Solid Q zei:
Je hebt veel kritiek op de huidige politieke structuren. Daarom vraag ik: Wat is uw (democratisch) alternatief ten aanzien van de huidige wereldorde, waar het idee van de natie-staat, intern geleid door een sterke particratie dominant is ?
Democratisch alternatief? Ik ben zelf geen democraat pur sang, maar volgens mij is decentralisatie een eerste belangrijke voorwaarde voor meer democratie. En het alternatief hangt ook nauw samen met economie, want daarrond draait de huidige wereldorde nu eenmaal: meer gericht op autarkie en de lokale noden in plaats. Minder wederzijdse afhankelijkheid. Zou de Derde Wereld overigens ten goede komen.
Ah ik wou nog vragen of je eventueel al een thesis aan het schrijven was. Wil je misschien iets schrijven over de culturele dynamiek van het fascisme tijdens het interbellum ?
Dat lijkt mij ook wel interessant, maar ik denk dat ik toch maar ga gaan voor de cultuurkritiek, meer bepaald van Ernest van der Hallen. Die heeft in de jaren '30 een aantal reizen ondergaan uit het oude twistzieke Europa. Daarin zijn fundamentele vormen van kritiek op de moderne wereld te vinden. Valt perfect te vergelijken met iemand als Oswald Spengler. Maar dat is voor volgend academiejaar. En ik denk dat er toch al wel wat geschreven is over de culturele dynamiek van het fascisme. Over het 'fascistische interbellum' een interessant onderwerp vinden zonder de platgetreden paden te betreden is niet zo eenvoudig denk ik.
Genious zei:
Interesse in economische aspecten?
- is die er?
- op welke scholen is die dan gebasseerd?
- in hoeverre is die er.
Het is maar dat ge soms eens dingen zegt die vrij raak zijn, maar dan niet echt het idee er achter lijkt te kennen/vatten.
Het is op dat vlak inderdaad nogal vlieg- en stuntwerk als ik het over economie heb. Ik behelp mezelf met artikels en websites waarin principes staan waar ik achter sta, maar de economische basis is er nog niet volledig. Dat moet ik aanscherpen en vanaf dan kan ik mijn principes beter verdedigen. Over geld, inflatie en woeker beroep ik me overigens op Ezra Pound, een Amerikaans dichter waarnaar een kraakpand is vernoemd in Rome (Casa Pound). Zijn ideeën over woeker zijn onder ander vervat in zijn beroemde Cantos. Ook Gottfried Feder heeft interessante dingen verkondigd over renteslavernij.
Pound:
In the Cantos, Pound associated usury with making the naturally fertile infertile: usurers made something naturally infertile (money; coin) to "grow." "Metal is durable, but it does not reproduce itself," Pound reminds us. Bron.
Feder:
Die Brechung der Zinsknechtschaft bedeutet die Wiederherstellung der -freien Persönlichkeit, die Erlösung des Menschen aus der Versklavung, aus dem Zauberbanne, in die seine Seele vom Mammonismus verstrickt wurde. Wer den Kapitalismus bekämpfen will, muß die Zinsknechtschaft brechen.
Bron.
Zoals ik elders zei in een andere discussiedraad verdedig ik een aantal vaste principes, 'essenties'. De fundamenten staan er al, maar de concrete invulling gebeurt gestaag. Maar ik geraak er wel, al duurt het jaren.
Feänor zei:
Heb je om praktische redenen voor Antwerpen gekozen, of speelden andere redenen mee?
Vooral praktische redenen. Ik studeerde daarvoor reeds in Antwerpen (Marketing) met een aantal mensen die ik van het secundair kende en toen ik wou veranderen van richting leek geschiedenis in Antwerpen mij een vrij normale stap. Ik woon op een halfuurtje bussen van Antwerpen. Maar ik zou het evengoed in Gent of Leuven kunnen gestudeerd hebben.
blehhhhh zei:
Welke persoon uit het heden zou jij graag nog eens willen ontmoeten, en waarom?
Mahmoud Ahmadinejad, de huidige en betwiste president van Iran. Om hem eens een oorveeg te geven en hem te doen inzien dat hij verkeerd bezig is. Wat de mensen nodig hebben is inderdaad meer vrijheid (maar hoe vul je zoiets in?), maar vooral minder willekeurig geweld van de politie en jobzekerheid door een stabiele economie.
multavici zei:
Wat is het volgens jou beste argument tegen het neo-fascisme/solidarisme?
Dat, om het project te doen slagen, een totale revolutionaire ommekeer nodig is en dat Europa teveel verankerd zit in Verlichtingsbeginselen. In Italië is het vastgereden in het oude establishment en in Spanje nog veel meer (Kerk en leger), hoewel Franco eerder een autoritaire militarist was dan een fascist. Een bijkomend argument, dat echter voor alle staatsmodellen geldt, is dat het project staat en valt met de menselijke invulling ervan. Een staat die utopisch in elkaar zit, maar wordt beheerd door figuurlijke neanderthalers, zakt in elkaar. Een staat die hier en daar wat mankloopt maar beheerd wordt door mensen met de juiste geestesingesteldheid is in staat de hevigste vuren te overleven. Programmapunten en planningen zijn in mijn ogen dan ook bijkomstigheden, maar zeker niet essentieel.
noreeeee zei:
Heb je allochtone vrienden?
Niet echt eigenlijk, tenzij je dat begrip heel breed bekijkt en ook mensen met Portugese en Franse voorouders als allochtonen bekijkt. Ik kende vroeger wel een Marokkaan, maar daar heb ik contact mee verloren in de loop der jaren. Het is niet zo dat ik geen allochtone vrienden heb uit principe, maar ik heb er geen nood aan. Wat komt, dat komt. Het kan zijn dat ik binnenkort vriendschap sluit met een Hezbollahfan van de AEL. Ik zou wel graag in debat treden met die mannen moet ik zeggen.
gentille zei:
Klopt het dat je politieke overtuiging/ideologie een soort van evolutie heeft doorgemaakt? Je verblijft hier nu toch ook al enige tijd op dit forum en ik heb de indruk dat jij vroeger meer radicalere standpunten innam dan nu.
Hmmm, ik beschouw me nu als radicaler maar zoals iedereen heb ik inderdaad wel een evolutie doorgemaakt doorheen de jaren. Dat is niet meer dan normaal voor een zoekende mens. Ik denk dat ik vooral genuanceerder uit de hoek kom dan vroeger, toen ik nogal vasthing aan populistische slogans en VB-clichés. Over het vreemdelingenprobleem bijvoorbeeld: ik weet nu dat daar ook een belangrijke sociale dimensie aan vastzit en een structurele problematiek in de Derde Wereld.