Archief - angst/plas probleem
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
gilbereke
Legacy Member
glashelder zei:
ja en neen.
IBS is eigenlijk gewoon een naam om een verzameling aan darmproblemen mee aan te geven die ze niet kunnen pinnen.. (dus waar ze niet direct iets voor vinden dat 100% de klachten verklaard/oplost).
En inderdaad, bij IBS is het doorgaans darmklachten (of darm+blaas) en niet zozeer blaasklachten alleen.
Maar zoals hier al gezegd en ik zelf al aangaf: puur psychologisch probleem bij hem vermoedelijk.
(als hij alles vertelde zoals het effectief is)
Troj
Legacy Member
gilbereke zei:
Een psychosomatisch probleem is een somatisch probleem, dat onder invloed staat van bijvoorbeeld stress.
Jouw reactie is net het probleem in heel het IBS/CVS/FM verhaal: van het ogenblik dat de psycholoog of psychiater erbij komt, doet men alsof we het willen reduceren tot een psychologisch probleem. En dat impliceert dan meteen schuld, of iets dergelijks. Niets is minder waar: door de psychologische component te erkennen kan een chronisch probleem net leefbaar worden.
Ik begrijp dat automatisme bij de mensen niet (waarmee ik niet wil gezegd hebben dat jij ook zo denkt, ik stel het hier in het algemeen), want het is toch niet zo onlogisch dat onze psyche controle heeft over ons lichaam?
Anyway, dit terzijde.
dietrich0
Legacy Member
Ah leuk ik heb dus die ziekte (of whatever het is ).
Bij het plassen is/was ik ni normaal, maar dit is overgegaan. Toen ik klein was, moest ik 5x per dag 's nachts opstaan om te plassen. Nu doe ik dit niet meer. Wat ik wel nog heb, is dat ik altijd wanneer ik buitenshuis ga (tijdsduur maakt niet uit) sowieso moet plassen.. Je zou denken dat ik getraumatiseerd ben omdat ik ooit eens hard ben aangepakt door een volwassene omdat ik in mijn broek heb gedaan, doch ontkennen mijn ouders dit.
Wanneer ik naar een winkel/date of examen ga, slaan mijn darmen op hol en krijg ik buikpijn. Maar ik dacht dat iedereen dit heeft?
Bij het plassen is/was ik ni normaal, maar dit is overgegaan. Toen ik klein was, moest ik 5x per dag 's nachts opstaan om te plassen. Nu doe ik dit niet meer. Wat ik wel nog heb, is dat ik altijd wanneer ik buitenshuis ga (tijdsduur maakt niet uit) sowieso moet plassen.. Je zou denken dat ik getraumatiseerd ben omdat ik ooit eens hard ben aangepakt door een volwassene omdat ik in mijn broek heb gedaan, doch ontkennen mijn ouders dit.
Wanneer ik naar een winkel/date of examen ga, slaan mijn darmen op hol en krijg ik buikpijn. Maar ik dacht dat iedereen dit heeft?
gilbereke
Legacy Member
Troj zei:
Mijn probleem is dat nog altijd een grote meerderheid van de artsen/psychologen/psychiaters het aanzien als een puur psychologisch probleem...
Vandaar dat ik misschien wat te fel reageerde.
+ veel van de psychologen die dan "efkes gaan helpen" gaan het vaak erger maken dan het is doordat ze net die psychologische kant gaan belichten en de patient op die manier te veel de indruk krijgt dat het puur psychologisch is en gefrustreerd raakt omdat die denkt dat de psycholoog ervanuit gaat dat het enkel tussen de oren zit.
IBS wordt nog te vaak afgedaan als iets dat tussen de oren zit en bla bla..
Er wordt al jaren gelobbyed om dat beeld weg te krijgen, maar dat lukt nog altijd niet deftig.
BTW ik vind uw definitie van psychosomatische klachten straf, ik heb het altijd geleerd gekregen als: klachten die geen lichamelijke ziekte/afwijking als reden hebben (dus puur psychologisch).
Bluto
Legacy Member
Dude87 zei:ne maat van mij durft nie kakken op 'vreemde wc's, alleen maar thuis
als die op reis gaat slikt die gewoon zodanig veel immodiums zodattem nie moe gaan, waarop dat ie na de vakantie een laxeermiddel moe nemen omdat den boel blokvast zit
No offence, maar
Die is nooit lang van huis zeker? Wat doet die dan op vakantie?Laat hem dit maar eens lezen: De Morgen stand der dingen - "Elvis Presley stierf aan extreme constipatie" (1103040)
Troj
Legacy Member
gilbereke zei:
Die laatste vallen daar inderdaad ook onder, maar er zijn heel wat onderzoekers die die term ook gebruiken voor aandoeningen die een vage lichamelijke oorzaak kunnen hebben, zoals de problemen waar het hier over gaat.
