Wat zijn jouw (haalbare) doelen/voornemens om eens mee te maken?

Goh, ik heb er wel een paar maar sommigen zij niet haalbaar of liggen alleszinds niet in eigen handen.
Maar hier dan toch mijn grootste doelen momenteel:
- Wat vermageren: Ben ik reeds mee bezig, maar wil het verderzetten.
- De liefde vinden. Klinkt cliché maar een mens is niet gemaakt om alleen te zijn.
- Nog eens met een vrachtwagen rijden. Hier zou ik nog het gelukkigst van al mee zijn denk ik.
 
Klinkt waarschijnlijk heel banaal, maar: op een weekend- of verlofdag eens een hele dag kunnen niksen zonder me schuldig te voelen.
Want dat is blijkbaar het contradictorische aan alleen wonen in een groot huis, tussen de bomen, op de buiten. Iedereen die hier komt zegt: 'Wow jij woont hier zo mooi, zo rustig,...' maar als ik zelf eens op het terras ga zitten met een boek of om gewoon wat van het weer te genieten zie ik steeds maar dingen die nog niet af zijn of nog moeten gebeuren en denk ik: 'Zou ik niet beter eens iets nuttigs gaan doen?'.
 
Goh, ik heb er wel een paar maar sommigen zij niet haalbaar of liggen alleszinds niet in eigen handen.
Maar hier dan toch mijn grootste doelen momenteel:
- Wat vermageren: Ben ik reeds mee bezig, maar wil het verderzetten.
- De liefde vinden. Klinkt cliché maar een mens is niet gemaakt om alleen te zijn.
- Nog eens met een vrachtwagen rijden. Hier zou ik nog het gelukkigst van al mee zijn denk ik.
Aangezien het haalbare doelen horen te zijn hier: hoe realistisch is dat laatste?
Alez, puur het rijden met een aangepaste vrachtwagen zal wel geen probleem zijn en met de nodige armspieren zal in- en uitstappen waarschijnlijk ook nog wel vlotten, maar effectief de baan doen is toch ook laden en lossen etc?
 
Klinkt waarschijnlijk heel banaal, maar: op een weekend- of verlofdag eens een hele dag kunnen niksen zonder me schuldig te voelen.
Want dat is blijkbaar het contradictorische aan alleen wonen in een groot huis, tussen de bomen, op de buiten. Iedereen die hier komt zegt: 'Wow jij woont hier zo mooi, zo rustig,...' maar als ik zelf eens op het terras ga zitten met een boek of om gewoon wat van het weer te genieten zie ik steeds maar dingen die nog niet af zijn of nog moeten gebeuren en denk ik: 'Zou ik niet beter eens iets nuttigs gaan doen?'.
Dat heb ik ook. Langs de andere kant is dat gewoon ook de aard van het beestje zeker.
 
Aangezien het haalbare doelen horen te zijn hier: hoe realistisch is dat laatste?
Alez, puur het rijden met een aangepaste vrachtwagen zal wel geen probleem zijn en met de nodige armspieren zal in- en uitstappen waarschijnlijk ook nog wel vlotten, maar effectief de baan doen is toch ook laden en lossen etc?
Is dan ook gewoon nog eens een toerke doen ermee :wink: .
Effectief werken is (momenteel) iets te hoog gegrepen inderdaad.
 
Aangezien het haalbare doelen horen te zijn hier: hoe realistisch is dat laatste?
Alez, puur het rijden met een aangepaste vrachtwagen zal wel geen probleem zijn en met de nodige armspieren zal in- en uitstappen waarschijnlijk ook nog wel vlotten, maar effectief de baan doen is toch ook laden en lossen etc?
Laden en lossen hoeft niet altijd noodzakelijk door de chauffeur te gebeuren natuurlijk. Of enige fysieke taak inhouden.
 
Idem, alhoewel ik nog een blank canvas ben momenteel :p

Afspraak 1e tattoo 2 weken geleden moest verlegd worden omdat ik Covid had, die is verplaatst naar half juni.
Ondertussen naar tattoo beurs geweest, en daar al veel ideeën opgedaan. Momenteel al verregaande plannen voor 2 volledige sleeves, halve plannen voor beide onderbenen, en vage plannen voor m'n rug.


