Archief - Bijna doodservaringen

noreeeee zei:

Nu een tijdje terug. Khad ne redelijk ambetante hoest met veel slijmen. Maar twas ni echt iest erg gewoon een zo een beetje geirriteerd zeiden de dokters. Die gaven geen medicatie ofzo ik moest gewoon uitrusten. Opeens op nen avond begin ik daar te hoesten keihard. Ik wil na mijn hoest wat adem pakke want kwas wel al ff aant hoesten en ineens merk ik dat er slijmen in mijn keel zitten en dat ik ni kan ademen. Pff dat was weer freaken weer met die gedachten van die appelsien heb ik daar staan springen en drinken en alles om terug te kunnen ademen. Na 1 minuut zonder adem ofzo heb ik uiteindelij kterug kunnen ademen direct naar het ziekenhuis enzo..

Klik om te vergroten...

Dat heb ik al enkele malen voorgehad, hoor. Toch zeker al drie of vier keer. Waaronder twee of drie dit jaar nog, enkele maanden geleden.
Ik beschouw dat niet als een doodservaring. Allezja, voor mij was 't dat toch niet. Verre van.

Ik heb geen bijna-doodservaringen. 't Enige wat ik al heb gehad is 't volgende:
Ik was 9 (of 10) jaar oud. 'k Ging naar een verjaardagsfeestje van een vriendin uit m'n klas. Eerst de pakjes en wat taart (je kent dat wel), nadien gingen we naar het kamertje naast (!) de keuken. Er stond daar o.a. een zetel en een trampoline. Ik was verzot van die trampoline. Je kreeg me daar niet af. Op een bepaald moment besluit de jarige met anderen naar boven te gaan naar haar kamer. Zoals ik al zei ik was niet van die trampoline te krijgen, dus ik bleef samen met nog een meisje. Op een bepaald moment deed zij het licht uit, ik dacht: 'ow leuk, in 't donker'. Ik word na verloop van tijd wat moetjes en zit neer op de trampoline. Opeens neemt dat meisje een kussen van die sofa en duwt dat in mijn gezicht. Mijn reactie was in d'n aard van: 'what the fuck?!' en ik wil die wegduwen. Maar die bleef dat maar in mijn gezicht duwen. Op d'n duur had ik wel door dat hier iets serieus nie klopte, dus ik begin help te roepen (!). Geen kat komt af! En ik maar roepen en duwen. Uiteraard begin ik zwakker te worden, steeds minder kracht, plus 't werd zwart voor m'n ogen. Ondertss blijven roepen. Dan plotseling zwiert die deur open, twee andere meisjes staan daar, doen dat licht aan. Ik meteen recht, mijn zicht kwam weer terug en ik stond letterlijk te beven op m'n benen.
Wat die nu eigenlijk van plan was? Geen idee.
Maar 'k beschouw dat eigenlijk ook niet als een bijna-doodservaring. 't Was gewoon een enge gebeurtenis die goed is afgelopen.

gelle zijt een inspiratiebron voor final destination 4
gelle vult gewoon den hele film darmee

Toen ik 5 jaar ofzo was, springkastelen op een groot feest, ikke als klein manneke daar natuurlijk ingaan eh. Er zaten daar zoveel kinderen op dat het springkasteel begon lucht te verliezen. Ik wist niet wat er gebeurde en ik bleef daar inzitten eh, dat ding was bijna volledig doorgezakt en ineens komt er iemand door die 14-15 jaar was en diene heeft mij daaruit gehaald.

En toen ik zwam aan het lezen was terwijl ik limonade dronk, begon ik te lachen met een thread (jep toen was het nog rappig ) terwijl ik dronk, ik heb den helft van da blikske limonade gewoon uitgehoest

Een klein jaar geleden stond ik is aan een licht te wachten op een grote steenweg toen er ene tegen ongeveer 100 km/h achter op mijne auto knalde,ik besefte pas ongeveer een minuut later wat er gebeurd was want ik had hem niet zien afkomen.De klap was enorm en heb er een Whiplash en een hersenschudding aan over gehouden,van een bijna doodservaring kan ik niet echt spreken omdat ik gewoon niet besefte wat er gebeurde.

Ge krijgt zone harde klop dat alles zwart wordt en uw bewustzijn gewoon wegvalt,niet dat ik knock out lag maar ge beseft gewoon niets tot ge bijkomt met helse koppijn en een wrak van een auto in uw achteruitkijkspiegel waar dan iemand al bloedend komt uitgestrompeld(gelukkig konden we dat nog).

Beide auto's per total.

Btw,onze gordel heeft meer dan waarschijnlijk ons leven gered.

Ik was een jaar of 3 en we woonde hier nog maar een jaartje. Ik en m'n buurjongen waren thuis aan het spelen (ik weet niet meer precies wat, maar volgens hem was het tikkertje of verstoppertje). Goed ik kwam de trap op gelopen en liep de kamer van men ouders binnen. Daar staat zo een raam vanop de grond tot bijna tegen het plafond. Ik als kleine, had niet gezien dat de venster openstond en ben een verdiep naar benden gevallen. Gelukkig woonden we er nog niet zolang, want nu staan er van die planten met doornen op (nee geen rozen). Ze hebben me altijd verteld dat als ik 5cm kleiner was geweest, ik recht op men nek was gevallen en hier waarschijnlijk niet meer zat. Dat zeiden de dokters toch tegen men ouders en zij zo tegen mij.

Een ander: Ik was gaan zwemmen met men ouders en 2 jaar oudere zus in het lokale zwembad, je kent dat waarschijnlijk wel, gewoon zwembad van 18 meer ofzo, geen redders. Eigenlijk viel er niks te beleven. Men zus kon al wat zwemmen, maar als ze in het diep wou moest ze nog van die oranje zwembandjes aan doen. goed, men ouders gingen naar het diep en ik moest mijn bandjes afgeven aan men zus. Ik moest in het ondiepe blijven, maar verveelde me er steen dood. Ik dus uit het zwembad gekropen, in het diepere gedeelte gesprongen, wat niet zo een goed idee leek te zijn Gelukkig was men pa grot en het zwembad klein en was hij in 3 slagen bij me. Kben wel enkele keren kopke ondergegaan. Niet zo erg, maar ik vond het best wel scary, toen ze me het vertelde. ik weet er namelijk niks meer van.

en nog een heleboel maar die ga ik hier niet allemaal posten

Huasheng zei:

Opeens neemt dat meisje een kussen van die sofa en duwt dat in mijn gezicht. Mijn reactie was in d'n aard van: 'what the fuck?!' en ik wil die wegduwen. Maar die bleef dat maar in mijn gezicht duwen. Op d'n duur had ik wel door dat hier iets serieus nie klopte, dus ik begin help te roepen (!). Geen kat komt af! En ik maar roepen en duwen. Uiteraard begin ik zwakker te worden, steeds minder kracht, plus 't werd zwart voor m'n ogen. Ondertss blijven roepen. Dan plotseling zwiert die deur open, twee andere meisjes staan daar, doen dat licht aan. Ik meteen recht, mijn zicht kwam weer terug en ik stond letterlijk te beven op m'n benen.
Wat die nu eigenlijk van plan was?

Klik om te vergroten...

Bezeten door de duivel

w00tw00t zei:

Het enige wak hoorde rondom mij was: geef een mes we moeten een gaat make in zen luchtpijp ...

Klik om te vergroten...

dat horen zou ik nog akeliger vinden dan het stikken zelf, denk ik

het dichtste dat ik al bij de dood kwam (geen echte BDE's dus):
- als manneke van 5 of 6 jaar was ik wat aant rondneuzen op de zolder bij men grootouders. toen vond ik een ijzerdraadje en besloot ik het maar eens in het stopcontact te steken om te zien wat dat geeft :doh:
de elektriciteit viel meteen uit en had ik niets, phew

- na een schooldag int middelbaar fietste ik naar huis, opeens riep een kennis van mij iets, waardoor ik heel ff stopte om iets te zeggen, zo'n 5 seconden
toen ik bijna aan het einde van die straat was, kwam er ineens een bus in volle vaart uit de bocht gevlogen. meneer de buschauffeur wou schumacher spelen blijkbaar en vloog half uit die bocht aan hoge snelheid. had ik niet 5 seconde gestopt, had ik er garanti ondergestoken

over de straat gestoken en juist toen ik eerste vak passeerde , kwam er een auto voorbij... zo'n cm of 2 van die auto :|

Een kruispunt overrijden, zien dat een of andere john het rode licht aan zijn kant negeert en op u afkomt. Dus gas bijgeven om een ongeval te vermijden en bijna in volle vaart op een tientonner inrijden. Gelukkig nog net op tijd naar tweede rijvak kunnen uitwijken.

De minuten daarop zit ge toch ook wel even te trillen achter uw stuur :|

Geen BDE's, maar pretty close :

2 keren, alé ja, 2 serieuze keren, en ik weet alles jammergenoeg nog heel goed :

ik was een jaar of 4, het was diep in de nacht en ik lag vredig te slapen in men bedje. En opeens schiet ik wakker. Slaapachtig doe ik men oogjes open en neem ik een diepe zucht. in plaats daarvan begon ik te hyperventilleren, wss iets meegemaakt in men droom? Ik had geen idee wat het is, ik loop een beetje zombieachtig, van de schrik, naar het bed van men moeder, en tik stilletjes op haar schouder. Ik kon me het beeld nog goed herrineren dat ze me zagen hyperventileren terwijl ik daar gewoon stond. Ze hebben meteen de dokter gebeld( woont 2 huizen verder). Een minuut voor de dokter kwam begon ik echt te stikken, en hard. Ik bleef maar naar Pinokkio kijken, die hadden ze opgezet omdat men ouders dachten dat het me kalmeerde. Toen het bijna te laat was, was de dokter er en spoot iets in men keel. Opeens kon ik terug ademen. Sindsdien durf ik nooit meer naar Pinokkio kijken, omdat ik dan terug denk aan dan

Het tweede was een cliché thriller scène :

Er hing een puzzel omhoog in men kamer, maar echt zo'n grote, met een kader van glas. Ik was nog zeer jong en had geen idee dat glas echt pijn deed. En bah ,dat herriner ik me nog goed ook! Ik nam het schilderij eraf, en met men blote hand schopte ik door het glas, om die puzzel deruit te halen. 5 minuten later ong zag men moeder bloedsporen van vanaf de trap, tot in mijn kamer ( ze was naart schijnt superbang). Toen ze me ontdekte was ik daar gewoon die puzzel deruit aant halen, terwijl er glasscherven in men gezicht zaten, benen, armen..eigenlijk overal. Het vreemdste was dat ik écht geen pijn voelde. Want ik weet nog dat ik gewoon zei dat ik de puzzel aant uiteen halen ben, terwijl men moeder in paniek de spoeddienst belde

That's all folks! *tune*

noreeeee zei:

sorry dat ik mijn titel zo omslachtig heb gemaakt, maar ik denk dat bijna niemand het licht al heeft gezien.. (zoals jij het zegt )
Kwil dus gewoon zo van die verhaaltjes horen, want kijk nu na mij ik stik gewoon in een appelsien enzo kwil is zien hoe da bij ander mensen is.

Klik om te vergroten...

Join jova's getuigen

boogje zei:

2 keren, alé ja, 2 serieuze keren, en ik weet alles jammergenoeg nog heel goed :

ik was een jaar of 4, het was diep in de nacht en ik lag vredig te slapen in men bedje. En opeens schiet ik wakker. Slaapachtig doe ik men oogjes open en neem ik een diepe zucht. in plaats daarvan begon ik te hyperventilleren, wss iets meegemaakt in men droom? Ik had geen idee wat het is, ik loop een beetje zombieachtig, van de schrik, naar het bed van men moeder, en tik stilletjes op haar schouder. Ik kon me het beeld nog goed herrineren dat ze me zagen hyperventileren terwijl ik daar gewoon stond. Ze hebben meteen de dokter gebeld( woont 2 huizen verder). Een minuut voor de dokter kwam begon ik echt te stikken, en hard. Ik bleef maar naar Pinokkio kijken, die hadden ze opgezet omdat men ouders dachten dat het me kalmeerde. Toen het bijna te laat was, was de dokter er en spoot iets in men keel. Opeens kon ik terug ademen. Sindsdien durf ik nooit meer naar Pinokkio kijken, omdat ik dan terug denk aan dan

