Ik lurk hier al een tijdje mee, en ik moei mij bewust niet in discussies op sociale media omdat het niveau daar vaak onder nul zakt, maar enkele zaken moet ik toch even kwijt.
We zitten hier nu met een epidemie (volgens sommigen een agressievere vorm van griep) die in het begin een exponentiële besmettingscurve had en die de eerste weken/maanden redelijk wat mensen naar het ziekenhuis of de intensive care joeg. Het aantal overlijdens ten gevolge van dit virus lag in die periode ook best hoog. In dat opzicht was het dus zeker niet te onderschatten en waren veel maatregelen op hun plaats daar het in eerste instantie was om de curve af te vlakken en op die manier de spoeddiensten en de ziekenhuizen niet te overbelasten.
Ik herinner me de juiste cijfers niet meer, maar als ik me goed herinner zijn we tijdens de piek tot ongeveer 50% van de maximale bezetting op intensieve zorgen gegaan, uiteraard varieert dit van ziekenhuis tot ziekenhuis.
Bon, achteraf concludeerde men dat 51% van het aantal sterfgevallen viel in de rusthuizen, waaruit men logischerwijs kan afleiden dat het hier over (hoog)bejaarde mensen gaat, een categorie van mensen die logischerwijs reeds van in het begin tot de risicogroepen behoorde. Aangezien men wist dat deze mensen zo kwetsbaar waren, had men van in het begin reeds die tehuizen in volledige lockdown kunnen laten gaan en hadden we hier een aanzienlijk aantal overlijdens mee uitgespaard.
In de beginperiode werd er ook nog niet echt getest, enkel wanneer iemand met ernstige symptomen zich aanmeldde bij de arts of op de spoed. Wanneer iemand vermoedens had en naar de huisarts belde mocht die thuisblijven, die persoon kon echt COVID hebben opgelopen, maar kon even goed een seizoensgriep ontwikkeld hebben. Het exacte aantal besmettingen met het Corona virus in die periode is dus zeer vaag te becijferen, we hadden minder besmettingen kunnen hebben, maar we hadden er ook veel meer kunnen hebben.
Zelfs toen het land in lockdown was en bijna niemand nog op straat kwam bleven de besmettingen toenemen, ook het aantal opnames en overlijdens steeg parallel aan de besmettingscurve. Het virus was toen wild om zich heen aan het slaan, nochtans kwamen de mensen niet buiten. Wel weten we dat er redelijk wat uitbraken waren in de woonzorgcentra, maar voor de rest weten we uit die 'topperiode' eigenlijk quasi niets op vlak van besmettingshaarden. De enige logische verklaring is dat mensen besmet geraakt zijn thuis of op het werk, in ieder geval op plaatsen waar nauw contact was, maar dit kunnen we nooit zeker weten.
De laatste weken waren de cijfers dus allemaal aan het dalen, maar sinds een dikke week stijgen vooral de besmettingscijfers terug maar blijven de ziekenhuisopnames en sterfgevallen gelijk of dalen nog verder. Nu vraag ik me af of Sciensano wat meer kadering kan brengen rond die besmettingscijfers, want wat zijn 'besmettingen'? Zijn dit mensen die zich met zware of milde symptomen melden bij de huisarts? Zijn dit mensen die spontaan getest worden naar aanleiding van een heelkundige ingreep of een andere reden en besmet blijken te zijn zonder dat ze het wisten (asymptomatisch), of hebben deze mensen de ziekte reeds gehad (ook zonder het te weten) en beschikken ze reeds over antistoffen? (ik weet niet of dit laatste onder besmettingen valt eigenlijk?).
Laat ons nu een week of twee à drie wachten, en als we merken dat het aantal ziekenhuisopnames niet echt stijgt buiten hier en daar een tijdelijke verhoging, en we merken ook dat er niet echt meer sterfgevallen zijn, waar zijn we dan eigenlijk over bezig? Moest het zo zijn, kunnen we dan eindelijk eens niet gaan besluiten dat het virus voor het gros van de mensen helemaal niet zo schadelijk is?
Want laat ons eerlijk zijn, al die maatregelen dienden in de eerste plaats om er voor te zorgen dat de ziekenhuizen niet over belast werden, niet zozeer om het virus uit te roeien (althans dat werd ons toch gezegd in het begin). Als over enkele weken het aantal opnames en overlijdens dus inderdaad niet echt gestegen is, kunnen we dan die maatregelen echt niet volledig gaan afbouwen? Want nogmaals, mijn aanvoelen is dat meer mensen schrik hebben van het woordje 'virus', dan dat ze schrik hoeven te hebben van de gevolgen er van. Men heeft al maanden de mond vol van groepsimmuniteit, is het dan niet juist positief dat veel mensen besmet raken zonder dat ze zware symptomen hebben die leiden tot een ziekenhuisopname of een overlijden?
En als men dan toch wil ingrijpen om bepaalde mensen te beschermen, waarom dan niet volop inzetten op maatregelen in woonzorgcentra en ouderen en zwakkeren sensibiliseren om maatregelen te nemen? Nu lijkt het er gewoon op dat men koste wat kost iedereen wil gaan beschermen om ziek te worden, en dat kan volgens mij echt de bedoeling niet zijn. Ziek worden hoort er jammer genoeg soms bij in het leven, en net daarom hebben we (en zeker hier in België) een goede gezondheidszorg.
We kunnen echt onmogelijk iedereen op voorhand gaan beschermen tegen elke vorm van ziekte, infectie of lichamelijk letsel, want op die manier kunnen we beter allemaal onder een stolp gaan leven.
