Archief - angst/plas probleem

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

anoniempj

Legacy Member
Beste,

Ik had er al een tijdje last van in de vakantie maar niet zo fel sinds dat school begonnen is. Ik kan het zelf niet zo goed onder woorden brengen dus kopieer ik hier even de post van twee personen die exact hetzelfde probleem hebben als mij.

Sinds een aantal maanden heb ik te maken met een onplezierige vorm van 'angst'. Zodra ik in situaties kom waar ik niet 'indien gewenst even snel' naar het toilet kan, word ik onrustig en erg ongemakkelijk.

Dit leidt direct tot een enorm gevoel van dwang om naar het toilet te gaan. Maar zoals gezegd, kan dit niet altijd even makkelijk, waardoor het gevoel steeds heftiger wordt. Dit komt voor bijvoorbeeld bij theaterbezoek, in de bus, als ik onverhoopt en onverwacht in de file kom, etc. etc..

Ik ben ook een bezitter van deze angst en heb deze angst zo'n twee jaar geleden gekregen.
Ik studeerde toen nog en die angst ontstond plots toen ik in de aula zat en ik in die periode vaak naar het toilet moest. Ik moest dringend naar het toilet en besefte dat ik niet wegkon, zonder langs iedereen te moeten passeren en een kwade blik van de professor te krijgen.
Uiteindelijk ben ik voor de kwaade blik gegaan, maar mijn angst loste zich niet op. Integendeel. Tijdens de examens verergerde het zo erg dat ik soms moest vragen om naar het toilet te gaan. Ik schaamde me zo ontzettend. Toen ik naar een optreden ging, moest ik wel vijf keer naar het toilet! Op de bus moest ik van de angst naar het toilet, als ik ging shoppen,... Het beheerste heel mijn leven. Ik dacht dat ik de enige was en dat ik gek werd! Toen ging ik praten met mijn dokter en die lachte het weg: 'Als ik nu zou denken dat ik naar het toilet moet, dan moet ik effectief.' Daarin had mijn dokter natuurlijk gelijk, maar het probleem was dieper. Mijn arts geloofde niet dat ik na tien minuten effectief weer dringend naar het toilet moest! Het was helemaal geen inbeelding!

Bij mij komt het dus vooral voor in aula's, klassen, bus, cinema.

Zijn hier nog mensen met dit probleem die hier misschien tips voor hebben of een tijdelijke oplossing? Ik ben ook van plan dit te melden aan de docenten dat die toch ook geen slechte indruk van mij krijgen telkens ik opsta om naar het toilet te gaan. Ook heb ik al een afspraak gepland met een psycholoog hier in de buurt.

Ik hoop hier ook een serieus antwoord op te krijgen, mits dat hier ook heel veel studenten zitten veronderstel ik, maar ik weet nu al dat er ook mensen zijn die hier graag eens even komen uitlachen, maar laat het dan voor jezelf aub, je maakt jezelf enkel maar belachelijk.

Alvast bedankt!

gilbereke

Legacy Member
Is een van de symptomen die vaak vernoemd worden bij mensen met IBS

gedragstherapie kan soms soelaas brengen

cool_boy_ke

Legacy Member
Ja je gaat best naar een dokter met je probleem, wij kunnen u niet zo goed verder helpen :)
Veel geluk in ieder geval.

Tonerider

Legacy Member
cool_boy_ke zei:
Ja je gaat best naar een dokter met je probleem, wij kunnen u niet zo goed verder helpen :)
Veel geluk in ieder geval.
Dat is dan 50euro
fixed

glashelder

Legacy Member
Apex zei:
Is je blaas dan echt zo klein? :s

Heeft niet met een kleine blaas te maken. Dat heb ik soms ook, dat ik plas en dan een half uur later het gevoel dat ik wéér dringend moet plassen en dan blijkt het amper iets te zijn. Dat is maar soms, op andere momenten kan ik het dan weer uren ophouden, dus het ligt niet aan de grootte van de blaas, misschien eerder aan hoeveel je je erop concentreert.

