Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 9
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
^MystiQ
Legacy Member
Sorasan zei:zolang die ex kameraad van u de nagel niet op uw kop gaat slaan is het goed hé
Dat uitleggen is eigenlijk in een notendopje wat ik dagelijks doe als werk.
Heeft dat ook te maken met het feit dat persoon D rotverwend is thuis en alles in zijn handen gegooid krijgt terwijl dat bij persoon A, B en C niet het geval is?
Hicy
Legacy Member
*Zit rustig in de zetel*
*Zet zich recht*
*Hoort *klets* op de grond*
*Draait zich rustig om en denkt nja tzal den bak zijn da is gevallen*
*Ziet zijn iphone op de grond liggen*
*Hartattack*
Nog nooit gevallen, altijd een hoesje rond behalve nu net niet omdat hoesje kapot was.
Hij is op zijn hoekje gevallen daar zit een putje in nu, totnutoe nog niks raar vernomen.
ad:
*Zet zich recht*
*Hoort *klets* op de grond*
*Draait zich rustig om en denkt nja tzal den bak zijn da is gevallen*
*Ziet zijn iphone op de grond liggen*
*Hartattack*
Nog nooit gevallen, altijd een hoesje rond behalve nu net niet omdat hoesje kapot was.
Hij is op zijn hoekje gevallen daar zit een putje in nu, totnutoe nog niks raar vernomen.
ad:stupid_noob
Legacy Member
Shenno zei:*Zit rustig in de zetel*
*Zet zich recht*
*Hoort *klets* op de grond*
*Draait zich rustig om en denkt nja tzal den bak zijn da is gevallen*
*Ziet zijn iphone op de grond liggen*
*Hartattack*
Nog nooit gevallen, altijd een hoesje rond behalve nu net niet omdat hoesje kapot was.
Hij is op zijn hoekje gevallen daar zit een putje in nu, totnutoe nog niks raar vernomen.
daarom blijft de mijne altijd in mn broek stevig vastzitten als ik in de zetel zit
sterkte
Dennoman
Legacy Member
Ah, de iPhone ^^Shenno zei:*Zit rustig in de zetel*
*Zet zich recht*
*Hoort *klets* op de grond*
*Draait zich rustig om en denkt nja tzal den bak zijn da is gevallen*
*Ziet zijn iphone op de grond liggen*
*Hartattack*
Nog nooit gevallen, altijd een hoesje rond behalve nu net niet omdat hoesje kapot was.
Hij is op zijn hoekje gevallen daar zit een putje in nu, totnutoe nog niks raar vernomen.
I Purchase Heavily Overpriced Nifty Electronics
Sorasan
Legacy Member
^MystiQ zei:
Wat je met verwennerij leert is dat je een voorkeursbehandeling verdient zonder daar eigenlijk moeite in te stoppen om dat te verdienen. Dit betekent dus ook dat vriendschappen of liefdesrelaties iets is van "ik wil u als vriend/lief omdat ik daar voordeel uithaal. De persoon plaatst zich altijd als eerste persoon en denkt niet verder na over de relaties rond hem heen.
Ge kunt dat zelf testen door met de gedachte "ik ben toch de belangrijkste hier?" rond te lopen
- Een vriend is boos op u want ge hebt zijn vertrouwen geschaad vs het gedachten "ik ben hier toch wel de belangrijkste hé"
- Een leerkracht geeft u onder uw voeten, een notitie in uw agenda of misschien zelfs nablijven vs het gedachte "ik ben hier wel de belangrijkste persoon hé, uw macht van leraar vervalt bij mijn belangrijk zijn"
- Je hebt een lief en versiert andere meisjes met het gedacht van "ik ben hier wel de belangrijkste hé"
Hicy
Legacy Member
stupid_noob zei:daarom blijft de mijne altijd in mn broek stevig vastzitten als ik in de zetel zit
sterkte
Ja maar als je er iets mee aan doen zijt, en ge legt die even naast u en ge vergeet da hem daar nog ligt.
Reactie ging naart schijnt van: *onbeschrijfbare kop* gepaard met *NOOOOOOOOOO*. Kutzwaartekracht
ad:GroovyBeatsss
Legacy Member
Tranen in mijn ogen omwille van mijn ex...
