Erger me aan mezelf. Kon vroeger zo goed en gemakkelijk alleen zijn, en nu met nieuwe vriendin (en is echt enkel bij haar en nog niet gehad met vorige vriendinnen) mis ik die echt als die een avondje uit is. Vroeger gebeurde het al eens dat ik zo vrijdag verlof had, m'n boodschappen dan donderdag avond deed en niemand zag tot maandag ochtend als ik terug ging werken.

Heb m'n playstation nu al maanden niet meer aangeraakt omdat er geen spel is dat me nog boeit (allicht RDR2 binnenkort wel) maar kan echt niet meer zo hard genieten van op m'n gemak in de zetel te zitten zonder dat zij tegen mij ligt. Het is nochtans vandaag terug m'n favoriete serie terug op TV. Alé, favoriete, de ene waarin ik geslaagd ben ze ooit te volgen omdat ik ze leuk bleef vinden.