De eeuwige strijd tussen een medische en psychologische aanpak is in se gewoon belachelijk, omdat je sowieso langs beide kanten aan een behandeling moet werken. Het échte probleem is dat mensen, van het ogenblik dat je ze zegt dat er een belangrijke psychische component zit aan hun aandoening, meteen de reflex hebben om dat te minimaliseren: want ik voel het toch maar, die pijn! Ja, en? Vanwaar komt het placebo-effect? Een psyche-invloed op het lichaam.
Onlangs nog een interessant onderzoek gelezen over een placebo-onderzoek naar Parkinson. Men had mensen geopereerd, bij de ene helft een ingreep gedaan met een implantaat, de andere helft enkel opengesneden en meteen weer terug dichtgemaakt. Ook in de groep waar niets was gebeurd, was er verbetering, maar veel belangrijker: er waren ook echte verschillen te zien in concentraties van dopamine, zoals dat bij de behandelde groep ook het geval was.
Er van uit gaan dat de psyche compleet los staat van het lichaam, is een belachelijke, oude visie op geneeskunde. Je wordt al bijna verketterd als je zegt dat er een psychische oorzaak voor die problemen zou kunnen zijn, maar waarom eigenlijk? Omdat die patiënten bang zijn niet meer serieus genomen te worden? Wel goed, als de oorzaak gevonden wordt (bvb. een virale infectie) zal ik het met plezier toegeven, maar tot dan kan je duidelijk zien dat CBT tot de meest succesvolle behandelingen behoort van zowel IBS, CVS als FM. En dat gezegd zijnde bereik je niets door dat volledig af te zweren, uit principe, en enkel medicatie te gaan nemen.
Edit: Ik wil hier nog uren over doorgaan, hoor, maar misschien is een andere thread dan beter, want uiteindelijk heeft TS hier niet echt om gevraagd
. Ik wil u er namelijk ook aan herinneren dat we een tijdje geleden nog eens zo'n thread gehijackt hebben, over hyperventilatie toen. Toen wist ik ook niet waarover ik sprak .Crashtestdummy
Legacy Member
na een tiental dagen ist alsof em me een steen in de buik zit, die eeft es 16 dagen nie gaan kakken toen da em op reis was...gilbereke zei:
van hem ist alleszins een psychologisch probleem en hij weet het van zen eigen...gilbereke zei:
tis zoals die ziekte dat ge nergens wilt aankomen zonder handschoenen of zelfs iemand een hand geven voor angst van ziektekiemen ofzo...
gilbereke
Legacy Member
Troj zei:Die laatste vallen daar inderdaad ook onder, maar er zijn heel wat onderzoekers die die term ook gebruiken voor aandoeningen die een vage lichamelijke oorzaak kunnen hebben, zoals de problemen waar het hier over gaat.
De eeuwige strijd tussen een medische en psychologische aanpak is in se gewoon belachelijk, omdat je sowieso langs beide kanten aan een behandeling moet werken. Het échte probleem is dat mensen, van het ogenblik dat je ze zegt dat er een belangrijke psychische component zit aan hun aandoening, meteen de reflex hebben om dat te minimaliseren: want ik voel het toch maar, die pijn! Ja, en? Vanwaar komt het placebo-effect? Een psyche-invloed op het lichaam.
Onlangs nog een interessant onderzoek gelezen over een placebo-onderzoek naar Parkinson. Men had mensen geopereerd, bij de ene helft een ingreep gedaan met een implantaat, de andere helft enkel opengesneden en meteen weer terug dichtgemaakt. Ook in de groep waar niets was gebeurd, was er verbetering, maar veel belangrijker: er waren ook echte verschillen te zien in concentraties van dopamine, zoals dat bij de behandelde groep ook het geval was.
Er van uit gaan dat de psyche compleet los staat van het lichaam, is een belachelijke, oude visie op geneeskunde. Je wordt al bijna verketterd als je zegt dat er een psychische oorzaak voor die problemen zou kunnen zijn, maar waarom eigenlijk? Omdat die patiënten bang zijn niet meer serieus genomen te worden? Wel goed, als de oorzaak gevonden wordt zal ik het met plezier toegeven, maar tot dan kan je duidelijk zien dat CBT tot de meest succesvolle behandelingen behoort van zowel IBS, CVS als FM.