Apex

Legacy Member
glashelder zei:
Heeft niet met een kleine blaas te maken. Dat heb ik soms ook, dat ik plas en dan een half uur later het gevoel dat ik wéér dringend moet plassen en dan blijkt het amper iets te zijn. Dat is maar soms, op andere momenten kan ik het dan weer uren ophouden, dus het ligt niet aan de grootte van de blaas, misschien eerder aan hoeveel je je erop concentreert.

Ahzo, da heb ik ook heel af en toe.
Maar dan is het niet omdat ik weet dat ik niet naar de wc kan omdat die nie in de buurt is. Volgens mij is het dan een soort van blaasprobleem, het voelt dan ook nie hetzelfde.

Zoiets?

Tonerider

Legacy Member
zoals glashelder zegt. Heb dat ook wel eens.
Het probleem is bij de TS dat hij er gefixeerd op geraakt. Misschien een psycholoog raadplegen.

sneax

Legacy Member
das als ik het goed versta, als ge beseft dat het toilet niet meteen in de buurt is dan begint ge angst te krijgen (beetje claustrofobisch eigenlijk) omdat in het geval ge moet pissen ge ni kunt pissen en die angst wordt zo groot dat ge uiteindelijk voelt dagge moet pissen en dan gade uiteindelijk pissen waarna ge terug naar het begin gaat als ge terug nr uw stoelke gaat (in de cinema bv)

uw geest wa sterken en er u over zetten en als da ni gaat (obviously gaat da dus ni) professionele hulp zoeken

Troj

Legacy Member
gilbereke zei:
Is een van de symptomen die vaak vernoemd worden bij mensen met IBS

gedragstherapie kan soms soelaas brengen

Heel het verhaal zoals het in die twee gevallen beschreven staat, is textbook-angstprobleem. Heeft helemaal niets met IBS of een ander somatisch probleem te maken, zolang er geen andere klachten zijn.

Als je het gevoel hebt dat het je leven begint te bepalen, kan je best hulp zoeken. Anders kan je er mee blijven leven, maar het zal niet gauw vanzelf overgaan.

dietrich0

Legacy Member
Ik heb dit in de cinema:/ Ik moet altijd tijdens de film sowieso 1x naar het toilet anders word ik zot.

Bluto

Legacy Member
Mss een paar keer niet toegeven aan de drang. Je moet jezelf overtuigen dat het probleem in je hoofd zit. Wrs bestaan daar andere en betere methoden voor, maar daarvoor zal je een psycholoog of dokter moeten raadplegen.

gilbereke

Legacy Member
Troj zei:
Heel het verhaal zoals het in die twee gevallen beschreven staat, is textbook-angstprobleem. Heeft helemaal niets met IBS of een ander somatisch probleem te maken, zolang er geen andere klachten zijn.

Als je het gevoel hebt dat het je leven begint te bepalen, kan je best hulp zoeken. Anders kan je er Het is een van de grootste kenmerken van IBS.... De discussie of het nu een gevolg is van IBS of een symptoom is een andere zaak.mee blijven leven, maar het zal niet gauw vanzelf overgaan.

Ohjawel...



Veel patienten met IBS hebben die angst net omdat ze doorgaans vaker naar het toilet moeten dan de doorsnee mens.
Het is zelfs typisch voor mensen met IBS dat ze dit gevoel enkel en alleen gewaar worden wanneer ze bv in school zijn of op momenten dat er een soort van tijdschema is.. Ze kunnen bv gerust een ganse dag thuis zitten zonder problemen maar van zodra ze de veiligheid van "het weten van een wc" niet meer hebben... krijgen ze die angst.
Denk eraan dat IBS vaak ook psychologisch gesitueerd wordt.

PS. waarmee ik nu niet wil zeggen dat het IBS is in dit geval.. vandaar ook dat ik erbij zette dat gedragstherapie soelaas kan brengen.. dat het dus vermoedelijk psychologisch is.

anoniempj

Legacy Member
Bedankt iedereen voor de serieuze antwoorden :) Ik denk niet dat het IBS is want ik had andere symptomen ervan opgezocht en die komen allemaal niet overeen. Ik denk echt dat het psychologisch is omdat ik zo verzeild geraak in die gedachte dat ik naar het toilet moet gaan. Zo erg dat ik zelfs niet hoor wat de docent aan het vertellen is of dat ik niet weet waarover de film gaat.