Verder on-topic:
- Basisconditie bijwerken (5km aan 1 stuk kunnen lopen of 50km aan een vlot tempo kunnen fietsen bvb), mijn concitie nu is minder dan 0, ik ben bekaf na 5km op het gemak fietsen)
- Klein beetje vermageren (5kg zodat ik onder de 80kg kom)
- Veranderen van job (weg van toxisch management, weg van ploegen) ==> 1e stap is al gezet, vorige week sollicitatiegsprek gehad
- ...

Kan ik alleen maar toejuichen 🥳
 
Laatst bewerkt:
Vertel. Over wat gaat het? Roman, epos?
Ga je het uitbrengen in je eigen naam of een schuilnaam (om nadien nog onder de mensen te komen)?
Misdaad/thriller in de onderwereld. Als het ooit wordt uitgebracht gerust in eigen naam dan zijn er toch een paar mensen die zich verplicht voelen het te kopen op zijn minst :unsure: .
 
Bovenlichaam volledig? Geen gêne om op je zestig jaar bekeken te worden als een ex-drugsdealer van in je jonge jaren. Alé, ik stel mij nu wel een getatoeëerde Mexicaan voor van een kartel, ter gemak. En, na zovele jaren is die inkt wat meer uitgelekt, dan oogt het niet zo mooi.
Op 60 jarige leeftijd zijn er wel meer dingen die minder mooi ogen.:unsure:
Geen ene tiet of navel zit dan nog waar die 30 of 40 jaar geleden zat dus wie maakt er zich dan nog zorgen om wat uitgelekte inkt?
 
Ga je bij driemaal winst anderen een zege gunnen?
Ik gun het iedereen. :coolbrows:
Vertel. Over wat gaat het? Roman, epos?
Ga je het uitbrengen in je eigen naam of een schuilnaam (om nadien nog onder de mensen te komen)?
Roman/novelle. Ik denk niet dat je het in een of ander genre kan gooien. Zit vol innerlijke monologen, beschouwingen, existentiële zielenspinsels, ... en dat allemaal in één dolle nacht tot de eerste trein huiswaarts gaat. :unsure:
 
Op 60 jarige leeftijd zijn er wel meer dingen die minder mooi ogen.:unsure:
Geen ene tiet of navel zit dan nog waar die 30 of 40 jaar geleden zat dus wie maakt er zich dan nog zorgen om wat uitgelekte inkt?
Vind je nu, hoe denk je er zelf over, als je die leeftijd hebt bereikt :tongue:.

Het is zoals Suphafly aangaf, na zovele jaren zie je niet meer wat er op staat. Dat neemt toch het oorspronkelijke idee van een tatoeage weg?
Iemand met een volledige tatoeage op de rug, dat is een heuse inktvlek als die bejaard is.
Eentje van je overleden hond, die herken je niet meer na twintig jaar.
 
Vind je nu, hoe denk je er zelf over, als je die leeftijd hebt bereikt :tongue:.

Het is zoals Suphafly aangaf, na zovele jaren zie je niet meer wat er op staat. Dat neemt toch het oorspronkelijke idee van een tatoeage weg?
Iemand met een volledige tatoeage op de rug, dat is een heuse inktvlek als die bejaard is.
Eentje van je overleden hond, die herken je niet meer na twintig jaar.
Inkt en technieken zijn doorheen de jaren al veel veranderd, dat is echt niet meer zo fel het geval als vroeger hoor. Hangt ook af van de soort tattoo en hoe goed je ze verzorgt. In mijn geval interesseert het mij nu al niet wat mensen van (mijn) tattoos vinden, dus op mijn 60ste zal het mij ook weinig kunnen schelen. 't Idee, 't verhaal, de herinneringen, etc. blijven. En in al die tijd tussen nu en wnr je ouder bent heb je er wel genot van gehad hé.
 
Inkt en technieken zijn doorheen de jaren al veel veranderd, dat is echt niet meer zo fel het geval als vroeger hoor. Hangt ook af van de soort tattoo en hoe goed je ze verzorgt. In mijn geval interesseert het mij nu al niet wat mensen van (mijn) tattoos vinden, dus op mijn 60ste zal het mij ook weinig kunnen schelen. 't Idee, 't verhaal, de herinneringen, etc. blijven. En in al die tijd tussen nu en wnr je ouder bent heb je er wel genot van gehad hé.
En hey, je hebt nog altijd botox!
 
- (opnieuw) stoppen met roken
- een nieuwe woning/bouwproject vinden
- contenter zijn
- een nieuwe sport vinden (en dit ook doen)
 
Ik zou ooit eens een blauwe vinvis willen zien in het wild. Of orka's.
En de veel minder realistische versie, om in het water te liggen en die blauwe vinvis/orka's zien.
Dat lijkt mij enorm fascinerend, maar ook vooral doodeng.

Klinkt waarschijnlijk heel banaal, maar: op een weekend- of verlofdag eens een hele dag kunnen niksen zonder me schuldig te voelen.
Want dat is blijkbaar het contradictorische aan alleen wonen in een groot huis, tussen de bomen, op de buiten. Iedereen die hier komt zegt: 'Wow jij woont hier zo mooi, zo rustig,...' maar als ik zelf eens op het terras ga zitten met een boek of om gewoon wat van het weer te genieten zie ik steeds maar dingen die nog niet af zijn of nog moeten gebeuren en denk ik: 'Zou ik niet beter eens iets nuttigs gaan doen?'.
Ik hou me vast aan deze ene quote "time you enjoy wasting, is not wasted". Geen idee van wie die quote is, maar het helpt me enorm relativeren dat ik geen tijd verspild heb door niets of iets onzinnigs te doen.
 
- Een sportbuddy zoeken, om bij voorkeur te badmintonnen of te gaan zwemmen,
- Spaanse taal onderhouden: opnieuw inschrijven voor avondonderwijs of een alternatief,
- Mijn spaarreserves terug wat opbouwen,
- En dus op langere termijn: sparen voor een verre reis, bij voorkeur naar Mexico of Argentinië.
 
- kinderen opvoeden tot zelfstandige schepsels die hun eigen boontjes doppen. Doctorandus, leraar, stielman, kapper,...het kan mij allemaal geen hol schelen maar dat ze blij zijn om wie ze geworden zijn en wat ze doen.
- Een buitenverblijfje (nog een jaar of 8 en de woning is afbetaald. Ik zie dat dan wel goedkomen)
- opa worden (ik romantiseer dat misschien een beetje maar ik denk dat je altijd wel wat van je eigen kinderen in je kleinkinderen ziet, je ondertussen 30 levensjaren wijzer bent en vooral enkel mag genieten van die gastjes) en dan "mijnen nest" rondom mij verzameld te zien op van die familiale hoogdagen als ik "op de kop van de tafel zit" en als een ware patriarch de wijsheid loop te verkondigen (die iedereen dan natuurlijk vierkant naast zich neer legt)
- en last but not least: sporten, 10kg verliezen en in mijnen midlife terug zo scherp staan als de 18jarige ik.
 
Vind je nu, hoe denk je er zelf over, als je die leeftijd hebt bereikt :tongue:.

Welja nog steeds zelfde hoor. These tities zullen tegen dan lang niet meer zo stevig zijn als nu en mijn navel zal ergens anders een eigen leven leiden net zoals heel mijn lichaam dat zal doen. Hoort nu éénmaal bij ouder worden dus accepteren en move on.🤗
Het is zoals Suphafly aangaf, na zovele jaren zie je niet meer wat er op staat. Dat neemt toch het oorspronkelijke idee van een tatoeage weg?
Iemand met een volledige tatoeage op de rug, dat is een heuse inktvlek als die bejaard is.
Eentje van je overleden hond, die herken je niet meer na twintig jaar.
Feit dat die overleden hond na 40 jaar wellicht lijkt op een verdronken rat ofzo neemt het idee er achter niet weg toch? Persoon ik kwestie heeft er dan zolang van kunnen genieten dus ik denk dat het voor degene die em plaatst eigenlijk helemaal niets uitmaakt
 
Op de planning:
Fietsen van Zuid naar Noord-Amerika.

Normaal zou ik al weg geweest zijn maarja, corona he :unsure:

En eenmaal dat gedaan is, weet ik het niet goed. Van mijn bijberoep naar volledig zelfstandige gaan zou ook wel tof zijn dus dat mss.

In een ander continent gaan wonen en werken wil ik ook wel nog doen.
Komt er een blog van die fietstocht? Lijkt me wel wijs om te volgen.
 
Terug
Bovenaan