Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 49
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
coldplayke
Legacy Member
Ik was afgelopen weekend op bezoek bij mijn mama om haar verjaardag te vieren. Ik had mijn papa 8 maanden niet gezien (ze leven gescheiden, maar mama had hem voor de gelegenheid ook nog eens uitgenodigd) en ik had zenuwen om hem terug te zien. Ik wist van de verhalen van mijn ma dat hij nog steeds heel veel drinkt en dat maakt hem in combinatie met zijn dementie verbaal agressief.
Bon, ik had vrijdagavond een nieuwjaarskaartje van hem in de post ontvangen waarin hij zei dat hij blij was mij en mijn partner nog eens te kunnen zien. Dit luchtte mij enigszins op want ik dacht dat hij zich misschien eens zou gedragen. Niet dus. Hij is binnen het halfuur beginnen roepen op mijn moeder en heeft nauwelijks met ons gepraat (op vragen of anecdotes reageerde hij niet of nauwelijks). We hebben eerst met hem gekaart (dat is het enige dat hij nog wil doen), maar leuk was dat niet want telkens als mijn mama iets zei, begon hij weer te roepen. Dan is hij anderhalf uur gaan wandelen zodat hij zeker ons niet moest zien voor het eten. Hij heeft met lange tanden zijn eten opgegeten zonder een woord te zeggen, heeft zijn jas genomen en is meteen vertrokken.
Ik geloof dat mijn pa na 8 maanden misschien 5 woorden tegen ons heeft gezegd. Om dan vandaag een e-mail te krijgen dat we "altijd welkom" zijn, ook bij hem thuis. Ik hoef hem niet meer te zien zolang hij zich niet anders gedraagt.
Bon, ik had vrijdagavond een nieuwjaarskaartje van hem in de post ontvangen waarin hij zei dat hij blij was mij en mijn partner nog eens te kunnen zien. Dit luchtte mij enigszins op want ik dacht dat hij zich misschien eens zou gedragen. Niet dus. Hij is binnen het halfuur beginnen roepen op mijn moeder en heeft nauwelijks met ons gepraat (op vragen of anecdotes reageerde hij niet of nauwelijks). We hebben eerst met hem gekaart (dat is het enige dat hij nog wil doen), maar leuk was dat niet want telkens als mijn mama iets zei, begon hij weer te roepen. Dan is hij anderhalf uur gaan wandelen zodat hij zeker ons niet moest zien voor het eten. Hij heeft met lange tanden zijn eten opgegeten zonder een woord te zeggen, heeft zijn jas genomen en is meteen vertrokken.
Ik geloof dat mijn pa na 8 maanden misschien 5 woorden tegen ons heeft gezegd. Om dan vandaag een e-mail te krijgen dat we "altijd welkom" zijn, ook bij hem thuis. Ik hoef hem niet meer te zien zolang hij zich niet anders gedraagt.
Karry98
Legacy Member
coldplayke zei:
Allesbehalve een leuke situatie, maar wel herkenbaar. (De dementie even terzijde) Mijn vader heeft altijd een zwaar drankprobleem gehad, wat ervoor heeft gezorgd dat hij iedereen rondom hem heeft belogen en bedrogen en als stront heeft behandeld, vooral mijn moeder dan. Ik was het zelf op een bepaald moment zo beu dat ik letterlijk alle contact heb verbroken. Zonder in details te treden, hij heeft zaken gedaan die ik heb nooit zal vergeven, heeft ook nooit enige verantwoordelijkheid willen opeisen voor zijn shit, het was altijd de schuld van iemand anders, zoals het hoort bij een echte alcoholieker hoort. Ondertussen zijn we meer dan 8 jaar verder en heb ik hem al die tijd niet meer gezien of gehoord. Als hij voor mijn voeten zou doodvallen, zou ik er even op urineren, zo diep zit de haat.
Ik hoop oprecht dat het bij u betert of dat je dergelijke situaties tenminste niet meer al te veel moet meemaken. Sterkte!
