Archief - Angst om te ...

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
R

Redovan

Legacy Member
Ik had in het begin ook veel schrik. Tijdens mijn eerste gevechten klapte ik dicht, wist ik niet meer wat te doen. Zodra een vuist naar me toe kwam deed ik mijn ogen dicht en keerde ik met mijn rug naar de vijand toe. Beetje zoals een klein kindje die zijn handen voor zijn ogen plaatst als hij bang is en dan gelooft dat niemand hem ziet.
Ook durfde ik niet voluit te gaan omdat ik schrik had de andere te pijnigen, en als ik de andere dan raakte zei ik steeds sorry. Damn dat moeten ze irritant hebben gevonden.

Ik heb serieus afgezien, maar als ik nu een vuist zie aankomen, heb ik de reflex niet meer om weg te duiken of mijn ogen te sluiten.
Ook als ik nu tegen iemand spar, maakt niet uit man of vrouw, ik ga voluit eerst om ze te testen. Als ik merk dat ze wat kunnen incasseren dan weet ik dat ik me niet moet inhouden.

Weet je ik kan jou vooral aanraden om hardheidsoefeningen te doen met een partner. Ga tegenover elkaar in gevechtshouding staan en incasseer om de beurt elkaars stoten/stampen. Buik/dijbeen/schouders(hoofd best niet :P), zo word je zelf hard, maar ga je zelf ook steeds harder en harder stoten/stampen, tot je partner zegt genoeg.

En je moet jezelf echt is afvragen waarom je dichtklapt. Als je nog is spart en je incasseert steeds, vraag jezelf dan is af waarom laat ik me zo doen? Er moet toch een reden voor zijn, denk er is goed over na.
B

BelgiumTJ

Legacy Member
Redovan zei:
Ik had in het begin ook veel schrik. Tijdens mijn eerste gevechten klapte ik dicht, wist ik niet meer wat te doen. Zodra een vuist naar me toe kwam deed ik mijn ogen dicht en keerde ik met mijn rug naar de vijand toe. Beetje zoals een klein kindje die zijn handen voor zijn ogen plaatst als hij bang is en dan gelooft dat niemand hem ziet.
Ook durfde ik niet voluit te gaan omdat ik schrik had de andere te pijnigen, en als ik de andere dan raakte zei ik steeds sorry. Damn dat moeten ze irritant hebben gevonden.

Ik heb serieus afgezien, maar als ik nu een vuist zie aankomen, heb ik de reflex niet meer om weg te duiken of mijn ogen te sluiten.
Ook als ik nu tegen iemand spar, maakt niet uit man of vrouw, ik ga voluit eerst om ze te testen. Als ik merk dat ze wat kunnen incasseren dan weet ik dat ik me niet moet inhouden.

Weet je ik kan jou vooral aanraden om hardheidsoefeningen te doen met een partner. Ga tegenover elkaar in gevechtshouding staan en incasseer om de beurt elkaars stoten/stampen. Buik/dijbeen/schouders(hoofd best niet :P), zo word je zelf hard, maar ga je zelf ook steeds harder en harder stoten/stampen, tot je partner zegt genoeg.

En je moet jezelf echt is afvragen waarom je dichtklapt. Als je nog is spart en je incasseert steeds, vraag jezelf dan is af waarom laat ik me zo doen? Er moet toch een reden voor zijn, denk er is goed over na.
Klik om te vergroten...

Wel ik heb net hetzelfde (van dat sorry zeggen enzo, en dat ik toen zacht sloeg terwijl de ander hard slaat/schopt), ook van je rug keren daar. Dat is een automatisme. En ik heb het mezelf al veel afgevraagd, maar ja het is iets in m'n hoofd en ik weet niet wat. Onderbewustzijn ofzo, dunno. Kben ook geen filosoof :p
r

rizla +

Legacy Member
Redovan zei:
Ik had in het begin ook veel schrik. Tijdens mijn eerste gevechten klapte ik dicht, wist ik niet meer wat te doen. Zodra een vuist naar me toe kwam deed ik mijn ogen dicht en keerde ik met mijn rug naar de vijand toe. Beetje zoals een klein kindje die zijn handen voor zijn ogen plaatst als hij bang is en dan gelooft dat niemand hem ziet.
Ook durfde ik niet voluit te gaan omdat ik schrik had de andere te pijnigen, en als ik de andere dan raakte zei ik steeds sorry. Damn dat moeten ze irritant hebben gevonden.

Ik heb serieus afgezien, maar als ik nu een vuist zie aankomen, heb ik de reflex niet meer om weg te duiken of mijn ogen te sluiten.
Ook als ik nu tegen iemand spar, maakt niet uit man of vrouw, ik ga voluit eerst om ze te testen. Als ik merk dat ze wat kunnen incasseren dan weet ik dat ik me niet moet inhouden.

Weet je ik kan jou vooral aanraden om hardheidsoefeningen te doen met een partner. Ga tegenover elkaar in gevechtshouding staan en incasseer om de beurt elkaars stoten/stampen. Buik/dijbeen/schouders(hoofd best niet :P), zo word je zelf hard, maar ga je zelf ook steeds harder en harder stoten/stampen, tot je partner zegt genoeg.

En je moet jezelf echt is afvragen waarom je dichtklapt. Als je nog is spart en je incasseert steeds, vraag jezelf dan is af waarom laat ik me zo doen? Er moet toch een reden voor zijn, denk er is goed over na.
Klik om te vergroten...



