Archief - De relatie Kinderen-Ouders na het verlaten van het ouderlijk huis.

Ik ken ook een gast hier van 17 dat buitengegooid werd die drugs gebruikte/dealde en de vader is een politieagent (van horen zeggen, hé). Die zal wel ook verzuurde relaties hebben. Ik vond die combi: politieagent + drugdealende zoon zo markant, en ik stel me dan ook erg veel vragen bij die hun opvoeding. Je bent een agent, en je hebt niet door dat je zoon aan de drugs zit, en dan zet je hem op straat. Wat voor vader ben je dan. En dan moet je je die reacties voorstellen bij die hun collega's. Ik heb er eigenlijk weinig respect, maar hilariteit alom. Ocharme die zoon, maar wat een loserpa.

Al die gastjes die van thuis uit alle steun en kansen krijgen van hun welstellende ouders, met de bijhorende goede relaties, komen hier terecht niet klagen.

DogFacedGod zei:

6 maand geleden met kerst, massa's tegengevallen zoals verwacht eigenlijk. Ik haat kerstmis .

Klik om te vergroten...

Kerstmis 2003 was goed voor een definitieve breuk -van mijn kant - met mijn zogenaamde onaangetrouwde schoonzoons, helaas wel stabiele koppels.

Ik heb ook kerst al twee jaar niet gevierd. Dat mis ik ook niet.

Hier een goeie relatie met mijn ouders. Toen ik nog thuis woonde was er wel eens wat wrijving met mijn pa maar dat is eigenlijk volledig verdwenen. Ze moeien zich absoluut niet met mijn zaken, tenzij de occasionele mama opmerking (het wordt tijd dat je eens een nieuwe broek koopt). Mijn ma komt af en toe eens langs, als ze passeert na het werken. Mijn pa niet tenzij hij een klusje kan doen.

Wij (de kinderen) gaan iedere zondagavond gaan eten bij m'n ouders. Dat is geen verplichting, als het niet lukt wordt daar absoluut geen drama van gemaakt. En eigenlijk vind ik dat wel gezellig + mijn ma kan geweldig goed koken.

Mijn vriendin woont bij haar vader (moeder is gestorven) en heeft er een enorm hechte relatie mee. Hij laat haar echter wel volledig vrij. Ze is nu al een maand niet thuis geweest zonder dat hij daar wakker van ligt. Door de afstand heb ik de man nog niet ontmoet, maar het lijkt me een echt toffe vent.

Lakigigar zei:

Ja, jullie zijn hoe oud? Bij een student ga je dat toch niet doen?

Klik om te vergroten...

Ik ben student

zarathustra zei:

Ouders wonen 2000km ver. Ik ga +/- 3 keer naar België en zij komen 2-3 keer naar hier. Eerlijk gezegd is het wat weinig voor beide kanten, maar zo is het nu eenmaal. Haar ouders wonen 3 uur rijden van hier en die zien we een tiental keer per jaar denk ik.

Meestal niet echt problemen, op het occasionele 'doe eens niet moeilijk en doe het gewoon op die manier die wij zeggen' valt dat allemaal wel mee.

Klik om te vergroten...

Oh ja elke 2 weken ook skype zodat ze hun kleinkinderen kunnen zien.

Wel serieus diverse verhalen hier, en verschiet eigenlijk ook wel van de vele verzuurde relaties maar kan de (licht) verzuurde relatie met mijn eigen ouders wel beter plaatsen nu.

Wat een VTM verhalen hier seg

Documents humains. Je moet juist over familiezaken beginnen. Ik zou een roman fleuve kunnen vullen maar zwijg er liever over verder.

Shadowfox zei:

Wel serieus diverse verhalen hier, en verschiet eigenlijk ook wel van de vele verzuurde relaties maar kan de (licht) verzuurde relatie met mijn eigen ouders wel beter plaatsen nu.

Klik om te vergroten...

ge hebt nog situaties waar er gewoon geen relatie is
dochter gaat dood en pa moet het vd notaris te weten komen, zelfs een doodsbrief kon er niet af want da wou ze ni

Precies meestal de vaders de kop van Jut.

le big letomski zei:

ik heb zo een ex-schoonmoeder gehad...

van die mochten we zelf in ons eigen huis niet met pantoffels rondlopen (want ge gaat daar onbewust wel es mee buiten tot aan de brievenbus of op terras, en dan brengt ge de bacteriën mee binnen). Elke keer ze langskwam en ze zag dat we ons pantoffels aanhadden kregen we onder ons vijs... ni normaal.
Ik zei altijd tegen mijn ex dat ik es mijn schoenen ging aanhouden, dat ging ze zeker en vast niet overleven.
Die had een hondje dat altijd in een koets moest zitten, vaak binnen ook. Die hebben dat beest leren plassen terwijl schoonvader die vasthield in de lucht.

Klik om te vergroten...

Dus je luistert ook echt naar wat de schoonmoeder commandeert in uw eigen huis? Dat zou bij mij niet pakken...

achtacht zei:

Dus je luistert ook echt naar wat de schoonmoeder commandeert in uw eigen huis? Dat zou bij mij niet pakken...

Klik om te vergroten...

luisteren niet nee, maar wel onder ons vijs krijgen. Zot mens, blij dat ik daar vanaf ben.

achtacht zei:

Dus je luistert ook echt naar wat de schoonmoeder commandeert in uw eigen huis? Dat zou bij mij niet pakken...

Klik om te vergroten...

Bij mij is het nog erger, mijn lief heeft dat overgenomen Ook een beetje hetzelfde voorbeeld: met sloffen in de zetel is vies want ik ga daar soms eens mee op het balkon (nog geen twee vierkante meter groot). 't Zijn zo van die stoffen slofjes, 'k ga die echt niet uit doen als ik in de zetel doe. Anders krijgen mijn voetjes koud

Hier lopen alle relaties tamelijk vlot. Iedereen woont op ongeveer 20 min. rijden. Schoonouders en mijn moeder zien we normaal wekelijks. Mijn papa zie ik gemiddeld 1 of 2 keer per maand. Het is soms puzzelen omdat ik voltijds werk en papa heeft drukbezette weekends. Ik kon niet altijd op begrip rekenen want ik kreeg altijd het verwijt dat ik te weinig langskwam en te weinig van mij liet horen. Ondertussen zegt hij dat al eerder met een knipoog gewoon omdat hij wil duidelijk maken dat hij mij mist (ik ben enig kind en heb eigenlijk altijd een goede relatie met mijn ouders gehad ook al zijn ze al van toen ik klein was gescheiden, mijn grootouders langs papa's kant zijn 'vroeg' gestorven en ook papa was enig kind, dus ik denk dat die zich soms eenzaam voelt).

le big letomski zei:

ik heb zo een ex-schoonmoeder gehad...

van die mochten we zelf in ons eigen huis niet met pantoffels rondlopen (want ge gaat daar onbewust wel es mee buiten tot aan de brievenbus of op terras, en dan brengt ge de bacteriën mee binnen). Elke keer ze langskwam en ze zag dat we ons pantoffels aanhadden kregen we onder ons vijs... ni normaal.
Ik zei altijd tegen mijn ex dat ik es mijn schoenen ging aanhouden, dat ging ze zeker en vast niet overleven.
Die had een hondje dat altijd in een koets moest zitten, vaak binnen ook. Die hebben dat beest leren plassen terwijl schoonvader die vasthield in de lucht.

Klik om te vergroten...

We have a winner!

Hier met niemand problemen. Wij gaan eens naar mijn ouders en eens naar mijn schoonouders om de twee weken. Bij ons komen ze af en toe ook eens. De relatie is heel goed te noemen.

Wij hebben alles zelf gefinancierd en hebben aan niemand verplichtingen. Zowel mijn ouders en schoonouders moeien zich nooit met ons leven en geven nooit commentaar. Ik ken genoeg mensen die heel veel gekregen hebben van thuis uit of van de schoonouders, maar ze moeten ze er wel bijnemen . Ik plan en leid mijn leven liever zelf.

Zowel mijn ouders als ik staan ervan te kijken hoe goed we overeen komen sinds ik het huis uit ben.

Dat was altijd al een moeilijke relatie die sinds m'n puberteit echt heel moeilijk was geworden. Een autoritaire papa, een overbezorgde mama en een rebelse dochter, heerlijke combo was dat.
Ik droomde al van kinds af van thuis weg te zijn, maar ik heb toch m'n studies afgemaakt (van thuis uit zelfs, ik mocht niet op kot) en ik werkte al bijna 2 jaar vooraleer ik ben "durven" vertrekken.
Ze hadden me best wat angst ingepeperd voor het alleen wonen/zelfstandig leven, en eens ik het huis uit was moest ik het zelf zien te rooien. Tegen dan zat ik wel absoluut op m'n tandvlees.

Maar bij de verhuizing alleen al heb ik superveel gehad aan mijn pa, en mijn ma heeft zich van het begin heel afzijdig gehouden en mij helemaal los gelaten.
Ze komen eigenlijk nooit bij mij thuis tenzij op uitnodiging, en dat gebeurt niet zo veel want ik ben zelf amper thuis
Ze zullen zeker nooit spontaan langskomen, en als ik bij hen langsga verwittig ik of bel ik aan voor ik de deur open doe. Ik bel vaker naar hen dan zij mij, maar als ze me een week of langer niet horen krijg ik wel commentaar à la "ha, ge leeft toch nog"
Straffer nog, mijn papa is nu zowat de eerste waar ik mee ga babbelen als ik ergens mee zit, en toen ik psychologisch door een gevaarlijk zware periode ben gegaan, ben ik zelfs terug even thuis gaan wonen, en dat deed super goed.
Zodra de irritaties terug naar boven kwamen, wisten we dat het tijd was om terug te vertrekken

Zo ziet ge maar Het werdzijds respect is echt groot nu.
En ik hoop dat ik nooit zo'n dochter als mezelf groot te brengen heb Ik zou het zelf wel anders aanpakken, maar hoe ...

Ik zie mijn ouders dagelijks. Moeder maakt mijn meal preps, omdat vriendin geen tijd heeft om te koken door haar werk en mijn pa traint samen met mij.

Zondags hele dag samen.

De vader van mijn vriendin zien we nooit. En maar goed ook. Haar moeder één keer om de paar weken. Wat teveel is.