Edit: Ik wil hier nog uren over doorgaan, hoor, maar misschien is een andere thread dan beter, want uiteindelijk heeft TS hier niet echt om gevraagd
Ik ben grotendeels akkoord, maar alleen dat laatste dat ge zegt dat CBT goede resultaten geeft bij IBS....
Het heeft enkel resultaten op het vlak van stressreacties, maar niet op de onderliggende problemen van IBS zelf.
Iemand die van schrik plots dringender naar het toilet moet of door stress plots 5 keer ipv 2 keer moet gaan.. ja die ga je kunnen helpen, maar nooit volledig want die 2 keer dat die persoon gewoon meot gaan.. dat blijft gewoon zo.
Het heeft dus vooral resultaat op vlak van zenuwen onder controle te krijgen en de IBS te verzachten tot wat het is, maar ge lost eht er niet mee op.
Zo kan je mensen met IBS inderdaad psychologisch begeleiden zodat ze terug in staat zijn om zonder angst een bus te nemen.. en kan je ervoor zorgen dat dat gevoel (angst) om op elk moment naar het te toilet et moeten gaan wegnemen.. Je neemt dat feit dat ze elk moment moeten gaan niet weg, maar alvast de angst die het erger maakt.
Ik vermoed dat je dit ook bedoelt? En dat je niet wil zeggen dat je IBS kan oplossen met enkel psychotherapie?
Een ander voorbeeld: een van de meest voorkomende problemen bij IBS is het probleem van darmontlasting smorgens waarbij patienten niet 1 keer maar bv 3 keer moeten gaan (in korte tijdsspanne).. Dit heeft absoluut niks met psyche te maken.. puur met de darmwerking.. En toch zijn er psychologen die dat efkes gaan oplossen met psychotherapie... lachwekkend gewoon.
gilbereke
Legacy Member
Dude87 zei:na een tiental dagen ist alsof em me een steen in de buik zit, die eeft es 16 dagen nie gaan kakken toen da em op reis was...
van hem ist alleszins een psychologisch probleem en hij weet het van zen eigen...
:
De gedachte alleen al dat ge dat aankunt.. Ge gaat toch dood van de pijn dan? (alléé ik zou dat toch zo ervaren denk ik als ge zo lang niet naar het toilet kunt gaan.. die kerel heeft stalen darmen peis ik)
Troj
Legacy Member
Gelukkig wordt de darmwerking bewust gestuurd . Maar soit, we dwalen af, ik wil inderdaad niet insinueren dat IBS kan opgelost worden, louter met psychotherapie. Maar het kan wel bijdragen tot een verbeterde levenskwaliteit én minder klachten. Periodes van zware stress zorgen immers ook voor meer klachten.
Maar goed, terug naar TS: het grote verschil is dat de angst bij IBS-patiënten ten gevolge is van hun somatisch probleem. In het geval van TS is de angst niet het gevolg daarvan, maar in zekere zin beïnvloeden beide elkaar. Wie heeft hier nog niet het gevoel gehad te moeten plassen vlak voor een examen, terwijl hij vlak ervoor geweest is, of iets dergelijks.
Daarom ook dat ik duidelijk in mijn eerste post, waarna jij op je paard sprong, heb gezegd dat er geen sprake kan zijn van IBS gezien zijn verhaal én het feit dat er geen andere klachten zijn.
. Maar soit, we dwalen af, ik wil inderdaad niet insinueren dat IBS kan opgelost worden, louter met psychotherapie. Maar het kan wel bijdragen tot een verbeterde levenskwaliteit én minder klachten. Periodes van zware stress zorgen immers ook voor meer klachten.Maar goed, terug naar TS: het grote verschil is dat de angst bij IBS-patiënten ten gevolge is van hun somatisch probleem. In het geval van TS is de angst niet het gevolg daarvan, maar in zekere zin beïnvloeden beide elkaar. Wie heeft hier nog niet het gevoel gehad te moeten plassen vlak voor een examen, terwijl hij vlak ervoor geweest is, of iets dergelijks.
Daarom ook dat ik duidelijk in mijn eerste post, waarna jij op je paard sprong, heb gezegd dat er geen sprake kan zijn van IBS gezien zijn verhaal én het feit dat er geen andere klachten zijn.
Troj
Legacy Member
gilbereke zei:
Ik ga er even voor de gemakkelijkheid van uit dat, als het IBS zou zijn, hij er wel enkele van de andere klachten had bijgezet. Hij heeft ook al zijn arts gecontacteerd, die zal dat ook wel bevraagd hebben. Anders kan het even goed een nierprobleem zijn, maar dan nog zit je met de duidelijke context van het verhaal, die duidelijk in de richting van een angstprobleem wijst.
Dubbelpunt
Legacy Member
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.