We hebben deze verkiezingen toch weer enkele frappante dingen geleerd over kortzichtigheid in stemgedrag.
Dat een gemeente een schuldenberg opstapelt om inwoners gelukkig te maken met sociale projecten, feestzalen, culturele evenementen en verfraaiing: nobody cares. Brood en spelen. Zolang de factuur ervan niet op de voorgrond doorgeschoven wordt naar de inwoners via de gemeentebelasting, wordt dat zelfs beloond. Zie Mechelen, Scherpenheuvel, etc … waar de schuld per inwoner tussen de 2000-3000€ ligt.
In plaats daarvan zal ongetwijfeld de energiefactuur stijgen, etc … waarvoor ongetwijfeld electrabel als boeman benoemd kan worden, ook al stroomt 3/4de van van dat geld eigenlijk naar distribitiebeheer en jawel, de gemeentes. En zo ook zullen er wat meer trajectcontroles en GAS boetes in het leven geroepen worden onder het mom van ‘er is draagvlak voor meer (verkeers)veiligheid’ want dat is o zo belangrijk dat we mensen beboeten voor te snel rijden op gewestwegen die omgedoopt werden naar 70km/u en waar de afgelopen jaren eigenlijk nog nooit een verkeersongeval effectief plaatsgevonden heeft. En zo ook zullen de inwoners voor de minste scheet dat ze de dienstverlening van de gemeente nodig hebben, een factuur ontvangen voor administratieve onkosten en zelf copycenters moeten zoeken omdat men in het gemeentehuis geen papieren vod meer wil afdrukken om kosten te besparen. En zo ook zal de prijs van de vuilniszakken&ophaling via diftar op magische wijze steeds duurder worden.
Dat is de kracht van een goede politicus: in zo klein mogelijke beetjes en via zoveel mogelijk verschillende kanalen telkens meer geld uit mensen hun zakken kloppen en ermee weg geraken zodat je verborgen kan houden dat je systematisch de beschikbare budgetten overschrijdt en het lijkt alsof je superefficiënt bestuurt. Want een bestuur dat zich wel netjes aan de regels houdt zal logischerwijze minder gerealiseerd krijgen en kan je achteraf altijd verwijten 'dat ze niets gedaan hebben'.
Het tweede wat we geleerd hebben is hoe ongelooflijk sterk de kracht van het clientelisme is.
Je mag dan als politieker nog miljoenen (BF) stelen van daklozen via samusocial constructies, je wordt daar zelfs niet voor afgestraft door de kiezer! Het is toch een bijzonder sterk signaal dat een politicus zich schuldig mag maken aan corruptie en diefstal zonder electoraal afgestraft te worden.
Je kan daar dan twee verklaringen voor zoeken. Ofwel hou je er een zeer cynisch wereldbeeld op na dat inwoners het niet erg vinden dat een partij geld steelt van daklozen en daarmee het omgekeerde doet van hun ideologische belofte. Ofwel kan je stellen dat de inwoners dat wel erg vinden, maar nu ook weer niet ZO erg dat ze daarvoor afstand willen nemen van cadeautjes in de vorm van sociale woningen en vervangensinkomens in ruil voor politieke steun. Ook al verpaupert dat de samenleving alleen maar verder.
Kort samengevat: de stemmer verdient niet beter dan wat er nu verkozen geraakt is en het is allemaal hun eigen schuld.