Archief - Hoe reageer je?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Poppel
Legacy Member
Dillyracer zei:
Ik bedoel niet als gij het zelf meemaakt eh.. Als iemand anders tegen u vertelt dat hij of zij een familie lid kwijt is.. Bij echte vrienden zou dat anders zijn maar als dat eerder kennissen zijn die dat tegen mij zeggen komen er heel weinig gevoelens in mij boven.. Is dat enkel bij mij en ben ik gewoon koelbloedig of ben ik niet de enigste?
BuffaloKampioen
Legacy Member
Hoe reageer je daar dan op? (Herkent iemand dit 
)
EDIT: een vriendin van me is haar 3 jaar jongere broer verloren! Omver gereden door jonge te snel rijdende bestuurder. Op de begrafenis stond ik vanachter in de kerk, toen ze de kist opeens voor m'n neus neerplaatsten om iedereen te dag te zeggen. Ze barste, samen met haar ouders, in tranen uit! Ik had toen ook ferm lastig
)EDIT: een vriendin van me is haar 3 jaar jongere broer verloren! Omver gereden door jonge te snel rijdende bestuurder. Op de begrafenis stond ik vanachter in de kerk, toen ze de kist opeens voor m'n neus neerplaatsten om iedereen te dag te zeggen. Ze barste, samen met haar ouders, in tranen uit! Ik had toen ook ferm lastig
Ali_
Legacy Member
Poppel zei:
Nee je bent niet koelbloedig
Bij goeie vrienden pak je hen vast, geeft ze een knuffel en als ze willen praten luister je.
Maar gewoon kenissen is idd moeilijk, je kent hen niet zo goed en meeleven is al een stuk moeilijker, ik zou ook niet weten hoe reageren of wat te zeggen.
twoen
Legacy Member
Ali_ zei:Nee je bent niet koelbloedig
Bij goeie vrienden pak je hen vast, geeft ze een knuffel en als ze willen praten luister je.
Maar gewoon kenissen is idd moeilijk, je kent hen niet zo goed en meeleven is al een stuk moeilijker, ik zou ook niet weten hoe reageren of wat te zeggen.
gecondoleerd...daar kan je nooit mee misdoen..al zeg ik het eig niet want da komt zo stom over als ge tegen mensen bezig zijt die 30-50 jaar ouder zijn dan u
Time
Legacy Member
'ah, sorry' en eventueel voorzichtig peilen naar leeftijd, omstandigheden vermelden ze dan normaal zelf. Doen ze dat niet ga ik er niet meer naar vragen, als dat vers in het geheugen ligt kan dat nog wat emoties meebrengen en dat zijn ook alleen maar vermijdbare pijnlijke stiltes.
Flipkikker
Legacy Member
Gewoon medeleven betuigen, zelf hebk daar geen tot weinig emoties voor
Toen men 2 grootvaders gestorven zijn hadk daar totaal geen verdriet over:
bij de 1e wask nog te jong om er iets van te beseffen
en bij de 2e, tjah, het was wel men peter, maar ik had er geen band mee
Natuurlijk zou ik heel anders reageren bij iemand die me heel nauw aan het hart ligt, maar dat is tot nu toe nog niet gebeurd
Toen men 2 grootvaders gestorven zijn hadk daar totaal geen verdriet over:
bij de 1e wask nog te jong om er iets van te beseffen
en bij de 2e, tjah, het was wel men peter, maar ik had er geen band mee
Natuurlijk zou ik heel anders reageren bij iemand die me heel nauw aan het hart ligt, maar dat is tot nu toe nog niet gebeurd
Babs
Legacy Member
Vorig jaar (einde 2005) is mijn pepe overleden, en da was dan ook de eerste keer dat er iemand gestorven was die ik goe kende.
Tijdens de kerkdienst waren er ontelbare mensen die ik nog nooit gezien had.
En toen was er ook duidelijk onderscheid tussen de mensen die je kent, ooit eens gezien had, dicht bij de familie staan etc.
De familie en goede vrienden nam je eens goed vast en die vertelde een troostend woordje of een goed woord over mijn pepe.
De kennissen (wat voor mij dan meer onbekende waren dan wat anders) gaven je een hand en zeiden "innige deelneming" en "veel sterke" en zon dingen.
Gewoon je medeleven betuigen is al een groot iets vind ik.
Tijdens de kerkdienst waren er ontelbare mensen die ik nog nooit gezien had.
En toen was er ook duidelijk onderscheid tussen de mensen die je kent, ooit eens gezien had, dicht bij de familie staan etc.
De familie en goede vrienden nam je eens goed vast en die vertelde een troostend woordje of een goed woord over mijn pepe.
De kennissen (wat voor mij dan meer onbekende waren dan wat anders) gaven je een hand en zeiden "innige deelneming" en "veel sterke" en zon dingen.
Gewoon je medeleven betuigen is al een groot iets vind ik.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.