Archief - Kat met verlamde staart

ik weet niet of het helpt dit te zeggen maar ik vind katten sterke dieren die zullen alles doen om te overleven en man ik dacht da da niet erg was een verlamde staart dat beestje kon overleven met zo een staart of dat ze dat dan amputeerden of ja korter maakten dacht ik want als je zo naar die dierenprogramma's kijkt zie je dat soms en die beestjes voelen of daar nie veel meer van. Mja met uw katje was er mss meer aan de hand. Mja katjes é zijn nie slim met auto's in de buurt, deze avond ook een katje bijna onder de banden denk dat em verschoten ad van het lawaai en daar door de weg op rent. Hier bij ons thuis zijn we een soort van vervloekt ,kleurrijke kanten halen het hier niet al 7katten gehad verspreid over onze jeugd geen 1 haalde het tot een schoon leven. En de zwarte kat hebben we al 14 jaar ,ie kampt wat met ouderdoms kwaaltjes niks ergs volgens onze dierenarts ,wat zwaarlijvig maar ze heeft ook zo eentje lopen en zegt dat dat normaal is wat arterose en wat kapotte tandjes en wa kwijlen. Maar voor de rest gezond als een goudvis neem ik aan Ik bedoel maar je moet geluk hebben met katten neem ik aan. Maar is altijd spijtig als dees beestjes noch angst noch kalmte kennen.

Is dat een tekst of gewoon wat lettertjes bij elkaar geflanst?

Zelfs voor mij is dit te hoog gegrepen om er duidelijkheid in te scheppen

Normaal lees ik enkel dit forum & post ik niet, maar for the record: mijn kat heeft met zijn staart onder de deur gezeten waardoor die dus volledig 'geknakt' was. De staart hing op een bepaald punt dus enkel nog met de pees aan elkaar. De dierenarts heeft dan het 'achterste' stuk staart geamputeerd, waardoor mijn kat nog een staartje heeft van 5 à 10cm.
Deze heeft hier echter nooit last van gehad en klimt evengoed in de bomen, loopt op zetels, springt op kasten... een kat kan dus "zonder" staart..
Ik hoop dat het goed komt met je kat, ik leef met je mee ...

Mijn Musti zit ondertussen in de poezenhemel.

Hij heeft deze namiddag een spuitje gehad om in te slapen. De tijd was echt wel aangebroken: hij wou niet meer eten of drinken. Bougeerde nauwelijks nog een reageerde bijna niet meer als je die streelde.

Toen de dierenarts 1/4e van de normale dosis ingespoten had, was ze al dood. Die was dus echt wel kuis op.

Het was een zware beslissing om te nemen. Maar zowel voor mij als voor de kat is het een oplichting.

Veel sterkte

kaythar zei:

Mijn Musti zit ondertussen in de poezenhemel.

Hij heeft deze namiddag een spuitje gehad om in te slapen. De tijd was echt wel aangebroken: hij wou niet meer eten of drinken. Bougeerde nauwelijks nog een reageerde bijna niet meer als je die streelde.

Toen de dierenarts 1/4e van de normale dosis ingespoten had, was ze al dood. Die was dus echt wel kuis op.

Het was een zware beslissing om te nemen. Maar zowel voor mij als voor de kat is het een oplichting.

Klik om te vergroten...

RIP ad:

kaythar zei:

Mijn Musti zit ondertussen in de poezenhemel.

Klik om te vergroten...

Sterkte en RIP

Ik ben aanwezig op de koffietafel om sereen afscheid te nemen

RIP

RIP en respect arm katje

Jammer!

Sterkte! Maar beter dit dan dat het beestje nog had moeten afzien

poppeke zei:

Mja katjes é zijn nie slim met auto's in de buurt,

Klik om te vergroten...

