Efkes gewoon een rant da ik kwijt wil aan vreemde mensen op het internet
Ik ben dit jaar 29 geworden en ik voel mij een beetje nutteloos op dit moment. Ook al heb ik alles dat een mens zou moeten gelukkig maken, ik voel mij een beetje nuttelozer en nuttelozer worden met de dag.
Kleine situatieschets.
6 maand geleden heb ik een groot stuk aandelen verkocht van een bepaalde firma, plus een firma overgelaten voor een zeer mooi bedrag. Financieel sta ik er zeer goed voor. Dit in combinatie met nog een paar andere investeringen maakt dat ik financieel onafhankelijk ben geworden vanaf dit jaar. Ik was echt door het dolle heen een klein half jaar geleden.
Doorheen de jaren daarvoor heb ik mij soms op het randje van doodgewerkt. Ben op mijn 18de beginnen ondernemen, altijd maar vooruit blijven gaan, nooit een keer rustig kunnen denken over alles, over uzelf.. Ben natuurlijk ook tegen alle muren gelopen waar ik tegen kon lopen (Uiteraard, een groentje net van school, dat is recipe for disaster). Maar heb in die 10 jaar tijd wel iets kunnen opbouwen waar ik enorm trots op was/ben. Het heeft wel zware letsels achter gelaten op mijn lichaam (eczeem te wijten aan stress, af en toe een zware migraine aanval, plus heb ook een verleden met amphetamine misbruik, om beter en meer te kunnen presteren, en ik kan er nog wel wat opnoemen). Om maar te zeggen, mijn parcour was niet vlekkeloos, en buiten enorme voldoening en een gevoel van 'nuttigheid' heeft het mij toch een beetje gekraakt.
Zeker de laatste 2 jaar waren erg zwaar voor mij. Heb in het bedrijfsleven toen veel problemen gehad dewelke ik daarvoor nog nooit eender was tegengekomen. Vooral te wijten aan snelle expansies en het iets te groot worden. Dit plus mijn relatie die beetje gekanteld is sinds dan. Uiteraard is dit allemaal een groot deel aan mezelf te wijten, ik weet dat, ik probeer daar ook aan te werken.
Ik dacht echt dat het goed ging zijn voor mij, dat ik rust zou kunnen pakken, dat ik terug over de dingen rustig kon nadenken, dat ik mischien terug meer bezig kan zijn met mijn relatie, de mensen rondom mij, ...
Echter hier staan we dan
Voel mij fucking nutteloos, heb echt het gevoel dat ik geen nut meer heb op deze wereld. En dit is echt een veel erger kut en depri gevoel dan stress en drukte, en op het randje zitten van je fysische en mentale zelf. Ik meen dat echt, ik voel mij echt fucking nutteloos en ik vind het echt een fucking irritant gevoel.
De mensen die ik ken van mijn leeftijd zijn bezig met allemaal dingen aan het opbouwen en carriere te maken, en ik weet dat ik daar ook altijd mijn voldoening heb uitgehaald, mijn zin in het leven, mij belangrijk voelen, het gevoel hebben dat ik iets beteken. Maar ik wil niet meer een bedrijf opstarten in weet ik veel wat, ik wil niet ergens gaan werken, zelfs niet wanneer het mij interesseerd. Ik kan mij niets bedenken waar ik mijn bed zou willen voor uitkomen.
De laatste tijd zit ik in de richting te denken van mensen te gaan helpen. Mensen die hulp NODIG hebben, niet mensen die een beetje hulp kunnen gebruiken. Maar ik weet het echt niet, denk dat ik stilletjes richting internationaal humanitaire dingen aan het denken ben, maar die noot durf ik natuurlijk hier ook niet in mijn omgeving kraken
Ik ga iniedergeval al beginnen met mij in te schrijven aan de KUL leuven als gaststudent voor MSA te leren schrijven en een Arabisch dialect voor te spreken. Is iets wat mij altijd al heeft aangesproken en gefacineerd.
Hopelijk gaat het dan ook al wat beter met mij als ik dan een paar dagen in de week bezig ben daarmee.
Alvast excuses voor de ,nu ik het eens overloop redelijk onsamenhangige uitleg, ma bon. Kijk, heb niet echt mensen in mijn directe omgeving waarmee ik dit allemaal wil/kan delen, so here ya go inet.
