Memphistotheles
Legacy Member
Reeds gepost in een andere thread; maar ik wil de 'politiekers' niet lastig vallen met filosofisch geleuter, dus gaan we even proberen een parallelle thread te maken:
----
Nu, stel dat ik een nazi of fascist zou zijn...
Wat kan u daar mogelijk tegen inbrengen ? U hebt geen ethische grond om op te staan buiten : het gebod "Gij zult niet doden" of Art. 2 tem 5 (van "geen discriminatie tot verbod op 'folteren'"... Al deze artikels zijn opzichzelf al even hol als de geboden die in de Bijbel vernoemt staan.
Wat ik aan de andere kant wel kan aankaarten is dat al deze Artikelen meer het gevolg zijn van een 'gevoel' dan van de rede. Namelijk het medeleven-gevoel etc.... cultuur is dan ook vooral gebaseerd op 'gevoel' en 'attitude' ipv de 'rede'.
Voorbeeld:
Waar de Grieken dus zeggen : "De doden verbranden is rechtvaardig en goed", zeggen de Kallatianen dat het onmenselijk en onrechtvaardig.
Conclusie :
1) Verschillende samenlevingen hebben andere morele codes.
2) Er is geen "objectieve" standaard die kan gebruikt worden om de ene cultuur beter te vinden als de andere
3) de morele code van onze samenleving heeft geen speciale status, het is gewoon een code zoals elke andere.
4) Er is geen "universele waarheid" omtrent morele codes, er zijn geen waarheden die voor alle gemeenschappen gelden
5) De morele code van een samenleving bepaalt wat "goed" of "fout" is ... in die samenleving alleen.
6) Deze gedachte roept op tot tollerantie tov andere "gewoontes".
Gevolgen : Dit cultureel relativisme heeft tot gevolg dat men bijvoorbeeld niet kan zeggen van : "De westerse cultuur is beter als de oosterse moslimcultuur" maar ook niet "Het nazisme was een slechtere samenleving als de onze..."
Ander voorbeeld :
Niet echt waarden die overeenstemmen met onze waarden, maar daarom nog niet 'slechter'.
Een andere theorie is wat men noemt : "Ethisch subjectivisme". Deze theorie zegt simpelweg : "1) Er zijn geen morele waarheden, enkel meningen" en "2) Morele codes zijn een gevolg van het gevoel (niet van feiten)"
Hiernaast bestaat dan ook een andere theorie : "Emotivisme". Deze theorie zegt kort samengevat : "Elke uitspraak is slechts een uitdrukking van 'karakter' en dwingt een beinvloeding af van anderen hun karakter" zoals men bijvoorbeeld zou zeggen : "Mmm, pie ^^" maw dus "Pie = goed" of "Ik hou van taart" men kan onmogelijk zeggen dat deze uitdrukking onjuist is, aangezien deze slechts uitgaat van een gevoel dat de persoon in kwestie heeft omtrent het onderwerp "taart". Aan de andere kant kan ook iemand zeggen : "Zwarten en moslims :ironic:" , maw dus "ik hou niet van zwarten en moslims"... nu uitgaande van het "Emotivisme"; wie bent u om te zeggen dat de persoon ongelijk heeft ? Het antwoord is simpel : Iemand die een andere 'gevoel' heeft omtrent het onderwerp en dus een uitspraak zal doen om de andere zijn 'karakter' te beïnvloeden. Objectief bekeken, heeft niemand van de 2 gelijk...
Aan de andere "Kant" (mopje ^^) is er een theorie omtrent de "Morele Imperatief" die dit alles probeert te weerleggen. Kort samengevat zegt deze :
"Een morele waarde is juist als ze wordt ondersteund door betere redenen dan de alternatieven". Dit klinkt allemaal mooi en fantastisch, totdat je jezelf begint af te vragen : "Wat is beter" ? Eigenlijk kan ik het woord "juist" in bovenstaande gewoon vervangen door het woord "beter" dus krijgen we :
--
Sommige mensen zullen afkomen met de bewering :
"Al wat een ander niet schaadt is gerechtvaardigd..." (overtuigd van hun 'waarheid'). Men hoeft gewoon hen gewoon te vragen : "Waarom?" om hen van hun slappe koord te duwen... Ik kan evengoed zeggen "Al wat een andere mens leed toebrengt is gerechtvaardigd..." alhoewel je gevoel waarschijnlijk zal protesteren tegen deze bewering is ze even geldig als de andere bewering...
--
Om even een lange filosofische sprong te maken :
De conclusie van dit alles is : "Leven is (bijna) ultieme vrijheid".
