nixie
Legacy Member
In mijn naaste omgeving merk ik verwaarlozing van een kind (2 jaar) op.
Ik ben niet de enige, 2 andere personen zien dit ook en we hebben hierover al gepraat.
Geen van ons weet wat te doen.
We weten niet wat de gevolgen zijn als we niets zeggen of als we juist wel iets zeggen.
Iedereen vreest dat we het kind in kwestie niet meer zullen zien. Ofwel niet meer mogen zien door de moeder, ofwel met het vertrek naar een pleeggezin zo het kind niet meer kunnen zien.
De 2 andere personen zullen het niet bij de bevoegde instanties melden. Ik sta er eigenlijk net te ver van om het te kunnen aankaarten en/of de verwaarlozing te registreren.
Praten met de moeder helpt niet. Heeft het kind ook enkel voor de aandacht die ze krijgt/kreeg. Nu het in haar ogen vooral een last blijkt te zijn kijkt ze er niet veel meer naar om.
Enkel voorbeelden van wat er zoal gebeurt.
Als het kind aangeeft dat het dorst heeft krijgt het regelmatig glas water dat er nog staat van de dag ervoor (met water en al dus)
Kind wordt in de stoel aan tafel gezet met eten, moeder gaat op het terras roken.
Kind zei toen dit tegen de oma: "Oma zitten" om echt aan te tonen dat ze niet alleen wou zitten.
Kind wordt regelmatig in vuile kleren gestoken.
Heb zelf al meegemaakt dat de reserve kleren gewoon de vuile kleren van de vorige keer zijn.
Kind heeft geen vast slaappatroon. Gaat steeds na 21-22u slapen.
Nooit wordt er bijvoorbeeld een verhaal voorgelezen
Ik moest dit gewoon ook ergens neerschrijven.
Zit er de laatste dagen weer veel mee in mijn hoofd.
We weten absoluut niet wat te doen
Ik ben niet de enige, 2 andere personen zien dit ook en we hebben hierover al gepraat.
Geen van ons weet wat te doen.
We weten niet wat de gevolgen zijn als we niets zeggen of als we juist wel iets zeggen.
Iedereen vreest dat we het kind in kwestie niet meer zullen zien. Ofwel niet meer mogen zien door de moeder, ofwel met het vertrek naar een pleeggezin zo het kind niet meer kunnen zien.
De 2 andere personen zullen het niet bij de bevoegde instanties melden. Ik sta er eigenlijk net te ver van om het te kunnen aankaarten en/of de verwaarlozing te registreren.
Praten met de moeder helpt niet. Heeft het kind ook enkel voor de aandacht die ze krijgt/kreeg. Nu het in haar ogen vooral een last blijkt te zijn kijkt ze er niet veel meer naar om.
Enkel voorbeelden van wat er zoal gebeurt.
Als het kind aangeeft dat het dorst heeft krijgt het regelmatig glas water dat er nog staat van de dag ervoor (met water en al dus)
Kind wordt in de stoel aan tafel gezet met eten, moeder gaat op het terras roken.
Kind zei toen dit tegen de oma: "Oma zitten" om echt aan te tonen dat ze niet alleen wou zitten.
Kind wordt regelmatig in vuile kleren gestoken.
Heb zelf al meegemaakt dat de reserve kleren gewoon de vuile kleren van de vorige keer zijn.
Kind heeft geen vast slaappatroon. Gaat steeds na 21-22u slapen.
Nooit wordt er bijvoorbeeld een verhaal voorgelezen
Ik moest dit gewoon ook ergens neerschrijven.
Zit er de laatste dagen weer veel mee in mijn hoofd.
We weten absoluut niet wat te doen