Archief - Hotel mama tegenwoordig de trend, kunnen jongeren wel nog op eigen benen staan?

Ik woon ook nog thuis en dat nog wel een tijdje zo blijven (ben 22). Vaste vriendin heb ik niet, dus daar moet ik het al niet voor doen, en ik studeer nog. Dus qua financiën zou ik een eigen woonst nooit trekken. Maar zelfs als ik afstudeer ga ik dat in m'n eentje nooit kunnen trekken, als je ziet wat een huis vandaag de dag kost...

Het voordeel is ook wel dat ik uit een groot gezin kom (allé, wij zijn met vier kinderen thuis) en mijn drie zussen zijn al het huis uit. Bijgevolg heb ik de helft van 't huis eigenlijk voor mij alleen. Naast mijn eigen slaapkamer heb ik ook mijn eigen living en eigen bureau. In die living zit ik natuurlijk enkel als ik bezoek heb, anders ga ik gewoon bij m'n ouders zitten natuurlijk. Mijn ouders zijn ook héél schappelijke mensen dus die doen nooit lastig als er is iemand blijft slapen ofzo. Ikzelf ben ook nen brave jongen p) en ik help ook thuis als dat nodig is.

Maar ik zie het wel aan mijn jongste zus... Die moet, samen het haar vriend, echt hard werken om hun huisje af te betalen. Mijn oudste zus is slimmer geweest: die heeft er ne rijke stinkerd uitgekozen en die hebben gewoon ff een huis (géén huisJE) gekregen van zijn ouders...

Eerlijk gezegd zie ik de toekomst op dat vlak wel wat somber in. Ik ga dat echt nooit kunnen betalen in m'n eentje, daarvoor heb ik de verkeerde sector gekozen. En heb ook geen zin om twintig jaar lang elke maand te moeten vrezen of je wel gaat rondkomen. 'Dat is het leven!' hoor ik sommigen al denken maar daar heb ik écht geen zin in. Klinkt alsof ik een luie duivel ben maar ik zou zo gewoon niet gelukkig kunnen zijn.

Maar begrijp me niet verkeerd, ik heb wel enorm veel respect voor mensen die er op dat vlak wel volledig voor gaan (zoals de TS). Een eigen zaak beginnen uit het niets en dat uitbouwen tot iets succesvols... chapeau.

Ik ben maar 2 dagen per week thuis en bij mijn ouders is het nog altijd meer dan goed, geen reden om al iets te zoeken dus, enkel zoveel mogelijk sparen en de bankrekening zien groeien

Cosmic Key zei:

Ik voel me daar niet superieur door. Ben er nu 29 m'n vrouw en ik hebben 4 jaar praktisch geen enkele euro kunnen sparen omwille van de kosten die een eigen onderneming met zich meebrengt en dan nog een hypothecaire lening lopen en er komen altijd wel kosten bij. Pas de laatste drie jaar gaat het erg vlotjes. In het leven moet men die stap nu eenmaal zetten.

Klik om te vergroten...

Ik kan als kind van zelfstandigen als geen ander begrijpen wat ge hebt meegemaakt en dat het leven van een zelfstandige in het begin vooral zwarte sneeuw is, volledig mee akkoord. Maar daarom moet ge toch niet verwachten van anderen dat zij die stap ook gaan zetten? Ge kunt niet van iedereen verwachten dat ze het huis uit gaan van zodra ze een vast inkomen hebben.

Ik persoonlijk ga dat ook doen maar mijn situatie ligt helemaal anders. Ma ik heb ook vrienden waarvan ik weet dat die nog een lange tijd thuis zullen wonen en dat is in hun situatie gewoon de beste oplossing.

Cosmic Key zei:

Gisteren een discussie gehad met vrienden van me. Ze zijn respectievelijk 28 en 29 jaar oud beiden een goed inkomen. Ze vinden het de normaalste zaak van de wereld dat ze op die leeftijd nog thuis wonen.

Mijn ouders hebben mijn studies en m'n verblijf op kot volledig gefinancierd een serieuze hap in het ouderlijke budget. Na mijn studies ben ik direct begonnen als zelfstandige. Nu heb ik een goed draaiende BVBA. Na mijn studies zijn m'n vriendin en ik wel direct alleen gaan wonen. Het enige wat we hadden was een goede spaarboek maar na alle aankopen om zich te settelen is dat al vlug opgebruikt . Ik nader de dertig en nu zit het financieel erg snor. Nu vraag ik me af kunnen jongeren echt niet meer op eigen benen staan? Of willen ze hun levensstandaard totaal niet verlagen? Zijn ze echt zulke papkindjes geworden ?

Klik om te vergroten...

volgens mij komt die trend van italie over die blijve ook meestal lange tijd bij hun ouders wonen zelf al hebben ze een lief die gaan maar eind de 20 begin de 30 samen wonen, vraag me niet waarom .

en het wil niet zegn dat je bij je ouders nog woont dat je papkindje bent éh, sommigen moeten ook helpen in het huishouden of zelf koken voor als je later alleen gaat wonen, maar dat is mss bij 1/3 gevallen zo dus mss heb je wel ergens gelijk

Misschien wel, maar het was een kans die we moesten grijpen . Zoiets konden we niet laten liggen. Ik geef toe de eerste jaren zaten we vaak krap bij kas. Op reis gaan en regelmatig gaan eten enz zat er toch niet in .
Het heeft zeker en vast ook z'n voordelen .

Een eigen zaak beginnen kan het begin zijn van een succes... maar vergeet ook niet dat er jaarlijks duizenden zelfstandigen over de kop gaan. En veel van die mensen dragen voor de rest van hun leven de sporen van zo'n faillissement. En ik ben (nog) niet bereid om dat risico te pakken (ook al omdat ik er simpelweg niet de nodige know-how voor heb momenteel). Maar nogmaals, eeuwig respect voor mensen die 'de gok' (want dat is het altijd toch voor een stuk) wagen. Mijn neef heeft tot zijn 25ste in de IT gewerkt en is vervolgens een eigen fitness-zaak begonnen. Die is nu een jaar of 34 denk ik en die is al 'binnen'. Kei chique loft, dikke BMW M3 onder zijn gat,... Ik ben niet jaloers op die zijn bezittingen, maar wel op het feit dat die z'n eigen baas is en lekker zijn eigen zin doet.

Maar ik heb zelf ook wel genoeg realiteitsbesef om te weten dat zoiets opoffering vraagt de eerste jaren (en in sommige gevallen tot aan het pensioen).

Ik denk dat het een probleem is van luxe. Jongeren kunnen of willen niet meer zonder luxe leven wat ergens spijtig is. Ik ben ook van plan als ik volgend jaar afstudeer om toch zeker na een jaar een appartementje te gaan zoeken. Aan het leven beginnen betekent ook op je eigen benen staan en niet de gemakkelijkste oplossingen zoeken. Het gaat er niet om om per se het huis te ontvluchten maar om gewoon je eigen hoofdstuk te beginnen in het leven. Mensen willen alles te gemakkelijk nemen tegenwoordig. Je kan even bij je ouders blijven maar tot je 30ste vind ik er wel over.

morphius zei:

Ik denk dat het een probleem is van luxe. Jongeren kunnen of willen niet meer zonder luxe leven wat ergens spijtig is. Ik ben ook van plan als ik volgend jaar afstudeer om toch zeker na een jaar een appartementje te gaan zoeken. Aan het leven beginnen betekent ook op je eigen benen staan en niet de gemakkelijkste oplossingen zoeken. Het gaat er niet om om per se het huis te ontvluchten maar om gewoon je eigen hoofdstuk te beginnen in het leven. Mensen willen alles te gemakkelijk nemen tegenwoordig. Je kan even bij je ouders blijven maar tot je 30ste vind ik er wel over.

Klik om te vergroten...

Tot je 30ste is idd wel lang, maar als je luxe gewoon bent waarom downgrade. Alleen wonen kost veel geld en dat geld is in het begin (huur) weg gesmeten, dus waarom niet hotel mama nemen en sparen zodat je geen geld moet "wegsmijten"

Onze vader zit op den bureau met nog twee ander burgies en die mannen zijn beiden de 30 gepasseerd en wonen allebei nog thuis. En af en toe moet ik daar wel is mee lachen maar onze vader altijd van: 'Lach maar niet te hard jongen, binnen tien jaar klappen we nog is.'

Alleen gaan wonen (dus niet samen met iemand anders) is ten eerste al bijna onbetaalbaar geworden! Waarom zou je dan thuis verlaten hé?

Kan er wel inkomen als ge tot u 30ste geen kosten hebt thuis, dat ge dan misschien volgens een levensstandaard leeft die niet meer te betalen is voor een bepaalde periode als ge een huisje gaat kopen!

Bij vrienden (en mezelf) zie ik het ook wel, vanaf er geld in het laatje komt kopen we dure auto's, moto's en andere luxeproducten in plaats van te denken aan sparen!

-Helld0g- zei:

Alleen gaan wonen (dus niet samen met iemand anders) is ten eerste al bijna onbetaalbaar geworden! Waarom zou je dan thuis verlaten hé?

Kan er wel inkomen als ge tot u 30ste geen kosten hebt thuis, dat ge dan misschien volgens een levensstandaard leeft die niet meer te betalen is voor een bepaalde periode als ge een huisje gaat kopen!

Bij vrienden (en mezelf) zie ik het ook wel, vanaf er geld in het laatje komt kopen we dure auto's, moto's en andere luxeproducten in plaats van te denken aan sparen!

Klik om te vergroten...

Het enige wat mij thuis wegkrijgt is een vaste vriendin. Dan zou ik echt nood hebben aan een eigen woonst. Maar anders zie ik eerlijk gezegd echt geen reden om het hier thuis af te bollen. Maar bon, vroeg of laat zal ik wel is een vaste relatie hebben en als het onderwerp 'samenwonen' dan ter sprake komt... dan kan het rap gaan natuurlijk.

Maar in m'n eentje het huis verlaten? Bestaat gewoon niet... De voordelen (die ik nauwelijks zie eerlijk gezegd) wegen totaal niet op tegen de nadelen (en het zijn er serieus wat ). Als ik morgen euromillions win koop ik mij natuurlijk wel nen eigen playboy mansion. Maar dan koop ik de rest van 't straat ook op zodat m'n ouders en zussen ook in mijn buurt kunnen komen wonen.

Veel te gezellig met mama hier <3

Ben 22 though, maar blijf hier voorlopig nog wel even.

Dennoman zei:

Is helemaal geen kwestie van het papkindje uithangen. Voor veel mensen is het gewoon niet handig/noodzakelijk om al per se op eigen benen te staan. Volwassenheid en zelfstandigheid zijn twee begrippen die men nogal eens door elkaar durft te halen, heb ik gemerkt. Je kunt gerust volwassen zijn en nog bij je ouders wonen. Veel mensen dragen daar ook een deel van hun loon voor af, en als de ouders geen loon aanvaarden is dat hun eigen keuze. Ik weet zeker dat, wanneer ik afgestudeerd ben, ik mijn ouders zal aanbieden om een deel van mijn loon af te geven als huur. Dat zullen ze zeker appreciëren denk ik, en het ook aannemen.

Thuis wonen wordt na een tijd wel een kwestie van wederzijds respect. Jij respecteert de regels van het huis door bijvoorbeeld je ouders niet op onchristelijke uren wakker te maken door om vier uur 's morgens dronken lallend het huis binnen te banjeren. Aan de andere kant moeten je ouders dan ook beseffen dat je geen klein kind meer bent en je de vrijheid gunnen die je (hopelijk ) hebt verdiend.

Ik ken mensen van 30 die thuis wonen en mensen die al vanaf hun zestiende op zichzelf aangewezen zijn. Beiden lopen niet altijd over roosjes. Laat de natuur zijn gang gaan: je zult wel uit het nest vliegen wanneer je daar klaar voor bent, er staat heus geen leeftijd op.

² with a cherry on top

Klik om te vergroten...

Volledig mee akkoord.


Ik ben 26 jaar oud en woon ook nog thuis. Ik heb nog niet de absolute noodzakelijke zin om alleen te gaan wonen al begint het nu stilletjes aan wel in mij op te komen.

Maar waar we wonen bied mogelijkheden. 1) is dat ik boven dit huis nog een verdieping kan laten bijbouwen dat volledig als aparte woning zal ingericht worden (aparte oprit, ingang...). Dat is dan ook nog eens financieel voordelig en een kleine investering naar later toe (komt van mijn ouders zelf).