Das idd wel waar wat je zegt, waarom afvragen.
Daar zegde zoiets.
Vooral toch in een ring, een gevechtsport waar het in weze van je verwacht wordt dat je vooral niet terugdeinst.
Ik denk dat de coaches daar ook beter op zulke (ts) vragen kunnen antwoorden.
Een hardheids oefening begint in het koppeke wel he, der zal altij iets van uzelf moeten komen.

Goei opmerking.
a

a143290

Legacy Member
Ik heb ongeveer hetzelfde ^^'

Ik doe kendo, maar in een gevecht neem ik ook zelden initiatief en ik lig ik constant alles af te blokken, wat dus niet de bedoeling is in kendo :p Wat ik dan probeer, en soms lukt: Het idee bovenhalen van: die kerel moet dood :p En echt frenzy gaan XD aanvallen, aanvallen, maar wel de juiste techniek behouden ofc :p
C

Crashtestdummy

Legacy Member
ik ben bang om andere te slaan omdat ik weet, dat als ik iemand sla, dat het grote kosten met zich meebrengt, dankzij lucske de vorte corrupte flik :sop: dus ik incasseer meestal gewoon

tenzj, als ik voel dat de ander mij echt in de grond wil slaan tot ik niemeer beweeg, dan zal ik terugslaan, maar dan gaan ze ook tegen de grond liggen te creperen :sop: tis alles of niks: incasseren als ze maar janetteslagskes geven (en dan worden ze benauwd omda ge nie neergaat) oftwel liggen ze in de grond.

en voordat ik commentaar krijg van spelmaker te zijn of gelijk wat: ik lok nooit geen spel uit (ik praat liever alles uit) en ik ga ook nooit zomaar boel tegen iemand maken. als ge veel uitgaat, dan ziet ge gewoon of ge maakt da mee dat sommige johnnys gewoon spel maken voor niks
S

Superman!!!!!

Legacy Member
BelgiumTJ zei:
Hallo iedereen,
ik zit hier al een tijdje mee. Ik heb angst om te vechten. Ik doe een vechtsport, en heb hiervoor ook al een vechtsport beoefend. Wel niet op competitief vlak. Nu ik heb angst om te vechten, zowel als sport als erbuiten. Als iemand voor me staat klap ik dicht en denk ik meteen aan de gevolgen (zowel op fysiek als mentaal vlak). Dit mag nu vriendschappelijk zijn of niet, zoals tijdens het sparren in de training kan ik me niet laten gaan. Ik vang ze op en doe niets terug, dit mag tegen gelijk wie zijn een zware 20'er of een gast van 13.
We weten allemaal dat we er ooit eens mee geconfronteerd worden. Ik ken de technieken, maar het lukt me gewoon niet.
Kan hier iets tegen gedaan worden, soort van oefening ofzo?
Zeg niet gaan straatvechten ofzo...
Klik om te vergroten...

Hmmm khad da vroeger ook, zo op school op speelplaats ook nooit doorgemept, maar eerder "neutraliseren" tegenstander. Toen eens serieus aangevallen geweest in discotheek jaar terug (3 ellebogen tegen slaap gekregen...stond nog recht, veel geluk gehad). En....toen is er iets geknakt waardoor ik gewoon berserk ben gegaan op m'n 2 aanvallers, een aantal ribben doorgekicked en kaak overgeslagen...

Dusja, als je ooit eens in zo een situatie zou verkeren denk ik wel dat je verder gaat dan neutraliseren. Gewoon omdat je wilt dat je tegenstander volledig KO gaat aangezien je NOOIT weet welke wapens deze heeft.

Wat kan je hier nu aan doen bij het sparren. Vrij éénvoudig eigenlijk. Zoek iemand die je echt vertrouwt (liefst een zwarte band) die je een idee kan geven wanneer je effectief te hard slaagt, aangezien je eerder snel denkt dat je aanvallen harder zullen aankomen dan ze effectief zijn...worked with me
^

^MystiQ

Legacy Member
Inderdaad, een goeie sparringspartner kan veel doen. Sparren tegen de trainer ook. Zo eens een training gehad, de trainer gaf nogal ferme stoten en hij bleef dit doen tot dat ik effectief zelf ook hard begon te stoten. Daarop zei hij, van azo moet ge altijd uit uw schelp komen.

Tis ook sedert dat moment dattek mijn eigen krachten heb leren kennen en er met een verantwoordelijke manier omga ook.
Nieuwe leden die zo toekomen kennen in het begin hun eigen kracht niet, zo was er één iemand die echt heel harde side kicks gaf ( ik schermde ze niet af ) en hij bleef dit maar doen. Ik heb hem op ene dag wel eens ne side kick van serieus kaliber terug gegeven, zo wist hij meteen dak er geen probleem mee had dat hij hard door ging zolang dat hij er ook maar tegen kon. Sedert dien heb ik die gast helaas nooit meer terug gezien :sad:
p

pixbillye

Legacy Member
zelf doe ik niet aan gevechtsport, maar ik weet wel dat ik me zal verdedigen als het echt noodzakelijk is. bvb een duwtje of zo zal ik niet van wakker liggen. maar echt als ze beginnen meppen op me, dan mogen ze oppassen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan