Ni No Kuni de remastered versie. Eindelijk uitgespeeld nadat ik het 2/3 keer begon te spelen en liet liggen. (indertijd op ps3 uitgespeeld)
Heeft toch veel van zijn charme verloren. Visueel is het nog steeds een mooie game, maar dezelfde gameplay gebreken zijn nog altijd even erg:
-> grinden/het evolutie-systeem van de familiars is zo traag met xp uit te delen. Grinden is in essentie verplicht omdat...
-> Uw party AI is echt gat-achterlijk en tenzij ze met hun familiar overleveld zijn zullen ze met hun gebrek aan tactiek uw boss-fights keer op keer om zeep helpen
-> Quasi alle bosses hebben aanvallen die u makkelijk kunnen oneshotten en blocken is nodeloos complex. Ga terug naar uw character(of blijf op een van de weinige familiars met een block option), draai u wieltje naar uw block en dan pas blockt ge.... Gewoon het feit dat er geen toegewijde block-knop is, zal meestal uw dood betekenen in de moeilijke fights.
-> Engelse voice-acting is voor vele personages echt cliché shitty kinder-voice-acting.
Ik koester nog altijd een beetje affectie/nostalgie voor de game, maar ik kan me niet herinneren dat reviewers ooit die irritante hekelpunten opmerkten.