Archief - Geestelijke zelfmoord, mogelijk of niet?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
.killgore
Legacy Member
Dan moet je je eerst al enkele andere vragen stellen die nog steeds niet beantwoord zijn door de huidige wetenschap:
1) Bestaat er wel zoiets als een geest, of maakt alles deel uit van ons fysische zijn?
Als onze geest gewoon een fysisch iets is (dus bepaalde moleculaire verbindingen of nog kleinere materie), dan is het simpel: geestelijke zelfmoord == zelfmoord.
2) Indien ja, kan de geest ook maar enige invloed uitoefenen op de dimensie, het "zijn" waar ze zich bevindt?
3) Weet de geest van zijn eigen bestaan?
filosofische rommel dus waar zowel ja als nee voorlopig even correcte antwoorden op zijn.
1) Bestaat er wel zoiets als een geest, of maakt alles deel uit van ons fysische zijn?
Als onze geest gewoon een fysisch iets is (dus bepaalde moleculaire verbindingen of nog kleinere materie), dan is het simpel: geestelijke zelfmoord == zelfmoord.
2) Indien ja, kan de geest ook maar enige invloed uitoefenen op de dimensie, het "zijn" waar ze zich bevindt?
3) Weet de geest van zijn eigen bestaan?
filosofische rommel dus waar zowel ja als nee voorlopig even correcte antwoorden op zijn.
killgore
Legacy Member
Mssch was het in leuven beter, maar de gentse filosofiecursus voor ingenieurs is nu es de slechtste cursus die ik ooit gezien heb (inclu alle middelbare school zaken)aXl_ zei:voor ik uw laatste zin las wilde ik nog opmerken dat ge precies wat te diep in uw filosofie cursus gevallen waart
.Die 3 vragen zijn duidelijker, beter gestructureerd & diepzinniger als alles wat er in die cursus stond
.stoomboot
Legacy Member
Hmm, mijn mening is: Als ge gelooft dat ge een geest bezit in uw lichaam, dat ge dan ook gelooft in "iets" na het leven...
En als ge daar dus in gelooft, wil da dus zeggen dat uw geest verder gaat?
Dus volgens mij kan dan de geest dus geen zelfmoord plegen... Het lichaam voert de handeling uit, en het lichaam krijgt de schade waaraan men sterft, ni de geest!
Als ik een gebroken been heb, voel ik geen verandering van karakter of eender wat, terwijl ik toch lichamelijk niet in orde ben. Dus mijn geest voelt zich wel in orde, dus lijkt het mij logisch dat de geest niet zo verbonden is met het lichaam en omgekeerd. Ik kan zo depressief zijn als iets, en dan toch nog rondlope zonder dat ge er iets lichamelijks van ziet
Ik herhaal: Mijn mening hieromtrend...
En als ge daar dus in gelooft, wil da dus zeggen dat uw geest verder gaat?
Dus volgens mij kan dan de geest dus geen zelfmoord plegen... Het lichaam voert de handeling uit, en het lichaam krijgt de schade waaraan men sterft, ni de geest!
Als ik een gebroken been heb, voel ik geen verandering van karakter of eender wat, terwijl ik toch lichamelijk niet in orde ben. Dus mijn geest voelt zich wel in orde, dus lijkt het mij logisch dat de geest niet zo verbonden is met het lichaam en omgekeerd. Ik kan zo depressief zijn als iets, en dan toch nog rondlope zonder dat ge er iets lichamelijks van ziet
Ik herhaal: Mijn mening hieromtrend...
killgore
Legacy Member
I tend to disagree.nielseke zei:
Als je langdurig ziek bent ga je snel humeurig worden. Als jij godganse dagen moet binnen zitten wegens een gebroken been ga je eveneens humeurig worden.
Als je je pakweg snijdt ga je daar ook emotioneel op reageren (al is het maar es "ah, shit" zeggen).
Het omgekeerde is minder duidelijk.
stoomboot
Legacy Member
killgore zei:
Hmm, wordt ge ni eerder humeurig omdat ge niet meer in staat zijt om lichamelijk bepaalde acties te doen? En dus teleurstelling die omgezet wordt in humeurigheid om zich te uiten?
Voor mij is humeur etc nog altijd iets fysisch, bepaald door bepaalde hormonen en chemische stoffen... Zo kan een bepaalde geur u blij maken (doordat ge terugdenkt aan een jeugdherinnering), dit komt gewoon door chemische reacties in de hersenen...
Gaat gij er dan vanuit dat deze chemische reacties uw geest zijn? In dat geval is uw geest volledig afhankelijk van uw lichaam en zou er niks meer na het lichamelijk verval meer kunnen zijn.
stoomboot
Legacy Member
killgore zei:mja
als je je humeur al niet meer bepaalbaar door geest vaststelt kan je je wel al vragen beginnen stellen wat er wel nog afhankelijk is van een geest (als deze zou bestaan).
Zit ook met die vraag... Ik kan niet zeggen dat mijn karakter bepaald/gevormd wordt door mijn geest.
[GELUL] Misschien is mijn geest een kopie van mij? Zoals RNA & DNA?
Reïncarnatie ofzo? Mijn geest (RNA) wordt gekopierd in iets anders?
[/GELUL]Ik zit maar te lullen, gewoon omdat ik het antwoord niet weet wat de geest dan precies wel inhoud voor mij
Maar gemoedstoestanden zijn emoties, en emoties worden geregeld door chemische reacties etc
Dat is al bewezen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.