Waar ik in eerste instantie om bekommerd ben, is de maatschappelijke relevantie. Maar zoals in veel gevallen, begin ik daar pas over na te denken na persoonlijke ervaringen.
Persoonlijke ervaring: ik vond het altijd een zeer leuke uitdaging om cursussen gedetailleerd te snappen en te doorgronden, hoe abstracter hoe liever. Maar vanaf dat er moest herhaald en gememoriseerd worden liet ik het telkens helemaal afweten. De uitdaging was eraf en ik zag het nut niet meer om iets dat je toch al snapt, nog eens te herhalen. Op het moment van mijn examens had ik het vak meestal slechts één keer grondig bekeken, zonder te herhalen. Dat resulteerde vaak in slechte punten, terwijl ik telkens het gevoel had de leerstof beter te snappen, meer inzicht te hebben, ... dan mijn medestudenten. Zo haalde ik bijvoorbeeld heel vaak fouten uit de cursus die anderen nooit opgemerkt hadden. Ik heb dat altijd heel vreemd gevonden.
Aan de andere kant van het spectrum heb je dan de "goede studenten" (zoals die dan genoemd worden) die vaak zonder interesse, zonder kritische blik, ... gewoon blokken om te slagen. Zij kunnen meestal heel goed plannen, weten perfect het type examenvragen in te schatten, kunnen goed memoriseren, ... En dan krijg je dus "ingenieurs" die met glans afstuderen en het technisch-wetenschappelijk inzicht hebben van een bak tomaten. Daarnaast ontbeert het hen zelfs een minimale vorm van kritisch denken. Je ziet ze dan doodserieus discussiëren over hoe hard ze het karakter van zichzelf en hun partner wel niet herkennen in hun sterrenbeeld onder een clickbait-artikel van één of andere obscure website, waarschijnlijk geschreven door een Russische tiener op zijn zolderkamertje en daarna vertaald met Google Translate. Maar hey, het kon wel perfect voorspellen dat "de schorpioen wel eens koppig van karakter kan zijn wanneer iets hem niet bevalt" dus waarom zou je je daar vragen bij stellen? Het is toch logisch dat wanneer de zon en de maan in één lijn staan met de Aarde op het moment van je geboorte, dat je dan koppig kunt zijn van karakter? :ironic:
Ik wil mij van dergelijke types zodanig hard distantiëren dat ik mij al beschaamd voel dat we "hetzelfde" diploma hebben, gelukkig nog in een andere afstudeerrichting. Daar komt het op persoonlijk vlak op neer.
Op maatschappelijk vlak denk ik niet dat het enig betoog hoeft, dat je bovenstaande types ingenieurs liever kwijt dan rijk bent. Je wil als land uw bedrijven toch niet met dergelijke types ingenieurs opzadelen? Wat is het nut dan nog van een opleiding? Ze zijn bovendien rechtstreeks verantwoordelijk voor het feit dat je tegenwoordig voor een sollicitatieprocedure een meerdagen-durende assessment moet doorlopen. Men kan blijkbaar niet meer blindelings vertrouwen op het diploma.