Die anekdotische beweringen doen er toch echt helemaal niet toe hoor. "Mij werd ook geleerd om te zwijgen als de volwassenen praten" of "ik kon mijzelf ook goed bezighouden als kind".
Kan best zijn, maar enerzijds ben ik er van overtuigd dat iedereen dit voor zichzelf veel beter voorstelt dan het eigenlijk was want, wees eerlijk, hoeveel herinnert ge u echt levendig en gedetailleerd van uw tijd als vijfjarige, en dan vnl gewoon uw dagelijkse bezigheden, niet de speciale momenten zoals verjaardagen, reizen, communies,...?
Anderzijds mag je nog zo goede intenties hebben in de opvoeding die je geeft, het is geen zuivere theorie. Elk kind is anders, reageert anders, en geloof me, soms sta je als ouder machteloos met uw handen in het haar, ondanks al je goede opvoedingsintenties, omdat die kleine varkens onhandelbaar zijn en je er niets mee gedaan krijgt.
