kaythar
Legacy Member
Iemand die hier ervaring mee heeft.
Gisterenmorgen is mijn rosse kater niet komen opdagen. Die zit 's nachts altijd buiten. Dat gebeurt wel meer dat ik die 's morgens niet zie, dus maakte me niet direct zorgen. Rond 5 uur is die thuisgekomen. Ik zag direct dat er iets ernstig aan de hand is. Zijn staart hing daar maar te hangen, die kan hij niet meer bewegen.
Ik ben daar direct mee naar de dierenarts geweest. Blijkbaar is die aangereden door een auto. Hij kon niet meer plassen. Zijn blaas stond op springen. Die dierenarts heeft die leeggenemen waar ik bij stond. Die blaas was meer dan een sinaasappel groot. Ze hebben die verschillend picuren gegeven. De blaas is het eerste belangrijke. Die moet terug beginnen werken. Gelukkig is dat gebeurd. Deze nacht heeft die binnengeslapen. Hij heeft verschillende keren in zijn bak geplast.
Nu kan ik mijn ma wel tegen haar hoofd slaan. De dierenarts zei uitdrukkelijk dat we die kat de komende week moeten binnenhouden zodat die kan recupereren. Het is een echte buitenkat, dus niet gemakkelijk binnen te houden. Deze morgen is mijn ma opgestaan, die zag dat de kat in zijn bak geweest was. Meneer was aan het miauwen om buiten te gaan, dus heeft mijn ma die buitengelaten.
Gevolg. Mijn kat de hele dag niet gezien. Rond een uur of 7 is die terug thuisgekomen. Als die buiten zit, zie je vaak rond het huis ergens liggen te slapen. Nu was die nergens te bekennen. Geen idee dus waar die gezeten heeft.
Die leek vrij ok toen die thuisgekomen is. Ik moet deze avond even weg. Toen ik thuis gekomen ben zat die nog steeds binnen. Hij eet en drinkt goed. Nu begon die daarnet zonder reden van pijn te miauwen. Net zoals die gisteren deed toen zijn blaas op springen stond. Voor zo ver ik daar iets van ken heb ik eens gevoeld. Nu weet ik absoluut niet of het zijn maag is (heeft goed gegeten, die is dus goed gevuld) of zijn blaas. Ik heb die zijn buik eens volledig afgetast, op sommige plaatsen ook vrij hard geduwd. Ik voel daar toch nergens geen opgeblazen sinaasappel. Ondertussen is hij kalm en miauwt hij niet meer van de pijn. Dat zal dus waarschijnlijk wel ok zijn.
Het probleem is natuurlijk dat ze die buiten gelaten hebben. Nu weet ik niets. Ik weet dat die vannacht (heeft gisterenavond een spuit met cortisonen gekregen) kunnen plassen heeft. Ik weet niet of hij vandaag nog geplast heeft. Afwachten tot morgenvroeg vrees ik, dan kan ik zien of die terug in zijn bak geweest is.
Ik heb ze hier thuis in ieder geval ten strengste verboden om de kat buiten te laten. Ik weet echt niet waar die met hun verstand gezeten hebben. Gisteren mee naar de dierenarts. Daar krijg je te horen "gelukkig dat je niet tot morgen gewacht heeft of die was dood geweest". Je krijgt te horen als die blaas niet terug gaat werken dat ze die moeten laten inslapen en dat we zeker daags nadien moeten terugkomen als die 's nachts niet geplast heeft. Die kat moest sowieso binnen blijven. 's Nachts geraakt het plasprobleem opgelost. Die kat jankt om buiten te mogen en ze laten die ook direct buiten. Ik dacht dat ik iets kreeg.
Dan zitten we nog met de staart. Het moet blijkbaar regelmatig gebeuren dat katten een verlamde staart hebben na een aanrijding. Op internet las ik verhalen van katten waar de staart (deels) geamputeerd wordt. In dit geval maakte de direnarts daar niet zo'n probleem over. Hij sleept ook niet over de grond. In 3/4de heeft hij nog gevoel. Op internet las ik verschillende verhalen van katten die na een gelijkaardig kwetsuur een maand of 2-3 met een pijnlijk achterste/verlamde staart rondliepen, maar waar dit uiteindelijk toch goed kwam.
Dus zijn er hier mensen die met hun kat iets gelijkaardigs voorgehad hebben? En hoe is dat uiteindelijk afgelopen?
Ik wil mijn kat alle kansen geven, maar ik wil nu ook geen ongelukkig beestje dat voor de rest van zijn leven pijn heeft. Je ziet nu al dat die zich doodongelukkig voelt. De ene moment aai je die en reageerd net zoals vroeger. De andere moment reageert die niet en zit die gewoon wat apatisch voor zich uit te staren.
