Het enigste waarmee ik nog zou kunnen mee akkoord gaan: is de angst voor de vreselijke pijn bij het doodgaan. (maar dat is enkel omdat mensen de reflex hebben om pijn als iets ongewenst te zien. Pijn op zich is niet negatief; het is enkel een signaal. )
Maar het dood zijn zelf zou ik niet vrezen hoor.
Weten dat je leven gedaan is, is toch de grootste verlossing die je kan hebben? Kzeg absoluut nie da het leven zo onaangenaam is (in onze luxe-maatschappij) maar kvind daje da nie te erg mag dramatiseren.
Daje dood zal gaan; moeje aanvaarden volgens mij. Vrees hebben voor iets dat zowiezo komt, het lijkt me een beetje nutteloos.