Hmgrwngd
Legacy Member
Bwa, dat niet-verbonden zijn , betwijfel of je dat al echt meegemaakt hebt.Terrorist_Hell zei:Je moet gewoon zijn, niet aan iets verbonden, that's all.
Dat is een totaal abstract gegeven eigenlijk. Dan ben je een soort wezen dat rondtoert op een rare plek waar hij niets herkent en kent.
Als dat niet het geval is, dan ben je nog altijd verbonden.
Jij en ik bijvoorbeeld zijn hier nu verbonden via elektronische apparatuur die ons toelaten op een virtuele manier onze communicatie te onderhouden.
Ik beïnvloed jou, jij beïnvloedt mij, en wij beïnvloeden iedereen die dit leest.
Alles is dus met alles verbonden, alhoewel je dit kan loslaten.
Pfff komaan.Terrorist_Hell zei:Ge noemt dat dan bullshit é voor mijn part, maakt mij niet uit. Vriendelijk is 't alvast niet. Uw wil aan iemand opliggen, boekt alvast geen resultaten.
Tging over ego-loss. Dan is ook liefde irrelevant. Dan ben je zelfs niet meer zeker of je wel nog bestaat, simpelweg omdat de rationele denkmechanismen ontbreken om te verifiëren of dat wel zo is.
Je bent dan jezelf niet meer, je bent je omgeving.
En ik leg mijn wil net aan niemand op; ik geef hem gewoon wat tips.
En omdat ego-loss zeer, zeer moeilijk te bereiken is; zeker als je in westerse landen opgevoed bent waar dit gedefiniëerd wordt als zattemanspraat, geef ik hem wat goeie raad.
Om je ego te verliezen heb je wilskracht nodig. punt uit.
Als je het niet wilt, dan zul je het niet bereiken.
Voorbeeld?
Je komt in een diepe staat van bewustzijn tot bij de vraag of je nog wel wil verdergaan. Alle geluiden klinken alsof je ze al eens beleefd hebt, je gedachten kun je zo voorspellen, en de gehele omgeving lijkt te versmelten in je hoofd.
Je stelt jezelf de vraag: "moet ik verdergaan of stoppen?"
Dan moet je zelf willen verdergaan, want als je het niet meer wil; dan stopt alles en keert het terug naar het 'normale'.
Wilskracht beschouw ik als onderdeel van 'het zijn' ; dus al hetgeen je zegt lijkt me niet te kloppen.Terrorist_Hell zei:Mijn standpunt: je moet juist niks. Je bent. Willen is 'n westerse manier van leven.

Maar dit zijn slechts woorden natuurlijk.
Persoonlijk vind ik openstaan voor nieuwe, onbekende dingen duizend maal belangrijker dan een ideologische discussie over liefde, maatschappij en levenswijzen.