Gisterenmorgen is mijn rosse kater niet komen opdagen. Die zit 's nachts altijd buiten. Dat gebeurt wel meer dat ik die 's morgens niet zie, dus maakte me niet direct zorgen. Rond 5 uur is die thuisgekomen. Ik zag direct dat er iets ernstig aan de hand is. Zijn staart hing daar maar te hangen, die kan hij niet meer bewegen.
Ik ben daar direct mee naar de dierenarts geweest. Blijkbaar is die aangereden door een auto. Hij kon niet meer plassen. Zijn blaas stond op springen. Die dierenarts heeft die leeggenemen waar ik bij stond. Die blaas was meer dan een sinaasappel groot. Ze hebben die verschillend picuren gegeven. De blaas is het eerste belangrijke. Die moet terug beginnen werken. Gelukkig is dat gebeurd. Deze nacht heeft die binnengeslapen. Hij heeft verschillende keren in zijn bak geplast.
Nu kan ik mijn ma wel tegen haar hoofd slaan. De dierenarts zei uitdrukkelijk dat we die kat de komende week moeten binnenhouden zodat die kan recupereren. Het is een echte buitenkat, dus niet gemakkelijk binnen te houden. Deze morgen is mijn ma opgestaan, die zag dat de kat in zijn bak geweest was. Meneer was aan het miauwen om buiten te gaan, dus heeft mijn ma die buitengelaten.
Gevolg. Mijn kat de hele dag niet gezien. Rond een uur of 7 is die terug thuisgekomen. Als die buiten zit, zie je vaak rond het huis ergens liggen te slapen. Nu was die nergens te bekennen. Geen idee dus waar die gezeten heeft.
Die leek vrij ok toen die thuisgekomen is. Ik moet deze avond even weg. Toen ik thuis gekomen ben zat die nog steeds binnen. Hij eet en drinkt goed. Nu begon die daarnet zonder reden van pijn te miauwen. Net zoals die gisteren deed toen zijn blaas op springen stond. Voor zo ver ik daar iets van ken heb ik eens gevoeld. Nu weet ik absoluut niet of het zijn maag is (heeft goed gegeten, die is dus goed gevuld) of zijn blaas. Ik heb die zijn buik eens volledig afgetast, op sommige plaatsen ook vrij hard geduwd. Ik voel daar toch nergens geen opgeblazen sinaasappel. Ondertussen is hij kalm en miauwt hij niet meer van de pijn. Dat zal dus waarschijnlijk wel ok zijn.
Het probleem is natuurlijk dat ze die buiten gelaten hebben. Nu weet ik niets. Ik weet dat die vannacht (heeft gisterenavond een spuit met cortisonen gekregen) kunnen plassen heeft. Ik weet niet of hij vandaag nog geplast heeft. Afwachten tot morgenvroeg vrees ik, dan kan ik zien of die terug in zijn bak geweest is.
Ik heb ze hier thuis in ieder geval ten strengste verboden om de kat buiten te laten. Ik weet echt niet waar die met hun verstand gezeten hebben. Gisteren mee naar de dierenarts. Daar krijg je te horen "gelukkig dat je niet tot morgen gewacht heeft of die was dood geweest". Je krijgt te horen als die blaas niet terug gaat werken dat ze die moeten laten inslapen en dat we zeker daags nadien moeten terugkomen als die 's nachts niet geplast heeft. Die kat moest sowieso binnen blijven. 's Nachts geraakt het plasprobleem opgelost. Die kat jankt om buiten te mogen en ze laten die ook direct buiten. Ik dacht dat ik iets kreeg.
Dan zitten we nog met de staart. Het moet blijkbaar regelmatig gebeuren dat katten een verlamde staart hebben na een aanrijding. Op internet las ik verhalen van katten waar de staart (deels) geamputeerd wordt. In dit geval maakte de direnarts daar niet zo'n probleem over. Hij sleept ook niet over de grond. In 3/4de heeft hij nog gevoel. Op internet las ik verschillende verhalen van katten die na een gelijkaardig kwetsuur een maand of 2-3 met een pijnlijk achterste/verlamde staart rondliepen, maar waar dit uiteindelijk toch goed kwam.
Dus zijn er hier mensen die met hun kat iets gelijkaardigs voorgehad hebben? En hoe is dat uiteindelijk afgelopen?
Ik wil mijn kat alle kansen geven, maar ik wil nu ook geen ongelukkig beestje dat voor de rest van zijn leven pijn heeft. Je ziet nu al dat die zich doodongelukkig voelt. De ene moment aai je die en reageerd net zoals vroeger. De andere moment reageert die niet en zit die gewoon wat apatisch voor zich uit te staren.