U kan doen wat u wilt in uw leven, wil je racisme uitroeien? Sure, go ahead, er is niemand die u zegt dat u het niet mag doen. (Zeker niet in onze samenleving... Maar ook andere dingen (die zeer schandalig zullen klinken in uw oren) zijn ook toegestaan, alles is gerechtvaardigd... want iedereen moet toch de gevolgen van zijn daden of nalatigheden dragen. Het is gewoon een machtstrijd tussen de verschillende "groeperingen" om hun 'gevoelens' en 'morele codes' te kunnen opleggen aan anderen...
--
Vanop een afstand bekijk ik deze strijd, waarbij momenteel de fundamentalistische "anti-racisten" de overhand hebben en hun macht gebruiken, terwijl sommige "racisten" zoveel mogelijk knooppunten proberen te zoeken met de nu "heersende" morele code om de anderen te laten inzien dat hun "waarden" niet zo verschillend zijn van de "waarden" die nu aan de macht zijn... terwijl anderen oprecht "niet-racist" zijn en overtuigd zeggen : "Onze rechtse waarden gelijken veel op de uwen... 'laat ons/ze leven !'"
Samenvatting der conclusies : Het maakt geen zak uit.
en het wordt moeilijk om geen uitspraak te doen die fatalistisch lijkt in de ogen van velen :
----
Nu, stel dat ik een nazi of fascist zou zijn...
Wat kan u daar mogelijk tegen inbrengen ? U hebt geen ethische grond om op te staan buiten : het gebod "Gij zult niet doden" of Art. 2 tem 5 (van "geen discriminatie tot verbod op 'folteren'"... Al deze artikels zijn opzichzelf al even hol als de geboden die in de Bijbel vernoemt staan.
Wat ik aan de andere kant wel kan aankaarten is dat al deze Artikelen meer het gevolg zijn van een 'gevoel' dan van de rede. Namelijk het medeleven-gevoel etc.... cultuur is dan ook vooral gebaseerd op 'gevoel' en 'attitude' ipv de 'rede'.
Voorbeeld:
Toen Koning Darius rond'reisde' op Mediterrane gronden kwam hij Kallatianen tegen die als laatste eerbetoning aan hun overledenen, de gestorven opaten.
Op een andere plaats ontdekte hij de Grieken die als eerbetoon aan hun doden, hen verbranden. Nu liet Koning Darius deze mensen in zijn 'rechts'paleis komen en vroeg aan de Grieken : "Hoeveel moet ik je betalen zodat je je doden zou opeten ipv verbranden?" waarop de Grieken in koor antwoorden : "Voor geen rijkdom in de wereld zullen we zoiets schandalig doen!" Nadien vroeg Darius aan de Kallatianen : "Hoeveel moet ik je betalen zodat je je doden zou verbranden ipv op te eten?" , waarop de personen verbaasd keken en zeiden : "Wij zullen nooit zoiets SCHANDALIG doen !".
Waar de Grieken dus zeggen : "De doden verbranden is rechtvaardig en goed", zeggen de Kallatianen dat het onmenselijk en onrechtvaardig.
Conclusie :
1) Verschillende samenlevingen hebben andere morele codes.
2) Er is geen "objectieve" standaard die kan gebruikt worden om de ene cultuur beter te vinden als de andere
3) de morele code van onze samenleving heeft geen speciale status, het is gewoon een code zoals elke andere.
4) Er is geen "universele waarheid" omtrent morele codes, er zijn geen waarheden die voor alle gemeenschappen gelden
5) De morele code van een samenleving bepaalt wat "goed" of "fout" is ... in die samenleving alleen.
6) Deze gedachte roept op tot tollerantie tov andere "gewoontes".
Gevolgen : Dit cultureel relativisme heeft tot gevolg dat men bijvoorbeeld niet kan zeggen van : "De westerse cultuur is beter als de oosterse moslimcultuur" maar ook niet "Het nazisme was een slechtere samenleving als de onze..."
Ander voorbeeld :
Eskimo's doen regelmatig aan partnerruil en de dominante man in de kleine communes heeft het recht om de partners van andere mannen op te eisen voor sexuele 'relaties' ... eveneens is kindermoord er ook zeer veel voorkomend, vooral bij meisjes, (omdat men simpelweg niet altijd voor alle kinderen kan zorgen en de mannen voor het voedsel zorgen; dit alles dus in het voordeel van de overleving van de samenleving).
Niet echt waarden die overeenstemmen met onze waarden, maar daarom nog niet 'slechter'.
