Loser zei:
Je moeder heeft misschien 10seconden een hoogrisicocontact gehad. Dan hoeft ze niet gebeld te worden?
Maar je redenering is dus: Je kunt mensen geen maanden opsluiten, want dat is psychologisch niet haalbaar. Dus misschien te vroeg openen, en dan weer moeten opsluiten, wat psychologisch ook niet haalbaar is. Dan snap ik niet waarom het tweede een betere optie is dan het eerste?
Als ge 3 uur in dezelfde kamer hebt gezeten met een besmette, zou je toch telefoon verwachten?
https://www.hln.be/nieuws/psychologen-waarschuwen-voor-gevolgen-van-voltijds-thuiswerk~a0bc31a2/
Op mijn vrouw haar werk is een collega, haar dochter moet afstandonderwijs doen, dat lukt niet, ze moet haar dochter heel de tijd helpen en ondertussen zelf thuis werken.
Een situatie die onhoudbaar is zegt ze zelf, een burnout/depressie staat voor de deur. Zij is wss 1 van de duizenden gevallen in België
LSDsmurf zei:
Ik weet toch niet of daar veel animo voor is bij de bevolking hoor. De eerste lockdown (en de tweede) werd vooral verkocht als een manier om te vermijden dat de ziekenhuiscapaciteit overrompeld ging worden (aka flatten the curve). Willen jullie echt onder de huidige maatregelen blijven leven tot het aantal besmettingen ergens tussen 0 en 50 zit, ook al als dat tot pakweg februari of later zou duren?
Hier is helemaal geen animo voor deze situatie. In de zomer ben ik al 3 maand technisch werkloos geweest, toen was het mooi weer en heb ik alle klusje in en rond het huis kunnen doen.
Nu ben ik terug technisch werkloos en heb totaal geen zicht op wanneer ik terug aan de slag kan gaan.
Straks belt de vakbond om te zien hoe ik legaal ergens anders tijdelijk aan de slag kan, want ik verveel mij hier dood.