Archief - Blogs
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
DigitalOverdose
Legacy Member
Ik heb er eentje opgestart omdat ik ga bouwen: http://spaces.msn.com/members/jochems2002/
1. Omdat ik er fier op ben en de wereld wil laten weten wat ik aan't realiseren ben.
2. Om vrienden/familie op de hoogte te houden van de stand van zaken. Ik krijg vaak vragen over hoe het staat met den bouw en dikwijls van dezelfde mensen. Nu kunne ze da online volgen zonder da'k telkens weer heel het verhaal moet doen. Ergens hoop ik ook dat ik zo wa raad krijg over dingen waaraan ik twijfel of ni zeker ben. Die post ik natuurlijk ook.
3. Om andere mensen die ook bouwen te helpen. Mischien vindt den ene of den andere er wel iets nuttigs tussen waaraan hij/zij ni aan gedacht hadden of waarbij ze iets hebben van 'Tiens die doet dit of dat zo omwille van die reden'.
4. Voor over een jaarke of zo als den bouw af is het nog eens te lezen als herinnering.
Zelf vin ik het ook wel eens leuk om andere 'bouwblogs' te lezen. 'k heb der al wel een paar interessante dingen uit gehaald. Om het ni altijd over den bouw te hebben post ik er ook wel eens wa anders op: speciaal dingskes die gebeurd zijn of zo, als ik me es goe geamuseerd heb tijdens het uitgaan, als de kinderen iets uitgestoken hebben... Maar 't meeste gaat dus over ons huis da we gaan zetten.
1. Omdat ik er fier op ben en de wereld wil laten weten wat ik aan't realiseren ben.
2. Om vrienden/familie op de hoogte te houden van de stand van zaken. Ik krijg vaak vragen over hoe het staat met den bouw en dikwijls van dezelfde mensen. Nu kunne ze da online volgen zonder da'k telkens weer heel het verhaal moet doen. Ergens hoop ik ook dat ik zo wa raad krijg over dingen waaraan ik twijfel of ni zeker ben. Die post ik natuurlijk ook.
3. Om andere mensen die ook bouwen te helpen. Mischien vindt den ene of den andere er wel iets nuttigs tussen waaraan hij/zij ni aan gedacht hadden of waarbij ze iets hebben van 'Tiens die doet dit of dat zo omwille van die reden'.
4. Voor over een jaarke of zo als den bouw af is het nog eens te lezen als herinnering.
Zelf vin ik het ook wel eens leuk om andere 'bouwblogs' te lezen. 'k heb der al wel een paar interessante dingen uit gehaald. Om het ni altijd over den bouw te hebben post ik er ook wel eens wa anders op: speciaal dingskes die gebeurd zijn of zo, als ik me es goe geamuseerd heb tijdens het uitgaan, als de kinderen iets uitgestoken hebben... Maar 't meeste gaat dus over ons huis da we gaan zetten.
TooTall
Legacy Member
Michael Yon's Blog.
Hij is een embedded reporter in Iraq, hij volgde een eenheid van de 24ste Infanterie Divisie. Veel verhalen over operaties, veel foto's, echt de moeite. Betere verslaggeving dan eender welke anti of pro media.
Wil je weten hoe het is in Irak? Hoe ze pijnlijk langzaam proberen om het land terug op te bouwen? Hoe de grote operaties in Mosul en Falluja echt verliepen? Rechtse kolom, onder "previous dispatches".
http://www.michaelyon.blogspot.com/
De meest indrukwekkende is "Gates of Fire", waarin de reporter echt midden in de actie zit.
http://michaelyon.blogspot.com/2005/08/gates-of-fire.html
Bruce Willis was trouwens op het afscheidsbal van deze eenheid, hij gaat een film maken waarin hij de rol speelt van LTC Kurilla, die op de eerste foto te zien is. Hopen dat hij deze keer zijn materiaal in orde heeft
(In de film Tears of the Sun had hij zijn richtkijker achterstevoor staan)
Hij is een embedded reporter in Iraq, hij volgde een eenheid van de 24ste Infanterie Divisie. Veel verhalen over operaties, veel foto's, echt de moeite. Betere verslaggeving dan eender welke anti of pro media.
