doen, maar dat ongeveer 50% van grootsteden single zijn vind ik niet normaal. We zouden iedereen moeten inschrijven op dat VTM programma blind getrouwd. Vastgoedprijzen zouden in elkaar vallen.

sandervdw zei:

Ik ben opgegroeid in zo'n dorpje (en alle dorpen in de buurt zijn van hetzelfde idee) en het is wel degelijk zo. Wij woonden nog geen 30km van Antwerpen, en toch werd dat aanzien als een gigantische uitstap waar dagen planning aan vooraf moeten gaan om er te geraken. Want stel je voor dat je met de wagen naar Antwerpen ging
En ik vermoed dat zowat heel de kempen, grote delen van Limburg en West-Vlaanderen nog in die mentaliteit leven.

Klik om te vergroten...

Is daar dan iets mis mee?
Voor een Zuid-West-Vlaming is een ritje naar Antwerpen (+file) imo niet dichtbij.
Da's al snel 2u op de autosnelweg, tijdens het spitsuur.

Ik heb ook totaal geen behoefte om naar Brussel te gaan. Zo'n vuile stad, vol file's en vuile zwart geblakerde gebouwen.
Het is eens leuk om het te bezoeken voor het atomium te zien, maar voor de rest: f*ck that shithole.
Al eens afgestapt aan Brussel Station, echt uitnodigend is die stad toch niet.
Als je dat vergelijkt met Brugge/Gent/...

En dan heb je nog dat Wallonië (Frans) en Vlaanderen (Vlaams).
ik zelf heb geen problemen met Frans, maar je hebt toch echt het gevoel dat je in een ander land terecht komt: Als je als Vlaming naar Wallonië gaat.

Er is amper empathie te bespeuren, in een grootstad. Het is ieder voor zich. Daar als je in een gewone gemeente woont, dan kent iedereen iedereen wel.

Ik bekijk ook meer en meer lokaal nieuws (wtv), want wat kan mij het schelen dat er weeral file is rondom Antwerpen?
Of dat keizer Bart De Wever weer een paar zotte dingen heeft gedaan in z'n stadshuis.

ResX zei:

Ik nuanceer en denigreer niks, jij moet leren lezen

jaja, iedereen moet zijn ding doen, maar dat ongeveer 50% van grootsteden single zijn vind ik niet normaal. We zouden iedereen moeten inschrijven op dat VTM programma blind getrouwd. Vastgoedprijzen zouden in elkaar vallen.

Klik om te vergroten...

Laatste bericht ivm nieuwe inschrijving gaf aan, dat na 1 week die al op 4000+ nieuwe kandidaten zat.

sandervdw zei:

Ik ben opgegroeid in zo'n dorpje (en alle dorpen in de buurt zijn van hetzelfde idee) en het is wel degelijk zo. Wij woonden nog geen 30km van Antwerpen, en toch werd dat aanzien als een gigantische uitstap waar dagen planning aan vooraf moeten gaan om er te geraken. Want stel je voor dat je met de wagen naar Antwerpen ging
En ik vermoed dat zowat heel de kempen, grote delen van Limburg en West-Vlaanderen nog in die mentaliteit leven.

Klik om te vergroten...

Reken maar. Zo herkenbaar wat je hier schrijft.

Ik kom ook uit een afgelegen boerenhol in West-Vlaanderen waar velen exact dezelfde mentaliteit hebben. Die angst en onzekerheid in hun ogen bij het idee dat ze eens buiten hun dorpsgrenzen moeten komen... Precies allemaal etersilleke's zoals hierboven: Brussel kennen ze louter van op het nieuws (en dus van slechte dingen) en met een beetje geluk zijn ze er eens geweest voor hun éénmalige school-uitstap naar het atomium. En dat is dan Brussel of "een grootstad" voor hen. Maar ze hebben er wel een mening over hoor (als we "shithole" als een mening mogen bestempelen tenminste).