Goh als er iemand ooit was die me zo fel kon raken was zij het wel! That special girl, that due to circumstances got away..
Heb dat meisje leren kennen in de periode dat men vader 3maanden overleden was. Op die moment bracht ze me alle vreugde, maar zat op die moment volledig aan de grond... Enigste "uitvlucht" die ik had was men drugsverslaving.. Drugs beheerde men leven, en zij deed dit ook... Via werk (personeelsfeest) te goei leren kennen en klikte perfect.. Made to be together you know...
Geen flauw idee wat er allemaal is misgelopen langs beide kanten... Zij op die moment een einde achter haar drugsleven wou zetten, en ik die het niet meer redde hier in Belgie. Op een moment heb ik de knoop doorgehakt, omdat ik wist dat Belgie me echt niets meer te bieden had. Wou ik echt nog iets van men leven maken, moest ik het op andere oorden zoeken... Tot dat besluit ben ik gekomen, maar zij heeft dit nooit kunnen begrijpen... Soms moet je bepaalde offeringen kunnen maken om een stap verder te geraken in het leven...
To be quite honest, i just did it to save myself... Mijn leven is sinds men 15de volledig naar de kloten gegaan.. Ouders die elkaar opsteukten voor mijn overtuiging... 2jaar instellingen, veel problemen, van depressie naar agressie... Kortom ik was op men 14de een normale jongen, die door psychologische problemen zijn leven naar de kloten heeft zien gaan... Door de strijd tussen mijn vader en moeder ben ik in een kamp beland dat ik niet meer wist welke kant ik opmoest... Iedereen had zijn verhaal, met zwartmakerij, leugens, bedrog, ...
Ik heb mijn leven toen kunnen herstellen.. Maar mijn vader heeft een alcoholprobleem overgehouden aan heel deze history... Mijn fout? Goh geloof me iedere dag geef ik mijn eigen de schuld... Wat als... Wat als...
Weet je ik begin hier met een verhaaltje van men ex die me stuurt... Maar om eerlijk te zijn is het gewoon mijn leven van begin tot einde dat naar de klote is... Voor sommige mense lijkt dit mss de dikste zever, maar ik zit hier te wenen gelijk een klein kind. Niet meer normaal... Veel heeft me kapot gemaakt afgelopen jaar, maar soms weer ik niet meer of ik de moed heb om te blijven doorbijten...
Ik ben er nu 22... Van men 14de ofzo ben ik aant vechten geweest... Ben er in gevlogen met de gedachte om terug bij men vader te kunnen zijn... De man die me gemaakt heeft tot wie ik was.. De man die me altijd bijstond in problemen..
Door de invloed van mijn moeder geloofde ik hem niet meer.. Ik was jong, heb me dingen laten toepraten die gewoon niet waar waren.. Ik was jong, onervaren,... Ik geloofde het en ging er op in.. Na een paar maanden kwam de waarheid te boven dat mijn moeder een geboren leugenares was! Die mijn vader door haar leugens kapot heeft gemaakt.. Na x aantal jaar kwam ik bij mijn vader terecht, en hij was volledig kapot gemaakt. Zwaar alcoholprobleem... (door de miserie die ik gemaakt heb? Probably..) Men zusje en ik hebben hem continue proberen te redden van zijn alcoholprobleem.. Met momenten hielpt dit, met momenten niet.. 5 jaar lang hebben mij zus en ik geleefd in omstandigheden waar hij VOCHT om van zijn verslaving af te geraken... Met momenten lukte dit, en ging het 2 a 3 weken goed... Om dan terug te hervallen in zijn verslaving.. Maar hij bleef altijd vechten voor zijn verslaving.. En bleef er tegen ingaan! Hoe moe gestreden hij ook was... Voor ons...Hij bleef vechten!!!!
Nuja hij bleef vechten, maar uiteindelijk wint de verslaving... Uit de grond van men hart, ik respecteer hem volledig!!!! Hij is blijven vechten in moeilijke periodes.. Waarom? Voor ons.. De kinderen... Nuja op een gegeven moment ben ik vertrokken thuis.. Gaan samenwonen met collega van het werk. Men zusje is daarna ook vertrokken bij haar vriendje wonen... Binnen de 6maanden dat men zusje en ik verhuisd zijn, is mijn vader overleden... Ze hebben hem gevonden in de zetel met een dosis pillen (standaard medicatie) in zijn handen... WTF moet ik denken? Zelfmoord? Heb IK niet genoeg aandacht aan hem besteed? Is het mij fout?.. Wie zijn fout is het? What the fuck do i know???
Men vader is ondertussen 13maanden geleden overleden, en ik blijf de fout bij men eigen zetten!!!! Wat als... Wat als... You know?
Jongens, respecteer jullie ouders aub voor altijd en eeuwig. Welke problemen dat ze ook hebben.. Blijf ze steunen.. En doe aub niet lijk mij, en begin met je "nieuw leven"... Ik geef me nog iedere dag de schuld dat IK de fout ben. Als IK het anders gedaan had was het beter gegaan..,.....
Interesseert het je niet, pls reageer niet! Dit is een kwestie die me uitermate zwaar op het hart ligt.. En geen flauw idee waarom ik het hier typ, maar soms moeten dingen je gwn even van het hart snap je...
Goh als er iemand ooit was die me zo fel kon raken was zij het wel! That special girl, that due to circumstances got away..
Heb dat meisje leren kennen in de periode dat men vader 3maanden overleden was. Op die moment bracht ze me alle vreugde, maar zat op die moment volledig aan de grond... Enigste "uitvlucht" die ik had was men drugsverslaving.. Drugs beheerde men leven, en zij deed dit ook... Via werk (personeelsfeest) te goei leren kennen en klikte perfect.. Made to be together you know...
Geen flauw idee wat er allemaal is misgelopen langs beide kanten... Zij op die moment een einde achter haar drugsleven wou zetten, en ik die het niet meer redde hier in Belgie. Op een moment heb ik de knoop doorgehakt, omdat ik wist dat Belgie me echt niets meer te bieden had. Wou ik echt nog iets van men leven maken, moest ik het op andere oorden zoeken... Tot dat besluit ben ik gekomen, maar zij heeft dit nooit kunnen begrijpen... Soms moet je bepaalde offeringen kunnen maken om een stap verder te geraken in het leven...
To be quite honest, i just did it to save myself... Mijn leven is sinds men 15de volledig naar de kloten gegaan.. Ouders die elkaar opsteukten voor mijn overtuiging... 2jaar instellingen, veel problemen, van depressie naar agressie... Kortom ik was op men 14de een normale jongen, die door psychologische problemen zijn leven naar de kloten heeft zien gaan... Door de strijd tussen mijn vader en moeder ben ik in een kamp beland dat ik niet meer wist welke kant ik opmoest... Iedereen had zijn verhaal, met zwartmakerij, leugens, bedrog, ...
Ik heb mijn leven toen kunnen herstellen.. Maar mijn vader heeft een alcoholprobleem overgehouden aan heel deze history... Mijn fout? Goh geloof me iedere dag geef ik mijn eigen de schuld... Wat als... Wat als...
Weet je ik begin hier met een verhaaltje van men ex die me stuurt... Maar om eerlijk te zijn is het gewoon mijn leven van begin tot einde dat naar de klote is... Voor sommige mense lijkt dit mss de dikste zever, maar ik zit hier te wenen gelijk een klein kind. Niet meer normaal... Veel heeft me kapot gemaakt afgelopen jaar, maar soms weer ik niet meer of ik de moed heb om te blijven doorbijten...
Ik ben er nu 22... Van men 14de ofzo ben ik aant vechten geweest... Ben er in gevlogen met de gedachte om terug bij men vader te kunnen zijn... De man die me gemaakt heeft tot wie ik was.. De man die me altijd bijstond in problemen..
Door de invloed van mijn moeder geloofde ik hem niet meer.. Ik was jong, heb me dingen laten toepraten die gewoon niet waar waren.. Ik was jong, onervaren,... Ik geloofde het en ging er op in.. Na een paar maanden kwam de waarheid te boven dat mijn moeder een geboren leugenares was! Die mijn vader door haar leugens kapot heeft gemaakt.. Na x aantal jaar kwam ik bij mijn vader terecht, en hij was volledig kapot gemaakt. Zwaar alcoholprobleem... (door de miserie die ik gemaakt heb? Probably..) Men zusje en ik hebben hem continue proberen te redden van zijn alcoholprobleem.. Met momenten hielpt dit, met momenten niet.. 5 jaar lang hebben mij zus en ik geleefd in omstandigheden waar hij VOCHT om van zijn verslaving af te geraken... Met momenten lukte dit, en ging het 2 a 3 weken goed... Om dan terug te hervallen in zijn verslaving.. Maar hij bleef altijd vechten voor zijn verslaving.. En bleef er tegen ingaan! Hoe moe gestreden hij ook was... Voor ons...Hij bleef vechten!!!!