Wil je weten hoe het is in Irak? Hoe ze pijnlijk langzaam proberen om het land terug op te bouwen? Hoe de grote operaties in Mosul en Falluja echt verliepen? Rechtse kolom, onder "previous dispatches".
http://www.michaelyon.blogspot.com/
De meest indrukwekkende is "Gates of Fire", waarin de reporter echt midden in de actie zit.
http://michaelyon.blogspot.com/2005/08/gates-of-fire.html
Bruce Willis was trouwens op het afscheidsbal van deze eenheid, hij gaat een film maken waarin hij de rol speelt van LTC Kurilla, die op de eerste foto te zien is. Hopen dat hij deze keer zijn materiaal in orde heeft
(In de film Tears of the Sun had hij zijn richtkijker achterstevoor staan).Acku.
Legacy Member
FuLcRuM zei:
Ik zit nu op de stoptrein, onderweg van Gent Sint-Pieters naar Dendermonde.
Weet je wat mij steeds opvalt op de trein? Mensen praten niet tegen elkaar op de trein.
Het is iets wat mij ergens ook wel bezig houdt, maar tezelfdertijd zal ik ook niet zomaar zonder aanleiding een gesprek beginnen. Wel op een gesprek inpikken, of een vraag beantwoorden waar mensen het antwoord niet op weten. De stap zelf zetten om zomaar over een onderwerp een gesprek te beginnen is ontzettend moeilijk. En dan nog, als ik eens praat met mensen op de trein over gelijk wat, valt me op dat het toch wel 8/10 keer een 65 plusser is...
Nu vraag ik mij af: Vanwaar komt die “angst” om mensen zomaar zonder reden aan te spreken?
Mensen gaan je heus niet vermoorden (hoop ik) omdat je tegen hen begint te praten. Hoogstens een rare blik, of misschien de commentaar dat ze geen zin hebben om te babbelen?
Heeft men misschien schrik om een interessant gesprek te hebben met iemand. Angst om een leuke persoon te leren kennen?
Het zal wel menselijk zijn, angst voor het/de onbekende.
Hoewel er die paar enkelingen zijn die het dan toch proberen. Neem nu een voorbeeld van 2 weken geleden. Een goed gevulde trein vol met scholieren onderweg naar Dendermonde. Hoe vol de trein ook zat, je kon een speld horen vallen. Opeens haalt de jongen voor mij een spel kaarten uit zijn rugzak. Hij steekt hem in de lucht en vraagt of er iemand zin heeft om te kaarten… Geen reactie.
Dat is dan weer zo typerend voor mensen… Er zoekt iemand contact met hen, op een leuke manier en dan nog zijn we terughoudend.
Ben ik dan een van de weinige mensen die graag praat met anderen? Zoals ik het hiervoor al gezegd heb zal ik het me niet laten om met oudere mensen een gesprek aan te gaan. Net omdat zij ook wel eens graag babbelen. En het is gewoon simpelweg leuker dan door het raampje te zitten staren in het niets… (Of op je laptop te zitten tokkelen).
Oproep aan iedereen: praat!!!!
Lennert Raes
Dat is vreemd, een vriendin schreef onlangs in een cursiefje net hetzelfde, met dezelfde oproep
FuLcRuM
Legacy Member
.Acku. zei:Ik zit nu op de stoptrein, onderweg van Gent Sint-Pieters naar Dendermonde.
Weet je wat mij steeds opvalt op de trein? Mensen praten niet tegen elkaar op de trein.
Het is iets wat mij ergens ook wel bezig houdt, maar tezelfdertijd zal ik ook niet zomaar zonder aanleiding een gesprek beginnen. Wel op een gesprek inpikken, of een vraag beantwoorden waar mensen het antwoord niet op weten. De stap zelf zetten om zomaar over een onderwerp een gesprek te beginnen is ontzettend moeilijk. En dan nog, als ik eens praat met mensen op de trein over gelijk wat, valt me op dat het toch wel 8/10 keer een 65 plusser is...
Nu vraag ik mij af: Vanwaar komt die “angst” om mensen zomaar zonder reden aan te spreken?
Mensen gaan je heus niet vermoorden (hoop ik) omdat je tegen hen begint te praten. Hoogstens een rare blik, of misschien de commentaar dat ze geen zin hebben om te babbelen?
Heeft men misschien schrik om een interessant gesprek te hebben met iemand. Angst om een leuke persoon te leren kennen?
Het zal wel menselijk zijn, angst voor het/de onbekende.
Hoewel er die paar enkelingen zijn die het dan toch proberen. Neem nu een voorbeeld van 2 weken geleden. Een goed gevulde trein vol met scholieren onderweg naar Dendermonde. Hoe vol de trein ook zat, je kon een speld horen vallen. Opeens haalt de jongen voor mij een spel kaarten uit zijn rugzak. Hij steekt hem in de lucht en vraagt of er iemand zin heeft om te kaarten… Geen reactie.
Dat is dan weer zo typerend voor mensen… Er zoekt iemand contact met hen, op een leuke manier en dan nog zijn we terughoudend.
Ben ik dan een van de weinige mensen die graag praat met anderen? Zoals ik het hiervoor al gezegd heb zal ik het me niet laten om met oudere mensen een gesprek aan te gaan. Net omdat zij ook wel eens graag babbelen. En het is gewoon simpelweg leuker dan door het raampje te zitten staren in het niets… (Of op je laptop te zitten tokkelen).
Oproep aan iedereen: praat!!!!
Lennert Raes
Dat is vreemd, een vriendin schreef onlangs in een cursiefje net hetzelfde, met dezelfde oproep
haar blog aub?
want is wel toevallig....
.Acku.
Legacy Member
FuLcRuM zei:
Was een cursiefje voor school, de achterliggende gedachte was hetzelfde, niet de tekst uiteraard:
Stil
7u 30 ’s ochtends: de wereld ontwaakt, knippert even met zijn ogen en komt langzaam maar zeker in beweging. De ochtendspits in de stad: bellende trams, slapende voetgangers, filerijdende auto’s, rammelende fietsen, brullende scooters, joelende kinderen, gehaaste ouders. Dezelfde ochtenddrukte in en rond het station. Volle bussen rijden af en aan. Fietsers zoeken haastig een plaatsje voor hun stalen ros. De krantenwinkel lijkt te klein voor alle ochtendkrantlezers, kraslotkopers, weekbladverslaafden,... Een spurt naar het juiste perron om net op het nippertje de trein op te stappen, mét heel vele anderen. Iedereen zoekt een plaatsje, nestelt zich neer en… stilte.
Iedereen zit in zijn stoel, met zijn persoonlijke ruimte en zwijgt, doet heel erg zijn best om toch maar niemand anders te moeten aankijken, laat staan aanspreken. De ene duikt weg achter zijn krant of in een boek, de ander begint alvast te werken, nog een ander soest rustig wat na en velen genieten van elke dag hetzelfde landschap en proberen elkaars blik (en toevallig voet- of beencontact) krampachtig te vermijden. De enige die soms de stilte komt verstoren, is de conducteur die met een gezwinde goeiemorgen of een brommerig uw vervoersbewijzen alstublieft de stilte even verstoort en wat gerommel en lawaai veroorzaakt. Maar zodra hij de deur van de wagon achter zich sluit, valt de sluier van stilte opnieuw over de wagon. Vreemd toch, hoe zo’n volle trein zo stil kan zijn. Vreemd dat zoveel mensen samen zo afstandelijk zijn. Als beeld zonder klank. Alsof iedereen schrik heeft om de muur van stilte te breken.
En toch. Soms heeft deze stilte iets aangenaams, soms geeft ze een gevoel van verbondenheid: iedereen samen op weg, met een ander doel, een ander vooruitzicht voor weer een nieuwe dag. Maar nu nog even niet, nu nog even rustig op de trein. Alleen tussen velen. Even tijd om je gedachten de vrije loop te laten gaan. Om in de wereld te zijn en er toch even uit te kunnen stappen. Om helemaal alleen een reisje in je hoofd te maken. De trein is immers altijd een beetje reizen zoals de NMBS zelf het zo mooi verwoordt.