Een andere theorie is wat men noemt : "Ethisch subjectivisme". Deze theorie zegt simpelweg : "1) Er zijn geen morele waarheden, enkel meningen" en "2) Morele codes zijn een gevolg van het gevoel (niet van feiten)"
Hiernaast bestaat dan ook een andere theorie : "Emotivisme". Deze theorie zegt kort samengevat : "Elke uitspraak is slechts een uitdrukking van 'karakter' en dwingt een beinvloeding af van anderen hun karakter" zoals men bijvoorbeeld zou zeggen : "Mmm, pie ^^" maw dus "Pie = goed" of "Ik hou van taart" men kan onmogelijk zeggen dat deze uitdrukking onjuist is, aangezien deze slechts uitgaat van een gevoel dat de persoon in kwestie heeft omtrent het onderwerp "taart". Aan de andere kant kan ook iemand zeggen : "Zwarten en moslims :ironic:" , maw dus "ik hou niet van zwarten en moslims"... nu uitgaande van het "Emotivisme"; wie bent u om te zeggen dat de persoon ongelijk heeft ? Het antwoord is simpel : Iemand die een andere 'gevoel' heeft omtrent het onderwerp en dus een uitspraak zal doen om de andere zijn 'karakter' te beïnvloeden. Objectief bekeken, heeft niemand van de 2 gelijk...
Aan de andere "Kant" (mopje ^^) is er een theorie omtrent de "Morele Imperatief" die dit alles probeert te weerleggen. Kort samengevat zegt deze :
"Een morele waarde is juist als ze wordt ondersteund door betere redenen dan de alternatieven". Dit klinkt allemaal mooi en fantastisch, totdat je jezelf begint af te vragen : "Wat is beter" ? Eigenlijk kan ik het woord "juist" in bovenstaande gewoon vervangen door het woord "beter" dus krijgen we :
Men zal al snel inzien dat men hier met een cirkelbewering zit, inderdaad Kant had het maar al te goed door dat men enkel een morele "waarheid" kon invoegen als deze zichzelf rechtvaardigde; maar zijn 'verstoptechnieken' vallen hard op bij 'mensen die niet zomaar blindelings overnemen al wat mooi klinkt en overeenstemt met hun gedachten en gevoelens..." In 1 paragraaf kan je dus gans de rechtvaardiging van Kant's theorie ontkrachten (en al wat er op gebouwd is). Kant wist het trouwens...Een morele waarde is beter als ze wordt ondersteunt door betere redenen.
--
Sommige mensen zullen afkomen met de bewering :
"Al wat een ander niet schaadt is gerechtvaardigd..." (overtuigd van hun 'waarheid'). Men hoeft gewoon hen gewoon te vragen : "Waarom?" om hen van hun slappe koord te duwen... Ik kan evengoed zeggen "Al wat een andere mens leed toebrengt is gerechtvaardigd..." alhoewel je gevoel waarschijnlijk zal protesteren tegen deze bewering is ze even geldig als de andere bewering...
--
Om even een lange filosofische sprong te maken :
De conclusie van dit alles is : "Leven is (bijna) ultieme vrijheid".
U kan doen wat u wilt in uw leven, wil je racisme uitroeien? Sure, go ahead, er is niemand die u zegt dat u het niet mag doen. (Zeker niet in onze samenleving... Maar ook andere dingen (die zeer schandalig zullen klinken in uw oren) zijn ook toegestaan, alles is gerechtvaardigd... want iedereen moet toch de gevolgen van zijn daden of nalatigheden dragen. Het is gewoon een machtstrijd tussen de verschillende "groeperingen" om hun 'gevoelens' en 'morele codes' te kunnen opleggen aan anderen...
--
Vanop een afstand bekijk ik deze strijd, waarbij momenteel de fundamentalistische "anti-racisten" de overhand hebben en hun macht gebruiken, terwijl sommige "racisten" zoveel mogelijk knooppunten proberen te zoeken met de nu "heersende" morele code om de anderen te laten inzien dat hun "waarden" niet zo verschillend zijn van de "waarden" die nu aan de macht zijn... terwijl anderen oprecht "niet-racist" zijn en overtuigd zeggen : "Onze rechtse waarden gelijken veel op de uwen... 'laat ons/ze leven !'"
Samenvatting der conclusies : Het maakt geen zak uit.
en het wordt moeilijk om geen uitspraak te doen die fatalistisch lijkt in de ogen van velen :
Het maakt niet uit hoe we sterven, op het einde zijn we toch allemaal dood.

)

ze vanzelf extremer wordt.