Bij mij is mijn ergernis veel minder erg en door anderen al aangehaald: Collega’s die op het werk “Tot volgend jaar zeggen” en dan verwachten dat je er nog even mee lacht... Ja, want dat hebben we nog niet gehoord. Voor de rest wel toffe collega’s, daar niet van
.coldplayke
Legacy Member
Karry98 zei:Allesbehalve een leuke situatie, maar wel herkenbaar. (De dementie even terzijde) Mijn vader heeft altijd een zwaar drankprobleem gehad, wat ervoor heeft gezorgd dat hij iedereen rondom hem heeft belogen en bedrogen en als stront heeft behandeld, vooral mijn moeder dan. Ik was het zelf op een bepaald moment zo beu dat ik letterlijk alle contact heb verbroken. Zonder in details te treden, hij heeft zaken gedaan die ik heb nooit zal vergeven, heeft ook nooit enige verantwoordelijkheid willen opeisen voor zijn shit, het was altijd de schuld van iemand anders, zoals het hoort bij een echte alcoholieker hoort. Ondertussen zijn we meer dan 8 jaar verder en heb ik hem al die tijd niet meer gezien of gehoord. Als hij voor mijn voeten zou doodvallen, zou ik er even op urineren, zo diep zit de haat.
Ik hoop oprecht dat het bij u betert of dat je dergelijke situaties tenminste niet meer al te veel moet meemaken. Sterkte!
Bij mij is mijn ergernis veel minder erg en door anderen al aangehaald: Collega’s die op het werk “Tot volgend jaar zeggen” en dan verwachten dat je er nog even mee lacht... Ja, want dat hebben we nog niet gehoord. Voor de rest wel toffe collega’s, daar niet van
Ik vrees dat het bij mij in dezelfde richting zal evolueren. Hetgene dat mij dan nog het meeste pijn doet, is dat hij wel meer moeite doet bij mijn broers, op alle vlakken. Ik denk dat hij zich heel ongemakkelijk voelt bij mij omdat ik al sinds mijn 14de "strenger" ben voor hem en ik de enige was die probeerde hem te doen minderen met drinken, terwijl mijn broers hem wat meer zijn gang laten gaan.
Als ik de papa van de laatste 10 jaar vergelijk met de papa van mijn vroege jeugd, is hij precies een compleet andere mens. Het is overduidelijk dat hij in een zware depressie zit, maar hij moet er zelf iets aan doen. Ik heb al zo vaak gevraagd om professionele hulp te zoeken, maar hij weigert.
utred?
Legacy Member
Ik weet niet hoe ver het gevorderd is maar zo'n dingen zijn toch redelijk typpische symptomem van dementie? Dat kan je hem moeilijk kwalijk nemen.
(ik ken uiteraard niets van de situatie dus ben hier absoluut geen oordeel aan het vellen en zit er waarschijnlijk volledig naast)
(ik ken uiteraard niets van de situatie dus ben hier absoluut geen oordeel aan het vellen en zit er waarschijnlijk volledig naast)
Tomski
Legacy Member
alllez, mijn kinderen hebben de oma langs mijn vrouw haar kant nog es gezien, het was nog maar een jaar geleden (komen een half u per jaar langs op de verjaardag, en dan nog voor beide samen want ze verjaren met 4 dagen verschil tussen)
En dan nog lastige berichten durven schrijven dat de oudsten geen oma zegt tegen haar. Ja duh, da kind kent u ni!
En dan nog lastige berichten durven schrijven dat de oudsten geen oma zegt tegen haar. Ja duh, da kind kent u ni!
Karry98
Legacy Member
coldplayke zei:
Ik weet natuurlijk niet in welke mate de dementie ook een rol speelt, maar ik ga er hier even van uit dat het drankprobleem ook een grote rol speelt. Ik heb mijn vader zelf jarenlang proberen te steunen met zijn issues. Zelf meermaals met hem naar het jaarlijks "feestje" van de AA gegaan met mijn moeder en mijn zussen en mijn moeder om hem te steunen. Ik kan u verzekeren dat die niet geweldig zijn voor een 14-jarige... Ook geprobeerd om hem professionele hulp aan te praten, maar dat heeft hij altijd geweigerd. Uiteindelijk is het geëscaleerd tot wat het nu is. Ik heb wel het geluk dat mijn zussen en ik steeds samen mijn moeder hebben gesteund, zodat onze onderlinge relatie tenminste goed is gebleven.
In ieder geval veel sterkte!
utred? zei:
Het is effectief vanop afstand niet gemakkelijk om te oordelen wat en gevolg is van de drank/dementie. Hoe dan ook een situatie die je niemand toewenst.
Loser
Legacy Member
utred? zei:
Ja en nee. Soms is het gewoon toevallig ook dementie, maar soms is het ook een vorm van het Korsakov-syndroom of een andere aandoening door het drankmisbruik.
Ik kan me genoeg situaties indenken waarin je gerust de persoon heel wat kwalijk kunt nemen, ook al is het op dit moment niet helemaal meer zijn schuld. Hoe die op dat punt is gekomen, kan wel aan hemzelf liggen.
coldplayke
Legacy Member
utred? zei:
Ik snap wat je bedoelt, en het is voor mij ook niet gemakkelijk om te zeggen wat wel en niet zijn eigen schuld is. Hij is alcohol beginnen misbruiken toen mijn mama in een zware depressie zat in mijn tienerjaren. Ik heb haar dat ook lang kwalijk genomen (gedeeltelijk onterecht), maar ze heeft er uiteindelijk wel iets aangedaan en haar toestand is veel verbeterd de afgelopen jaren. 5 jaar geleden dacht ik niet dat ik nog een normaal gesprek met mijn mama zou kunnen voeren, maar nu kijk ik er naar uit om haar terug te zien.
Ik neem mijn pa niet kwalijk dat hij dement is en in een depressie zit, maar wel dat hij zoveel alcohol drinkt in plaats van hulp te aanvaarden. Toen ik nog bij mijn ouders woonde kon ik dagelijks 10+ glazen alcohol tellen (en hij dronk dan ook nog eens in het geniep, dus wie weet). Het enige dat ik nu van mijn pa verwacht, is dat hij tenminste probeert om zijn situatie te verbeteren, maar ik weet niet of hij (door de alcohol of door de dementie) überhaupt nog tot een minimum aan zelfbesef instaat is.
KBE
Legacy Member
Hoeveel keer moet je in godsnaam de politie erbij halen eer ze iemand op pakken.
Maanden is die ex van mijn zus haar aan het stalken, aan haar deur staan en bedreigen.
En wat doen ze blauwe smurfen, ne keer gaan luisteren.
En van morgen krijg ik telefoon dat hij haar deur ingestampt heeft en in haar slaapkamer stond.
Bravo politie echt puik werk ! Natuurlijk is hij op de vlucht, gezellig dat we zo oudjaar mogen vieren met een zot dat je al maanden geleden opgepakt moest hebben.
Dan verwonderd zijn dat er moorden gebeuren.
Gelukkig was er iemand bij haar.
En zijn er ook getuigen dat hij de deur ingestampt heeft.
Maanden is die ex van mijn zus haar aan het stalken, aan haar deur staan en bedreigen.
En wat doen ze blauwe smurfen, ne keer gaan luisteren.
En van morgen krijg ik telefoon dat hij haar deur ingestampt heeft en in haar slaapkamer stond.
Bravo politie echt puik werk ! Natuurlijk is hij op de vlucht, gezellig dat we zo oudjaar mogen vieren met een zot dat je al maanden geleden opgepakt moest hebben.
Dan verwonderd zijn dat er moorden gebeuren.
Gelukkig was er iemand bij haar.
En zijn er ook getuigen dat hij de deur ingestampt heeft.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.