Misschien is dat het wel. Misschien is het geen kwestie van afstand houden en zo weinig mogelijk contact (willen) maken. Misschien geniet iedereen van dat (half)uurtje niets doen. Het zou mooi zijn doch, het is een utopisch idee. Niet iedereen geniet van de rustige ochtend in de trein, niet iedereen maakt met plezier een reisje in zijn hoofd. Niet iedereen wil liever zitten en zwijgen. En mede daarom zou een gesprek ’s morgens eens niet misstaan.
Misschien heeft uw buur wel iets interessants te vertellen. Misschien zitten jullie op dezelfde golflengte. Misschien beland je op zo’n mooie ochtend naast je soulmate zonder het ook maar te beseffen. Allemaal heel hypothetisch. But then again zou het niet echt heel jammer zijn om zo’n kans te laten liggen? Of verkiest u toch liever rust en afstand boven zo’n mogelijk prachtige kans. De keuze is aan u.
go_ndw
Legacy Member
Mijn laatste toevoeging op http://krilla.telenetblog.be/
was
Krilla & de ravijn des einde
Door de verdorde, lege bladeren ... over stronken en gevallen boomstammen van wat ooit grote reuzen van het bos waren ... in de putjes gevuld met vuil water, zo schuivend recht doorheen de modder en het slijk bezaaid met uitwerpselen van dieren en afgestorven vruchten van bomen. De haast die beide Horsä & Krilla is overtrokken is niet zonder reden want, en al weet Krilla niet hoe, bevinden er zich Goth-Trollen zich in de buurt. Niet zomaar in de buurt, maar welbepaald achter hun en hoe snel Horsä ook kan galloperen, hoe snel de hoeven ook het ritme opvolgen van de wind die lijkt te veroorzaakt worden door neergaande bomen rondom hen, kunnen ze de grote monsters van de mijnen niet afschudden. Ja, monsters van de mijnen, want deze vertoeven normaal gezien niet in het land van groen en leven, tenzij het mos tegen de stenen wanden en de vleermuizen en andere gedrochten.
Krilla kijkt om zich heen en ziet geen buiten één Moth-trol, en wel juist achter hen, die zwaaiend met een grote houweel al richtingen uit gaat, met als trefpunt... Krilla en zijn trouwe genoot. Maar wat Krilla, en zelf Horsä, zijn vergeten is dat recht voor hen geen weg meer is tenzij je de weg naar de dood zoekt. Want de richting dat ze uitgaan word onderbroken door de ravijn van Kalkel, een scheur in de aarde waarin een weg ligt naar de mijnen van Badoraz,... Een opening in de aarde die noch Krilla noch Horsä kunnen overbruggen,...
Krilla neemt zijn boog in de handen en vuurt wat pijlen af maar besluit te stoppen want deze hebben geen nut... De harde huid die op steen gelijkt is ondoordringbaar voor gewone pijlen en andere licht makelaarij. En terwijl Krilla een plan bedenkt, die lichtjes zijn vorm aanneemt, valt deze onmiddelijk in duigen op het moment dat Horsä stijgerd. Beide overkijken ze de donkere dieptes van de ravijn en lijkt de overkant zo dicht, is deze onmiddelijk zover weg wanneer de aardschokkende stappen horen naderen van de Goth-Trol.
Enkel redelijk weinig reacties of mss verwacht ik er teveel van.
was
Krilla & de ravijn des einde
Door de verdorde, lege bladeren ... over stronken en gevallen boomstammen van wat ooit grote reuzen van het bos waren ... in de putjes gevuld met vuil water, zo schuivend recht doorheen de modder en het slijk bezaaid met uitwerpselen van dieren en afgestorven vruchten van bomen. De haast die beide Horsä & Krilla is overtrokken is niet zonder reden want, en al weet Krilla niet hoe, bevinden er zich Goth-Trollen zich in de buurt. Niet zomaar in de buurt, maar welbepaald achter hun en hoe snel Horsä ook kan galloperen, hoe snel de hoeven ook het ritme opvolgen van de wind die lijkt te veroorzaakt worden door neergaande bomen rondom hen, kunnen ze de grote monsters van de mijnen niet afschudden. Ja, monsters van de mijnen, want deze vertoeven normaal gezien niet in het land van groen en leven, tenzij het mos tegen de stenen wanden en de vleermuizen en andere gedrochten.
Krilla kijkt om zich heen en ziet geen buiten één Moth-trol, en wel juist achter hen, die zwaaiend met een grote houweel al richtingen uit gaat, met als trefpunt... Krilla en zijn trouwe genoot. Maar wat Krilla, en zelf Horsä, zijn vergeten is dat recht voor hen geen weg meer is tenzij je de weg naar de dood zoekt. Want de richting dat ze uitgaan word onderbroken door de ravijn van Kalkel, een scheur in de aarde waarin een weg ligt naar de mijnen van Badoraz,... Een opening in de aarde die noch Krilla noch Horsä kunnen overbruggen,...
Krilla neemt zijn boog in de handen en vuurt wat pijlen af maar besluit te stoppen want deze hebben geen nut... De harde huid die op steen gelijkt is ondoordringbaar voor gewone pijlen en andere licht makelaarij. En terwijl Krilla een plan bedenkt, die lichtjes zijn vorm aanneemt, valt deze onmiddelijk in duigen op het moment dat Horsä stijgerd. Beide overkijken ze de donkere dieptes van de ravijn en lijkt de overkant zo dicht, is deze onmiddelijk zover weg wanneer de aardschokkende stappen horen naderen van de Goth-Trol.
Enkel redelijk weinig reacties of mss verwacht ik er teveel van.
RedSuspender
Legacy Member
Ik heb eigenlijk nog maar een echte blog ooit gevolgd, en das al redelyk lang geleden (eigl zo een beetje voor de hype). Da was echt nen toffen blog voor te volgen, en het meisje in kwestie mocht er zeker en vast zijn. Spijtig da ze der al een tijdje is mee gestopt. www.oish.com was de site, hier is een foto van haar, en jammer genoeg de enigste dak nog heb --> http://users.telenet.be/RedSuspender/17.jpg
nu, is er iemand da die ooit ook heeft gevolgd?
nu, is er iemand da die ooit ook heeft gevolgd?
.Acku.
Legacy Member
go_ndw zei:
Ge verwacht er teveel van. Ge zijt heus niet de enige die pogingen doet tot schrijven, er is meer aanbod dan vraag. De helft van wat op internet komt wordt gewoon nooit gelezen.
Als je dan nog eens in Fantasy gaat schrijven, iets waar veel mensen zich tot aangetrokken voelen omdat de wereld eigenlijk juist erg makkelijk te construeren valt (je hebt geen kennis van geschiedenis noch actualiteit nodig, alles kan en mag) krijg je nog meer concurrentie.
Vraag je eens af waarom je fantasy wilt schrijven. Heb je niets te vertellen in deze wereld, een wereld waar mensen zich wel mee kunnen identificeren?
Identificatie is er belangrijk. Je hebt ook nog meer stijlproblemen als ik heb, uw tekst vlot echt niet. Lees je de juiste auteurs? Je kan veel leren door te analyseren hoe anderen hun zinnen en verhalen opbouwen. Zonder is het leren zwemmenm zonder zwembandjes. Verzuipen.
Reedsh
Legacy Member
omdat jullie wel een beetje gelijk hebben over de banaalheid van vele blogs heb ik een nieuwsbericht gezet op de mijne (noxa.net/piedsjie) om het probleem aan te kaarten!
maandag, 21/11/05 11:53
ik snap soms niet waarom mensen zo vaak (als in: elke dag) nieuws kunnen posten.
vinden ze hun eigen leven dan zo boeiend?
waarom zou ik vertellen over het feit dat ik me gisteren supermegabangelijk goed geamuseerd heb op een megazalige boerenfuif of gaan shoppen ben in antwerpen en 3 pulls, 2 broeken, een topje en een jas heb gekocht, of nog beter DAT IK JE ONGELOOFLIJK GRAAG ZIE KATJA, BEST FRIENDS FOREVER, NWLY.
wat wel nog te appreciëren valt zijn nieuwsberichten met een ietwat interessantere inhoud en waar toch wel een tikkeltje meer moeite ingekropen is; zelfgeschreven kortverhaaltjes, filosofische bedenkingen,..
moest ik niet zo lui zijn ik zou ze nog lezen ook.
maandag, 21/11/05 11:53
ik snap soms niet waarom mensen zo vaak (als in: elke dag) nieuws kunnen posten.
vinden ze hun eigen leven dan zo boeiend?
waarom zou ik vertellen over het feit dat ik me gisteren supermegabangelijk goed geamuseerd heb op een megazalige boerenfuif of gaan shoppen ben in antwerpen en 3 pulls, 2 broeken, een topje en een jas heb gekocht, of nog beter DAT IK JE ONGELOOFLIJK GRAAG ZIE KATJA, BEST FRIENDS FOREVER, NWLY.
wat wel nog te appreciëren valt zijn nieuwsberichten met een ietwat interessantere inhoud en waar toch wel een tikkeltje meer moeite ingekropen is; zelfgeschreven kortverhaaltjes, filosofische bedenkingen,..
moest ik niet zo lui zijn ik zou ze nog lezen ook.
Quxan
Legacy Member
[UBS] ruulleezz zei:Michael Yon's Blog.
Hij is een embedded reporter in Iraq, hij volgde een eenheid van de 24ste Infanterie Divisie. Veel verhalen over operaties, veel foto's, echt de moeite. Betere verslaggeving dan eender welke anti of pro media.
Wil je weten hoe het is in Irak? Hoe ze pijnlijk langzaam proberen om het land terug op te bouwen? Hoe de grote operaties in Mosul en Falluja echt verliepen? Rechtse kolom, onder "previous dispatches".
http://www.michaelyon.blogspot.com/
De meest indrukwekkende is "Gates of Fire", waarin de reporter echt midden in de actie zit.
http://michaelyon.blogspot.com/2005/08/gates-of-fire.html
Bruce Willis was trouwens op het afscheidsbal van deze eenheid, hij gaat een film maken waarin hij de rol speelt van LTC Kurilla, die op de eerste foto te zien is. Hopen dat hij deze keer zijn materiaal in orde heeft
Je moet es kijken bij Children In Iraq, die eerste foto
klik
Atrox
Legacy Member
[UBS] ruulleezz zei:Michael Yon's Blog.
Hij is een embedded reporter in Iraq, hij volgde een eenheid van de 24ste Infanterie Divisie. Veel verhalen over operaties, veel foto's, echt de moeite. Betere verslaggeving dan eender welke anti of pro media.
Wil je weten hoe het is in Irak? Hoe ze pijnlijk langzaam proberen om het land terug op te bouwen? Hoe de grote operaties in Mosul en Falluja echt verliepen? Rechtse kolom, onder "previous dispatches".
http://www.michaelyon.blogspot.com/
De meest indrukwekkende is "Gates of Fire", waarin de reporter echt midden in de actie zit.
http://michaelyon.blogspot.com/2005/08/gates-of-fire.html
Bruce Willis was trouwens op het afscheidsbal van deze eenheid, hij gaat een film maken waarin hij de rol speelt van LTC Kurilla, die op de eerste foto te zien is. Hopen dat hij deze keer zijn materiaal in orde heeft
Bedankt, deze komt bij men favorieten
En respect voor die militairen, en ook de fotograaf. Ge moet toch wel ballen hebbe om ff da geweer op te pikke en trug te vuren ...
syndrom
Legacy Member
FuLcRuM zei:
Ik ook sinds vandaag infeite anders stond er maar rommel op.
http://www.livejournal.com/users/robinxthexkid/
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.