@sneax: inderdaad zo is het exact, klinkt heel raar en dom maar het is realiteit :)

Crashtestdummy

Legacy Member
ne maat van mij durft nie kakken op 'vreemde wc's, alleen maar thuis

als die op reis gaat slikt die gewoon zodanig veel immodiums zodattem nie moe gaan, waarop dat ie na de vakantie een laxeermiddel moe nemen omdat den boel blokvast zit :crazy:

dietrich0

Legacy Member
Wow ik ga ook ni op vreemde wc's, maar immodiums pakken om ni te moeten gaan is wel heftig!

Troj

Legacy Member
gilbereke zei:
Ohjawel...



Veel patienten met IBS hebben die angst net omdat ze doorgaans vaker naar het toilet moeten dan de doorsnee mens.
Het is zelfs typisch voor mensen met IBS dat ze dit gevoel enkel en alleen gewaar worden wanneer ze bv in school zijn of op momenten dat er een soort van tijdschema is.. Ze kunnen bv gerust een ganse dag thuis zitten zonder problemen maar van zodra ze de veiligheid van "het weten van een wc" niet meer hebben... krijgen ze die angst.
Denk eraan dat IBS vaak ook psychologisch gesitueerd wordt.

PS. waarmee ik nu niet wil zeggen dat het IBS is in dit geval.. vandaar ook dat ik erbij zette dat gedragstherapie soelaas kan brengen.. dat het dus vermoedelijk psychologisch is.

"Denk eraan", alsof ik dat niet perfect weet :p. Jij denkt zeker dat wij in die vijf jaar nooit somatische aandoeningen zien? Als het psychosomatische problemen zijn, zoals IBS, wordt er al zeker uren over doorgegaan.

Mijn punt is dat er bij IBS een hele resem klachten zijn, en de drang krijgen om te plassen op plaatsen waar het genant is, is daar alleszins geen indicatie van. Dit gaat helemaal niet om het plassen, je kan het vervangen door overgeven, zweten, blozen - eender wat. Het gaat hier over de angst om door anderen als 'raar' bekeken te worden; ofwel als je heel vaak moet gaan plassen, maar vooral om in je broek te doen als het ergens niet zou kunnen. Eens je je daarop vastpint, ben je vertrokken en word je paniekerig.

Cognitieve gedragstherapie is hier inderdaad zonder meer aangewezen.

Mugiwara

Legacy Member
gilbereke zei:
Ohjawel...



Veel patienten met IBS hebben die angst net omdat ze doorgaans vaker naar het toilet moeten dan de doorsnee mens.
Het is zelfs typisch voor mensen met IBS dat ze dit gevoel enkel en alleen gewaar worden wanneer ze bv in school zijn of op momenten dat er een soort van tijdschema is.. Ze kunnen bv gerust een ganse dag thuis zitten zonder problemen maar van zodra ze de veiligheid van "het weten van een wc" niet meer hebben... krijgen ze die angst.
Denk eraan dat IBS vaak ook psychologisch gesitueerd wordt.

PS. waarmee ik nu niet wil zeggen dat het IBS is in dit geval.. vandaar ook dat ik erbij zette dat gedragstherapie soelaas kan brengen.. dat het dus vermoedelijk psychologisch is.

Ik heb een zeer erge vorm van IBS en bij mij is het met periodes heel erg dat als ik mijn vertrouwde omgeving verlaat, bvb thuis, ik schrik krijg dat ik buikpijn kan krijgen en dan krijg ik ook vaak krampen enzo, zodra ik er ook maar aan denk^^
Wa mij helpt is gwn mijzelf proberen gerust te stellen, u gwn geen zorgen maken en er ni aan denken omdat ik weet dat er een wc in de buurt is, of mij er nix van proberen aan te trekken wat andere mense zoude zeggen als ik opp uit de les stap omdat het toch allemaal idioten zijn, enzovoort. Ge moet gwn proberen uzelf gerust te stellen en er ni aan te denken^^

gilbereke

Legacy Member
dietrich0 zei:
Een bron over IBS die jouw theorie aanneemt?

Google wat.. is een van de meest voorkomende zaken.. (al vermelden ze het meestal enkel naar de stoelgang toe)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan