Myllan zei:
Eniwee, als je een zwakke rug hebt waardoor je het meeste werk niet kan doen dan val je normaal toch onder de ziektewet, nee?
Waarom laat je dat niet vaststellen of zoek je daar de oorzaak van en laat het behandelen indien dat nog kan?
Iemand die nog nooit (voldoende) gewerkt heeft of nooit in het normale arbeidscircuit gewerkt heeft, kan geen uitkering krijgen van de mutualiteit. Dit omdat hij/zij nooit een "verdienvermogen" heeft gehad en dus ook geen verlies van verdienvermogen kan hebben (de voorwaarde om een uitkering te krijgen). Bij wijze van spreken ben je dan al altijd ziek geweest en kon je toch nooit werken, dus krijg je geen
vervangings-
inkomen voor gemist inkomen. Terugbetaling van de mutualiteit van dokterskosten is er natuurlijk (normaal) wel, zoals bij een gewone persoon.
Dat wil niet zeggen dat zo iemand zomaar zonder inkomen zal zitten. Ze kan dan rechthebben op een uitkering voor gehandicapten (hierna iets vereenvoudigd, belangrijkste zaken kloppen wel).
Om te bepalen of iemand recht heeft, moet je een handicap hebben of minstens 66% arbeidsongeschikt (invalide op de mutualiteit) zijn. Daarnaast moet je genoeg punten scoren op "gemis aan zelfredzaamheid". Er zijn 6 categorieën:
- jezelf kunnen wassen & kleden
- eten kunnen maken en opeten
- zich kunnen verplaatsen
- woning onderhouden
- gevaar inschatten en vermijden
- sociale contacten kunnen hebben
In elke categorie kan je tot 3 punten verdienen:
0 = geen probleem
1 = kleine problemen
2 = grote problemen
3 = onmogelijk zonder hulp
Om recht te hebben op IETS, moet je 7 punten scoren in totaal. In theorie kan je dus jezelf niet kunnen wassen zonder hulp, maar de rest wel perfect kunnen en dus geen recht op een uitkering hebben. Nu, normaal scoor je altijd wel genoeg in zo'n gevallen... Zware gehandicapten scoren (ruwweg) meestal meer dan 12 punten, hernia-patienten zonder meer, scoren normaal nooit 7 punten.
Als je dus meer dan 7 punten hebt, heb je recht op een IT en/of een IVT:
- IVT (inkomensvervangende tegemoetkoming): vervangt dus je inkomen (maar is geen vervangingsinkomen
). Als "gewone" samenwonende is dat maximaal 556,09, als alleenstaande is het maximaal 817,78, als gezinshoofd maximaal 1.112,17. Maximaal, omdat quasi alle inkomens van partners of jezelf (indien je nog een beetje werkt) deels of volledig afgetrokken worden van dat bedrag. In de praktijk ontvangen de meeste samenwonenden dus niks.
- IT (een integratietegemoetkoming). Is een bedrag die "de kosten van integratie in de samenleving" dekt. Is een bedrag van 95,73 tot 861,48 euro per maand. Ook hier worden alle inkomsten opnieuw afgetrokken, weliswaar een heel stuk soepelder.
Wie zich erin wil verdiepen:
http://handicap.fgov.be/sites/5030.fedimbo.belgium.be/files/explorer/nl/brochure-it-ivt.pdf
Om een voorbeeld te geven, stel dat xAnyana toch nét aan haar 7 punten zou komen en zelf geen andere inkomsten heeft (kan niet werken). Dan zou ze 556,09 IVT + 95,73 euro = 651,82 euro krijgen als ze samenwoont met haar ouders.
Enkele jaren later beslist ze om alleen te gaan wonen. Haar inkomen zal stijgen tot een fantastische 929,86 euro. Ze ontmoet de liefde van haar leven, een jongen die een normaal, niet echt hoog inkomen (2000 bruto) heeft en gaat samenwonen. Haar IVT en IT valt volledig weg (beide door het inkomen van haar partner)... Ze krijgen een kindje, maar haar vriend wordt werkloos na 1 jaar werken en nadat hij zijn loon al had zien stijgen tot 3000 euro en krijgt het maximum van werkloosheid. Na 1,5 jaar zakt zijn uitkering tot 1134,9 euro als gezinshoofd. Zij krijgt dan wél weer iets, namelijk 300,77 euro per maand en 95.73 euro per maand.
Om maar uit te leggen dat, zelfs als ze al een erkenning van 7 punten krijg, je in de praktijk niet vele krijg en vooral als je overweegt om samen te wonen, het een enorm risico en financiële belasting van de partner betekent. Vaak betekent dit een "veroordeling" tot een LAT-relatie, omdat iets anders financieel niet te dragen is.
Voor alle duidelijkheid: voor Xanyana hoeft het zo ver nog niet te gaan. Kan perfect zijn dat Xanyana wél nog kan gaan werken of dat haar hernia samen met andere zaken zwaarder weegt. Maar voor iemand die wél in een situatie komt van "nét niet kunnen werken", is het vaak dramatisch. Nog meer dramatisch omdat ze vaak scheef bekeken worden omdat hun handicap vaak niet zo goed zichtbaar is of ze af en toe wél kunnen werken en daardoor als luiaards overkomen als ze dat niet altijd kunnen doen.
