Archief - Bang in het donker

hatetn zei:

en vertel eens waarom je bang bent voor spinnen? 1 slag en die beesten zijn dood en voor zover ik weet zit er hier geen enkele giftige.

bij hoogtes kun je nog stellen dat als je verkeerd valt je dood bent. zelfs van een meter hoog. dus daar kan je nog in onderverdelen. ja bij spinnen ook maar er is een verschil tussen ieuw een spin en ge klopt ze dood en ieuw een spin en je loopt naar buiten om hulp te roepen. dat eerste zou ik niet eens een angst noemen maar een afkeer van die beesten.

en psychische aandoening = het zit tussen uw oren. jij denkt dat die beesten u iets kunnen doen terwijl het helemaal niet zo is

Klik om te vergroten...

Ik denk helemaal niet dat die beesten mij iets kunnen doen? Dat heb ik ook nooit gezegd. Ik vind ze vies, de manier waarop ze lopen geeft mij de kriebels en het idee dat ze op mij zouden kunnen lopen vind ik ook niet fijn. Maar het is niet dat ik hier lig te wenen omdat de boze spinnen mij gaan opeten of zo

Het is ook helemaal geen psychische aandoening. Als het dat was, dan kwam ik nooit meer buiten want soms zitten er spinnen aan onze voordeur. Het is psychisch ja, want ik weet ook wel dat er niks gebeurt als die spinnen op mij lopen. Maar het is geen aandoening, ik heb daar toch geen last van?

Snap je nu echt niet dat er een verschil is tussen een fobie die moet behandeld worden (waarbij een mens serieus wordt belemmerd in zijn doen en laten, die situaties gaat vermijden en ook constant bezig is met die situaties te bedenken en hoe hij ze moet vermijden) en ergens bang voor zijn? Ik ben bang voor spinnen, maar ik ga mijn sigaretje 's avonds aan de voordeur niet laten omdat er daar soms wel eens een spin zit (en dan nog van die vieze dikke huisspinnen ook). Moest ik dat wél doen en bijvoorbeeld alleen nog maar door de achterdeur naar buiten gaan en alles vermijden wat ook maar iets met een spin te maken zou kunnen hebben (ik zeg maar iets, nooit naar Animal Planet kijken), en als dat mijn sociaal leven serieus begint te belemmeren... Dán heb je een fobie.

Ik heb daar ook last van. Ik ben nu 23, sterke man en van weinig bang. Maar wanneer het donker wordt verander ik in een peuter van 2 jaar.

Ik heb constant het gevoel dat iemand mij bekijkt. Wanneer ik in mijn bed lig, kijk ik de hele wakkere periode richting deur omdat ik denk dat er iemand staat of iemand gaat binnen komen. Als ik voorbij de vensterdeur kom durf ik nauwelijks het gordijntje opzij doen omdat ik vermoed dat er 'iets' voor het raam gaat staan.

Bizar, want horror-film/games e.d. spelen/zien in het donker veroorzaak geen angstgevoel of last. Maar wanneer het gans donker is komt dat gevoel opzetten. Zit een lichte paranoia in, denk ik.

Wijsheid zei:

Ik heb daar ook last van. Ik ben nu 23, sterke man en van weinig bang. Maar wanneer het donker wordt verander ik in een peuter van 2 jaar.

Ik heb constant het gevoel dat iemand mij bekijkt. Wanneer ik in mijn bed lig, kijk ik de hele wakkere periode richting deur omdat ik denk dat er iemand staat of iemand gaat binnen komen. Als ik voorbij de vensterdeur kom durf ik nauwelijks het gordijntje opzij doen omdat ik vermoed dat er 'iets' voor het raam gaat staan.

Bizar, want horror-film/games e.d. spelen/zien in het donker veroorzaak geen angstgevoel of last. Maar wanneer het gans donker is komt dat gevoel opzetten. Zit een lichte paranoia in, denk ik.

Klik om te vergroten...

Heb zowa hetzelfde, als ik gewoon een gesloten deur moet opentrekken terwijl ik op mijn alleen zit in da huge ass huis hier is het wel altijd denken, der staat hier hopelijk geen onmenselijk vies wijf voor...

Serieus vraagje: als je zo bang bent in het donker, durft ge uw ogen dan nog dicht te doen?

Ik ben vies van alle insecten groter dan een gewone vlieg. En met vies bedoel ik dat die uit mijn buurt moeten blijven of ze sterven maar bang in den donker ben ik al wel ff uitgegroeid, wat ik vroeger toen ik klein was wel deed was na dat ik de toilet had doorgetrokken naar de living spurten uit schrik dat er iemand achter het muurtje ging zitten. En dat was dan eigenlijk vooral schrik om te verschieten (waar ik nog steeds een hekel aan heb, iemand dat mij doet schrikken moet zich voorbereiden op pijn ) maar dat is er uitgegaan met ouder worden. Toen ik nog voetbalde waren er 2 wegen naar huis, ne goedverlichte straatweg of door een donker veld binnendoor, ik nam altijd dat veld. Ik moet er eerlijk gezegd ook gewoon een klein beetje met lachen, mijn petekindje van 4 dat nog bang is in den donker dat begrijp ik, maar ne volwassen mens? ^^

Lang ook last van gehad. Persoonlijk wijt ik het aan onverantwoordelijkheid langs mijn ouders hun kant. M.a.w. : u als klein manneke naar elke horror-film laten meekijken. Ach ja, met de jaren vervaagt die angst wel hoor.