Ken mensen die op leeftijd nog thuis bij de ouders wonen en mensen die al sinds jongsafaan alleen wonen. Beide hebben hun voor- en nadelen. Maar om te zeggen dat je dan nog een kindje bent.

Maar voor mij persoonlijk is het wel de bedoeling om uiteindelijk weg te trekken en terug richting stad (Antwerpen) te gaan wonen.
Maar mijn vriendin heeft nog wel wat jaren te studeren dus is het veel te duur om nu al daar aan te gaan denken. Een vriend van me, die ook thuis woont, stelt dan voor om samen iets te huren maar huren is dan ook weer iets dat geen directe investering is. Aan de andere kant is het misschien iets dat ik wel eens gedaan wil hebben, samen met een goede vriend een huis delen gedurende een tijd.

Op u 28 zijn de meeste al 5 jaar afgestudeerd, das wel heel lang om nog bij de mama te blijven e. Ik blijf mss nog een jaartje op kot, of misschien idd even bij de mama, ma die verwacht toch ook da ik eens ik nen job heb buiten ben hoor. Besides, ik ga hopelijk toch nooit meer naar Belgie, dan is da ni eens mogelijk.

Wat me ook wel opvalt door die thread over hoeveel geld op je spaarrekening staat is dat er al veel mensen beginnen met een budget van enkele tienduizenden euro's. Ik doe al van mn 9 jaar vakantie- en weekendwerk en ik heb nog geen tienduizend euro wat het ook niet echt mogelijk maakt om na het afstuderen al bij mn ouders weg te gaan.

Ik vind dat maar normaal dat ge zo lang bij u ouders blijft als da ge kunt. Wat ik fout vind is bij je ouders wonen en er nog niet eens aan denken om bij te springen in de financiën. Mijn zus werkt en woont nog thuis en mijn ouders hebben niet gevraagd achter geld, ze willen dat niet, maar mijn zus vindt het maar de normaalste zaak van de wereld dat ze niets moet betalen. Ze heeft er zelfs nog niet eens achter gevraagd of dat nodig is. Dat vind ik respectloos. Eens ik een vast inkomen heb en nog thuis woon zou ik een deel daarvan afstaan aan mijn ouders voor mijn onderhoud. Ze hebben gezegd dat ze dat niet willen, maar ik vind dat ge een toch een beetje respect moogt hebben en alle kosten die zij voor u hebben gemaakt over de jaren toch een beetje terugbetalen.

L0$t Pr0PhEt zei:

Wat me ook wel opvalt door die thread over hoeveel geld op je spaarrekening staat is dat er al veel mensen beginnen met een budget van enkele tienduizenden euro's. Ik doe al van mn 9 jaar vakantie- en weekendwerk en ik heb nog geen tienduizend euro wat het ook niet echt mogelijk maakt om na het afstuderen al bij mn ouders weg te gaan.

Klik om te vergroten...

sparen u ouders niet voor u?
Zo elke maand een X-aantal euro's is dat hier als appeltje voor de dorst als ik alleen zou gaan wonen, maar op mijn 20ste denk ik er niet aan hoor

Goh, waarom zou ge in godsnaam het huis uit moeten? Vrienden van mij die al werken van hun 18, ja, die hebben wat geld opzij staan, maar ik als student? 't zou niet lang duren. Zeker niet als ik hier in de streek wil blijven.
Ik denk dat er van mijn vriendenkring een hele hoop nog een tijd thuis zullen blijven, al was het maar om te sparen. Huren is bv iets waar ik al niet aan zou willen beginnen onder het motto "weggesmeten geld". Maar ja, als dat uw mening is dat thuis blijven enkel voor papkindjes is, dan is dat zo. Maar wel wreed kortzichtig

shiftyke zei:

sparen u ouders niet voor u?
Zo elke maand een X-aantal euro's

Klik om te vergroten...

neen, niet iedereen heeft die luxe..

Ik zou ook alleen kunnen gaan wonen. Maar waarom zou ik dat in godsnaam doen. Nu kan ik enorm veel sparen en redelijk wat geld uit geven. Als ik alleen moest gaan wonen zou het sommige maanden krabben worden. (maanden dan ge bv autotaks, verzekering,... moet betalen)
Als ik van mijn werk kom, staat mijn eten in de micro, mijn kleren liggen gestreken in de kast etc...