Nuja hij bleef vechten, maar uiteindelijk wint de verslaving... Uit de grond van men hart, ik respecteer hem volledig!!!! Hij is blijven vechten in moeilijke periodes.. Waarom? Voor ons.. De kinderen... Nuja op een gegeven moment ben ik vertrokken thuis.. Gaan samenwonen met collega van het werk. Men zusje is daarna ook vertrokken bij haar vriendje wonen... Binnen de 6maanden dat men zusje en ik verhuisd zijn, is mijn vader overleden... Ze hebben hem gevonden in de zetel met een dosis pillen (standaard medicatie) in zijn handen... WTF moet ik denken? Zelfmoord? Heb IK niet genoeg aandacht aan hem besteed? Is het mij fout?.. Wie zijn fout is het? What the fuck do i know???
Men vader is ondertussen 13maanden geleden overleden, en ik blijf de fout bij men eigen zetten!!!! Wat als... Wat als... You know?
Jongens, respecteer jullie ouders aub voor altijd en eeuwig. Welke problemen dat ze ook hebben.. Blijf ze steunen.. En doe aub niet lijk mij, en begin met je "nieuw leven"... Ik geef me nog iedere dag de schuld dat IK de fout ben. Als IK het anders gedaan had was het beter gegaan..,.....
Interesseert het je niet, pls reageer niet! Dit is een kwestie die me uitermate zwaar op het hart ligt.. En geen flauw idee waarom ik het hier typ, maar soms moeten dingen je gwn even van het hart snap je...
Dennoman
Legacy Member
Aye. Ik kan ervan getuigen dat het deugd kan doen om je hart even te luchten op een forum wanneer je serieus droeve tijden meemaakt, bij deze dan ook sterkte.
Veel kan ik over de hele historie niet zeggen vermits ik ook maar de zoveelste modale vreemdeling op het internet ben die zijn anonimiteit op prijs stelt, maar ik kan wel zeggen dat de schuld voor een eventuele zelfdoding volledig op jezelf nemen alleen maar menselijk is, niet logisch. Iedereen moet op een gegeven moment verder met zijn leven en ik kan me goed inbeelden dat je vader nooit gewild zou hebben dat je jezelf tot in het oneindige zou meesleuren in zijn miserie.
Als iemand echt rondloopt met zelfdoding in gedachten is het slechts een kwestie van tijd imo, ooit komt het er toch van.
Wat is er van je moeder geworden?
Veel kan ik over de hele historie niet zeggen vermits ik ook maar de zoveelste modale vreemdeling op het internet ben die zijn anonimiteit op prijs stelt, maar ik kan wel zeggen dat de schuld voor een eventuele zelfdoding volledig op jezelf nemen alleen maar menselijk is, niet logisch. Iedereen moet op een gegeven moment verder met zijn leven en ik kan me goed inbeelden dat je vader nooit gewild zou hebben dat je jezelf tot in het oneindige zou meesleuren in zijn miserie.
Als iemand echt rondloopt met zelfdoding in gedachten is het slechts een kwestie van tijd imo, ooit komt het er toch van.
Wat is er van je moeder geworden?
Skippy
Legacy Member
GroovyBeatsss zei:
Jezelf de schuld geven van dat alles is iets wat je niet moet doen en iets wat, volgens dat ik lees, ook niet klopt. Je moeder lijkt in de eerste plaats de oorzaak van het hele gebeuren. Nu je vader er niet meer is moet je gewoon proberen je leven zo goed mogelijk op de rails te krijgen en verder te leven zoals hij het zou gewild hebben. Elke dag jezelf de schuld geven van iets waar je niets aan kon doen en ook niet meer zal kunnen doen drijft jezelf enkel maar verder in de hoek. Herpak je en begin met goede moed aan de rest van je leven
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.