Ik kan zeggen dat ik vroeger op school eens serieus ambras heb gehad met drie vierde van de klas tijdens de les godsdienst. De leerkracht kwam met de stelling op de proppen: "Homosexualiteit is een afwijking" En dan volgt natuurlijk de stemming in de klas...
"Voor?" --> Een vinger omhoog
ad: (raad eens van wie)
Nog voor dat de leerkracht "tegen" had gevraagd --> 40 doorborende ogen naar mij gericht. Toen mijn mond onderweg was om iets te zeggen krijg ik de volle lading. Zonder dat ik me verdedig loopt de situatie uit de hand en verandert de leerkracht misschien wijselijk van onderwerp...
Waarom heb ik nu voor gestemd? Wel, ik bekijk dat eigenlijk puur wetenschappelijk ( de stelling dan eh, niet het fenomeen!) Voor mij is dat een afwijking want per defenitie is dat iets dat afwijkt van het normale. En homosexualiteit is in mijn ogen nog altijd niet de normale gang van zaken. Er zijn zonder twijfel al onderzoeken geweest of dit een fysische afwijking is en daar weet ik niks van en spreek ik me ook niet over uit.
Ondertussen al even zeggen dat ik totaal niets heb tegen homo's. Ik heb WEL iets tegen janetten. Voor mij is dat een groot verschil, ne verwijfde zot die op straat de aandacht trekt met obceen gedrag steekt mijn ogen uit. Ik heb het dan wel op kerels die je van een kilometer ver ziet aankomen natuurlijk...
Persoonlijk kan ik eigenlijk geen homo's maar rechtover ons woont er een gezin met twee jongens en een meisje. De twee jongens zijn allebei homo en zitten in het bestuur van de holebi-beweging uit de buurt. Als ik dat zie kan ik mij niet laten van te denken dat die kerels hun vader zich slecht moet gevoeld hebben als ze hun coming out deden...
Anywayz: Aan de starter van deze thread: hoe oud ben jij op dit moment, dat je thuis nog niets gezegd hebt, en hoelang (en hoe?) weet je dat je niet straight bent?
Broncho
(toevallig de 2 broers van m'n moeder)