Ze zijn wél slim, maar er is niemand om hen te zeggen dat ze van auto's moeten wegblijven. Want als ze het overleven, dan leren ze het echt wel hoor. Mijn kat vroeger, was door een trein aangereden. Wonder boven wonder waren enkel zowat alle ribben gebroken die ze in haar lijf had steken én is ze na enkele weken, erdoor gekomen. Daarna, als er een trein of wagen aankwam (zelfs met felle lichten die véél katten verlamt) ging ons kat echt wél razendsnel lopen, 180 graden de andere richting uit sé.

Mijn huidige kat vond het ook leuk in het begin om rond de kookplaat te tippelen. Tot hij op de hete (kokende) plaat ging staan. Sindsdien blijft hij daar uit de buurt. Ze leren echt wel zéér snel. (als ze het overleven). Hij heeft ook 3x een blaasobstructie gehad. Ik heb ook meermaals gedacht: Het is er mee gedaan en de 3x zei de huisarts ook: Ik zal hem leeg maken, maar hij is zo goed als dood, de nieren zijn waarschijnlijk zwaar beschadigd en het is 100% zeker afgelopen. 1 jaar later .. én de kater tippelt nog steeds rond. Ondertussen is de Ph gezakt naar 6.3 (komende van 8.9) én is hij kerngezond. Zo zie je maar.

Soms heb je chance, soms niet. That is life zeker?

kaythar zei:

Mijn Musti zit ondertussen in de poezenhemel.

Klik om te vergroten...

Hoe vaak is het niet 'meteen' gedaan? Hoe vaak is het zo, dat een kat wordt overreden én nooit méér naar huis komt? En meestal kom je dan nooit te weten of je kat wel dood is én leef je de rest van je leven in onzekerheid. Ik heb ook een kat gehad die nooit teruggekomen is. Ik weet 20 jaar later nog altijd niet of ze toen dood was of ergens bij een andere familie terechtgekomen is.

Troost u met de gedachte, dat je tenminste samen met z'n tweetjes, in eer en geweten afscheid van elkaar hebt kunnen nemen.

ochere da beestje ,innige deelneming....
Spijtig.
Amai meestal zie ik katten over het straat lopen als bezetene als ze een auto zien naderen of zelfs nog maar ne fiets!Mja mss hebben ze ook al nare ervaringen gehad met een auto.

Ik begrijp het ook niet hoe hij onder een auto gesukkeld is.

De moederpoes was een volledig wilde kat die bij ons thuis in een schuur komen jongen is. Mijn rosse kater was het enige poesje dat zich laten vangen heeft. Voor mij en mijn huisgenoten was die heel lief en vooral bij mij zeer aanhankelijk. Met het ouder worden was dat iets beter, maar het was een zeer schuwe kat. Als hij jong was en er kwam bezoek dan ging hij zich onder de kast verstoppen. Meermaals heb ik gezien als hij van ver een auto zag aankomen dat hij direct wegliep.

Hij terroriseerde hier wel de buurt. Vroeger hadden we veel last van zwerfkatten. Nu al jaren geen last meer van gehad, want hij joeg alle andere katten weg. Vechten deed hij bijna dagelijks. Hij stond altijd onder de schrammen. Vaak genoeg manken thuis gekomen, zweren als hij gekrapt was, een stuk uit zijn oor,...

Ik vermoed hij tijdens het vechten achter een andere kat gezeten heeft of omgekeerd en zo onder de wielen van een auto geraakt is.

RIP Musti. I'll miss you

Hmmm... aangereden kat... doet mij denken aan mijn vorige kat, Pinokkio I.

Hij leek op Figaro uit de film Pinokkio. Had zo een mooie witte borstkas, mooi glanzend zwarte 'jas' aan, zijn pootjes zo mooi wit en dan de top van zijn staart was ook een heel beetje wit. Hij was nog zo jong, zo speels en was al oud genoeg om zijn leven op te bouwen in de wijk achter onze tuin. He was so happy back then. Hij kwam redelijk goed overeen met de andere katten, heeft nooit moeten vechten.

