Mja, 'k ben vaak de nieuwe ergens. Op school ook, geen vrienden aan overgehouden uiteindelijk. Maar da's nu al 6 jaar geleden (ben bijna 27). Van werk, tja 6 maand geleden was ik de nieuwe eh. Maar wat me meest tegenstak is dat de nieuwe persoon die sedert een maand daar werkt, al veel meer geïntegreerd is dan ik, zonder veel moeite voor te moeten doen. Btw, ge zult het vast gemist hebben (niet erg), maar ik heb een handicap. Het is vooral daardoor dat het sociaal moeilijk is, omdat anderen zich daarop (on)bewust fixeren met alle gevolgen vandien.
Zoals je zegt, je weet natuurlijk niet hoe de situatie is en dat valt moeilijk uit te leggen over het internet. Daarom dat ik ook vermeldde dat ik niet echt ging reageren op reacties op m'n eerste post, maar ergens zou ik mezelf bot vinden als ik niet reageerde op jullie meningen (dewelke ik apprecieer, jullie schilderen me niet af als ne dramawhore ofzo, trust me 'k haat drama verschrikkelijk erg). Als ik echt een oplossing wil of iets wil veranderen, dan moet ik praten met mensen uit mijn omgeving of een psycholoog/psychiater (dunno the difference, honestly).