Links en rechts heb je er eens een paar die eruit ontsnapt zijn, uit die draaikolk. Want vergis u niet, de sociale druk is vaak groot. Zo heb je veel smeerlappen van ouders die heel hun leven sparen om zoon- en dochterlief een stuk bouwgrond in de omgeving cadeau te doen waar ze dan op kunnen bouwen. Laat ons dat maar benoemen zoals het is: het vergiftigd geschenk bij uitstek om de regelmatige bezoekjes af te kopen bij uw kinderen. En de kinderen maar trots zijn op hun "cadeau" dat ze gekregen hebben, en maar leuteren over hoe handig het wel niet is dat hun ouders achter de hoek wonen, hoe hun vader dan het gras komt afrijden en hun moeder dan potjes kookt voor hen, ... Sommigen zouden echt heel hun leven aan de navelstreng hangen van hun moeder, mochten ze kunnen.

Mijn god, wat ben ik dankbaar dat mijn ouders mij (blijkbaar) die bredere wereldvisie hebben meegegeven (ondanks het feit dat ze zelf ook allebei het product zijn van die dorpsmentaliteit). Wat ben ik dankbaar dat ze ons konden en durfden op tijd los te laten.
Feitelijk weet ik zelfs niet of het aan de opvoeding ligt want die hebben nooit actief een bepaalde visie bepleit voor zover ik mij kan herinneren (iets wat weleens gesuggereerd wordt door mijn conservatieve vrienden). Ze hebben ons ondanks een strenge opvoeding toch altijd gewoon ons goesting laten doen wanneer het om belangrijke keuzes ging. Maar gezien mijn broers ook allesbehalve kerktorenplakkers zijn, zal opvoeding er waarschijnlijk toch wel iets mee te maken hebben vermoed ik.

Tha_nOn zei:

Ik denk dat ge beter andere vrienden zoekt mac-bc. Ik zie niets superafwijkend aan uw keuzes.

(Keuzes maken om in een bepaald straatje te passen of keuzes maken om daar net niet in te passen zijn even belachelijk)

Klik om te vergroten...

Goh, ik ken die mannen al zo lang dat ik die niet snel zal laten vallen. Maar ik moet wel toegeven dat er de laatste jaren toch een zekere kloofje aan het groeien is.

Sinds de spontane typische zaterdagavond mannen-avondjes omgeslaan zijn in de maandenlang-op-voorhand geplande zondagmiddag-dinnertjes met verplichte aanwezigheid (inclusief partners), is het toch niet meer hetzelfde als vroeger. Het voelt bijna als een verplichting. En hoe ze uren aan een stuk over hun bouwproject kunnen doorbomen. Zoveel interessante dingen op deze wereld, en toch uren lullen over een fucking gevelsteen. Dat gaat er bij mij niet in. Sommigen gaan zelfs met opzet random toerkes rijden met de auto om gevelstenen te gaan checken, om dan vervolgens bij het desbetreffende huis aan te bellen om te vragen waar ze die gevelsteen kunnen vinden. Dat is Vlaanderen op zijn puurst imo.

Waarbij we naadloos op uw vorige vraag zijn terecht gekomen:

Tha_nOn zei:

wat is het standaardpatroon eigenlijk, kwestie dat ik weet welke kant ik moet kiezen

Klik om te vergroten...

Als je jezelf herkent in bovenstaande beschrijving, dan is heb je het vlaggen denk ik.

Ik vind het nu echt eens entertainment om het tweede onderwerp dat in deze discussie is ontstaan te lezen. Velen hebben het duidelijk over het verleden van toen ze kind zijn geweest en praten dus over de tijd van hun ouders en hoe hun ouders dachten en redeneerden, om dat dan te veralgemenen naar de dorpen van nu... voor sommigen dus praktisch 20 jaar na dat waar ze het over hebben. En dat moet dan de veralgemeende waarheid voorstellen. Nope! de tijd staat niet stil. Wat 50 plussers doen en laten gebaseerd op hun achterlopen denken is niet wat de jongeren (tieners tot midden twintigers) doen en laten in hun volwassen leven.

Dat alles loopt dan letterlijk gelijk aan dat waar het origineel op neer kwam. Namelijk dat de ouderwetse denkwijzen die ons bespoken voor velen eens mogen gaan uitsterven op het gebied van de denkwijzen rond het "huis tuin en kinderen" leven.

