luigi_1981 zei:
Weinigen hier die iets kennen van psychologië. Tuurlijk is het erover maar als je zo een bende ghetto’s bij elkaar hebt, heb je weinig keuze vrees ik dan dirty trash talking te doen. Als je je QB opgeeft welke play je wil zien en hij denkt dat hij de coach zelf is en on the fly beslist dan lig je in elk football programma in the US eruit!
Mja, niet mee eens, hoor. De tijd dat QB's niks te zeggen hebben op het veld is wel een beetje voorbij. Natuurlijk in sommige college programs nog altijd veel minder dan in andere, maar presnap en zelfs postsnap kan de QB nog altijd andere dingen vragen van de receivers op basis van wat hij ziet. Of de bal uit de buik van de RB trekken. Zeker bij Read Options.
Maar vooral: Als dat niét je systeem is, en je QB staat op het veld en denkt toch dat hij de coach is en beslist daar iets totaal anders, dan heb je toch voor een stuk al gefaald als coach?
Ik heb nog niks gezien van de reeks, dus kan het zo niet zeggen. Maar op z'n minst een deel van de taak van de coaching staff (niet alleen de HC) is het teamgevoel creëren en ervoor zorgen dat iedereen luistert. Je moet maar eens naar verhalen luisteren over mensen die gespeeld hebben onder Paul Brown. Hij wou absoluut geen enkele inspraak van zijn QB, ook al had hij één van de beste van de league, Milt Plum. Die was dat op het einde zo beu dat hij vertrokken is naar een ander team, het is ook het einde van die coach geworden. Maar Brown gaf invallers de nieuwe play mee, die die dan doorgaven aan de QB. Eén keer zei Plum tegen een rookie voor de grap: "I don't like that one, go ask another one". Die vertrok, en een andere speler is erachteraan moeten lopen om hem tegen te houden. Ze waren bang dat de QB zou getraded worden.
Béétje extreem, maar daar komt het toch wel op neer. Zodra ze op het veld staan, is het coachen voor 99% gedaan. Dan begint de play calling, maar da's wat anders.