Het tweede was een cliché thriller scène :

Er hing een puzzel omhoog in men kamer, maar echt zo'n grote, met een kader van glas. Ik was nog zeer jong en had geen idee dat glas echt pijn deed. En bah ,dat herriner ik me nog goed ook! Ik nam het schilderij eraf, en met men blote hand schopte ik door het glas, om die puzzel deruit te halen. 5 minuten later ong zag men moeder bloedsporen van vanaf de trap, tot in mijn kamer ( ze was naart schijnt superbang). Toen ze me ontdekte was ik daar gewoon die puzzel deruit aant halen, terwijl er glasscherven in men gezicht zaten, benen, armen..eigenlijk overal. Het vreemdste was dat ik écht geen pijn voelde. Want ik weet nog dat ik gewoon zei dat ik de puzzel aant uiteen halen ben, terwijl men moeder in paniek de spoeddienst belde

That's all folks! *tune*

Klik om te vergroten...

schopt gij met uw handen ???

Clay zei:

schopt gij met uw handen ???

Klik om te vergroten...

kickte met men hande, alé ja, stoempte met men handen. sjeez, je weet wel goed wat ik bedoel

ben nogal een mierenneuker

En opeens schiet ik wakker. Slaapachtig doe ik men oogjes open

Klik om te vergroten...

dat je dit dan nog niet is opgevallen

drieskeuh zei:

dat je dit dan nog niet is opgevallen

Klik om te vergroten...

welja, ik spaarde men eerste diepe adem voor zonen diepe zucht,en toen pas had ik door van :" ohow, da's te snel naar men goesting"

wanneer ik 4 was ben ik is gwn is het zwembad gelopen toen we op vakantie waren, ik was echt op die bodem aan het stappen naar da trapeke om naar bove nte gaan

daarna eeft ne kerel me uit het water gered

Darkness zei:

8-10 jaar geleden gebeurd
ik ben eens bijna verzopen in de atlantische oceaan... we waren aan zee in frankrijk, ik de zee in natuurlijk. nu is daar een geweldige onderstroming, voor ik het wist was ik een honderdtal meter van het strand af in de zee, en ik bleef maar achteruit getrokken worden. als ik toen niet zo'n ligplank had bijgehad had ik nooit die ferme golf kunnen pakken die mij op het strand gooide... mijn pa was er ook, kon ook niet meer terug en had geen plank bij.
omdat ik totaal in paniek op het strand aankwam en mijn pa in de zee was aant spartelen liepen er een paar lokale bewoners (die het water daar min of meer "kennen") de zee in en zeiden toen in alle mogelijke talen dat hij zich stil en stijf als een plank moest houden en dan wachten op een golf... zwemmen was immers onmogelijk in die stroom.

Klik om te vergroten...

Mn broer en stiefpa hadde hetzelfde voor in middelandse zee. Gered door paar surfers dat daar gelukkig in de buurt ware, want da strand was vrij verlaten .

Zelf 1x serieus over men stuur gevlogen met velo (was just nieuw en kwas die goei remmen nog nie gewoon en der besliste iemand om vlak voor mij opt fietspad te stappen ). Haddek dan men arme nie uitgestoken thad vrij lelijk geweest (lees: ik was volledig op hoofd terecht gekomen), nu wast gewoon kin da moest genaaid worden . Kheb dan vrij veel sjans gehad eigenlijk . Ik ben daar toch effe nie goe van geweest ze.

ECHTE bde nooit voorgehad .

Al 3 keer bijna overreden door een auto toen ik overstak met men fiets...'k Zal et egt es zitten ebben ><

Arme chauffers, ze moeten ook een schok gehad hebben :/

Auto ongeluk gehad toen k 7 was.
Auto was met 2 wielen over mn nek heen gereden, thank god nog goed vanaf gekomen, maar moest de auto 2cm hoger mn nek over zijn gereden had k het niet overleefd.

Khad toen mn sleutelbeen gebroken, rib gebroken, rib gekneusd, kaak gebroken, 37 hechtingen achter in mn hoofd.
Kwam omdat k nog een stukske werd meegetrokke ;p

Gelukkig helemaal niets aan overgehouden.