Twas een warme zomerdag en in de voormiddag hoorde ik mijn halfzus mij heel de tijd roepen vanuit de tuin. Ik wandelde naar buiten en ik zag haar wijzen tussen de bloemen... 'Pinokkio...' zei ze. Ik keek en ik zag hem daar liggen: zielig miauwend op de grond, hij was heel verdwaasd en.. zijn oog stak uit zijn hoofd.
Onze vermoedens (en ook van de dierenarts) was dat hij aangereden werd. Pinokkio was gelukkig nog sterk genoeg om zichzelf van de straat zichzelf te dragen over allerlei omheiningen om zich dan in onze tuin te leggen tussen de bloemen.
Ik was even in shock en ik dacht direct aan de dierenarts. Mijn ouders waren toen nog niet thuis, maar ik droeg Pinokkio al binnen om hen op de zetel te leggen (op een handdoek ofc). Hij bleef zo versufd rondkijken en lichtjes miauwen. Hij had pijn of hij besefte het soms gewoon niet wat er aan de hand was.

Ouders kwamen thuis en dan hem direct meegenomen naar de dierenarts. Het was direct goed nieuws. De dierenarts kon Pinokkio direct opereren: zijn oogje uithalen en dan de oogkas dichtnaaien. Katten kunnen het nog overleven met 1 oog en dat deed hij ook na de geslaagde operatie.

Na de operatie moest hij thuis herstellen, maar dit ging niet zoals verwacht. Hij verloor zijn eetlust en ging veel naar de tuin om tussen de planten te zitten en gewoon voor hem uit te staren. Probleem was ook dat hij overal begon te plassen in huis, terwijl hij eigenlijk al zindelijk was. Zijn situatie verbeterde niet en we moesten hem weg doen.

Ik wilde niet zijn leven laten ontnemen gezien hij perfect nog kon doorleven, maar elke dag alles opkuisen zonder dat hij terug zindelijk wordt, was een no-go bij ons thuis geworden.
Heb dan gevraagd aan mijn vader om Pinokkio naar de 'boer' te brengen. Thuis kopen wij onze aardappelen altijd bij 'de boer' en ik weet dat hij veel katten had. Hij heeft ook graag katten en had er veel. Ik wist ergens dat Pinokkio daar zijn leven verder kon zetten, gezien daar zijn plassituatie niet zou storen (gezien de katten toch in de schuren enzo leven). Ben toen wel niet meegegaan toen papa Pinokkio wegbracht, maar het deed toch even pijn. We hadden al een band opgebouwd, howja... als je oogcontact maakt met een kat en je 'weet' wat hij bedoelt door gewoon zijn ogen te bekijken, dan heb je echt iets imo.

Deze zullen herinneringen blijven die me nooit zullen verlaten. Af en toe denk ik hoe geweest zou zijn met Pinokkio I, maar ik ben altijd bang geweest voor een negatieve confrontatie. Daarom dat ik altijd blijf denken dat hij daar het goed heeft/gehad heeft.

Ondertussen zijn wij 11 jaar later ofzo, maar hij blijft in mijn gedachten ^^


Meh, geen idee waarom ik dit plots allemaal neertypte... raar ^^


Maar euh, veel sterktekaythar. Je Musti zit nu in betere oorden. Denk aan de mooie momenten die je beleefd hebt met Musti. Ie zou ni anders willen ^^

de kat van men zus heeft zelfs geen staart meer! echt waar, door een aanrijding met een auto is ze die veloren en dat is raar om zo een kat te zien lopen zonder staart

Een ongeluk zit in een klein hoekje.

Sterkte

kil911ler zei:

Ondertussen zijn wij 11 jaar later ofzo, maar hij blijft in mijn gedachten ^^

Klik om te vergroten...

Een kat wordt normaal een jaar of 16-20. Misschien is het eens tijd om te controleren of Pinokkio nog leeft en hij het hem vergaan is?