Ik ben vorig jaar met de Kids naar Pairi Daiza geweest. Redelijk vroeg vertrokken. Heel veel kleine dorpjes gezien. 2 dingen die me opvielen

A ) GEEN enkele bakker die daar open is voor 9uur ''s morgens.

B ) Letterlijk tientallen kilometers gereden vooraleer we een bankautomaat vonden. Was die nog defect... papiertje op: wegens weekend kon het nog tot Dinsdag duren eer het probleem zou opgelost zijn.

Dus ja, oude mentaliteit bestaat echt nog. Ik persoonlijk word al knettergek omdat er in mijn woonplaats geen bank is, en ik dus 3 km moet rijden....

Ik ga mezelf er wel voor behoeden het begrip "kids" te hanteren, want ik heb er een hekel aan.

Misschien was het tripje naar Pairi Daiza samen met Ludo Mariman en co?

brandon_ zei:

Misschien was het tripje naar Pairi Daiza samen met Ludo Mariman en co?

Klik om te vergroten...

Heb wel gehoord dat er geen volgende keer meer van komt.

Ale de Mac bc heeft de topic ontdekt *scroll scroll scroll*

De oudste wordt vandaag 4, de jongste volgende maand 2.

Dus volgende week groot feest in mijn landelijk kasteel in de grote tuin in de doodlopende straat.

ResX zei:

Plots is de glimlach van de kleine 100000000x interessanter dan een roadtrip door de US. En omdat je op den buiten woont, is er gebrekkig openbaar vervoer==>dus auto kopen. Tzijn allemaal praktische en logische keuzes

Klik om te vergroten...

Die roadtrip zou er van mij nog altijd bijmogen hoor, dat zijn dromen die ik niet ga opgeven zodra ik een kind heb. Het ene sluit het andere niet uit, maar met een kleine erbij zit je met praktische en budgettaire obstakels en beperkingen. Die kleine blijft trouwens niet klein. Met een vijfjarige ga je gewoon andere dingen doen dan met een vijftienjarige.

Avondland zei:

Ik ga mezelf er wel voor behoeden het begrip "kids" te hanteren, want ik heb er een hekel aan.

Klik om te vergroten...

Idem.

Volgende kwam ik tegen op de Bodyworlds tentoonstelling in Amsterdam. Ik verschoot er van dat dit onderzoek het tegenovergestelde weergeeft dan dat mensen met kinderen altijd laten uitschijnen.

Maakt een kind gelukkig?
Afbeelding

Maakt een kind gelukkig? Niet persé, er zijn leuke momenten, veel minder leuke momenten. Ik ben blij dat ze er is. Maar persoonlijk heb ik een hekel aan de term 'kids', mensen die veelvuldig gezinsfoto's posten op Facebook en Instagram, ik ben nu ook papa en veel mensen praten over hun kinderen alsof het superieure begaafde mensen zijn. Ze kunnen alles . Als ik collega's, vrienden, buren of familie bezig hoor is hun dochter de nieuwe Kim Clijsters en zal het niet lang duren vooraleer Club Brugge komt aankloppen ...

Ik hoop voor de ouders die alles geven en doen voor hun kinderen dit later zullen terugkrijgen als ze oud en ziek of behoeftig zijn.
Ik zie veel oudere mensen rondom mij die ook alles voor hun kroost hebben gedaan en gespaard voor hen en die nu hun kinderen of kleinkinderen bijna niet meer zien omdat ze belangrijkere dingen te doen hebben.
Ik veralgemeen niet maar zie het toch meer en meer gebeuren .
En als je die nu volwassen kinderen daarover aanspreekt zeggen ze: mijn ouders hebben me gewild, het is normaal dat ze voor mij gezorgd hebben maar ik heb mijn leven en heb geen tijd voor hen.
Hoeveel oudere mensen in een rusthuis die nooit bezoek krijgen maar als ze sterven zijn de kinderen en kleinkinderen er als de kippen bij voor de erfenis.

Triestig