Ik ben zelf absoluut niet rijk. Mijn frigo is voor dit moment gevuld. Ik zal vandaag en morgen ook kunnen eten maar of dat volgende maand nog zo gaat zijn.
Zonder hulp of enig inkomen enerzijds en met een pak medische problemen en dus torenhoge medische facturen anderzijds vliegt je spaargeld er zo door als student (met uitgerokken studies door ziekte), het gevolg is dat het zelfs niet zeker is of ik mijn studies zal kunnen afmaken uit geldgebrek (waardoor ik allicht iets moet doen waarbij ik mijn talenten, vaardigheden en kennis niet optimaal kan benutten en depressief zal worden, maar bon, daar ga ik nu nog niet over nadenken).
In ieder geval weet ik, ik zie bedelaars ook. Vroeger vond ik dat verschrikkelijk. Sinds ik enkele omstandigheden meemaakte en zelf veel armer ben dan de gemiddelde werkloze, want die krijgt een werkloosheidsuitkering, of ocmw-loper, want die krijgt een leefloon en het ocmw betaalt zijn rekeningen, culturele uitstappen, belwaarde, bioscoopbezoekjes, ... terug.
Bovendien zie je meer en meer bedelaars.
Aan allemaal iedere dag iets geven gaat voor niemand denk ik. En dan nog komen er om de zoveel tijd weer zoveel bij.
Dat terwijl hun situatie niet verbeterd.
In dit land zijn er overigens voldoende organisaties, vzw's die zich bezighouden met armoede en voor opvang, een vangmat, warme maaltijden en een herintegratie in de samenleving zorgen, ook het ocmw als overheidsinstelling doet hier zeer grote duiten in het zakje!
Deze mensen hebben recht op een leefloon (hoewel ik dat bijvoorbeeld niet heb omdat ik student ben en dat volgens het ocmw een bewuste keuze is want doordat ik zo oud ben omdat mijn studies door ziekte zo traag gingen heb ik pech en moet ik gewoon werken, en ik kreeg van hun een jobvoorstel als poetsvrouw). Ook op een sociale woning, acute doortochtwoning of welke namen ze er ook allemaal voor mogen verzinnen, ... zo problematisch is het dus niet gesteld.
Er is bovendien werk voor on- of laaggeschoolden genoeg.
Er zijn genoeg instanties die ieder probleem met je mee willen helpen oplossen (als het gaat over psychische problemen zoals verslaving etc).
Dan is er nog altijd zwart werk voor wie in het reguliere circuit niks kan of wil vinden of voor wie in de illegaliteit verblijft.
Er is niet één land met zo'n ruim en gigantische duur opvangnet, bedelaars zijn geen mensen die tussen de mazen van het net geglipt zijn. Soms zijn het mensen die een bewuste keuze maken omdat ze bv. vinden dat onze samenlevingsvorm verkeerd is en zij er niet aan willen deelnemen, soms zijn het verslaafden, ... wat het ook zij ... als je iemand vis geeft, eet hij maar één dag, als je iemand vis leert vangen ...