Archief - Bijna doodservaringen

Jow allemaal,

Ik vraag mij af hoeveel keer en hoe jullie al bijna zijn gestorven.

Ik zal dit van mij is uittippen als wijze van voorbeeld...
Toen ik een jaar of 2 was, waren mijn ouders in centerparcs. Mijn moeder wou ff mij een beke vastnemen en in het zwembad. Ze had me dus vast maar ineens was daar een stroomversnelling dat ze ni had gezien. Ze kon juist haar eigen nog vasthouden en liet mij los. Ze zag mij voortgaan met mijn hoofd onderwater. Juist voor ik buiten haar bereik was (micromacromillimeters) kon ze mij nog net met mijn voet uit het water trekken. Hier heb ik natuurlijk niet veel van gemerkt.

Dan in ons huis vroeger hadden wij een vijver. Daar ben ik 3 keer ingevallen. 2 keer juist optijd gered door de tuinman en de laatste keer heb ik mijn eigen gered ( hier heb ik nog wat herinneringen van ).

Nu een van de ergste ... Ik was tv aant zien en appelsien aan het eten ik was ongeveer 10 jaar denk ik. Ineens verslik ik mij . Die appelsien schiet in mijn keel en ik kon ni ademe. Dit heeft toch wel ff geduurd ik kon nix zeggen ik dacht echt dat ik ging sterven. Toen heeft mijn pa die appelsien uit mijn keel getrokken gewoon met zjin handen. Als ik hier soms nog terug aan denk, krijg ik echt terug scrhik. Toen heb ik 2 maanden bijna niets gegeten. Ik durfde niet meer eten want ik had scrhik dat het weer ging gebeuren. Ik moest bijna worden opgenomen omdat ik te weinig at enzo..

Nu een tijdje terug. Khad ne redelijk ambetante hoest met veel slijmen. Maar twas ni echt iest erg gewoon een zo een beetje geirriteerd zeiden de dokters. Die gaven geen medicatie ofzo ik moest gewoon uitrusten. Opeens op nen avond begin ik daar te hoesten keihard. Ik wil na mijn hoest wat adem pakke want kwas wel al ff aant hoesten en ineens merk ik dat er slijmen in mijn keel zitten en dat ik ni kan ademen. Pff dat was weer freaken weer met die gedachten van die appelsien heb ik daar staan springen en drinken en alles om terug te kunnen ademen. Na 1 minuut zonder adem ofzo heb ik uiteindelij kterug kunnen ademen direct naar het ziekenhuis enzo..

Dus zo van die verhaaltjes hooop ik nu ook van jullie te horen..


Ik hoop en denk dat ik wss niet den enigste zen geweest met bjina doodservaringen en ik hoop dat er overtlaatst niet zo'n gelijkaardige thread was.

kweet dak er nie mee mag lachen, maar gij hebt toch grappige bijna doods ervaringen ze makker 3 keer in de vijver vallen, stikken in een stuk appelsien

Nope ... geen bijnadoodservaringen. Maja de manier dat gij het definieert is wel subjectief (afhankelijk van paniek, angst etc...) - een 'echte' bijna doods ervaring is als uw hard effectief stilstaat en nadien gereanimeerd wordt.

Het enige dat ik mij herriner dat dicht komt is dat de eerste paar keer bij grote golven ik meegespoeld werd int 'wasmachien' gelijk ze zeggen, en dat kan redelijk lang duren. Dan krijg ik ook water binnen en verdrinkte bekan half maar nooit heb ik gedacht 'nu is het einde' altijd bij elke situatie in mijn leven heb ik altijd het 'verder leven' evident gevonden.

Dan ook is in spanje alsek nog heel klein was en khad zo ne zwemband om en kzat in de zee te drijven. Toen is er een golf over mij gespoeld en zattek dus omgekeerd in da bandje, met kop naar beneden. Als kleine pagatar geraakte ik daar ni uit en ik dreef dus zo rond me mijn voeten daar uit stekend toen heeft ne meneer mij weer 'rechtgezet' en ja khad wa water binnen maar kwas nog mega jong en eignelijk voor zover ik mij herriner (en voor zove rmijn ma verteld) was ik toen zelfs ni aant wenen ofzo, gewoon afzien van da zout water dagge binnenslikt (doet ambetant in uw neus en keel).

Ik probeer echt iet te vinden ma tkomt ni. Het dichtste dat ik bij 'verslikke tijdens eten' kom is dannek nekeer hier aant tafel rijst aant eten was (ni lang geleden) en der kwam zo een brokske in mijn luchtpijp, ik hoest natuurlijk en al die rijst er langs mijn mond en neus uit! Dan mijnen hond geroepen om da allemaal op te lekken dan moestek da ni opkuisen. Het ergste was 2 minuten nadien had ik het weer voor, en dan nadien NOG is (3 keer dus). Het was toen echt mijn 'ik verslik mijn in rijst-dag'.

Onder BDE (Bijna DoodsErvaring) wordt meestal verstaan dat je het 'licht' ziet maar terugkomt in je lichaam.

Nuja, ik was 1 keer bijna leeggebloed omdat men vinger ooit eens bijna af was door een liftdeur (hong er bijna af en kwas 2,5 jaar oud, kwas bijna 1 l bloed kwijt, dus go figure)

voor de rest nie veel, de gebruikelijke keren dak bijna ben overreden aan een kruispunt, maar da heeft wrs iedereen al eens tegengekomen.

Wij waren ooit richting duitsland aaan't rijden....
En we reden op de linkerrijstrook (autostrade) en heel die autostrade was bedekt met sneeuw....En ineens zonder iets of wat schuiven wij van de linkerrijstrook helemaal dwars naar de pechstrook... Maar het griezeligste was...dat ik vanachter zat en toen ik eigenlijk over mijn schouder (min of meer) keek... zag ik hoe een camion nog net ons miste....Mijn vader heeft de auto al goed snel onder controle gekregen want er was geen railing aan de zijkant van de baan maar wel een greppel...

sorry dat ik mijn titel zo omslachtig heb gemaakt, maar ik denk dat bijna niemand het licht al heeft gezien.. (zoals jij het zegt )
Kwil dus gewoon zo van die verhaaltjes horen, want kijk nu na mij ik stik gewoon in een appelsien enzo kwil is zien hoe da bij ander mensen is.

mja, ooit wel eens gedacht dat ik dood aan tgaan was en toen was er ineens een veel te fel licht. maar dat te fel zijn van het licht is eigen aan het hebben van een kater naar techijnt.

Ik heb ook zoiets voor gehad in recreatie zwembad wanneer die golven begonnen op te komen en een paar keer kopje onder gegaan en paar borrels binnen gepakt, maar heb me zelf wel met alle kracht uit de problemen kunnen helpen maar dacht ook ffe dat ik het niet ging halen.

Als kind is dit een hele nare ervaring omdat je dan denkt je ouders niet meer terug te zien etc.

Dit gebeurde toen wij op bosklassen waren in Hengelhoef.

Buiten dit geval heb ik ook nog eens een auto ongeval gehad waar ik met mijn hoofd in de vooruit ben gevlogen, buiten dat ik buiten Westen was dacht ik ook dat het gedaan was, dat was dus wel achteraf dat ik terug bijkwam want op het ogenblik van dat ik mijn hoofd in de ruit vloog was het over en uit.

noreeeee zei:

Toen ik een jaar of 2 was, waren mijn ouders in centerparcs. Mijn moeder wou ff mij een beke vastnemen en in het zwembad. Ze had me dus vast maar ineens was daar een stroomversnelling dat ze ni had gezien. Ze kon juist haar eigen nog vasthouden en liet mij los. Ze zag mij voortgaan met mijn hoofd onderwater. Juist voor ik buiten haar bereik was (micromacromillimeters) kon ze mij nog net met mijn voet uit het water trekken. Hier heb ik natuurlijk niet veel van gemerkt.

Klik om te vergroten...

toeval of niet maar ook toen ik klein was ben ik bijna dood gebleven in die stroomversnelling van centerparcs mijn ma heeft me dat veel verteld,ik dus als klein manneke alleen rondlopen en in de stroomversnelling terecht gekomen iemand van 17 ofzo heeft blijkbaar toen mijn leven gered en ben die gast daar nog altijd dankbaar voor dit is dus mijn verhaal

al ongeveer 20 keer op een haar gemist door een camion, 1 keer kwamen men wielen zelfs van de grond en werd ik ernaartoe gezogen.
Een andere keer stak er een pin uit vanachter van 20 cm die ik hoorde zoeven naast men oor, yikes.

tzijn altijd vrachtwagens...

ben al door eent rein platgereden

nie echt bijna doodservaring maar wel vies
kwas jaar of 3/4
was met ma , pa , broer in frankrijk op reis
broer springt daar is da zwembad en ik spring die achterna zonder mijn bandjes aan te doen mijn ma en pa kijken zo van *wtf* ?
en mijn pa direct daar achterna met zen kleren hihi
ma het wonder was :/ ik was gewoon wa met men armen aant spletste en ik bleef bove ^^ nie onderwater gegaan

Ik was 10 jaar en was met men ouders in de auto in Polen. We reden over een soort van snelweg die wat reliëfverschil heeft. Het was 30°C maar plotseling zag ik de temperatuur ongewoon veranderen naar 20°C in één minuut tijd. We reden op dat moment een lichte berg op en zagen de wolken plotseling veranderen in hele donkere, er begon ook stof/bladeren in het rond te vliegen.. toen enkele minuten daarvoor nog vele autos van de tegengestelde richting kwamen was er nu geen enkele auto meer te bespeuren. Plotseling begon het énorm hevig te regenen en zagen we voor ons modderachtig water over de weg stromen (door reliëfverschil) na 5min nog steeds geen auto's in de tegengestelde richting te bespeuren.. darn op dat moment dacht'k dat ik nooit meer levend uit Polen zou geraakt hebben, was ik blij toen ik na 10min eindelijk auto's zag.

Ik zat precies in de gemiddelde natuurramp film.

Questro zei:

nie echt bijna doodservaring maar wel vies
kwas jaar of 3/4
was met ma , pa , broer in frankrijk op reis
broer springt daar is da zwembad en ik spring die achterna zonder mijn bandjes aan te doen mijn ma en pa kijken zo van *wtf* ?
en mijn pa direct daar achterna met zen kleren hihi
ma het wonder was :/ ik was gewoon wa met men armen aant spletste en ik bleef bove ^^ nie onderwater gegaan

Klik om te vergroten...

'k dacht dat eigenlijk alle baby's/peuterkes/kleuterkes van nature boven water konden blijven

Er is duideijk nog werk aan de natuurlijke selectie alhier

SimonL zei:

'k dacht dat eigenlijk alle baby's/peuterkes/kleuterkes van nature boven water konden blijven

Klik om te vergroten...

pasgeborenen, erna verliest get onmiddellijk.

dak het nie weet weet alleen dak nie ben onder gegaan , dak bleef drijven door te slaan op da water =D

Ik was nog wreed jong als ik eens onder water ben vastgeraakt met mijn voet (tussen een trede en de muur) aan zo'n laddertje in een zwembad.
Stom eigenlijk, want het was een beetje te vergelijken met het vastraken van je hoofd tussen de stijlen van de trap... je geraakt er tussen, dus geraak je er ook uit. (uw oren zijn flexibel he).
Tenminste als je kalm blijft...maar als je kop zich net onder de waterlijn bevindt, raak je in paniek en heb je niet veel tijd. Was best scary.

3 jaar, kzat bij de souts, en met een zelf gemaakt bootje met 4 man op de demer
nu as het al een paar dagen heftig aant regenen en af en toe eens ee stroom versnelling, nu wast zo dat er een laag brugske kwam, ma omdat et zoveel had gergend, het water da brusgke dus konden eigelijk nie zien hoeveel naar onder da brusgke ging, ineens ganse stroomversnelling wij af bootje gans uiteen van tegen da brusgke, en een paar man konden zich tegen houden aant het brugske, ma dre gingen ook een paar onder, en die kwmaen maar nie terug boven, dus we dahcten die zullen aan de ander kant uitkomen,ene kwam boeven, ma die andere bleef maar weg, na een minuut kwam em eindelijk boven, was el ff schriekken, wat zo een minuut is ehct traag...

zelf: eeum: geen idee...

Blanco zei:

Ik was nog wreed jong als ik eens onder water ben vastgeraakt met mijn voet (tussen een trede en de muur) aan zo'n laddertje in een zwembad.
Stom eigenlijk, want het was een beetje te vergelijken met het vastraken van je hoofd tussen de stijlen van de trap... je geraakt er tussen, dus geraak je er ook uit. (uw oren zijn flexibel he).
Tenminste als je kalm blijft...maar als je je kop zich net onder de waterlijn bevindt, raak je in paniek en heb je niet veel tijd. Was best scary.

Klik om te vergroten...

zo heb ik ook iets meegemaakt ongeveer
was vorig jaar, was op vakantie met paar vrienden
gingen kanoën
gingen in wa onderdieper water zowa "spellekes" spelen zo over die kano's lopen enz
en 1ne smijt mijn kano daar om
en gewoon in paniek leek da ik daar nie uit geraakte
ma toen ff rustig moest ge uw knieen samen doen en dan ging da van zelfad: