Archief - ADHD, ADD, Relatine, enz.

ADHD als 'echte ziekte' bestaat wel degelijk. Er is vandaag de dag zeker overdiagnostiek, wat verschillende nadelen heeft. Extra kosten voor de gezondheidszorg, mensen die echt aan de ziekte lijden worden niet serieus genomen, etc...

Psychiatrische aandoeningen worden gediagnosticeerd mbv DSM-IV (Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders, 4de editie). De opvolger hiervan, DSM-V, wordt verwacht in 2013. Hopelijk zal deze de praktiserend arts in staat stellen de diagnose nauwkeuriger te stellen. Er wordt in ieder geval veel aandacht aan geschonken bij de ontwikkeling ervan.

Voor de mogelijke nonbelievers: Bedenk je dat zaken als aandacht bepaalt worden door je hersenen. En in die hersenen kan nu eenmaal vanalles misgaan. Nu is er een zekere variatie tussen alle mensen, en moet je niet direct elke afwijking als een 'ziekte' bestempelen. Maar het is wel degelijk mogelijk dat er iets grondig mis gaat, al dan niet als gevolg van bepaalde omgevingsfactoren.

De meeste ziekten (zelfs een simpel griepje) zijn echter het gevolg van een combinatie genen-omgeving. En omgeving mag heel breed geïnterpreteerd worden (omstandigheden tijdens zwangerschap, infecties, voeding, opvoeding,.. who knows!)

Rilatine is geen wondermiddel, maar kan in bepaalde gevallen wel nuttig zijn.

Mja tbh als ik hoor wat allemaal onder ADHD /ADD , en wat nog voor namen valt. Dan ben ik er ook mee geboren.

AD(H)D wordt veroorzaakt door (voor zover er tegenwoordig geweten is) een tekort aan dopamine in de hersenen. Aangezien dopamineniveau niet alleen persoonsgebonden is, maar ook fluctueert door voeding, levenswijze, en gewoon van dag tot dag is het een beetje onzinnig om te spreken over ADHD alsof het een ziekte zoals kanker is (ofwel hebt ge het ofwel hebt ge het niet).

Iedereen heeft wel eens een 'ADHD-moment' waarop hij wild, impulsief, totaal ongeconcentreerd, .., etc. is. Het is alleen als dit zo vaak en in zulke mate is dat het echt problemen veroorzaakt in de familie, op school, op werk,..dat die persoon de term ADHD kan opgeplakt worden. Dat die lat veel te laag wordt gelegd komt volgens mij door de enorme vaagheid en onwetendheid over ADHD (zoals hier weeral eens wordt aangetoond)

Mijn kennis over ADHD is nu niet bijzonder uitgebreid, maar genetische afwijkingen kunnen toch zeker een belangrijke bijdrage leveren aan een dopaminetekort in de hersenen. Waarom zou je bij mensen die door een combinatie van genetische en omgevingsfactoren aan een belangrijk dopaminetekort lijden niet mogen spreken van een 'ziekte' zoals 'kanker'?

Ahja, ik ben vroeger ook bij de kinderpsychiater ook ADHD verklaart. Ik heb zo'n 3 jaar Relatine gepakt maar ik werd er katte lam van en wou mijn vrijheid terug. Het onderdrukte mij echt en ik had totaal geen honger meer. Met ouder te worden kun je jezelf wel meer inhouden en word je minder impulsief. Leren heb ik als resultaat nooit gekund want het minste dat ik zie bewegen of hoor trekt mijn aandacht. Ook is mijn energie, en dat word minder met de jaren natuurlijk, onuitputtelijk.

Of ik nu echt ADHD heb of niet interesseert mij eigenlijk helemaal niet, het is maar een naam. Ik heb er nochtans nooit te koop mee gelopen.

Ik heb vroeger nog studenten geholpen met hun thesis, wel grappig als ik er over nadenk want ik zit nu zelf op die leeftijd.

Doctor Doom zei:

Mijn kennis over ADHD is nu niet bijzonder uitgebreid, maar genetische afwijkingen kunnen toch zeker een belangrijke bijdrage leveren aan een dopaminetekort in de hersenen. Waarom zou je bij mensen die door een combinatie van genetische en omgevingsfactoren aan een belangrijk dopaminetekort lijden niet mogen spreken van een 'ziekte' zoals 'kanker'?

Klik om te vergroten...

Omdat 'hoeveelheid dopamine in hersenen' een continue gradatie is en de diagnose ADHD een subjectieve diagnose is vanaf een bepaald punt waar de symptomen problematisch worden. Kanker hebt ge of hebt ge niet, bij ADHD kunt ge nog altijd symptomen hebben, maar zolang die geen aspecten van uw leven negatief beinvloeden (of gij ondervind daar persoonlijk geen last van) kunt ge niet echt zeggen dat ge aan ADHD 'lijdt', ookal hebt ge een genetische component die meespeelt. Ik zeg zeker niet dat ge er niet over moogt spreken zoals over een ziekte, persoonlijk vind dathet er wel een is

Ik erg me aan 1 woord in dit topic. "ZIEKTE" ADHD is niet namelijk een echte ziekte. Ik zou meer zeggen "stoornis".
En ik leidt wel onder ADHD. Ik heb harde concentratie problemen. Als je 100 mensen neemt en de eerste is de beste in concentratie, dan ben ik de laatste en heb de slechte concentratie! Ik ben ook erg impulsief. Bij mij dachten ze ook dat ik misschien autisme zou hebben. Dit was maar een vermoeden. Ze hebben mijn hersennen in het ziekenhuis onderzocht om te zien of ik ADHD had of authisme.

[QUOTE='Robin]
En ik leidt wel onder ADHD. Ik heb harde concentratie problemen. Als je 100 mensen neemt en de eerste is de beste in concentratie, dan ben ik de laatste en heb de slechte concentratie! Ik ben ook erg impulsief. Bij mij dachten ze ook dat ik misschien autisme zou hebben. Dit was maar een vermoeden. Ze hebben mijn hersennen in het ziekenhuis onderzocht om te zien of ik ADHD had of authisme.[/QUOTE]

Laat me raden, ook dyslexie zeker? :ironic:

Het levert de farmaceutische industrie verdient er natuurlijk wel bakken geld aan...
Maar ik denk dat ADHD wel vooral wel door de omgeving komt. Maar wetenschappers ruzieën nu al jaren over het nature-nurture debat, dus met zekerheid kan je dit nooit zeggen. Want is dat dopaminetekort nu aangeboren, of een gevolg van factoren tijdens zwangerschap, voeding, opvoeding of andere omgevingsfactoren? Ik weet het niet met zekerheid.

Solide zei:

AD(H)D wordt veroorzaakt door (voor zover er tegenwoordig geweten is) een tekort aan dopamine in de hersenen.

Klik om te vergroten...

De neurobiologische substraat van AD(H)D is tot op heden onbekend. Er zijn hypotheses en enkele correlationele bevinding maar echter geen causale. Oppassen met zulke uitspraken in de mond te nemen dus

Doctor Doom heeft alvast een goede reply betreffende dit onderwerp gegegen.

Bovendien moeten jullie onderscheid maken tussen:
1. wat lichte kenmerken vertonen en effectief de stoornis hebben (Vb. Iedereen voelt zich wel eens verdrietig maar heeft daarom geen depressie..)
2. het werkelijke ziektebeeld van AD(H)D en dat wat er doorgaans met verstaan wordt (Dit verschilt enorm).
3. Mensen met een degelijke diagnose van ad(hd), gesteld door een specialist, en mensen die het label & medicatie voor ad(hd) opgeplakt krijgen door de plaatselijke huisarts.

Er was hier enkele weken terug een boeiende reportage over in Koppen XL

Ik ben alvast benieuwd naar de vele onzinnige reacties in dit onderwerp

Noojs zei:

Het levert de farmaceutische industrie verdient er natuurlijk wel bakken geld aan...

Klik om te vergroten...

De overheid gaat volgens mij ook met een groot deel ervan lopen aan taksen. De prijs van een pakje rilatine is de voorbije jaren ook goed gestegen. Op mijn 16e kostte dat nog amper 3,1 euro bij de apotheker, nu ongeveer 10-11 euro. Lastig als je geen cent terugkrijgt van de ziekenkas.

TheFallen zei:

De neurobiologische substraat van AD(H)D is tot op heden onbekend. Er zijn hypotheses en enkele correlationele bevinding maar echter geen causale. Oppassen met zulke uitspraken in de mond te nemen dus

Klik om te vergroten...

Ik dacht dat de theorie over dopamine-tekort als oorzaak toch iets meer was als een hypothese (bv door hogere dopamine-transporter activiteit) Het tekort aan dopamine bij ADHD en het verminderen van symptomen bij gebruik van 'dopamine-medicatie' lijkt me toch ook al sterke aanwijzing dat het meer is als een correlatie.

Maar ik moet toegeven, ik lees er nu ook wel niet echt wetenschappelijke artikels over enals leken iets overnemen van een wetenschappelijk onderzoek wordt het nogal eens versimpeld

TheFallen zei:

Er was hier enkele weken terug een boeiende reportage over in Koppen XL

Klik om te vergroten...

Is die online te bekijken toevallig?

Straddle zei:

De overheid gaat volgens mij ook met een groot deel ervan lopen aan taksen. De prijs van een pakje rilatine is de voorbije jaren ook goed gestegen. Op mijn 16e kostte dat nog amper 3,1 euro bij de apotheker, nu ongeveer 10-11 euro. Lastig als je geen cent terugkrijgt van de ziekenkas.

Klik om te vergroten...

Ik krijg mijn geld terug hoor! Ik krijg terug van dat christelijk gedoe.

Solide zei:

Ik dacht dat de theorie over dopamine-tekort als oorzaak toch iets meer was als een hypothese (bv door hogere dopamine-transporter activiteit)

Klik om te vergroten...

Het is misschien een van de meest populaire hypotheses maar zolang de causale factor ervan niet bevestigd is (wat toegegeven, vrij moeilijk is) blijft het niet meer dan een hypothese.

Solide zei:

Het tekort aan dopamine bij ADHD en het verminderen van symptomen bij gebruik van 'dopamine-medicatie' lijkt me toch ook al sterke aanwijzing dat het meer is als een correlatie.

Klik om te vergroten...

Sterke aanwijzing kan het inderdaad zijn maar dat is op zich nog niet bewijzend. Zo kan je daarom niet zeggen dat het tekort aan dopamine de oorzaak is van adhd. Is het een medierende factor, modererende factor? M.b.t. causaliteit heb je dan: Is het A -> B -> C ipv B - > C of .... ?

Momenteel lijkt het er inderdaad wel op dat DA een rol speelt. Welke rol moet nog onderzocht worden (zo speelt DA een rol in een aantal stoornissen zoals bijv. schizofrenie).

Het is sowieso iets complex dat moeilijk te reduceren valt tot een neurobiologische substraat. Immers kan je anders alles daartoe beginnen reduceren zonder te verklaren.

Solide zei:

Is die online te bekijken toevallig?

Klik om te vergroten...

Blijkbaar niet meer via de redactie. Vorige week echter wel nog Het ging vooral over de overdiagnosticering, te groot (onnodig) gebruik van "medicatie" zoals rilatine & de druk van de samenleving.

Het is sowieso iets complex dat moeilijk te reduceren valt tot een neurobiologische substraat. Immers kan je anders alles daartoe beginnen reduceren zonder te verklaren.

Klik om te vergroten...

True, er is nog veel dat niet geweten is over de oorzaak (en eigenlijk werking van de hersenen in het algemeen) en kunt nog niet echt een definitieve uitspraak doen

Blijkbaar niet meer via de redactie. Vorige week echter wel nog Het ging vooral over de overdiagnosticering, te groot (onnodig) gebruik van "medicatie" zoals rilatine & de druk van de samenleving.

Klik om te vergroten...

Ah spijtig had wel willen zien

Ik heb autisme en kon me niet goed concentreren na een half uur studeren.In UZ Gent hadden ze mij relatine voorgeschreven.Wat blijkt,relatine maakt me depressief en slaaperig.Das ook weer geld weggesmeten,oplichters .

sxadana zei:

Man man ... wat jij opnoemt is dood gewoon geen "Voorbeeldige leerling" zijn. Als wat jij hebt opgenoemd als "ziekte" word bestempeld. ( ongeordend. te laat op school. rommelig. vergeet achtig, Dromerig zijn (niet meer weten wat er op het nieuws was)) als adhd telt. Word ik helemaal zot. dan zou zowat 70% van de studente adhd hebben. Tegenwoordig word alles met adhd bestempelt wat niet in het rijtje van modale student te passen.

Ik zou zeggen dat ze je gewoon eens naar een militaire academy ofzo sturen. of soort van opvoedingcentrum, dat 99% van deze problemen met therapie of soort van scholing opgelost kunnen worden. Goede orde; ritme in je leven, slaap school work etc. Als je dat graag wilt.

Word er ziek van. Lijkt alsof we in een wereld belande waar iedereen perfect moet zijn >.>. En ben je dat niet? ja dan moet je wel ziek zijn en pillen nemen!. Als zoveel mensen dit hebben dan is het geen ziekte meer. maar gewoon natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Hoewel ik akkoord ben dat de diagnose veel te vlug gesteld wordt en de meesten zogezegde gevallen gewoon wat disipline nodig hebben, maw de ouders zijn het probleem. De zin de huidige generatie jongere ouders waren vroeger snotneuzen en de snotneuzen hebben nu zelf kinderen is meer dan ooit van toepassing.

Echter:
Een echte ADD of ADHD patient een strikte dicipline opleggen is het slechtste wat men kan doen. AD(H)D patienten hebben meestal zowiezo al minder sociale vaardigheden en door hen een strict regime op te leggen vernietigd ge zo goed als de rest.

Bij mij is pas zeer recent ADD vastgesteld hoewel ik al 27 ben.

Mijn vader was zeer strict en autoritair. Hoewel hij meestal ergens wel gelijk had overdreef hij altijd enorm hard waardoor hij overkwam alsof ik waardeloos was, vond hij altijd wel een negatief detail waarop hij dan zat te vitten en probeerde mij tot zijn dood begin dit jaar op te leggen wat ik moest doen en laten. Veel belangrijker: hij luisterde nooit naar wat ik te zeggen had, op geen enkele leeftijd. Resultaat is dat ik nauwelijks nog energie kon opbrengen om ook maar met iets te starten wat het was toch nooit goed.

Dit heeft mijn ontslag bij mijn eerste job opgeleverd en bijna op mijn 2de werk, maar daar ik heb ik geluk dat ik een zeer goede en begripvolle baas heb.

Als ik mijn vader tegensprak of dergelijke (ook als ik gelijk had) mondde dat uit in een hoop geroep en getier, resultaat: ik heb nooit echt geleerd om voor mezelf op te komen, ik mocht het gewoon niet. Hij vond het bijvoorbeeld normaal dat ik tijdens de schoolvakanties moest werken in den hof ofzo. zelfs als er niets te doen was zocht wel iets, ben de tel kwijt hoeveel ik die stapel hout van de ene kant naar de andere kant gebracht heb.

Na zijn dood was ik als het ware "bevrijd", maar ik wist er niet mee om te gaan met als resultaat dat ik in augustus compleet ingestort ben.

Na verschillende onderzoeken bij specialisten (wat mij verschrikkelijk veel geld gekost heeft) is dus add vastgesteld.

Een strict regime maakt de symptomen van AD(H)D alleen maar erger.


Waar ik vooral last van had (heb):

- Moeilijk om te concentreren
- snel afgeleid
- onrealistische doelen stellen
- verslaving (veel AD(H)D patienten zijn veel gevoeliger aan verschillende verslavingen omdat dit werkt als een vorm van zelfmedicatie of omdat ze simpelweg geen energie hebben om er tegen te vechten)
- gedachten niet kunnen afzetten, altijd piekeren.
- sociaal onhandig.

Deze zijn de laatste 6 jaar een pak verergerd. Ik ben in een vicieuze cirkel beland. Ik begon gefrustreerd te raken door de symptomen waardoor ze nog verergerden.

Nu neem ik Rilantine en ik merkte van dag 1 een gigantisch verschil. Na 1 week kreeg ik op het werk positieve commentaren van collega's die niet eens weten dat ik het neem. De verslaving waar ik last van heb ik op zeer korte tijd veel beter onder controle geraakt. Mijn werk is niet alleen sneller af maar ook veel nauwkeuriger, bertrouwbaarder en ordelijker. Alleen het sociale is waarschijnlijk blijvend.



vooral van de ouders uit is het zeer belangrijk om:

- Geduld uit te oefenen.
- Begrip te tonen
- Begeleiden
- Stimuleren.
- Uzelf te informeren hoe het best op moeilijke situaties te reageren.

Eey iedereen,

Ben al een aantal maanden goed bevriend met een jongen, even oud als ik en studeert hetzelfde als ik. Het leek er van het begin af aan in te zitten dat het meer dan vriendschap zou worden (dacht ik) maar tot nu toe maakt hij geen 'move' xD.
Ben sinds kort te weten gekomen dat hij ADD heeft en Rilatine moet nemen. Blijkbaar verandert dat de zaken wat. Niet mijn gevoelens t.o.v. hem, maar hoe ik ermee moet omgaan.
We doen geregeld dingen samen, gisteren bvb nodigde hij mij uit om iets te gaan eten (gezellig met 2 ^^), daarna een filmpke gezien bij hem. Lekker knus samen in de zetel... maar als hij een film kijkt, is hij helemaal geconcentreerd op die film, terwijl ik ook bezig was met "zou ik mijn hoofd tegen hem leggen, zou ik..." enz. Het komt soms over alsof hij totaal ni geïnteresseerd is in mij, maar dan denk ik: waarom nodigt hij me dan in godsnaam uit? Ik weet soms niet meer wat ik moet denken. Ziet hij mij nu zitten of niet?! Volgens een goede vriend van hem zal het nog 100 jaar duren eer hij door heeft dat ik hem graag heb... Ik zoek geen 100 jaar te wachten, maar ik durf zelf niets te ondernemen uit schrik zijn vriendschap te verliezen moest het toch niet wederkerig zijn.
ADD of niet, tis zo ne lieve gast, maar hoe pak ik dit in godsnaam aan?
Ik ken niemand anders met ADD en ik vroeg me af of er mensen op dit forum waren, jongens miss , die in een relatie zitten of er 1 achter de rug hebben en me raad kunnen geven. Hoe gaan jullie daar mee om? Hoe gaat jullie vriendin ermee om?
Of is er geen beginnen aan volgens jullie?
Help!

Xx
Moedeloos Meisje

volgens mij is da gewoon nen schuchtere jongen die bang is om initiatief te nemen, ik heb/had ook ADD en op het vlak van relaties maakte dat helemaal geen verschil bij mij. kzou zeggen, make your move!

misschien helpt het als je foto's van jezelf post